De Noordpool als energiebron, ecosysteem ... - Sen Foundation
De Noordpool als energiebron, ecosysteem ... - Sen Foundation
De Noordpool als energiebron, ecosysteem ... - Sen Foundation
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
grondstofproductie. <strong>De</strong> offshore grondstofreserves grenzend aan een territorium worden gezamenlijk door de<br />
centrale staat en het territorium beheerd (Arctic Council 2004, 113).<br />
Verenigde Staten<br />
Sinds 1971, toen toenmalig president Nixon de Alaska Native Claims Settlement Act (ANCSA) ondertekende,<br />
zijn de rechten van de Inuit in Alaska geregeld. Hierbij zijn de rechten van de grond, inclusief de grondstoffen<br />
die zich er op en onder bevinden, verdeeld tussen de federale overheid, de staat Alaska en de Inuit. 32 <strong>De</strong> Inuit<br />
kunnen deze grond naar behoren gebruiken en kunnen hier winst op maken.<br />
Naar het verdrag zijn de Inuit onderverdeeld in verschillende native corporations,die handelen vanuit<br />
winstoogmerk en waar Inuit aandeelhouder kunnen zijn. <strong>De</strong> Inuit bezitten met hun aandeel het recht op een<br />
uitkering. Ook hebben zij binnen de organisatie stemrecht. In feite zijn dit dus kleine bedrijven.<br />
<strong>De</strong> grond die de coöperaties bezitten kunnen geleaset worden aan bijvoorbeeld oliemaatschappijen.<br />
Op die manier wordt geld verdiend. Het voordeel van dit stelsel is dat de Inuit economisch gebaat zijn bij de<br />
ontginning van natuurlijke hulpbronnen. Echter, hierin schuilt direct het nadeel dat de Inuit op deze manier<br />
afhankelijk worden van de geldeconomie (Arctic Council 2004, 133), wat leidt tot hun culturele erosie.<br />
<strong>De</strong>ze nieuwe en gecreëerde afhankelijkheid van geld leidt tot stress en een dilemma in een<br />
gemeenschap die duizenden jaren op een andere manier heeft bestaan: een tweestrijd met aan de ene kant<br />
economische baten en aan de andere kant de culturele identiteit. Een VN-rapport over de Inuit (United Nations<br />
General Assembly, 21th session, Human Rights Council 2012) beaamt dit. <strong>De</strong>ze tweestrijd wordt goed verwoord<br />
door de oud-burgemeester van het stadje Barrow, David Itta:<br />
“It was always a struggle. Ninety percent of our tax pays comes from oil. And, we can’t go backwards. So within<br />
ourselves we find a hell of a dilemma.” – David Itta, oud-burgemeester Barrow 33<br />
Ook is een sociale en culturele stress ontstaan die niet ongewoon is voor indianenvolkeren in de VS en die<br />
drugs- en drankproblematiek en aanvaringen met de politie tot gevolg heeft (Arctic Council 2004, 133). Dit<br />
heeft de Speciale Rapporteur inzake de rechten van de inheemse bevolking aan den lijve ondervonden tijdens<br />
zijn bezoek aan Alaska in 2012 (United Nations General Assembly, 21th session, Human Rights Council 2012,<br />
15). <strong>De</strong> speciale rapporteur omschrijft het document zelfs <strong>als</strong> een drijfveer voor assimilatiebeleid (idem, 15).<br />
Ook worden, volgens het rapport, de rechten van de inheemse bevolking met betrekking tot jacht en visserij<br />
ondergeschikt gesteld aan de grondstofexploitatie en sportjacht. Het gevolg hiervan is dat er weinig ruimte<br />
overblijft voor Inuit en dat de gezondheid van het milieu en hun voedingsmiddelen worden bedreigd (idem,<br />
15).<br />
32<br />
Hierbij heeft de federale overhead bevoegdheden over zestig procent van het grondoppervlak in Alaska, de staat 28 procent en de Inuit<br />
12 procent.<br />
33<br />
Eelco Bosch van Rosenthal, “Eskimo’s Alaska zeer bezorgd”, 21 juni 2012, Nieuwsuur http://nieuwsuur.nl/onderwerp/386615-eskimosalaska-zeer-bezorgd.html<br />
; http://nos.nl/artikel/386535-shell-bevecht-wantrouwen-alaska.html (laatst bekeken op 27 juni 2012).<br />
12