You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
'\-i- -étWÊwm<br />
\ ".<br />
i* 'J<br />
> <strong>ï</strong><br />
■rfiP»<br />
J r J A *M M il<br />
■ i^l<br />
MAE WEST<br />
PAi^MOüNT^FIl<br />
:
-^r"-<br />
^<br />
va<br />
■«;*»<br />
'kWi<br />
jfaMÜHtfiy*<br />
(Derothaa<br />
Krat) «B Bud<br />
(Noah B»«ry Jr.)<br />
Bos* probMrt dan<br />
TuUtrecht«! met<br />
nUuweB mo*d te<br />
baiielen.<br />
ÏÏWiTSd i" Re9ie: Milton c ^ uth -<br />
■•« nog niet, dat Universal-film.<br />
»ommlge blondines D , .,<br />
gevaarlllk zijn. oud Mason Noah Beery Ja<br />
George Regan ... William Gargaii<br />
Rose Whitney Dorothea Ken]<br />
Judy Williams Nan Gre^f<br />
Paul Lewis Roland Dre\<br />
Mevrouw Lewis Polly Rowlei<br />
McNeill John Butlel<br />
Bud Mason is in training vooJ<br />
het bokskampioenschap midJ<br />
dengewicht, doch zijn manal<br />
ger, George Regan, heeft niet veel<br />
fiducie in zijn pupil. |<br />
Er is een meisje, Judy Williamsj<br />
dat met Bud en Regan samenwerk!<br />
en verliefd is op den aanstqander<br />
kampioen, maar deze merkt haar am-<br />
•er op en vecht met ongekender<br />
oed en vastberadenheid voor he(|<br />
impioenschap.<br />
Dan doet zich een struikelblok vooj<br />
zijn carrière in den vorm van d^<br />
londe filmactrice Rose Whitney!<br />
wier charme hem training en mana-l<br />
:t vergeten. Kort daarna moet hij tegen Prince Pearl vechten,!<br />
hij verwaarloost zijn training totaal en wint alleen door zijnl<br />
moed.<br />
Dan is het oogenblik aangebroken, waarop Mike Shay, de kam-<br />
pioen, toestemt in een gevecht met Bud, maar als het contract is|<br />
geteekend, trouwt Bud met Rose en begeeft zich op de huwelijks-,<br />
reis. Na zijn terugkeer is er maar heel weinig tijd om te trainen,!<br />
maar wederom is het zijn moed, die hem de overwinning bezorgt enl<br />
daarmede het kampioenschap. f<br />
Thans begeeft Bud zich met zijn vrouw naar Europa en als hijl<br />
na een jaar terugkeert, zijn al zijn vrienden lucht voor hem. Reiganj<br />
breekt met hem, maar als Bud op den avond van zijn gevecht met!<br />
O'Keefe verneemt, dat Rose een ander boven hem verkiest, komtl<br />
zijn vechtersnatuur weer boven en hoewel hij de match verliest!<br />
breekt hij met Rose en wendt zich weer tot Regan. Deze zal hem!<br />
wederom steunen in zijn strijd om succes, terwijl Judy, wier liefde!<br />
eindelijk door hem beantwoord wordt, hem trouw terzijde zal staan.<br />
„Zoo moot J« vochton." «egt Mc Noill logon Judy on George<br />
mpfidi<br />
ZICHZELF<br />
VOND<br />
(The man who found himself).<br />
Regie: Lew Landers.<br />
RKO-Radio-film.<br />
Jim John Beal<br />
Doris Joan Fontaine<br />
Dick Philip Huston<br />
Barbara Jane Walsh<br />
Stanton George Irving<br />
Nosey James Conlin<br />
Roberts Frank M. Thomas<br />
Helen Diana Gibson<br />
Patiënt Dwinght Frye<br />
Hobo Billy Gilbert<br />
L><br />
l<br />
Doris op bezoek<br />
bij Stemton en<br />
Barbara. De dok-<br />
ter belooft haar<br />
mee naar Los An-<br />
geles te gaan.<br />
Twee vrouwen die<br />
elkaar begrijpen.<br />
Doris en Barbara.<br />
Dick vindt zijn<br />
vriend Jim, wien<br />
de ontbering goed<br />
is aan te zien.<br />
De operatie in 't<br />
vliegtuig.<br />
Door zijn medische kennis heeft Jim<br />
een goede kans om bij den ambulance-<br />
dienst te komen op het vliegveld, doch<br />
hij wil niets meer met zijn verleden te<br />
maken hebben en verzoekt Dick nie-<br />
mand iets te vertellen van zijn vroeger<br />
leven. Maar juist dat vroegere leven<br />
van hem is wat Doris King, een ver-<br />
pleegster bij het ambulance-vliegtuig,<br />
zeer interesseert en zij komt er achter<br />
dat hij zijn brevet heeft.<br />
Als er dan ook een plotselinge drin-<br />
gende oproep komt voor het ambulance-<br />
vliegtuig en Dick niet spoedig te be-<br />
reiken is, haalt zij Jim er toe over het<br />
vliegtuig te besturen. Als gevolg hier-<br />
van wordt Jim bij Roberts, den direc-<br />
teur, geroepen en aangesteld als piloot.<br />
Dit brengt echter met zich mede, dat<br />
Jim een nieuw vliegbrevet noodig heeft,<br />
waarbij zijn ware naam ter sprake komt.<br />
Een journalist, die wil weten wie Jones<br />
in werkelijkheid is, krijgt den beambte<br />
er toe hem Jims waren naam te zeggen,<br />
maar Doris weet hem te bewegen hier-<br />
aan geen ruchtbaarheid te geven.<br />
Doris bewerkt Roberts Jim aan te<br />
stellen als piloot voor den ambulance-<br />
dienst, een benoeming die Jim woedend<br />
maakt. In het twistgesprek, dat hierover<br />
tusschen Doris en Jim ontstaat, zegt<br />
Doris hem dat zij weet wie hij werke-<br />
lijk is en dat hij een lafaard is, die niet<br />
weet te vechten. Verbitterd gaat Jim<br />
naar zijn kamer om te pakken en te ver-<br />
trekken. Dick deelt hem mede, dat<br />
Doris de stad reeds heeft verlaten en<br />
door voor te wenden dronken te zijn.<br />
krijgt hij er Jim toe zijn vasten vlieg-<br />
dienst op El Paso van hem over te<br />
nemen.<br />
Doris heeft zich inmiddels naar Jims<br />
woonplaats begeven, waar zij met de<br />
hulp van Jims vroegere verloofde Bar-<br />
bara den ouden dokter Stanton er toe<br />
overhaalt met haar mee naar Los An-<br />
geles te gaan. Barbara is inmiddels met<br />
een ander verloofd.<br />
Tijdens zijn vlucht naar El Paso be-<br />
sluit Jim zijn baan te houden. Hij is op<br />
het vliegveld als er een dringende op-<br />
roep komt voor dokters en verpleeg-<br />
sters voor den trein naar Los Angeles,<br />
die in de bergen is verongelukt. Jim<br />
vliegt met een aantal verpleegsters naar<br />
de plaats van de ramp, terwijl Dick zal<br />
volgen met een vliegtuig met dokters.<br />
Bij den verongelukten trein aangeko-<br />
men, vindt Jim daar tot zijn verbazing<br />
Doris en zijn vader, die uitgeput is<br />
door zijn pogingen hulp te verkenen<br />
en thans een operatie wil gaan verrich-<br />
ten, waartoe hij physiek eigenlijk niet<br />
meer in staat is.<br />
Jim trekt een doktersjas aan en ope-<br />
reert. Doris geeft een verklaring en<br />
terwijl de oude dokter Stanton vol be-<br />
wondering zijn zoon gadeslaat, gaan<br />
Jim en Doris verder om den verongeluk-<br />
ten passagiers bij te staan.<br />
Leul« Lumlira vertoonde In 1895 In de kalden van hat Grand CaM In Parij• da aaral« films<br />
Een koningin snelt te hulp.<br />
In den tijd toen Adolph Zukor nog worstelde<br />
met de moeilijkheden van den bonthandel, ver-<br />
toonden de gebroeders Lumière in de kelders van<br />
Grand Café in Parijs de eerste films. De gebroe-<br />
ders Lumière hadden, anders dan Edison, geen<br />
kijk-door-het-gaatje-machine uitgevonden, maar<br />
hadden al dadelijk het principe van de projectie<br />
op een scherm toegepast. De datum van den 18den<br />
December 1895 zou een historische datum wor-<br />
den in de geschiedenis van de filmindustrie. Het<br />
programma, dat de gebroeders Lumière vertoon-<br />
den, was rijk gevarieerd. Het was „La sortie des<br />
usines Lumières", „L'arrivéc dun train", „La mer<br />
par gros temps ' en ten slotte een komisch filmpje<br />
„De bedrogen bedrieger" of te wel „L'arroseur<br />
arrose", zijnde het verhaal van een meneer, die<br />
bloemen wil begieten en ten slotte zelf begoten<br />
wordt. ^<br />
De uitvinding „sloeg aan". Het oude Europa<br />
interesseerde zich sneller voor het wonder van<br />
de levende fotografie dan Amerika. Maar de<br />
Europeesche film ging andere banen. Daar was<br />
George Milies, die lang voor zekere Fleischer<br />
loopen kbn, teeken- en trucfilras vervaardigde, won-<br />
derlijke filmgeschiedenissen, waarin schoenen zoo<br />
maar door de kamer wandelden en een arm zich<br />
afscheidde van een mannenlichaam om op eigen<br />
gelegenheid aan het exploreeren te gaan in een<br />
doodgewone huiskamer.<br />
Deze George Milies probeerde ook voor het<br />
eerst stemming in een film te brengen: een of ander<br />
hooggeplaatst personage was gestorven en zou be-<br />
graven worden. „Dat moet een indrukwekkende<br />
film worden." dacht Milies en dus draaide hij den<br />
slinger van het opname-apparaat extra langzaam,<br />
want hoe plechtstatiger de gang der deelnemers<br />
aan de begrafenis des te indrukwekkender moest<br />
het geheel worden. Het liep allemaal echter anders<br />
af. Want toen deze zoo langzaam opgenomen film<br />
in gewoon tempo bij de vertooning werd ge-<br />
draaid, draafden'de begrafenisgangers in vliegende<br />
vaart over het doek. Ja, ja, de film moest ook in<br />
Europa nog heel wat leeren.<br />
Sarah Barnhard In 1869<br />
Maar één ding had Europa voor op Amerika:<br />
de acteurs waren in de Oude Wereld niet bang<br />
om voor de lens te verschijnen. In Amerika behan-<br />
delden de actrices en acteurs de film zeer uit de<br />
hoogte. Een tooneelist van stand bemoeide zich met<br />
de film niet. Maar in Europa verwaardigde nie-<br />
mand minder dan Sarah Bernhard zich om in 1908<br />
al voor de lens de rol van de Dame met de Ca-<br />
melia's te spelen dertig jaar voor Greta Garbo<br />
aan deze rol dacht. En toch mislukte die film, om-<br />
dat men ook in Europa nog moest leeren, dat film<br />
film is, en tooneel tooneel. De naar lucht happende<br />
Safah Bernhard, die op het doek stond te gebaren<br />
en te tooneelacteeren, was werkelijk geen succes.<br />
En Asta Nielsen kwam en boekte groote succes-<br />
sen. In Italië ging men ook al films maken, na-<br />
tuurlijk naar de oude geschiedenissen van het<br />
roemruchte Romeinsche Rijk. Macistes groote tijd<br />
kwam. De sterke man en de groote massa deden<br />
hun intrede in de film.<br />
Dan maakt Sarah Bernhard de film ..Queen<br />
Elisabeth ', een film langer en indrukwekkender<br />
dan alle voorgaande films. Een film. die bijkans<br />
een uur duurde.<br />
Adolph Zukor krijgt in het verre Amerika be-<br />
richt van de vermetele plannen der jonge Franschc<br />
filmindustrie. Jaren achtereen voert hij nu al in de "<br />
Nieuwe Wereld den strijd voor zijn meening. dat de<br />
films lang moeten zijn, minstens een uur lang en<br />
dat de beste actrices en acteurs zulke hooge sala-<br />
rissen moeten worden geboden, dat zij hun tegen-<br />
zin tegen de film wel zullen moeten overwinnen.<br />
Jaren achtereen heeft men Zukor laten praten. Men<br />
erkende zijn kwaliteiten én zijn inzicht in de moge-<br />
lijkheden van de film, maar die verhalen van hem<br />
over de lange films, die er komen moesten en de<br />
dure actrices, die er in moesten meespelen die<br />
verhalen nam men met heel veel korreltjes zout.<br />
Als dan de tijding uit Europa komt, dat daar een<br />
film van een uur lengte en met Sarah Bernhard er<br />
in. gemaakt naar een bijna klassiek gegeven, zal<br />
worden vervaardigd, voelt Zukor de golf onder<br />
zich omhooggaan. Nu is het tijd om je schrap te<br />
zetten.<br />
Zukor schraapt hij elkander wat hij aan con-<br />
tanten bijeen kan brengen. Heel de Amerikaansche<br />
filmwereld lacht onbedaarlijk, wanneer zij ver-<br />
neemt,* dat Adolph Zukor voor een Europeesche<br />
film 25000 dollar heeft betaald. Men verklaart hem<br />
voor gek. Zulk een geldverspilling heeft de wereld<br />
nog nooit aanschouwd. De film wordt een misluk-<br />
king. Zoo ongeveer luiden de oordeelen van zijn<br />
vrienden en vijanden.<br />
Adolph Zukor toont zijn ouden koppigen trots.<br />
Hij gelooft in zijn eigen meening. Nog voor de<br />
film in Amerika is gearriveerd, richt hij de maat-<br />
schappij „Famous Players Company" op. Een<br />
klein kapitaaltje vormt den grondslag tien jaar<br />
later zullen de aandeelcn bij elkander 25 millioen<br />
gulden waard zijn, maar dat weet de jonge Ame-<br />
AVOLPH<br />
ZUKOß<br />
rikaansche filmwereld nog niet, die bulderend lacht<br />
om de leuze „Famous Players in famous plays".<br />
Op 12 Juli 1912 — historischen datum in de<br />
filmgeschiedenis — wordt bij de New Yorksche<br />
douane de film „Queen Elisabeth" ingeklaard.<br />
Tot dusver heeft Adolph Zukor den strijd voor<br />
zijn ideeën alleen gevoerd. Nu is hem een koningin<br />
ter hulp gesneld: Sara Bernhard.<br />
Want het ongeloofelijke geschiedt: de lange film<br />
verovert met één slag het publiek. Het loopt storm<br />
op de cassa's. Wat niemand wilde gelooven, blijkt<br />
waar te zijn: het publiek verlangt in de bioscoop-<br />
theaters beschaafd amusement, op behoorlijk niveau<br />
en gespeeld door goede spelers'.<br />
Met den voorsprong, dien Zukor op de anderen<br />
heeft, neemt hij de verplichting op zich om de<br />
theaters te voorzien van de films, die ze noodig<br />
hebben. Hij gaat „De Graaf van Monte Christo"<br />
op stapel zetten en „De gevangene van Zenda".<br />
Elke twee weken levert zijn studio (ergens in een<br />
achterstraat van New York gelegen) een groote<br />
film af. Adolph Zukor laat het niet bij halve<br />
maatregelen.<br />
Hij is de eerste, die het voor de filmindustrie<br />
ongehoorde feit bestaat om op de aanplakbiljet-<br />
ten ook, met groote letters nog wel, de namen te<br />
zetten van de dames en beeren, die in de film<br />
meespelen. Wat vroeger een schande was, waar-<br />
voor een behoorlijk tooneelspeler zich schaamde,<br />
wordt thans een eer. Zukor heeft immers als de-<br />
vies: goede spelers in goede stukken. Wie dus<br />
zijn naam met groote letters op zijn aanplakbiljetten<br />
gedrukt ziet staan, ontvangt daarmede een brevet<br />
van groote bekwaamheid.<br />
En de actrices en acteurs — kinderen als het<br />
zijn — komen op deze eer af. Maar Zukor is kies-<br />
keurig. Wat het precies is, weet hij niet, maar<br />
hij heeft lang voor anderen bemerkt, dat niet alle<br />
goede acteurs-van-de-planken ook goede-acteurs-<br />
van-het-witte-doek zijn. Er is een geheimzinnig<br />
ik-en-weet-niet-wat, dat plotseling iemand tot een<br />
goed filmacteur maakt. Het woord foto-geniek moet<br />
dan nog uitgevonden worden, maar Zukor heeft al<br />
een vaag gevoel van wat het zeggen wil. Daar is<br />
bijvoorbeeld dat jonge meisje: Mary Pickford. Op<br />
het tooneel een besliste mislukking, maar in de<br />
film „de engel met de gouden krullen" waar alle<br />
moeders van droomen.<br />
(Wordt vervolgd)<br />
Ada Nlalsan
Wallar CatlaH, Charla* BuHar-<br />
werth an Charlaf Wlnnlngar.<br />
LAGPOARADE<br />
Peaches O'Day | • ., KM xtr .<br />
Mile Fifi j "<br />
Rechercheur Mc Carey Edmund Lowe<br />
Graves Charles Butterworth<br />
„Nifty" Baily Walter Cadett<br />
„Trigger" Mike Roger Imhof<br />
Van Raleigh van Pelten van Husen van Doon Charles Winninger<br />
Fritz Kraufmeyer , , Herman Bing<br />
Cabby Chester Conklin<br />
Inspecteur Quade Lloyd Nolan<br />
George Rector George Rector<br />
Paramount-film.<br />
Mac Wcst<br />
Regie: A. E. Sutherland.<br />
^^mstreeks 1890 bezat New York in Peaches O'Day een<br />
populaire figuur. Peaches was een knappe jongedame,<br />
die met acteeren en zingen in cabarets en revues aan<br />
den kost kwam, en die in tijden van werkloosheid er toe<br />
overging de Brooklyn Brug te verkoopcn aan onnoozele<br />
slachtoffers, tot wie het niet doorgedrongen was, dat deze<br />
onvervreemdbaar gemeente-eigendom is.<br />
In verband met deze liefhebberij, en haar vaardigheid<br />
in zakkenrollen, werd Peaches geregeld gearresteerd en over<br />
de stadsgrenzen gezet. Maar zij had haar hart aan New<br />
York verpand en keerde telkens terug. Ook op Oudejaars-<br />
avond 1899 kan Peaches het weer niet laten zich onder de<br />
vroolljke New Yorkers te mengen. Ze verkoopt de Brook-<br />
lyn Brug nog eens, maakt kennis met een ouden million-<br />
nair, van Raleigh Van Pelten van Husen van Doon,<br />
verschaft zich uitgaanstoiletten door een winkelruit uit<br />
te snijden en krijgt een rol aangeboden in Nifty Baily's<br />
nieuwe revue.<br />
Die rol durft zij echter niet te accepteeren met het oog<br />
op de vele bevelen tot inhechtenisneming, die haar<br />
bedreigen, maar Nifty bedenkt, dat zij zich als een<br />
Fransche ster kan uitgeven, kersversch uit Europa,<br />
waarbij een zwarte pruik voor de noodige ver-<br />
momming zal zorgen. Zij zal met een boot uit<br />
Boston komen en Nifty zal zorgen, dat de<br />
pers bij haar aankomst aanwezig is.<br />
Rechercheur McCarey echter gooit<br />
roet in het eten. Hij is wel is<br />
waar erg verliefd op<br />
Peaches, maar<br />
hij kent<br />
Ean muslak-avandja bl| dan<br />
mllllannalr. Haa Watl ipaal«<br />
dan bavantaen<br />
zijn plicht. Als hij Peaches bij Nifty vindt,<br />
neemt hij haar mee; eigenlijk moest hij haar<br />
opbrengen, maar hij beperkt zich er om<br />
harentwil toe haar weer eens de stad uit te<br />
zetten. En hij brengt haar op de boot naar...<br />
Boston!<br />
Natuurlijk speelt hij daarmee Nifty en<br />
Peaches juist in hun kaart, en Nifty begint<br />
direct een grootscheepsche reclame-campagne<br />
voor het aanstaande optreden van de groote<br />
Parijsche ster: mademoiselle Fifi (alias Peaches<br />
O'Day). Millionnair Van Doon, tot dusver<br />
vrouwenhater, is door Peaches omgetooverd in<br />
een galant man en hij is het, die het geld voor<br />
de nieuwe revue verstrekt.<br />
De première wordt een groot succes, en de<br />
eenige, die in mademoiselle Fifi Peaches herkent<br />
is McCarey, die daar natuurlijk het zwijgen<br />
toe doet. Flfl maakt diepen Indruk op het hoofd<br />
der New Yorksche politie John Quade, een man<br />
die druk aan politiek gekonkel doet en hoopt<br />
zich tot burgemeester te kunnen doen verkiezen.<br />
Hij wil met Flfl uit, maar zij wil niets van hem<br />
weten. Dan dreigt Quade het theater te zullen<br />
sluiten, zoogenaamd met het oog op brand-<br />
gevaar, doch McCarey weigert Quades bevel<br />
in dezen uit tdHberen. Hij wordt ontslagen,<br />
doch wint daamffi het hart van Flfi/Peaches.<br />
Om de revue te redden gaat Fifi bij Quade<br />
op bezoek, weet hem op een afstand te houden,<br />
rooft uit zijn archief allerlei bewijsmateriaal<br />
tegen haarzelf en eenige anderen, en bereikt<br />
dat het theater niet gesloten wordt. Kort daar-<br />
op merkt Quade, dat Flfl Peaches is, maar<br />
hij kan haar niet arresteeren, omdat zijn bewijs-<br />
materiaal is verdwenen.<br />
Peaches haalt Van Doon, die voorzitter is<br />
van New Yorksch Anti-Corruptie-Comité, over<br />
om McCarey tegen Quade candidaat te stel-<br />
len en dan begint er een geweldige verkiezings-<br />
campagrie, waarbij alle comedianten zich achter<br />
Peaches aan McCareys zijde scharen. Als<br />
Quade daardoor zijn kansen ziet verminderen,<br />
geeft hij zijn handlangers opdracht McCarey<br />
te ontvoeren, maar Peaches krijgt hiervan tijdig<br />
de lucht en gaat maatregelen nemen.<br />
Desondanks zien wij Quades volgelingen<br />
McCarey oplichten en op den beslissenden<br />
avond der groote meeting moet<br />
hij, gebonden
Cecil en zijn moeder<br />
zijn gelukkig. (Her-<br />
mann Braun, Pola<br />
Negrl en Hans Lei-<br />
belt).<br />
zoon, die op de ren-<br />
1 baan een ongeluk<br />
heeit gekregen.<br />
EEN EYZNDERE<br />
Regie: Nunzio Malasomma. Tobis-film<br />
Carmen Casini Pola Negr<br />
Therèse Josefine Dora<br />
Cecil Lasko Hermann Braur<br />
Bartell Herbert Hübnei<br />
Mevrouw Latour Hansi Arnstaedt<br />
Colette, haar dochter Suse Gra<br />
Sam Milbrey Hans Leibe)<br />
Smith Harald Paulsen<br />
Slechts weinigen weten, dat de gevierde zangeres, Car<br />
men Casini, een zoon heeft. De jonge Cecil is een aar<br />
dige bengel, verwend en zorgeloos en hij bekommer<br />
er zich niet om waar zijn moeder het geld vandaan Jiaalt on<br />
aan zijn hartstocht voor de sport te kunnen voldoen.<br />
Op zekeren dag krijgt Cecil op de renbaan een ongeluk<br />
Carmen dringt zie<br />
door het publiek 0|<br />
de tribune heen on<br />
naar haar kind te kun<br />
nén gaan. De ston<br />
rukt haar mantel opc<br />
en de neergutsenc<br />
regen doorweekt haa<br />
Ze let er niet op. Haa<br />
eenige gedachte<br />
voor haar zoon en a<br />
zi^ hoort, dat het onge<br />
luk niet ernstig ii<br />
zakt ze van opwindir<br />
■<br />
^■1<br />
CecU W* 'i<br />
moeder all<br />
en vreugde op de autobaan ineen. Dit alles<br />
heeft haar stem geen goed gedaan, temeer,<br />
daar zij nog pas kort geleden genezen is<br />
van een lichte aandoening aan haar stem-<br />
banden. Doch den genadeslag krijgt haar<br />
prachtig geluid, als zij in het ziekenhuis,<br />
waar haar zoon ligt, den man ziet, die<br />
Cecils vader is. De dokter, dien zij onmid-<br />
dellijk raadpleegt, zegt haar de bittere<br />
waarheid, namelijk dat ze nooit meer zal<br />
kunnen zingen...... Cecil vermoedt niets<br />
van deze tragedie.<br />
Als de jongen hersteld is, maakt hij in<br />
een opgewonden toestand een speelschuld.<br />
Hij moet het geld hebben, anders want<br />
hij zal zich niet laten arresteeren. Carmen<br />
weet maar één weg om het geld te krijgen.<br />
Ze onderteckent een contract om in Ame-<br />
rika te zingen, vraagt voorschot en redt<br />
daarmee haar jongen. Het contract nako-<br />
men kan ze natuurlijk niet en de cata-<br />
strophe laat niet lang op zich wachten,<br />
een schandaal is onvermijdelijk. Carmen<br />
Casini, die haar heele leven alleen aan<br />
haar zoon gedacht heeft, moet het bele-<br />
ven, dat haar zoon zich van haar af-<br />
wendt<br />
Nu grijpt echter Cecils vader in. Hij<br />
corrigeert het resultaat van een al te<br />
groote moederliefde, daarmee tevens goed-<br />
makend wat hij Carmen jaren geleden<br />
heeft misdaan.
Bonita Granville Willy Birgel Käthe ron Nagry Margaret Lindsay<br />
NIEUWS UIT DE STUDIOS<br />
Louise Stanley en Jack Randall vertolken de<br />
hoofdrollen in de Monogramfllm „Gunsmoke<br />
trail". Regisseur is Sam Newfield.<br />
Hilde KxaU speelt te Weenen een der belang-<br />
rijkste rollen in de Styria-film „Der Hampelmann".<br />
Signa Raaso vervult de hoofdrol in de Ire-film<br />
„Carrière", welke te Stockholm wordt opgenomen.<br />
Käthe von Nagy en Willy Fritsch treden op<br />
in de Ufa-film „Am seidenen Faden", welke onder<br />
regie van Robert Stemmte wordt opgenomen.<br />
John Carroll werd geëngageerd voor de hoofd-<br />
rol in „Copra".<br />
Albert Haekett en Frances Goddrlch, het<br />
scenario-schrijverspaar, hebben een nieuw con-<br />
tract met de Metro Goldwyn Mayer gesloten. De<br />
manuscripten voor „The thin man" en # voor<br />
„Tarantella" zijn van hun hand.<br />
In aansluiting op een vorig bericht, melden de<br />
Warner Bros-studio's, dat behalve Errol Flynn en<br />
de vier gezusters Lane, Claude Rains, May Rob-<br />
son en Gale Page eveneens een hoofdrol zullen<br />
uitbeelden in „Because of a man", een rolprent<br />
naar een verhaal van Fannie Hursi<br />
■<br />
Greta Garbo<br />
Emma Oramatlea zal te Rome de vrouwelijke<br />
hoofdrol vertolken in de film „Deze vrouw" van<br />
Cesare Giulio Viola.<br />
Greta Garbo zal in een Chopin-fllm als George<br />
Sand op het witte doek verschijnen.<br />
Oaa Johnson zal een nieuwe film in Afrika op-<br />
nemen. De expeditie zal ongeveer een jaar<br />
onderweg blijven.<br />
Herbert Weissbach speelt een belangrijke rol<br />
In de Meteor-fllm „Ich liebe dich".<br />
Richard Thorpe zet „The toy wife" in scène.<br />
De hoofdrollen zijn in handen van Luise Rainer,<br />
Melvyn Douglas en Robert Young.<br />
„Of human hearts" Is uiteindelijk gekozen als<br />
titel voor een nieuwe M.G.M.-film, waarin de<br />
hoofdrollen gespeeld worden door Walter Huston,<br />
James Stewart en Beulah Bondi. Deze titel iihet<br />
resultaat van een prijsvraag, uitgeschreven "Voor<br />
M.G.M., waaraan een hoofdprijs van vijfduizend<br />
dollar was verbonden. De winnaar van deze prijs-<br />
vraag Is een jongen van veertien jaar.<br />
Willy Birgel en GerakUne Katt zullen In de<br />
Ufa-film „Fait Deruga" de voornaamste rotten<br />
vervullen.<br />
Clark Gable Hilde Krahl<br />
Velt Harlan zal de film „Het Neurenberger ei"<br />
in scène zetten. Deze rolprent behandelt de uit-<br />
vinding van het horloge.<br />
June Travis en Gordon Oliver werden voor de<br />
Monogram-film „Marines are here" geëngageerd.<br />
. Regisseur it Phil Rosen.<br />
Maxgaret Lindsay zal als tegenspeelster van Pat<br />
O'Brien en John Payne fungeeren In de film<br />
„Garden of the moon". De regle is in handen<br />
van Busky Berkeley.<br />
Bonita Granville, de nog zeer jeugdige Warner<br />
Bros-actrice, zal een voorname rol te vertolken<br />
krijgen In een serie van zestien films, gebaseerd<br />
op Carolyn Keene's novellen „Nancy Drew". De<br />
film-serie Is getiteld „The hidden staircase".<br />
Nelson Eddy en Jeanette MacDonald vervullen<br />
de hoofdrolten In „The. girl of the Golden West".<br />
De muziek werd gecomponeerd door Sigmund<br />
Romberg. Dit is de vierde rolprenC waarin dit<br />
team samenspeelt. ~:—<br />
Clark Gable en Myrna Loy zulten voor de<br />
zevende maal samen optreden en wel in „Too<br />
hot to handle", naar een scenario van den auteur<br />
en journalist Laurence Stallings. Jack Conway<br />
heeft de regie op zich genomen.<br />
Nelson Eddy<br />
Hi laHH<br />
HÜ ■ '^<br />
.:■<br />
'%>■■<br />
iJkX '" , *!'"'' ; '•*'^^•*•"<br />
-<strong>ï</strong>V-l-v^-tótó<br />
>'*<br />
■Jf<br />
! >v -<br />
*£*<br />
... ■-^-<br />
DE tRAi^ r *--<br />
#<br />
•<br />
■ ■ 1<br />
■<br />
;.■•'■'■<br />
4 ' ' " J<br />
y***'<br />
P^^<br />
fs<br />
^T- '>—'"■ "' V ''* : - ^*Ï5<br />
^^<br />
»el
Te koop : slechts 2 x ge-<br />
br. Alef. Projectro app.<br />
normaal film geschikt v.<br />
elke Voltsterkte met ca.<br />
1000 M. film voor slechts<br />
ƒ30.—. O. J. M. Kohl,<br />
Bagijnhof 6, Dordrecht.<br />
Te koop : tegen e.a.b.<br />
mooie knop accordeon<br />
5 rijen, 120 bassen. J.<br />
v.d. Zwaan, Sumatra-<br />
plantsoen 74-111, A'dam<br />
(O.).<br />
Te koop aangeb. : Pa-<br />
thefoon, pr. Zwitsersch<br />
uurwerk, geh. eiken uit-<br />
voering, z.g.a.n. Pr.<br />
ƒ15.—. Mevr. Merks,<br />
K.MarnixkadeS, A'dam.<br />
Te koop : Broedpoppen<br />
(kanarie). Duivenkast<br />
m. knip. Niemöller, Pon-<br />
tanusstr. 31-111, A'dam<br />
(O.).<br />
Te koop: een goedspe-<br />
lende Philipsradio (wis-<br />
ielstr.) met kast en luid-<br />
spreker tegen elk aann.<br />
bod. Mulder, Hagedoorn-<br />
weg 53, A'dam.<br />
Te koop : eiken thee-<br />
meubel Queen Anne<br />
pooten. v.Maltha, Oogst-<br />
str. 3-1, A'dam (O.).<br />
Te koop : een wisselstr.<br />
radiotoest. Schaper In-<br />
gebouwde luldspr., een<br />
stel beuken spanten en<br />
spiegel voor B.M., zware<br />
werkbank, een grijs ge-<br />
str. heeren-costuum m.<br />
48, slank persoon z.g.a.n.<br />
Alles te zien 's avonds na<br />
7 uur. Kievit, Gr. Wit-<br />
tenburgerstr. 74 A-III,<br />
A'dam (O.).<br />
I<br />
TE BIEDEN<br />
Op deze pagina kunnen onze abonné's, tonder de „Ruilrubriek», gratis een advertentie<br />
plaatsen, waarin zij iets aanbieden in ruil voor iets anders. Deze plaatsing is geheel<br />
gratis, maximaal 10 regels per advertentie. Advertenties, waarin voorwerpen te koop<br />
r 0 I J?*" 8 * of « evraa 8 d « woningen te huur worden gevraagd of te huur aange-<br />
boden, diensten worden aangeboden, enzoovoort, enzoovoort, worden onder de rubrieken<br />
„Te koop aangeboden", „Te koop gevraagd" en „Diversen" geplaatst en berekend tegen<br />
5 cts. per regel, minimum vijf regels.<br />
Wie ruilt 2 donker<br />
eikenh. leeren fauteuils<br />
v. 2 Eng. I pers. ledi-<br />
kanten. Brederodestr.<br />
80 hs., A'dam (W.).<br />
Figuurzaag op motor te<br />
ruilen voor motor J P. K.<br />
A. J. L. Lattmann,<br />
Bethanienstr. 27-1,<br />
A'dam (C).<br />
Wie ruilt een zinken<br />
badkuip voor een pa-<br />
thefoon. H. Velzel, v.d.<br />
Hoopstr. 91-1II, A'dam<br />
(W.).<br />
Gratis kunt u gangbare<br />
bonnen die u niet spaart<br />
ruilen voor wat u wèl<br />
spaart en tekort komt.<br />
Bij zending postzegel<br />
Insluiten voor terugstu-<br />
ren. Wed. S. v. Zanten,<br />
Daniël Willlnkplein 41,<br />
A'dam.<br />
Ruilen : 1000 Haka, 900<br />
v. Nelle, 750 D.E. 170<br />
Jamin, 600 Schura, 70<br />
de Jong, 130 Bonte<br />
wereld tegen H.C.Wen-<br />
nex. Droste, Niemeyer,<br />
Gulden en andere.<br />
Postz. v. antw. insl.<br />
M. Koning, Heilbronstr.<br />
48, Den Haag.<br />
Te ruilen : een fonkelnw.<br />
transformator, een gas-<br />
stel en een mooie eiken<br />
fauteuil voor gebr. bui-<br />
tenlandsche postz. J. P.<br />
Koenstr. 115, Utrecht.<br />
RUILRUBRIEK<br />
Wie ruilt 168 Paul C.<br />
Kaiser bonnen voor 60<br />
D.E. of Sunlight pun-<br />
ten. J. Klani, W. de<br />
Clercqstr. 24, Den Haag.<br />
Wie wil ruilen : Postz.<br />
sluitzegels, bons, pi.,<br />
Kwatta sold., munten ?<br />
Zendingen franco tegen<br />
franco. Aanb. aan : O.<br />
Rutgers. Twekkelerweg<br />
106, Hengelo (O.).<br />
Wie wil „Vliegende Hol-<br />
lander" ruilen voor een<br />
Autoped met luchtban-<br />
den. Hanna linke, Mar-<br />
nixkade 71-1, A'dam<br />
(C).<br />
Wie heeft in ruil voor<br />
heerenfiets 1 jongens-<br />
fiets voor leeft. 6 jr.<br />
v. Tol, Jan de Baenstr.-<br />
31-11, Den Haag.<br />
Wie ruilt mijn 2-pers.<br />
eik. led. m. spir. in g. st.<br />
v. 2 pers. opklapb., m.<br />
omb. liefst eerst briefk.<br />
v.d. Velden, Gov. Flink-<br />
str. 27-11, A'dam.<br />
Een St. Bernhardhond<br />
zeer trouw en lief, reu,<br />
te ruil wegens omstan-<br />
digh. v. schrijfmachine,<br />
prima fiets, motorfiets,<br />
of iets dergelijks door<br />
A. van Dorp Azn., Tey-<br />
llngerlaan 59, Sassen-<br />
heim.<br />
Ter ruiling aangeb. :<br />
een beige diepe kinderw.<br />
kl. wielen, ballonb. en<br />
een blauwe Sulky voor<br />
een wandelw. Kamper-<br />
foelistr. 159, Den Haag.<br />
I.L.O.-motor, te ruilen<br />
voor wat anders. Smout,<br />
Zaanhof, 15-hs, A'dam<br />
(C).<br />
Wie is gen. om 225<br />
Hille-b. te rullen voor<br />
Sunl.-b., ook in ged. en<br />
9 Duiven-b. voor Sunl.<br />
Mej. A. Boterman, Zwa-<br />
nenburgerdljk 444, Half-<br />
weg (Zwanenburg).<br />
Wie ruilt mijn rolsch.<br />
op kogel!., z.g.a.n. voor<br />
banjo of guitaar. A.<br />
Vertelman, N.we Bosch-<br />
str. 46-A. Breda.<br />
Wie wil 2 witte ras-<br />
konijnen met hok in-<br />
ruilen voor een paar<br />
vogeltjes met kooitje.<br />
Th, Goosens, Curatao-<br />
str, 61 hs, A'dam (W,),<br />
Te rullen : 6 pi, alb,<br />
Java II en 5 Wijbert-<br />
b, voor 15 b. Verk., onze<br />
gr. rivieren. J. v. Hol-<br />
stein, Laakkade 382,<br />
Den Haag.<br />
Wie ruilt 2 jonge Fokjes<br />
8 weken oud voor trap-<br />
looper, theek, zeil of<br />
kleed. Z. Akerweg 114,<br />
A'dam (W.) bij Sloten.<br />
ABONNÉ'S OP DIT BLAD,<br />
Ter ruil aangeb. : een<br />
moderne kinderw. op<br />
luchtb., een wandelw.,<br />
een klnderst. nog in pr.<br />
cond. en een gootsteen<br />
v. bakellet m. aanrecht<br />
aaneen v. een 3 d. gasst.<br />
of gasforn. of tapijt.<br />
Mevr. H. de Miranda,<br />
Palembangstr. 22-hs,<br />
A'dam
^ns<br />
v; ; '<br />
"■e 4*<br />
s<br />
I<br />
ONDER DEN ZEESPIEGE<br />
E**«<br />
even vreerndsoorhq^cbanhen<br />
Onder het oogrenschijnlijk 200 dood lijkende oppervlak der<br />
zeeën heerscht een zeer intens leven, een intenser<br />
leven zelfs nog dan op het land. Geen wonder dus dat<br />
deze „ongreziene' wereld onder water de menschen steeds' ten<br />
sterkste interesseert, en dat men er steeds op uit is haar beter<br />
te leeren kennen. Ondanks de stoutmoedigrste onderzoekingen<br />
weet men er echter no* lang niet alles van, hoewel er wel<br />
veel bekend is geworden!<br />
Op deze pagina's publiceeren wij „ter nadere kennismaking"<br />
een iraaie serie fotos van eenige der vele bewoners van den<br />
oceaan, allen opvallend door hun uiterlijk, dat afwisselend<br />
»raai, bizar of zelfs vreeswekkend is te noemen.<br />
I. Een heel eigenaardige bewoner is de kogelvisch, in 't Latijn<br />
■<br />
Tetrodon reticularis ge-<br />
heeten. Wanneer men 't<br />
dier uit het water neemt<br />
blaast het zich vaak<br />
op tot het een kogelron-<br />
den vorm heeft verkre-<br />
m<br />
ren. Stoot het dier de lucht dan<br />
reer uit, dan maakt het daarbij<br />
illerlei kwakende en sissende ge-<br />
uiden. Ook onder water kan men<br />
iet in opgeblazen toestand aan-<br />
reffen.<br />
!. De inktvisch, wetenschappelijk<br />
Jepia officinalis' geheeten, een<br />
;pookachtige verschijning onder<br />
iet zee-oppervlak. Overdag ligt<br />
lit dier meestal met gesloten<br />
>ogen op den bodem, maar des<br />
wchts wordt het levendig en gaat<br />
iet op roof uit. Van alle koppoo-<br />
igen, zooals de familie heet waar-<br />
toe de inktvisschen behooren, heeft<br />
iij den grootsten inktzak, dien hij<br />
eegspuit wanneer hij achtervolgd<br />
wordt, om zich achter de dan ont-<br />
itane ondoorzichtige wolk te<br />
•edden. Het zwarte vocht uit den<br />
[nktzak, wordt gebruikt ter berei-<br />
ling van het door schilders ge-<br />
iruikte sepia, en daarom wordt<br />
Ie inktvisch veel gevangen, waar-<br />
oor men groote sleepnetten ge-<br />
imikt<br />
. Een bewoner van vrijwel alle<br />
jeeën is de Octopus. Meestal ver-<br />
lergt 't dier zich in allerlei holen<br />
m gaten, wat hem met zijn elasti-<br />
iche lichaam niet veel moeite<br />
tost. Van zijn schuilplaats uit<br />
loert het dan op buit, om zich<br />
ioodra hij dien bemerkt, pijlsnel<br />
•p zijn slachtoffer te storten, dat<br />
>ij in zijn machtige vangarmen,<br />
'aaruit ifeen ontkomen mogelijk<br />
dooddrukt.<br />
De drukkervisch, de Balistes capriscus.<br />
_Jen eigenaardigheid van deze vischsoort is,<br />
lat zijn voorste rugvin van zeer bijzonderen<br />
'orm is; deze bestaat namelijk uit eenige ste-<br />
;els, waarvan de eerste een gezaagden rand<br />
leeft, en een machtig wapen voor het dier is,<br />
«anneer het door vijanden wordt aangevallen.<br />
>. De reuzen-baars (Epinephelus gigas), die<br />
Den wel het kameleon der zee zou<br />
nogen noemen. Dit dier kan na-<br />
nefijk, wanneer de omstandiglie-<br />
len dit noodig maken, oogenblik-<br />
«lijk zijn kleur veranderen om<br />
lie geheel in overeenstemming te<br />
brengen met de omgeving.<br />
J- De Zeepad (Scorpaena poreus),<br />
-en visch met een waarlijk vrees-<br />
mnjagend uiterlijk. Het heele<br />
'chaam van dit dier, dat wel<br />
r ^ Ä<br />
eenigszins aan 'n draak uit een sprookje doet<br />
denken, is bezet met allerlei uitsteeksels. De<br />
zeepad bezit ook in hooge mate de eigenschap<br />
zijn huidkleur aan de omgeving aan te kunnen<br />
passen, waardoor zij nog gevaarlijker wordt.<br />
Zij behoort namelijk tot een der meest gevrees-<br />
de dieren der zee. Wanneer zij in gevaar ver-<br />
keert richt zij alle stekels op en steekt daar-<br />
<strong>ï</strong>^y?! y,<br />
If. . .^ . a»-<br />
%-<br />
mee den aanvaller, terwijl ?ij in de wond een<br />
meer of minder sterk vergif spuit. Veel ge-<br />
vaarlijker dan de hier afgebeelde zeepad,<br />
welks steek wel pijn veroorzaakt, doch waar-<br />
van men op den duur geen nadeelige gevolgen<br />
ondervindt, zijn eenige tropische soorten van<br />
deze familie, die zelfs bij den mensch doode-<br />
lijke verwondingen kunnen doen ontstaan.<br />
•<br />
«<br />
^ %<br />
M<br />
t*^
Denis Moore, een bekend EngcUch beeldhouwer, wooftachtio in Parijs, krilat<br />
kort voor hij naar Indo-Cbina zal vertrekken om daar voor dep kii«r van<br />
'?., e "..J b «'' i l'Ouwwerk te vervaardigen, bezoek van zijn nichtje Julie, voor<br />
wie h.j altijd een heel erg zwak heeft gehad. Julie ia getrouwd met een der<br />
r,kste Engelsche peers. Lord Tamorley. Haar man is met een zending na«<br />
N^uw-Zeeland en Julie vertoefde met haar moeder aan de Riviera, waar z«<br />
kenms had gemaakt met een baron. Op zekeren dag worden de zeer kostbare<br />
tamiliesmaragden. die Julie gedragen had. gestolen, terwijl tegelijkertijd de baron<br />
spoorloos verdwijnt.<br />
Julie begeeft zich naar Denis om zijn hulp in te roepen. Zij heeft voor de<br />
vaste waarheid gehoord, dat de baron met de boot naar Saigoi is vertrokk«!<br />
^.e wil nu tegelijk met Denis naar Indo-China gaan om zelf een onderzoek naat<br />
de smaragden in te stellen. "•"«». naai<br />
Na Julies vertrek krijgt de jonge beeldhouwer bezoek van een in Parijs studee-<br />
renden Annamiet, Mr. Nygugen. die hem de vriendschap van een in Annam<br />
bestaande tang - een soort vereeniging. die zeer krachtig voor haar leden opkomt<br />
en degeen doodt, die haar wetten overtreedt - komt aanbieden, mits hij Julie<br />
belet om naar Annam te gaan. Denis weigert hierop in te gaan.<br />
Een arm tooncelspeelstertje. Ninon, maakt in een caff kennis met Nygugen.<br />
Deze biedt haar een contract aan bij het theater te Saigon, mits zij hem een<br />
kleinen denst bewijst. '<br />
Zij moet dan aan boord van het schip, dat haar naar Saigon brengt, een heer<br />
zooveel mogelijk uit het gezelschap houden van de dame, die hem vergezelt.<br />
' xi eni . 5 Mo0 "- N ' non accepteert het aanbod, doch begrijpt niet<br />
waarom Nygugen zoon bekende persoonlijkheid wil laten bespionneeren<br />
Nygugen keek om zich heen teneinde er zich" van te overtuigen<br />
dat niemand hem zou kunnen hooren. Toen boog hij zich wat<br />
naar Ninon over.<br />
„Ik heb u gezegd, dat u niet te veel moest vragen. Hetgeen u<br />
nu gevraagd hebt is iets, waar ik aan niemand anders een antwoord<br />
kwelt<strong>ï</strong>^ " 8eVen ' Maar U WiI ^ vertrouwen - Het ^ een politieke<br />
„Een politieke kwestie "<br />
„Sst.... Spreek niet zoo luid. Ja ~ een politieke kwestie"<br />
u KU o^r, 18 be eldliouwer! Wat kan hij dan met politiek te maken<br />
hebben? Bovendien heeft de keizer zélf hem gevraagd naar Indo-<br />
Cbina te komen I<br />
J!? 8 *^?^ ik allemaal, en juist om diè reden zijn wij nog des te<br />
achterdochtiger. "Waarom heeft hij niet een Franschman gevraafld het<br />
beeld te maken?" "<br />
„Wie zyn „wy"?"<br />
„De Annamieten; althans een vereeniging van Annamieten, die<br />
samenwerken om de belangen van het land te verdedigen."<br />
„Ik kan met inzien, hoe hij de belangen van uw land kan scha-<br />
den, zei Ninon, nog steeds verbaasd.<br />
„Neen; en dat is juist waardoor de Engelschen toonen, dat zij zoo<br />
knap zyn. Ze sturen hun diplomaten niet naar Annam, en evenmin<br />
hun schryvers of ontdekkingsreizigers. Ze laten een beeldhouwer<br />
g ? a u-~ . een g ? ed f beeldhouwer, hij wien niemand kan twijfelen<br />
of hy wel een beeldhouwer is."<br />
„Maar wat heeft dat allemaal met politiek te maken? Dat begryp<br />
IK met*<br />
Nygugen haalde een potlood uit zyn zak en begon een van die<br />
kaarten op tal el te teekenen, die Ninon onbegrypelyk vond.<br />
„Kyk, dit is Annam, en daar ligt Laos; hier is Siam, en hier<br />
ul^ a ~, ei <strong>ï</strong>> dat I s het 8roote Sebied van Engelsch-Indië. Jarenlang<br />
hebben de Bnlsche heerschers reeds hun oogen op Annam geves-<br />
tigd gehad; zy zouden hun bezit van Birma uit graag vergrooten<br />
en wy gelooven dat onze keizer zich verbonden heeft pogingen te'<br />
ondernemen het 1-ransche protectoraat te doen opheffen en ons land<br />
onder Engelsche bescherming te stellen. Door te doen wat ik u<br />
vraag, zuil u de vlag van Frankryk verdedigen."<br />
Nygugen sloeg Ninons gezicht gade, en hy zag, dat zyn laatste<br />
woorden indruk op haar maakten — misschien ondanks het feit dat<br />
zy ze met eens goed begreep. Het stelde haar echter teleur, dat<br />
die jonge Engelsche beeldhouwer, dien zy zoo aardig vond toen<br />
Zy , .?> T den scl * ouw burg had gezien, in een dergelyke zaak ver-<br />
wikkeld kon worden.<br />
Ze knikte. „Goed. Nu begryp ik het "<br />
„U moet dus op de boot zoo dicht mogelyk in zyn nabyheid blijven,<br />
nagaan met wie hy vriendschap sluit en luisteren naar hetgeen<br />
hy zegt. Indien u het een beetje handig aanlegt, zal hij u zeker<br />
vragen mee aan wal te gaan wanneer de boot een haven aandoet.<br />
Let er dan op, wien hy ontmoet en wat hy doet."<br />
„Ik zal het doen." Ninon voelde zich opeens erg gewichtig. Te<br />
denken, dat zy, die zich een uur geleden nog zoo onbelangrijk<br />
had gevoeld nu met een dergelyke opdracht was belast!<br />
„Nu, zei Nygugen, zyn hand in den zak stekend waaruit hij reeds<br />
zooveel zonderlinge zaken tevoorschijn had gebracht, „ik heb u een<br />
spin beloofd — hier is-ie. Hy gaf haar een klein in vloeipapier ge-<br />
wikkeld pakje „Doe uw handen onder de tafel alvorens het te<br />
openen. Ik wil met dat iemand hier ziet, wat u hebt gekregen"<br />
Ninon deed wat haar gezegd was en toen zy naar het voorwerp<br />
keek, dat zy onder de tafel .in haar hand hield/kon zij nauwelijks<br />
een uitroep van verwondering onderdrukken. Het was een prach-<br />
tig sieraad, gemaakt, voor zoover zij het kon beoordeelen, van<br />
platina, saffieren en robynen. Het platina was tot een fijn spinne-<br />
web geweven; in den hoek van het web zat een spin, waarvan<br />
wwn<br />
het lichaam gemaakt was van saffieren en de oogen van robijnen<br />
De spin was een nauwkeurig duplicaat van de spin, die Nygugen<br />
haar had laten zien toen zy elkaar voor den eersten keer hadden<br />
ontmoet. Nooit in haar stoutste fantasieën niet, zou Ninon een der-<br />
gelyk geschenk hebben durven verwachten.<br />
„Is dit voor my?"<br />
„Ja. Maar luister nu goed. Ik geef het u op één voorwaarde- u<br />
mag het aan niemand laten zien."<br />
'Mag ik het dus niet zoo dragen, dat het gezien wordt?"<br />
„Neen! Hier is een zyden koord; hiermee moet u het om uw<br />
hals bevestigen zoodat het onder uw kleeren blyft. Geen oogenblik<br />
mag u het aflaten, Doe zooals ik u zeg, en er zal u geen kwaad ge-<br />
schieden; vergeet het, en het zou kunnen gebeuren dat u in ernstige<br />
moeilykheden raakt.<br />
„Moèilykheden!"<br />
De Annamiet knikte. „Het is een mascotta, en mogelijk zult u.<br />
voordat u terugbent, hebben ontdekt, dat het een zeer goede mas-<br />
cotta voor u was."<br />
„Mag nooit iemand het zien."<br />
„Ik heb gezegd, dat u het aan niemand mocht Mten zien. Hiermee<br />
üedoel ik, dat u de spm niet aan iemand moet laten zien alleen om-<br />
dat u er trotsch op bent. Maar als iemand vraagt of hij ze mag<br />
zien, dan is het iets anders." 8<br />
m »Hoe kan iemand vragen 'm te zien, als ik hem altyd verborgen<br />
„Ik kan geen nadere verklaring geven. Ik heb u gezegd, dat het<br />
een mascotta is en een goede mascotta. Draag 'm altyd "<br />
Ninon keek weer naar het fonkelende kleinood in haar hand. en<br />
zei: „Dat zal ik zeker doen, want het zou me erg spy ten als ik 'm<br />
Den volgenden ochtend belde Denis monsieur Laurier op en deze<br />
bleek direct bereid hem en Julie te ontvangen.<br />
Ze lieten het voorkomen alsof Julie alleen maar nieuwsgierig was<br />
naar dengeen, die de juweelen indertyd had willen koopen en mon-<br />
sieur Laurier bleek bereid — uit vriendschap voor Denis — hun te<br />
verklappen, dat hy reden had te gelooven, dat „een zeker vorst,<br />
die ze aan een van zyn dochters wilde geven ter gelegenheid van<br />
haar huwelyk, de steenen had willen koopen." — De naam van dien<br />
vorst „kon" hy hun echter niet mededeelen.<br />
„Was het een Oostersch vorst?" vroeg Denis.<br />
„Neen, het was de vorst van een Europeeschen staat Maar<br />
nu heb ik al meer gezegd, dan ik eigenlyk mocht "<br />
Denis begreep, dat hy niet verder kon aandringen, en na den<br />
juwelier bedankt hebben, vertrok hy met Julie.<br />
„Wie denk je, dat die Europeesche vorst was?" vroeg Julie, toen<br />
zy op de Place Vendome liepen.<br />
„Daar kan ik je geen antwoord op geven," zei Denis. „Nu het<br />
echter geen Oostersche vorst was, die ze wilde koopen, zal hij<br />
waarschynlyk wel niets met den diefstal te maken hebben We<br />
zullen dus een andere theorie moeten bedenken."<br />
„Wil je gelooven, dat ik er schik in begin te krygen?" zei Julie.<br />
„Het wordt echt opwindend. Laten we ergens gaan zitten "<br />
„Goed, maar ik geloof dat we een stap verder dienen te gaan. Ik<br />
ga doen wat ik geloof, dat onze plicht is."<br />
„Nu ga je je erg gewichtig voordoen, jongeman! Wat ben je van<br />
„Neen, ik ben dood-ernstig. Myn geweten is niet heelemaal gerust<br />
over die geschiedenis, Julie! De smaragden zyn ten slotte niet absoluut<br />
van jou; ze vormen een familiebezit. Ze zyn gestolen en je plicht<br />
is, de zaak by de politie aan te geven."<br />
„Daar denk ik eenvoudig niet aan!"<br />
„Waarom niet?"<br />
'i.9 m u"^ 66 Redenen. Zooals ik je reeds zei, geloof ik niet dat de<br />
politie het geheim zal houden. Ze bedoelen het goed, maar als ze<br />
eenmaal iets op het spoor zyn, dan lekt de zaak buitengewoon gauw<br />
mt. Indien ik my tot de politie wendde, zouden ze er op staan de vrije<br />
hand te krygen. Ze zouden zeker naar Port Said of Colombo telegrafeeren<br />
en baron de Grignon van de boot halen om hem te ondervragen.<br />
Dat zou het begin zyn; de plaatselyke dagbladen zouden<br />
sensationeele artikelen schryven over de arrestatie van een Franschen<br />
ambtenaar. — Begryp je wat ik bedoel?"<br />
Denis knikte.<br />
„En in de tweede plaats: besef je niet, dat ik zelf ook heel erg<br />
verkeerd gedaan heb door die edelsteenen het land uit te brencen<br />
zonder dat Tamorley het wist?"<br />
„■ld. In . . . "<br />
„Welnu, hy mag er dus niets van weten als het voorkomen kan<br />
worden en daarom wil ik zélf probeeren ze weer in mijn bezit te<br />
krygen voordat hy uit Nieuw Zeeland terugkomt. En ik zal niet<br />
eer rusten, voordat ik ze heb."<br />
Denis dacht even na. „Nu, vooruit dan maar," zei hij toen. „We<br />
zullen zien, wat we er van terecht brengen, Julie."<br />
c/oor AQWUQ MILLS<br />
(jeauforiseerc/e ver^alino<br />
Ze stak haar arm door den zyne. „Goeie Denis," zei ze. „Ik wist<br />
wel, dat ik op je rekenen kon."<br />
Ze gingen naar Fouquet en dronken er, buiten zittend, een cham-<br />
pagnecocktail.<br />
„O, wat houd ik van Parys," zei Julie op een gegeven oogenblik.<br />
„Ik kan me haast geen mooiere stad indenken "<br />
Maar Denis knikte afwezig by haar enthousiasme, en terwyl hy<br />
de breede avenue afkeek waarop goed gekleede dames en prachtige<br />
auto's in een eindelooze file voorby hen defileerden, kon hy de ge-<br />
dachte niet van zich afzetten, dat dit misschien wel de laatste glimp<br />
van beschaving zou zyn, dien zy in langen tyd zouden kunnen op-<br />
vangen, want het viel niet te ontkennen dat de jacht op een man,<br />
die met een half millioen pond aan juweelen naar een der verste<br />
deelen der wereld gevlucht was, niet van risico ontbloot was<br />
HOOFDSTUK VI.<br />
Na des nachts gereisd te hebben, bereikten Julie en Denis des<br />
ochtends Marseille, waar zy zich aan boord van de Montcalm be-<br />
gaven, een der mooiste schepen van de Messageries Maritimes.<br />
Julie ging direct naar haar hut, maar Denis zette zich in een hoek<br />
van den rooksalon en sloeg daar het komen en gaan der menschen<br />
gade, waarvan hy veronderstelde, dat bet hun mede-passagiers zou-<br />
den zyn. Op de passagierslijst had hy gezien, dat de bestemming van<br />
byna allemaal Saigon was. Er waren officieren van de Infanterie<br />
Coloniale onder, regeeringsambtenaren, zakenlieden — kortom ver-<br />
tegenwoordigers van alle rangen en standen, die Frankryks verste<br />
Oostersche kolonie vormden. De meeste officieren kwamen in uni-<br />
form aan boord, en byna allen zonder uitzondering droegen zy een<br />
of andere onderscheiding wegens betoonde dapperheid. Er was een<br />
jonge officier, die de hemelsblauwe kepi van de Spahis droeg; hy<br />
bezat de Militaire Medaille, het Oorlogskruis en het Legioen van<br />
Eer. Hij leek te jong om in Frankrijk te hebben gevochten; waar-:<br />
schijnlijk moest hy zijn decoraties in Marokko hebben verdiend.<br />
Een meisje, dat in den rooksalon verscheen en daar een groote<br />
opschudding teweegbracht, trok Denis' aandacht. Ze was naar het<br />
scheen woedend, omdat een gedeelte van haar bagage in het ruim<br />
in plaats van in haar hut gedeponeerd was. Ze vertelde den steward,<br />
die trachtte haar te kalmeeren, dat als ze alles vooruit geweten<br />
had, ze nooit met de Montcalm gegaan zou zyn. Opeens verscheen er<br />
een assistent-purser en deelde haar mede, dat haar bagage gevonden<br />
was, waarop zy een uitroep van verlichting slaakte en op een stoel<br />
neerviel om hevig haar neus te gaan poederen. Toen deze. operatie<br />
voorbij was, keek ze op en ontdekte Denis.<br />
„Verschrikkelijke menschen, die scheepsbeambten. Ik had hun ge-<br />
zegd, dat ik myn koffer in myn hut wilde hebben, maar ze namen<br />
er absoluut geen notitie van. Ze sloegen er een touw omheen en<br />
lieten 'm in het ruim zakken."<br />
„Ik hoor tot myn genoegen, dat u 'm weer terughebt," zei Denis.<br />
„Gelukkig.... Al myn jurken voor het warme weer zaten er in."<br />
„We zullen vooreerst geen last van de warmte hebben."<br />
„O neen? Het is de eerste keer dat ik deze reis maak. Ze<br />
zeiden, dat het erg warm zou zyn als we eenmaal Port Said ge-<br />
passeerd zyn."<br />
Terwyl zy verder praatten, nam Denis haar beter op. Men hoefde<br />
niet te vragen waar zy vandaan kwam; het was duidelijk dat zy<br />
regelrecht uit Parys gekomen was. Hy vroeg zich af, wat voor reden<br />
zy kon hebben om naar Indo-China te gaan. Hy vroeg het haar<br />
echter niet., eer zoo'n lange reis voorby was, had iedereen wel<br />
gelegenheid gehad om van ieder ander te weten te komen,' welke<br />
de redenen waren die hem aan boord gebracht hadden.<br />
Intusschen wenschte Ninon zichzelf geluk met de manier waarop<br />
zy er in geslaagd was direct kennis te maken. Hy was beslist aardig;<br />
zyn optreden was belangstellend geweest toen hy over haar bagage<br />
had gesproken. Maar zy moest niet vergeten wat de Annamiet haar<br />
gezegd had: er zat iets achter zyn eenvoudige, openhartige manier<br />
van doen; evenals alle Engelschen was hy niet te vertrouwen. Het<br />
was jammer, dat zy daaraan steeds zou moeten denken, want overi-<br />
gens vond zy hem werkelijk heel aardig.<br />
„Zou de zee kalm zyn?" vroeg zy.<br />
„O ja; er is heelemaal geen wind vandaag. Als we Sicilië gepas-<br />
seerd zyn, krygen we misschien een klein briesje. — Kunt u goed<br />
tegen varen?"<br />
„Ik weet het niet; ik ben nog nooit op zee geweest. — Maar ik<br />
moet nu weg om myn koffer uit te pakken."<br />
Denis keek haar na terwyl zy den rooksalon verliet; ze liep zoo-<br />
als zooveel Fran?aises, alsof haar schoenen haar niet gemakkelijk<br />
zaten. Toen hoorde hdü opeens het geluid van de sirene en de waar-<br />
schuwingen aan al degenen, die niet tot de passagiers behoorden,<br />
om het schip te verlaten. Hy besloot naar beneden te gaan teneinde<br />
er zich van te overtuigen, dat al zyn bagage in zyn hut gebracht was.<br />
Hy stond op, toen er een steward binnenkwam, zijn naam vroeg<br />
en hem een brief overhandigde.<br />
,DÜ8 IN PORT<br />
SAID KOM JE<br />
OMNAARMETE<br />
KUKBN, IN CO-<br />
LOUBO OM ME<br />
AAN TB RAKEN<br />
EN IN SINGA-<br />
PORE OMMUN<br />
BLOED TE<br />
PROEVEN."<br />
7 -<br />
K<br />
<strong>ï</strong>v.<br />
V<br />
'»^»^ifewiwg^wkAii'iè'Jw^. 1 ' 1 f"'""»'<br />
t<br />
'* -f-v2£!<br />
/.<br />
„Hoe komt die hier?" vroeg Denis.<br />
„Hy is met de post gekomen, mynheer. Er vindt altijd een bestel-<br />
ling plaats even voordat we vertrekken."<br />
Nadat de man verdwenen was, maakte Denis den brief open. De<br />
mededeeling op het velletje papier dat er in zat was, evenals de<br />
envelop, was met de machine geschreven. Hy las het een keer snel<br />
door, keek toen naar het poststempel en de envelop, zag dat de brief<br />
uit Parys kwam en las hem toen nog eens langzamer door. Het<br />
was inderdaad een brief, dien men tweemaal moest lezen. Links<br />
in den bovenhoek stond: „Aan Denis Moore, Esq.", en toen volgde<br />
direct de mededeeling:<br />
„U hebt gekozen; u zit in het web; hoe meer u pogingen doet om<br />
te ontkomen, hoe meer u er in verstrikt zult raken. De Spin zal uw<br />
hopelooze pogingen gadeslaan. Hy zal in zijn eigen hoek blijven<br />
om u te dooden als hy den tyd gekomen acht. Dat ge werkelijk ge-<br />
heel en al in zyn macht zyt, zal u worden bewezen by iedere<br />
opvolgende etappe van uw reis. Te Port Said zal hy naar u komen<br />
kyken. Te Colombo zal hy u aanraken. Te Singapore zal hy voor den<br />
eersten keer van uw bloed proeven. Nacht en dag zullen zyn oogen<br />
op u gevestigd zyn. U kunt niet ontkomen."<br />
Er stond geen handteekening onder, maar onder den brief waren<br />
drie cirkels geteekend, de een binnen den andere. De cirkels waren<br />
diagonaalsgewys doorkruist door acht spaken, en om de beteekenis<br />
van de teekening volkomen duidelijk te maken, was er aan den bin-<br />
nenkant van den buitensten cirkel een spin geteekend.<br />
„Nou, vriend, wie je ook bent, je weet in geen geval veel van de<br />
gewoonten af, die spinnen er op nahouden!" dacht Denis, naar de<br />
teekening kykend. „Als je een echte spin was geweest en ik een<br />
echte vlieg, dan zou je, zoodra ik in je web geraakt was, op my<br />
afgekomen zyn en me in een donkeren hoek hebben getrokken.<br />
Dus in Port Said kom je om naar me te kyken, in Colombo om me<br />
aan te.raken en in Singapore om myn bloed te proeven. Enfin,<br />
tegen den tyd dat we in Saigon zyn, zal ik je dus in ieder geval<br />
kennen."<br />
„Hallo, een brief gekregen?"<br />
Opkijkend, zag Denis Julie naast zich staan. Hy vouwde den brief<br />
dicht en stak hem in zyn zak.<br />
„Ja van een vriend. Keurig hè, van de post, om even voordat<br />
we vertrekken je brieven aan boord te laten bezorgen."<br />
CWordf vervolgd)
VAN BRITSCH NIEUW'GUINEA<br />
Wie zich onder wilde volken bevindt, komt<br />
vaak tot de ontdekking-, dat een moedig<br />
gedrag 't «enige wapen is, dat hem op den<br />
duur door allerlei hachelijke situaties kan<br />
heenhelpen. Dit ondervond ook Henry Joseph<br />
Ryan, een Engelsch regeerings-ambtenaar in<br />
het sedert een twintigtal jaren nieuw geves-<br />
tigde Delta-District van Papoea, Britsch<br />
Nieuw-Guinea.<br />
De bewoners van dit gebied, de Papoea's,<br />
zijn flinke, forsche menschen, die zeer weinig<br />
op vreemdelingen zijn gesteld. Op een goede,<br />
of zelfs maar „neutrale" ontvangst kunnen<br />
dezen dan ook zelden of nooit rekenen. De<br />
grootste ondeugd der Papoea's is het zooge-<br />
naamde koppensnellen, waaraan soms twee- ä<br />
drieduizend personen tegelijk deelnemen, daar<br />
ook de vrouwen meegaan. De Papoea s zijn<br />
bovendien kannibalen, en bij sommige gele-<br />
genheden is het eten van menschenvleesch<br />
voorgeschreven. Hun wapens zijn bogen, pij-<br />
len, lansen en bijlen (meestal van steen) en<br />
dolken van casuarisbeen. De pijl- en lanspun-<br />
ten zijn gewoonlijk van hout, been, vogel-<br />
nagels, enzoovoort.<br />
Op zekeren middag zat Ryan aan zijn lunch<br />
in het door inheemschen gebouwde huis, dat<br />
tijdelijk dienst deed als regeeringsgebouw. Ge-<br />
legen op den rechteroever van de Kikori, op<br />
ongeveer vijftig kilometer van de monding,<br />
kon men zich nauwelijks een betere plaats<br />
voor een regeeringrspost denken, maar men<br />
had het district in die dagen — en wel in 1010<br />
— nog allesbehalve onder controle, en de<br />
woeste koppensnellers, die bij het begin van<br />
de delta landinwaarts woonden, waren dan<br />
ook zeer weinig met de komst van den blanke<br />
ing-enomen.<br />
Zonder evenwel op de groote moeilijkheden<br />
te letten die hem te wachten stonden, was<br />
Ryan kalm begonnen met het werk der pacifi-<br />
catie, waarvoor hij gekomen was, en hij werd<br />
daarbij uitstekend geholpen door den assis-<br />
tent-resident kapitein Thompson, een reserve-<br />
officier.<br />
Terwijl Ryan dan aan zijn lunch zat, ver-<br />
scheen er opeens een donkere gedaante in de<br />
deuropening. Het was de sergeant van den<br />
post, en hij groette model.<br />
Ryan keek verbaasd op. „Wel, voor den dui-<br />
vel..." viel hij uit, want hij was het niet ge-<br />
wend, dat zijn minderen onaangediend bij<br />
hem binnenkwamen, en zeker niet wanneer hij<br />
aan den maaltijd zat. Hij zweeg echter plot-<br />
seling, want aan het ernstige gezicht van den<br />
sergeant was wel te zien, dat er iets bijzon-<br />
ders aan de hand was, en dat hetgeen waar hij<br />
voor kwam, dringend was.<br />
„Er naderen heel veel kano's," kondigde de<br />
onderofficier aan. „Er komen heel veel ge-<br />
wapende mannen. Ze willen een beslissend ge-<br />
vecht uitlokken met de bezetting van den post<br />
hier..."<br />
„O ja, willen ze dat? Willen ze zien, wie de<br />
sterkste is?" vroeg Ryan cynisch. „Ze willen<br />
me dus op de proef stellen? Welnu, ze zullen<br />
hun zin hebben! Stuur den tolk naar hen toe,<br />
en laat hem dien duivels zeggen, dat ik aan<br />
mijn lunch zit. Maar om twee uur, wanneer ik<br />
klaar ben, zal ik hun tegemoet trekken, en dan<br />
zullen we zien, wie de sterkste is."<br />
Het was een zonderlinge opdracht, maar de<br />
sergeant haastte zich weg om ze ten uitvoer<br />
te brengen.<br />
Thompson was op patrouille met de helft<br />
der bezetting, en Ryan was dus verplicht het<br />
probleem — want dat was de komst der Pa-<br />
poea's inderdaad — alleen onder de oogen te<br />
ien. Er waren negen mannen op den post<br />
achtergebleven, en daarmee zou hij den aan-<br />
val der Papoea's moeten afslaan. Na de lunch<br />
OP LEVEN EN DOOD<br />
EEN REEKS SPANNENDE AVON-<br />
TUREN NAAR WAARHEID VERTELD<br />
rookte hij peinzend zijn pijp, en toen, na op<br />
zijn horloge te hebben gekeken, stond hij om<br />
twee uur op, en greep ^ijn hoed en revolver.<br />
De sergeant, die hem naar buiten zag ko-<br />
men, inspecteerde snel de negen mannen, die<br />
zich reeds hadden opgesteld.<br />
Ryan knikte goedkeurend, toen hij hen zag<br />
staan. „Geef hun ieder honderdvijftig patro-<br />
nen, sergeant," bevul hij. „We moeten niet<br />
gauw gebrek aan munitie krijgen."<br />
Nadat de patronen waren uitgedeeld, stelde<br />
Ryan zich op aan het hoofd van zijn troepje<br />
mannen, de vechtlust schitterend in zijn<br />
oogen.<br />
Aan het einde van het steile pad kwam de<br />
rivier in het gezicht. Wat Ryan daar ontdekte,<br />
zou zeker op een niet zoo moedig en vastbe-<br />
raden man een ontstellenden indruk hebben<br />
gemaakt. Over een afstand van bijna een kilo-<br />
meter lengte hadden zich een groot aantal<br />
oorlogskano's verzameld. In ieder er van zat<br />
een tien- tot twaalftal beschilderde mannen,<br />
hun pijlen en bogen gereed, de breede paddies<br />
alleen maar net voldoende bewegend, om de<br />
bootjes op hun plaats te houden in den ster-<br />
ken stroom. Direct toen zij den blanke met<br />
zijn mannen zagen verschijnen — uit vrees in<br />
een hinderlaag gelokt te worden, hadden zij<br />
zich midden op den dag niet aan land durven<br />
begeven — slaakten zij een heesch gekrijsch<br />
als teeken van hun strijdlust.<br />
Met opmerkelijke koelheid beval Ryan de<br />
sloep in de rivier te laten, en toen zijn mannen<br />
er in hadden plaats genomen, stapte hij er<br />
eveneens in. Hij zette zich aan het roer, e.n<br />
nauwelijks hadden zijn soldaten de riemen<br />
aangetrokken, of hij stuurde regelrecht op de<br />
dichtstbijzijnde kano's af.<br />
Een dergelijk optreden hadden de Papoea's<br />
niet verwacht. Ze staarden één en al verbazing<br />
naar den blanke, die grimmig en vastberaden<br />
aan het roer stond, zijn revolver in de hand.<br />
De Papoea's hadden hun bogen opgeheven,<br />
en de pijlen rustten reeds tegen de peezen.<br />
Maar schieten deden zij niét! Als gefascineerd<br />
staarden zij naar de sloep en den blanke. En<br />
toen opeens wierpen sommigen hun pijl en<br />
boog in hun kano's, staken hun paddies diep<br />
in het water en vluchtten zoo snel ze konden!<br />
De anderen bleven nog staan, maar toen werd<br />
het blijkbaar ook hun gespannen zenuwen te<br />
machtig. Ze schoten hun gereed gehouden pij-<br />
len af — die echter geen schade aanrichtten<br />
— en kozen toen eveneens het hazenpad, zoo<br />
hard paddelend als ze maar konden.<br />
Ryan roeide hen een eind achterna, maar de<br />
wilden waarden het zelfs niet eens meer ach-<br />
terom te kijken, en als door een wilde paniek<br />
aangegrepen, maakten ze, dat ze wegkwa-<br />
men...<br />
Thans is Kikori een der meest veilige re-<br />
geeringsposten en merkwaardig is zeker, dat<br />
verscheidene van de Papoea's, die aan de ex-<br />
peditie tegen Ryan deelnamen — die intus-<br />
schen reeds sinds 1918 is overleden — nu<br />
dienst doen als... politie, om hun eigen stam-<br />
genooten in bedwang te houden! En dat dit<br />
zoo is geworden, is zeker voor het over-<br />
groote deel te danken aan Ryan, die nimmer<br />
zijn kalmte of koelbloedigheid verloor.<br />
Zijn moedigste daad was waarschijnlijk wel<br />
zijn patrouilletocht diep het binnenland in,<br />
welke tocht door een kenner van land en volk<br />
omschreven werd als „een dappere daad, die<br />
nimmer vergeten zal worden, zoo lang men<br />
zich de geschiedenis van Papoea zal her-<br />
inneren..."<br />
Gedurende het grootste deel van den tocht<br />
had Ryan geen blanke metgezellen. Terwijl hij<br />
een totaal onbekend gebied binnendrong op<br />
een, met behulp van eenige boomstammen,<br />
gemaakt vlot, werd hij met zijn inlandsche<br />
soldaten door een ' vijandigen stam in een hin-<br />
derlaag gelokt en aangevallen. Er ontstond een<br />
gevecht, en de wilden werden op de vlucht<br />
gedreven, maar niet dan nadat er tien Pa-<br />
poea's gedood waren, en Ryan ze\i een pijl in<br />
zijn hoed, een in zijn schoen en een in iederen<br />
arm gekregen had!<br />
Toen zijn patrouille werd aangevallen, had<br />
Ryan zijn inlandschen soldaten bevolen geen<br />
gebruik van hun geweren te maken. Toen hij<br />
echter tot de conclusie kwam, dat alle po-<br />
gingen om vriendschap te sluiten, nutteloos<br />
waren, beval hij hun een salvo af te vuren<br />
boven de hoofden der aanvallers. Dit had<br />
evenwel geen resultaat, waarop hij zijn solda-<br />
ten bevel gaf het vlot te verlaten, dekking te<br />
zoeken, en te schieten waar . zij gelegenheid<br />
kregen. Hij zelf bleef echter op het-vlot... om-<br />
dat hij zijn oppasser, die ziek was, niet in den<br />
steek wilde laten!<br />
Eenige oogenblikken later werd zijn hoed<br />
doorboord door een pijl, en ongeveer vijf mi-<br />
nuten daarna drong er een pijl met een bee-<br />
nen punt in zijn rechterschouder, waar zij<br />
bleef zitten. Een andere pijl drong door den<br />
zool van zijn linkerschoen, en direct daarop<br />
werd hij andermaal gewond door een pijl, die<br />
zijn linkeronderarm doorboorde, zoodat ze er<br />
een centimeter of tien aan den anderen kant<br />
uitkwam!<br />
Ryans positie was nu werkelijk hopeloos.<br />
Hij kon zijn armen niet meer gebruiken, en<br />
moest zijn revolver uit zijn handen op het vlot<br />
laten vallen. Maar toen kwam er hulp voor<br />
hem. Een inheemsche, Pandava geheeten, die<br />
als drager bij de patrouille had dienst gedaan,<br />
sprong temidden van een regen van pijlen te-<br />
rug op het vlot, trok de pijl uit Ryans schou-<br />
der, en sloeg daarna met zijn bijl de schacht<br />
van den pijl die in zijn linkerbenedenarm was<br />
gedrongen. Daijrop gaf hij Ryans diens revol-<br />
ver weer aan. Twete Inheemschen, die van<br />
achteren op het vlot wilden klimmen, werden<br />
door een sergeant doodgeschoten, maar een<br />
andere sergeant werd door een pijl gewond.<br />
De aanval was nu echter doodgeloopen, en<br />
een paar minuten later trokken de Papoea's<br />
zich terug, hun gewonden meenemend, en een<br />
tiental dooden achterlatend. Het gevecht had<br />
ongeveer veertig minuten geduurd.<br />
Een onderzoek bracht, aan het licht, dat er<br />
vijfenzeventig pijlen in het vlot gedrongen<br />
waren, en dat er nog veel meer in de boomen<br />
terecht waren g-ekomen. Het leek dan ook een<br />
wonder, dat iemand van de patrouille het er<br />
levend van had afgebracht.<br />
Toen men eindelijk met rust gelaten werd,<br />
moest de pijl uit Ryans arm verwijderd wor-<br />
den. Sommige inheemschen stelden voor, haar<br />
er uit te hameren, maar hierop wilde Ryan,<br />
die door bloedverlies en pijnen ernstig was<br />
verzwakt, niet ingaan. Hij beval de baarden<br />
van den pijl af te hakken en de schacht met<br />
vaseline en een antiseptisch middel, dat men<br />
bij zich had, in te smeren. Toen dit gebeurd<br />
was, draaide hij den pijl er zelf uit — een ont-<br />
zettend pijnlijke operatie, die meer dan drie<br />
volle minuten duurde.<br />
Het was ongeveer zes weken later, eer Ryan<br />
de kust weer bereikte, en voordat het zoover<br />
was, had hij nog heel wat ontmoetingen met<br />
de Papoea's. Hij bracht het er echter levend<br />
af, en de ervaringen, die hij op zijn tocht had<br />
opgedaan, bleken later van zeer groote waarde<br />
voor de pacificatie van dit deel van Papoea.<br />
PDAKIT MCCDTC DlKIMCMUI i!C It<br />
i<br />
■
OVER<br />
HEEL<br />
S. Indianen uit... Tirol. - Een groepje Tirolers, die te<br />
Londen een demonstratie geven ven den Perchten-Tanz<br />
een der oudste Tirooltche denten, wearbij de denser«<br />
een veren hoofdtooi opzetten, die hen volkomen op<br />
Indianen doet gelijken.<br />
.ooW©©[g flEOEßii<br />
HET IS EEN ZONDERLINGE WERELD...<br />
EET SMAKELIJK! - Mr. Arthur Hayloch,<br />
uit Kilburn, een district van Londen,<br />
eet glazen, kopjes en schoteltjes,<br />
scheermesjes, gramophoonplaten en meer van<br />
dat soort dingen, die hij wegspoelt met waterl<br />
Vleesch heeft hij nooit kunnen eten en sinds de<br />
laatste achttien jaar is hij vegetarierl<br />
NOGMAALS: EET SMAKELIJKI - Ernest Renault,<br />
Launceston, Tasmania, is kampioen in 't bananen-<br />
eten. Onder getuige van een groot aantal per-<br />
sonen heeft hij in vijfenzestig seconden tijd twaalf<br />
groote bananen opgegeten en . . . lustte er toen<br />
nog meer!<br />
DET PRIJS DER GEHOORZAAMHEID! - Voor<br />
een Londensche rechtbank stond een man te-<br />
recht, die met zijn auto een anderen auto had<br />
aangereden. Toen men zijn vrouw vroeg, waarom<br />
hij dit had gedaan, antwoordde zij: „Ik had het<br />
hem bevolen!" - Als gevolg van zijn gehoor-<br />
zaamheid aan zijn vrouw werd den man een<br />
boete opgelegd van vier pond!<br />
WAAROM? - Alfred Wilkinson, een vieren-<br />
veert.giarlge Engelschman, maakt een toer van<br />
Melbourne naar Sydney op een... kinderfiets!<br />
D<br />
DE EERSTE TRAMS<br />
e eerste trams voor passagiers, zooals<br />
wij deze thans ongeveer kennen,<br />
werden in 1832 in New York in ge-<br />
bruik gesteld. In Engeland verscheen de eerste<br />
tram in 1860, en wel te Birkenhead. Een jaar<br />
ater kwam er ook een in Londen.<br />
De koetsiers en omnibus-bestuurders hadden<br />
het mets op deze trams begrepen, omdat de rails<br />
niet in den grond waren ingelaten zooals nu,<br />
doch er n paar centimeter hoog bovenop lagen.<br />
Natuurlijk waren zij hierdoor zeer gevaarlijk.<br />
Ten einde den geregelden dienst der trams<br />
zooveel mogelijk te verstoren, gingen de koet-<br />
'A! 5 | Cler bussen en ri i tui aen er voor rijden, maar<br />
zóó langzaam, dat ze bijna niet vooruitkwamen!<br />
Hieraan werd echter spoedig door de overheid<br />
een einde gemaakt, en na eenige jaren had de<br />
tram hel pleit gewonnen om nu echter weer<br />
langzamerhand in verschillende steden door de<br />
bussen verdrongen te wordenl<br />
DE SNELSTE AUTOBUS!<br />
en snelsten autobus-dienst hoeft men<br />
niet in Europa en zelfs niet In Ame-<br />
rika te zoeken, maar in de Arabische<br />
woestijn! De route bedraagt zeshonderd mijl, van<br />
Damascus naar Bagdad, en hoewel de tempera-<br />
tuur onderweg varieert van nul tot honderdvijfen-<br />
veertig graden Fahrenheit, legt men toch ruim<br />
zestig mijl per uur afl<br />
De bussen zijn van ieder denkbaar comfort i<br />
voorzien en bieden plaats aan veertien passagiers.<br />
Tot de bussen kwamen, hadden kameelen een<br />
maand noodlg om de route af te leggen, die<br />
thans — het stoppen inbegrepen — 'in vijftien<br />
uur wordt gedaan. De beide chauffeurs, die af-<br />
wisselend dienst doen, gebruiken geen kaarten<br />
om den weg te vinden, maar een kompas!<br />
NATTER DAN WATER!<br />
ater doordrenkt bepaalde weefsels<br />
sneller en volkomener dan andere<br />
W' vloeistoffen, en fabrikanten van lextielwaren<br />
hebben allerlei proeven genomen —<br />
en nemen ze nog steeds — om na te gaan, welke<br />
stoffen voor water ondoordringbaar zijn, en<br />
in welke mate.<br />
Sommige stoffen hebben echter geruimen tijd<br />
noodig eer zij geheel doortrokken zijn van water,<br />
zooals bijvoorbeeld bepaalde katoenproducten,<br />
die dagen lang in water kunnen liggen eer zij<br />
geheel en al nat zijn geworden. Om dergelijke<br />
proeven te versnellen, wordt het water „natter"<br />
gemaakt met behulp van synthetischen alcohol,<br />
waarna het de meest weerbarstige stoffen snel<br />
doordrenkt.<br />
H<br />
ZEEZIEKE VISCH!<br />
et idee dat visch zeeziek zou kunnen<br />
zijn, schijnt natuurlijk absurd. Maar •,<br />
toch blijkt dit we! degelijk het geval<br />
te kunnen zijn.<br />
Onlangs namen eenige geleerden voor een<br />
Museum van Natuurlijke Historie te Chicago een<br />
aantal visschen mee in bakken, die zij in zee ge-<br />
vangen hadden. Er stond een flinke storm, en de<br />
golven gingen hoog, zóó hoog zelfs, dal sommige<br />
visschen uil do bakken geworpen werden, zoodat<br />
■rij een prachtige gelegenheid kregen om ie ont-<br />
komen. Maar ze zwommen niet weg en schenen<br />
alle belangstelling voor hun omgeving verloren<br />
te hebben. Ze bleven doodstil drijven!<br />
De geleerden merkten hel zonderlinge gedrag<br />
der visschen natuurlijk op en kwamen lol de ver-<br />
bazingwekkende ontdekking, dat zij ernstig zee-<br />
ziek waren. Ze leden blijkbaar hevig van de be-<br />
wegingen die de boot maakte, zelfs nog toen de [<br />
storm reeds lang voorbij was, en ze werden pas<br />
beier, toen men ze aan land gebracht had!<br />
. In Albanië is de ezel het meest voor-<br />
omende huisdier. Men ziet hier een<br />
deinen Albanees, die zich uitstekend<br />
-.huis schijnt te voelen op den rug van<br />
Srauwtje.<br />
8. Het nieuwste in Detroit (Vercenigde<br />
Staten) zijn schildpaddenrennen. —<br />
Een waarlijk „opwindende" sport!<br />
9. Een navolger van Diogenes is de<br />
waker bij het planetarium te<br />
Parijs, die zich een verblijfplaats<br />
heeft gekozen in een vuurpijl,<br />
die bij het stellarium heeft ge-<br />
hoord.<br />
10. Te New York heeft een<br />
jongedame een nieuw kapsel<br />
gelanceerd, waarbij zij aller-<br />
groenten, zooals uien,<br />
boonen, radijsjes, in heur<br />
haar heeft verwerkt.
OPLOSSINGEN ZOEK EN VIND<br />
18 MEI<br />
OPLOSSING KRUISWOORDRAADSEL<br />
M 0 0<br />
4 O r K \ T n<br />
LEE<br />
c «T?<br />
T<br />
U<br />
u<br />
E 1? U P T 1 E<br />
1 E P E R £ N<br />
E n C L A V E<br />
V E R W E E H<br />
E R T S 1? U K<br />
U K H A M E R<br />
J^ P U P T 1 E<br />
OPLOSSING<br />
CIRKELRAADSEL<br />
É^ \_ ^<br />
Het woord „wind" moet door vier keer<br />
één letter door een andere te vervangen,<br />
veranderd worden in „stil".<br />
ONZE FILMPUZZLE - VOORZETRAADSEL<br />
Riek — al — acht — aas — ook — ar<br />
— erf — el — er — toom.<br />
Elk der bovenstaande woorden krijgt<br />
door het voorzetten van één letter een<br />
andere beteekenis. Bij goede invulling<br />
vormen de voorgezette letters in aangegeven<br />
volgorde den naam van een filmster.<br />
Wy stellen een hoofdprijs van f 2.50 en<br />
tien filmfoto's beschikbaar om te ver-<br />
deden onder de goede oplossers. Ant-<br />
woorden in te zenden vóór 8 Juni aan<br />
Dr. Puzzelaar, Galgewater 22, Leiden.<br />
Op enveloppe of briefkaart a.n.b. duide-<br />
lijk vermelden: Filmpuzzle 8 Juni.<br />
Deze puzzle kan tegelijk met de andere<br />
ingezonden worden, doch liefst op een<br />
apart velletje papier/<br />
- 13 —<br />
NODR ELKE<br />
.ÖCÊAVE<br />
»RIJZEN<br />
DE PRIJSWINNAARS<br />
De hoofdprijzen werden deze week gewonnen<br />
door:<br />
mevrouw W. C. A. van Meijeren-van Drooge,<br />
's-Gravenhage;<br />
mejuffrouw M. Ooms, Groothulzen;<br />
mejuffrouw T. Priem, Tilburg;<br />
den heer A. P. Kaemmerer, Beverwijk;<br />
den heer Joh. H. Jeurlssen, Haarlem.<br />
De troostprijzen konden worden toegekend aan:<br />
mevrouw M. Willems-Kramer, Ede;<br />
mevrouw E. Tenner, Amsterdam;<br />
mevrouw A. v. Alten-v. d. Heijden, Amsterdam;<br />
mejuffrouw G. Hooghiemstra, Amsterdam;<br />
mejuffrouw M. Hartog, Avenhorn;<br />
mejuffrouw A. Kwist, Schiedam;<br />
mejuffrouw Wlezer, 's-Gravenhage;<br />
mejuffrouw Rijn bergen, Groningen;<br />
den heer A. Smit, Haarlem;<br />
den heer J. A. Hoogensteyn, Amsterdam;<br />
den heer L. Hemels, Eindhoven;<br />
den heer K. W. Vonk, Utrecht;<br />
den heer H. Botterman, Amsterdam;<br />
den heer J. J. A. Termaaten, 's-Gravenhage;<br />
den heer A. F. Krulze, Belllngwolde;<br />
den heer G. te Hennepe, Almen;<br />
den heer J. Molenaar, Velp;<br />
den heer A. M. de Hoog, Rotterdam;<br />
den heer B. v. Koert, 's-Gravenhage;<br />
den heer B. v. Rooy, 's-Gravenhage.<br />
De hoofdprijs van de Fllmpuzzle werd deze<br />
week verworven door:<br />
mejuffrouw M. C. Meester, Arnhem.<br />
De troostprijzen vielen ten deel aan:<br />
mevrouw C. Vorst, Amsterdam;<br />
mevrouw v. Brussel, Utrecht;<br />
mejuffrouw Visser, Vlaardingen;<br />
mevrouw M. Tieman, Amsterdam;<br />
den heer W. P. J. Ente, Haarlem;<br />
den heer W. Bosman, 's-Gravenhage;<br />
den heer H. B. Lubbers, Hengelo;<br />
den heer J. P. Bresser, Wageningen;<br />
den heer A. C. Kalle, 's-Hertogenbosch;<br />
den heer J. H. Commu, Utrecht.<br />
ONZE PRIJZEN.<br />
Voor goede oplossingen op iedere<br />
puzzle, rebus, probleem, enzoovoort,<br />
stellen wij een prijs van ƒ 2.50 be-<br />
nevens vier troostprijzen beschik-<br />
baar. In totaal dus deze week<br />
5 prijzen van ƒ 2.50 elk en<br />
20 troostprijzen.<br />
DE OPLOSSINGEN<br />
op de in dit nummer voorkomende<br />
puzzles, enzoovoort, gelieve men<br />
vóór 8 Juni in te zenden aan Dr.<br />
Puzzelaar, Galgewater 22, Leiden.<br />
Op enveloppe of briefkaart vermelde<br />
men duidelijk:<br />
Oplossingen Zoek en Vind S Juni
De ffnee-raf der en hei hertoge<br />
Ik had mijn wagentje — een nieuwen grijzen<br />
two-seater — eenige dagen, en voelde me<br />
er werkelijk gelukkig mee. Hij liep prach-<br />
tig en was zoo zuinig in het gebruik, als ik<br />
maar wenschen kon. Het was precies, zooals<br />
Harold tegen me zei, toen ik op een avond<br />
heel laat bij hem wegreed, na hem een bezoek<br />
Ie hebben gebracht:<br />
„Als-ie werkelijk één op vijftien loopt, dan<br />
heb je wel geboft.' Ik kan uit den mijne niet<br />
meer dan één op dertien halen!" — U moet<br />
weten, dat Harold precies zoo'n zelfden two-<br />
seater heeft als ik en dat-ie er hoogstens een<br />
paar r^andén langer in gereden heeft!<br />
Maar ik moest vijftien kilometer van één<br />
liter benzine kunnen rijden, net zooals ik had<br />
beweerd, want ik had den stand van den kilo-<br />
meter-teller nauwkeurig vergeleken met den<br />
wijzer, die mijn benzine-voorraad in de tank<br />
aangaf. Het kón dus niet missen!<br />
Welgemoed was ik dan ook weggereden,<br />
maar toen ik een kilometer of acht had afge-<br />
legd, en de wijzer aantoonde, dat er nog min-<br />
stens vijf liter benzine in de tank moest zitten,<br />
hegon mijn two-seater opeens te hijgen en te<br />
kuchen, en bleef staan. Van verder rijden was<br />
geen sprake meer! Toen ik een onderzoek in-<br />
stelde, bleek de carburator kurkdroog, en was<br />
er geen droppel benzine meer in de tank. Met<br />
andere woorden: de wijzer die mijn benzine-<br />
voorraad aangaf, had mij leelijk voor den gek<br />
gehouden, van vijftien op één was geen spra-<br />
ke, en ...ik was om twee uur des nachts ge-<br />
strand op een eenzamen landweg, zeker wel<br />
tien kilometer van de dichtstbijzijnde stad!<br />
Indien u den weg kende, waarop ik stond,<br />
zoudt u nog beter kunnen begrijpen, hoe ik<br />
mij voelde. Overdag is er haast geen verkeer,<br />
en des nachts nog minder. Gelukkig was het<br />
weer goed; er scheen een heldere maan en<br />
èrg koud was het niet.<br />
Het eerstvolgende uur besteedde ik aan het<br />
opstellen van een nüdigen brief over den ben-<br />
zinemeter aan den leverancier van mijn two-<br />
seater; toen stak ik een sigaret op en begon<br />
mijn toestand te overdenken. Ik was daar mis-<br />
schien een minuut of tien mee bezig geweest,<br />
toen ik plotseling het geluid van een motor<br />
achter mij hoorde en direct daarop het schijn-<br />
sel van een paar koplampen langs den weg<br />
zag schieten. Even later stoptte de auto naast<br />
den mijne.<br />
Het was een aardige kerel en hij bfeek di-<br />
rect bereid te helpen. Hij had echt* geen<br />
reserve-benzine |jij zich, en hij kon ze ook<br />
niet uit zijn tank aftappen. Hij kon mij echter<br />
laten meerijden naar Hilldown, waar ik alle<br />
benzine zou kunnen krijgen, . die ik hebben<br />
wilde en vanwaar men mij met een auto zou<br />
kunnen terugbrengen naar mijn eigen^ ge-<br />
strande wagentje. Daar dit het eenige was,<br />
wat er opzat, ging ik dankbaar op zijn voor-<br />
stel in, en zette mij naast hem neer. Ik ver-<br />
moedde dat hij naar een dansavond of iets<br />
dergelijks was geweest, want hij was in smo-<br />
king met lakschoenen. En bovendien deed hij<br />
er g opgewekt...<br />
„Eigenaardig," zei hij na eenige oögenblik-<br />
ken, „maar u bent nu al de tweede, die pre-<br />
cies op diezelfde plaats gestrand is..."<br />
De manier waarop hij dit zei, klonk als het<br />
begin van een geschiedenis, en daarop<br />
hapte ik.<br />
„Het is nu zoowat een maand geleden," ver-<br />
telde hij. „Ik kwnm uit Gulton — ook om-<br />
streeks dezen tijd — toen er iemand in het<br />
licht vnn mijn koplampen kwam staan, en met<br />
zijn armen zwaaide. Hij was op de motor, en<br />
had ook geen benzine meer. Of ik hem een<br />
eindje wilde meenemen?"<br />
Eerlijk gezegd, stond de uitdrukking van<br />
zijn gezicht mij niet erg aan. Hij zag er netjes<br />
genoeg in de klceren uit, maar zijn oogen —<br />
neen, die bevielen me niet.' Mijn vrouw zegt,<br />
•lat ik gauw dóór heb wat voor karakter<br />
iemand heeft, en als het ware instinctief wist<br />
££7V COMPLEET VERHAAL<br />
ik, dat er iets aan dien kerel haperde. Hij ge-<br />
droeg zich zoo eigenaardig. Zei niet veel, en<br />
was erg onrustig. En èls-ie wat zei, dan keek<br />
hij nog uit het raampje in plaats van naar mij.<br />
Een onaangename gewoonte, niet?"<br />
Ik zei, dat ik het met hem eens was — en<br />
keek hem opzettelijk göèd aan.<br />
„Enfin, we waren ook zoowat tot hier geko-<br />
men, toen ik opeens zag, dat het klokje van<br />
mijn dashboard was blijven stilstaan. Nu is<br />
mijn vrouw uit haar humeur, wanneer ik niet<br />
op den afgesproken tijd thuis ben. Dan wordt<br />
ze eerst bang, en vervolgens kwaad. Denkt dat<br />
ik ergens tegenop gereden ben of zooiets...<br />
Enfin, ik probeer altijd op tijd te zijn, en om-<br />
dat ik zag dat mijn klokje was blijven stil-<br />
staan, voelde ik in mijn zak naar mijn hor-<br />
loge.<br />
Met deze laatste woorden haalde hij een<br />
sigarettenkoker uit zijn zak, zei me, mijzelf te<br />
bedienen, en verklaarde mij de werking van<br />
een aansteker op het dashboard.<br />
„En verder?" zei ik, tusschen twee Kalen aan<br />
de sigaret.<br />
„Mijn horloge was er niet..."<br />
„Wat bedoelt u..."<br />
„Mijn horloge was verdwenen!"<br />
„Ja — het was weg! Maar in ieder geval<br />
was het mijn eigen schuld. Iedereen weet, dat<br />
het riskant is een vreemde mee in je auto te<br />
nemen. O, pardon, ik bedoel er natuurlijk<br />
niets mee... Maar bet is zoo, nietwaar?"<br />
„Ja, u hebt eigenlijk gelijk..." moest ik toe-<br />
stemmen. En snel gaf ik hem zijn zilveren<br />
sigarettenkoker terug.<br />
„Zooals ik al zei, was hij vreeselijk onrustig<br />
geweest; hij had om zoo te zeggen geen<br />
oogenblik stilgezeten, en ik begon daar nu de<br />
LENTE IN HOLLAND<br />
- 14 -<br />
oorzaak van te begrijpen. Ik ben, al zeg ik het<br />
zelf, geen idioot, maar wanneer je moet stu-<br />
ren, en dan vooral des nachts, dan zijn je<br />
zakken, om zoo te zeggen, aan de genade<br />
overgeleverd van den eersten den besten<br />
schurk, die naast je is komen zitten."<br />
Toen hij dit zei, schoof ik zoo ver mogelijk<br />
bij hem vandaan. Ik voelde me niets op mijn<br />
gemak. Maar ik probeerde het niet te laten<br />
merken en vroeg daarom, zoo ongedwongen<br />
mogelijk: „En wat gebeurde er toen? Hebt u<br />
het teruggekregen?"<br />
„En óf," zei hij lachend. „Reken daar maar<br />
op! Ik dacht even na en kwam tot de conclu-<br />
sie, dat de man naast mij het beslist gestolen<br />
moest hebben. Maar hoe moest ik maken, dat<br />
ik het tveer terugkreeg? Het was een groote,<br />
forsche kerel, en als het tot een gevecht ge-<br />
komen Was, zou ik er zeker niet het best van<br />
afgekomen zijn. Bovendien zou hij het waar-<br />
schijnlijk uit het raampje hebben gegooid,<br />
om het later te komen weghalen. — Nou, wat<br />
zoudt u in mijn plaats hebben gedaan?"<br />
Ik wist niet, wat ik zou hebben gedaan, en<br />
zei hem dat.<br />
En toen voelde ik plotseling iets hards tus-<br />
schen mijn ribben!<br />
„Dat is het, wat ik deed!" zei hij. „Ik stelde<br />
hem voor het fait accompli en overviel hem.<br />
„Beweeg je niet, kerel!" zei ik. „Heb niet den<br />
moed je te bewegen, of ik schiet! En geef me<br />
- nu dat horloge.' Gauw! Stop het in mijn zak!"<br />
— Ik kon het natuurlijk niet aannemen, daar ik<br />
met mijn eene hand sturen moest, en in de<br />
andere band de revolver had..."<br />
„En gaf hij het?"<br />
„Of hij het gaf.' Nooit iemand gezien, die<br />
het gauwer deed! Hij aarzelde slechts een<br />
oogenblik, toen vischte hij het uit zijn vest-<br />
zak en stopte het in mijn zijzak. Zei - geen<br />
woord! Was totaal beduusdl"<br />
„En wat deedt u toen?"<br />
„Nu, ik had mijn remmen al aangezet en<br />
toen ik mijn horloge terughad, gaf ik hem een<br />
opstopper tegen zijn kaak, zoo hard ik kon!<br />
Hij deed niets terug; had den moed niet. Toen<br />
opende ik het portier, duwde hem er uit, en<br />
reed zoo hard ik kon naar huis. Ik voelde er<br />
niet veel voor, om hem aan de politie over te<br />
leveren... — Maar we zijn er hier bijna. Zal<br />
ik u maar bij de garage afzetten?"<br />
„Graag," zei ik. „Doch vertelt u me eens,"<br />
vroeg ik nieuwsgierig, „draagt u altijd een<br />
revolver bij u?"<br />
Hij begon te lachen. „WelneenF Nooit! Het<br />
was dan ook alleen maar bluf! Kijk!" Hij liet<br />
me de pijp zien die hij zoo hard' tusschen<br />
mijn ribben had geduwd. „Ik bad niet veel<br />
hoop, dat hij er in zou vliegen. Het leek zoo...<br />
zoo eenvoudig. Maar hij deed het wel. Ha, we<br />
zijn er!" En hij remde.<br />
Ik vond het het idiootste verhaal, dat ik ooit<br />
gehoord had. Te gezocht en zoo. Ik hield hem<br />
dan ook voor een opschepper, en betreurde<br />
het slechts, dat de beleefdheid verbood, dat ik<br />
hem dit zei. In plaats daarvan stapte ik dus<br />
uit, bedankte hem voor zijn vriendelijkheid zei<br />
„Goedennacht" en begaf mij naar de garage.<br />
Hij liet me een paar stappen gaan voordat hij<br />
me met een luid „Hé!" terugriep.<br />
Ik keerde om en ging terug.<br />
„Wilt u het eind van de geschiedenis niet<br />
hooren?" vroeg hij.<br />
„Was dat dan niet het einde?"<br />
„O neen... Luister." En hij leunde door het<br />
raampje, langzaam sprekend, vertrouwelijk, en<br />
zijn oogen glinsterden van pret. „Toen ik<br />
thuiskwam, was het eerste wat mijn vrouw<br />
tegen me zei: „Man, wat ben je toch slordig!<br />
Weet fe, dat je je horloge in de badkamer hebt<br />
laten ligc-en?" En toen gaf ze het mij..."<br />
„Dus..."<br />
Maar mijn verbazing werd als het ware<br />
overstemd door zijn onbedaarlijk gelach, en<br />
het lawaai dat zijn auto maakte, toen hij mot<br />
een vaart den donkeren nacht ip schoot...<br />
UIT HET VOLLE LEVEN<br />
1. In en nabij Amers-<br />
foort werd de jaarlijk-<br />
sche dubbele cross coun-<br />
try van de Kon. Mil.<br />
Sportvereeniging gehou-<br />
den, die door Z.K.H. Prins<br />
Bernhard werd bijgewoond<br />
2. Het Nederlandsch-<br />
Indische voetbalelftal, dat<br />
zal deelnemen aan de<br />
wedstrijden om het we-<br />
reldkampioenschap, bij<br />
de aankomst te s-Gra-<br />
venhage gekiekt.<br />
- 15 -<br />
3. Door de aanhoudende droogte heerscht er in de provin-<br />
cies Groningen en • Drente een nijpend gebrek aan drink-<br />
water. — De gemeente Nieuwescbans laat het drinkwater<br />
per tankauto aanvoeren, en aan de inwoners tegen den<br />
prijs van vijf cent per twee emmers, verstrekken.<br />
4. De commandant van het Leger des Heils in Nederland,<br />
de heer Bouwe Vlas (1), is in gezelschap van zijn echtge-<br />
noote (2), van zijn tournee door Nederlandsch-lndië terug-<br />
gekeerd. De aankomst op 't Centraalstation te Amsterdam.<br />
5. De oud-acteur Daan van Ollefen Sr., te Amsterdam, her-<br />
dacht 22 Mei zijn 80sten verjaardag.<br />
6. Bij het station Ede liep een electrische trein, van Arn-<br />
hem naar Amsterdam, op een Dieseltrein, die van Amers-<br />
foort naar Arnhem onderweg was. Eenige pesonen<br />
werden gewond, de materieele schade was zeer groot. —<br />
Een overzicht van de plaats, waar het ongeluk gebeurde.<br />
7. Beppo, de orang-oetan uit den Haagschen Die-<br />
rentuin is ziek, doch weer herstellende.<br />
Gehoorzaam slikt hij zijn<br />
drankje.
1 rudy tricksen Sonja Hen» i, over het paard getild door zijn succes, en een echte<br />
Pe""<br />
Variéténummers<br />
1 ^ " k ^ 0n ^ mec * ,, ,on Juan- En ten tweede, dat in dit deel van Noorwegen<br />
FIo KeBv " ^' an ' ?. ersho ' e zede . jcun nersnoi<br />
bestaat, dat wie driemaal achtereen met het-<br />
Duke Sargent<br />
cX Ethel Mermar elfde meisje danst, daarmee te kennen geeft, dat hij<br />
Cesar Romerc aar wil trouwen..<br />
net Raymond Scott-Quintet Zirée<br />
Al Mahoney WlV ■f 1 De Amerikanen zijn natuurlijk absoluut niet * op de<br />
** oogte )ogte van deze gewoonte in het Brangen-dal, en C Ouke<br />
argent is werkelijk dol op de blonde Trudy Ericksen en<br />
Condos ^rothe<br />
en zijn dochter Trudy is een van de vroolijkste brui<br />
loftsgasten.<br />
Terzelfdertijd maakt in de nabijheid een vliegtuig<br />
een noodlanding. De piloot en zijn passagier gaan<br />
0<br />
P zoek naar hulp en belanden toevallig op het<br />
feest. De twee Amerikanen vinden het een buitenkansje<br />
zulk een alleraardigste partij te kunnen<br />
bijwonen, de boeren zijn gul en gastvrij,<br />
e in n ind r dan een<br />
?j } f K t'jd dansen Jimmy Hall<br />
(de piloot) en Duke Sargent (de passagier)<br />
met de lieve boerenmeisjes.<br />
Maar twee dingen moeten hierbij worden<br />
vermeld. Ten eerste, dat deze Öuke Sargent<br />
'n bekend en populair band-leader<br />
anst te ^ ens weer m et haar. Dus vat zij dit op als een<br />
Peters-Sisters S uwe Iy' cs aanzoek, evenals al de feestgenooten, en dat<br />
/onnie j3| Bren^] erhoogt de vroolijkheid in niet geringe mate! Maar<br />
Gypsy Marcelle Cordav )u ' ce ' ,ee ^ thuis al een meisje, FIo Kelly, en hij denkt er<br />
Een agent Joseph Crehan ^ et aan Trudy naar het huwelijksaltaar te leiden.... dus<br />
Een kellner Eddie Conrad > n *gt deze idylle heel wat minder vroolijk dan zij was<br />
Een theater-directeur Ben Weldon «gönnen.<br />
Een 20th Century-Foxfilm onder regie van Roy del Ruth ^ a fif eru ' me n tijd keert Duke weer naar Amerika<br />
^ erug, maar Trudy is met dezen gang van zaken niet<br />
l INo rWe en<br />
\ ° ? ' ergens ver weg in een afgelegen dal, an evreden. Zij blijft Duke als haar aanstaanden echtde<br />
buurt van het schilderachtige dorpje Brangen, enoot beschouwen, en zij gaat zelfs naar Amerika, om<br />
wordt een echte ouderwetsche boerenbruiloft gevierd em terug te vinden. En slaagt daarin.<br />
,11^ -t s I,deracht '8re /ebruiken, die daar nog in Als Duke liet kleine Noorsche meisje in New York<br />
zwang zijn. Ue groote oude herberg van Per Ericksen erugziet, krijgt hij opnieuw lust een beetje met haar te<br />
i DIJ uitstek geschikt, om er zulk een feest te vierenjirten (wat zij doodelijk ernstig opneemt), tot groote<br />
rgernis van zijn vriend Jimmy Hall, die het zonde<br />
an dit meisje vindt, en die haar maar al te graag<br />
èlf zou willen hebben. Maar hij heeft geen schijn<br />
an kans, en Trudy ziet in hem veel eerder haar<br />
ijand dan haar vriend.<br />
Heel veel moet er nw gebeuren en ook veel<br />
i-rdriei staat Trudy ericksen nog te wach- /<br />
en, eer zij inziet, dat Duke Sargent nooit /l<br />
iiet haar zal trouwen, en dat haar geluk in-<br />
Ierdaad bij Jimmy lijft. Maar dan nadert<br />
och 't oogenblik, waarop zij zuiverder ziet .<br />
n leert beseffen, dat Jimmy het werkelijk<br />
oed met haar heeft voorgehad, zoodat<br />
ij blij is, als hij haar ten huwelijk vraagt.<br />
1. Duke is zeer goede maatjes met<br />
Trudy Ericksen.<br />
2. Trudy beseft, dat Jimmy het<br />
werkelijk goed met haar heeft<br />
voor gehad.<br />
3. Jimmy, Flo Kelly en f- Twee paren ... maar hon<br />
Ouke hebben voor de |erd verwarringen,<br />
zooveelste maal ver-<br />
schil van meening.<br />
4. Sonja Menie, als<br />
Trudy Ericksen, 't<br />
aardige boeren-<br />
meisje uit het<br />
Brangen-dal.<br />
. Jimmy en Duke. Ook in een<br />
ilegtuig kan men zich scheren ...<br />
Is het maar geen looping<br />
naakt.<br />
1 Oe twee Amerikanen<br />
elanden op de Noor-<br />
>che bruiloft inde<br />
ude herberg van<br />
'er Ericksen.
VLEERMUIZEN<br />
De meeste menschen voelen iets als afschuw<br />
voor vleermuizen. Dit komt misschien<br />
wel hoofdzakelijk, omdat het nachtdieren<br />
zijn en ze in de literatuur zoo'n dankbare<br />
stoffeerinjf vormen voor allerlei griezel- en<br />
spookverhalen.<br />
De vleermuis is geen mooi dier, en evenmin<br />
ziet ze er erg intelligent uit, zooals zij daar<br />
onderstboven hangt aan een tak — precies een<br />
muis en met haar kleine kraaloogjes knippe-<br />
rend tegen het daglicht Maar hoe leelijk en<br />
dom ze er ook uitziet, en hoe afzichtelijk men<br />
haar gewoonlijk ook vindt — het is toch een<br />
erg nuttig dier, en als zoodanig heeft 't zeker<br />
recht op onze bescherming-. Vrijwel een half<br />
jaar lang doet zij niets anders dan allerlei<br />
schadelijke insecten verdelgen, die gaan rond-<br />
vliegen, zoodra de duisternis gevallen is. Ge-<br />
durende de andere helft van het jaar over-<br />
wintert zij in een of andere oude schuur, in 'n<br />
kerktoren of eeji ander oud gebouw, terwijl 't<br />
ook geen zeldzaamheid is, dat men een heele<br />
kolonie aantreft in een hollen boom. Gewoon-<br />
lijk hebben zij zich wel goed verborgen voor<br />
de blikken der menschen en hun vijanden,<br />
maar zelfs al zouden wij ze gemakkelijk kun-<br />
nen zien, dan nóg zouden wij ze zeer waar-<br />
schijnlijk onopgemerkt voorbijloopen, daar ze,<br />
hangend aan een richel of aan een scheur in<br />
den bast van een boom, sprekend op een<br />
zwart, ineengeschrompeld blad g-elijken.<br />
Vleermuizen zijn bijna overal inheemsch.<br />
behalve in erg koude landen, en er zijn ^bver<br />
de heele aarde wel een vierhonderdvijftig ver-<br />
schillende soorten verspreid. De bij ons in-<br />
heemsche soorten leven, evenals de meeste<br />
DE GROOTE HOEFIJZERNEUS<br />
een onzer inheemsche vleermuizen.<br />
andere, van insecten, maar er zijn er ook wel,<br />
die zich hoofdzakelijk met vruchten voeden.<br />
Dit is bijvoorbeeld het geval met de in<br />
Australië levende vleermuizen, die men Vlie-<br />
gende Honden noemt, omdat hun kop spre-<br />
kend op dien van deze dieren lijkt. Ze trekken<br />
in groote troepen het land door en doen heel<br />
wat schade aan jde vruchtboomen.<br />
Zoodra het dag begint te worden, leggen de<br />
vleermuizen hun werk neer om zich terug te<br />
trekken in hun donkere schuilplaatsen, waar<br />
zij tot het vallen van den avond in rijen naast<br />
elkaar hangen, en niets doen dan slapen.<br />
Indien men een vleermuis zou willen aan-<br />
pakken, dient men dit met de noodige voor-<br />
zichtigheid te doen, daar zij uiterst scherpe<br />
tanden heeft, waarmee zij venijnig kan bijten.<br />
De oogen zijn bijna onzichtbaar, maar onder-<br />
zoekers hebben uitgemaakt, dat een blinde<br />
vleermuis den weg in een kamer kan vinden,<br />
waarin talrijke draden zijn gespannen, zonder<br />
dat zij ook maar één enkelen keer roet een<br />
draad in aanraking komt. De dieren, die hun<br />
prooi des nachts moeten' zoeken, hebben ge-<br />
woonlijk groote oogen, zooals bijvoorbeeld de<br />
uilen, maar de vleermuis, die, om zoo te zeg-<br />
gen, oogen heeft die niet veel grooter zijn dan<br />
speldeknoppen, is in staat haar weg door de<br />
donkerste nachten te vinden, met bewonde-<br />
renswaardige zekerheid daarbij allerlei hin-<br />
dernissen ontwijkend en... uiterst kleine insec-<br />
ten vangend, die met groote snelheid door de<br />
lucht vliegen.<br />
Het is zeer waarschijnlijk, dat de vleermuis<br />
op haar gehoor vliegt, want dit is zeer sterk<br />
ontwikkeld, zoodat men mag aannemen, dat<br />
19<br />
DE VAMPIER<br />
zij er allerlei luchtstroomingen mee kan waar-<br />
nemen, die haar doen weten, dat zij een of<br />
andere hindernis nadert.<br />
Hoewel er over het algemeen niets dan<br />
goeds van de vleermuizen te vertellen valt,<br />
althans van de soorten die ten onzent in-<br />
heemsch zijn — aan het sprookje, dat zij er<br />
op uit zijn om in iemands haar te vliegen, en<br />
zich daarin opzettelijk te verwarren, moet men<br />
geen geloof hechtenf — dient er toch ook ver-<br />
meld, dat er soorten zijn, die men als min-<br />
der onschuldig moet beschouwen. Dat is bij-<br />
voorbeeld met de tropische vampier-vleer-<br />
muizen het geval, die zich neerzetten op de<br />
SLAPENDE VLEERMUIZEN<br />
ruggen van paarden en koeien, en zelfs op<br />
slapende menschen, en dan hun bloed opzui-<br />
gen. Soms verzwakken zij hun slachtoffers<br />
hierbij zoo ernstig, dat deze er aan sterven.<br />
Deze vleermuizen komen in bepaalde streken<br />
van Centraal- en Zuid-Amerika voor.<br />
Het vliegtoestel der vleermuizen wordt<br />
voornamelijk gevormd door de voorste lede-<br />
maten. Vandaar de wetenschappelijke naam<br />
Chiroptera, die handvleugeligen beteekent.<br />
Tusschen den boven- en benedenarm en tus-<br />
schen de vingers, die alle sterk zijn verlengd,<br />
is, evenals tusschen den hals, romp en ach-<br />
terste ledematen, een zeer dunne vlieghuid<br />
gespannen, die evenals een paraplu kan wor-<br />
den uitgestrekt en dichtgeslagen. Op dit vlies<br />
kunnen de vleermuizen wel fladderen, maar<br />
niet vliegen als de vogels; wel echter kunnen<br />
zij snellere wendingen en buitelingen maken<br />
dan deze dieren, hetgeen hun bij hun jacht op<br />
allerlei insecten natuurlijk uitstekend te pas<br />
komt. Behalve in hun ooren, zetelt in deze<br />
vlieghuid, zoogoed trouwens als soms in de<br />
huidlappen op den neus, een uiterst fijn j-c-<br />
voelszintuig, dat het zeer zwakke gezichtsver-<br />
mogen bij het vliegen blijkbaar uitstekend kan<br />
vervangen.<br />
Gezonde, blanke tanden maken een prettige indruk-<br />
en vaak is dit de eerste stap op weg naar succes.<br />
Verwaarloos Uw tanden dus nooit; borstel ze met<br />
het werkzame schuim van Colgate's Tandpasta!<br />
Het dringt door in alle spleetjes in en tusschen<br />
de tanden en verwijdert de voedselresten, die zoo<br />
licht tandbederf veroorzaken. Colgate maakt Uw<br />
tanden parelblank, zonder het glazuur aan<br />
te tasten en houdt Uw adem aangenaam<br />
van geur!<br />
COLGATE<br />
In tubes van 30, 50 en 80 et.<br />
HULP BIJ HET PUZZELEN:<br />
1. Meer dan 1200 namen van<br />
goden, godinnen enz. f O.SO<br />
2. Meer dan 3000 namen van<br />
dieren f 0.50<br />
3. Meer dan 3000 spreekwoor-<br />
den (aantal letters geteld) f 0.75<br />
4. 5000 namen van plaatsen,<br />
rivieren, enz. gerangschikt onder<br />
't aantal letters waaruil die namen<br />
bestaan f 0.75<br />
5. Munten, maten en gewichten<br />
van de geheele wereld . f 0.50<br />
6. Elck wat wils: metal., afkort.,<br />
steensoort., voertuig., wapens,<br />
muz.instr., vaartuig., Republ., Jood-<br />
sche en Moham. kalenders, namen<br />
v. d. lett. v. h. Griek, alph., sterren,<br />
sterrenbeeld., teek. v. d. dieren-<br />
riem, symbol, aardr. namen., zelfst.<br />
naamw., bijv. naamw., voornaamw.,<br />
voorvoegs. en achtervoegs. f 0.75<br />
| PRIJS VOOR DE GEHEELE SERIE f 3—, Bultanl f 3.Ï5 (ook N. Ind :<br />
Voor verzendkosten 5% van het bedrag bijvoegen. Geen postzegels zenden,<br />
MOOYMAN * ZOON. telefoon 8S974, Curafaostraat 115, AMSTERDAM (W )<br />
Gem. giro M 3088, Postgiro 230660. Wij zenden filet onder rembours.<br />
IN DIT BLAD<br />
heeft men ook<br />
met een kleine<br />
annonce een<br />
o groot succes.<br />
ivA<br />
TANDPASTA<br />
(NeDERLANDSCH FABRIKAAT)<br />
rein igt, desinfecteert en polijst<br />
Uw gebit zonder het glazuur<br />
aan te tasten.<br />
Tuben a 25 en 60 cents.<br />
Overdadige Transpiratie<br />
Me» inuji jle Trmispirntie niet timler-<br />
• ilnikkfii, dm h iniiel ie gezoiul maken.<br />
De moderne vrouw gebruikt het middel, dat haar charme<br />
beschermt tegen de noodlottige gevolgen van over-<br />
dadige transpiratie onder de armen<br />
Odorex van Prof. Dr. Polland onderdrukt de transpiratie<br />
NIET. Dat zou gevaarlijk zijn voor Uw gezondheid.<br />
Odorex maakt de transpiratie<br />
!Ü nierkl den umum<br />
genainen geur von l\\\<br />
Irunspirdtie zeil' iiiel,<br />
maar ll>voiiijieviii wel<br />
Odorex bevat medicmalen<br />
alcohol tan de juUte sterk-<br />
te om bacteriën te dooden.<br />
Och» re x<br />
normaal, onzichtbaar en reukloos<br />
en verzekert een natuurlijke wer-<br />
king van de transpiratie-klieren.<br />
Na de eerste toepassing reeds<br />
voelt U een aangename verfris-<br />
sching en verlichting. U behoeft<br />
niet meer ongerust te zijn, dat<br />
Uw" transpiratie Uw omgeving<br />
hindert, want de onaangename<br />
geur is verdwenen. De uitwase-<br />
ming wordt normaal en levert<br />
geen gevaar meer op voor Uw,<br />
japonnen.<br />
Koop nog heden een flacon<br />
Odorex bij Uwen. Apotheker,<br />
Drogist of Parfumeur. De flacon<br />
van 94 cent is voldoende voor<br />
vele maanden. R-3ói-H<br />
tejU'n overdadige<br />
transpiratie
P<br />
I edro, voorman van dc Cardinols<br />
ranch, ging er grootsch op Amerikaansch<br />
burger te zijn. En volgens<br />
de Amerikaansche wet was hy dat ook, omdal<br />
hij door een of ander toeval precies aan<br />
den Amerikaanschen kant van de grens geboren<br />
was. In werkelijkheid maakte dit hem<br />
echter evenmin tot Amerikaan als een in<br />
een stal geboren kat een paard is. Pedro<br />
was eigenlyk half Indiaan, half Mexicaan,<br />
„en voor de andere helft", zooals de jongens<br />
van de Cardinols-ranch het uitdrukten,<br />
„was hij niets anders dan een prairiewolf".<br />
Hetgeen, eerlijk gezegd, tegenover dit dier<br />
niet heelemaal fair was.<br />
Hij keek John Austin aan met een grijns,<br />
dien hij absoluut niet trachtte te verbergen.<br />
John was, een flinke, forsch gebouwde jongeman<br />
van een jaar of drie en twintig, maar<br />
omdat hij de moeite nam zich om den'anderen<br />
dag te scheren tegen den gemiddelden<br />
cowboy één keer per week, en omdat hij<br />
ook af en tóe zijn haar kamde en zijn kleeren<br />
borstelde met den paardenschuier, zag<br />
hy er niet zóó boefachtig uit als de „jongens"<br />
van de Cardinols ranch.<br />
„Je bent een Brit, is het niet?" vroeg<br />
Pedro.<br />
„Ja," antwoordde John.<br />
„En wat is dat voor een zonderling dier,<br />
waar je op rijdt, vreemdeling, als het geen<br />
onbescheiden vraag is?" zei Pedro, naar het<br />
magere paard kijkend, waar John nu met<br />
eenige moeite afklom, want by had sinds<br />
het aanbreken van den dag in het zadel<br />
gezeten.<br />
„Dat," zei John, „is een kangoeroe! Kun<br />
je dat niet zien?"<br />
„Nou, in ieder geval dacht ik wèl, dat-ie<br />
uit een of anderen dierentuin moest zyn<br />
gekomen. — Wat zoek je hier, vreemdeling?"<br />
„Werk op je ranch, als het kan," antwoordde<br />
John opgewekt.<br />
„Waar ben je het laatst geweest?"<br />
„Daar," antwoordde John, met zyn hoofd<br />
langs het pad wyzend dat hy zoo juist afgekomen<br />
was. „Ik was op de Circle-ranch, een<br />
Onze abonné, hij schrijft dat hij ons blad<br />
van het eerste nummer af heeft gelezen,<br />
de heer L. v. d. M. schrijft mij:<br />
„Ik ben nu 36 jaar, gehuwd, met twee kin-<br />
deren. Ik heb een behoorlijk betaalde positie<br />
met geregelde werkuren.<br />
Toen ik tien jaar geleden huwde, had ik mij<br />
stellig voorgenomen de zelfstudie, een hobby van<br />
me toen ik nog vrijgezel was, niet op te geven.<br />
Doch ik moet thans tot mijn spijt bekennen,<br />
dat er van die goede voornemens niet veel is<br />
gekomen.<br />
Allerlei oorzaken kan ik hiervoor noemen,<br />
alle min of meer verbonden met het huiselijke<br />
leven: M'n vrouw, de gezellige omgang met<br />
vrienden, de kinderen, het onprettige gevoel me<br />
's avonds te moeten afzonderen, gebrek aan<br />
ruimte daartoe.<br />
Nu voel ik weer sterk de behoefte naar ern-<br />
stige bezigheden, welke mijn geest in beslag<br />
kunnen nemen. Ik houd niet van lezen zonder<br />
doel. Wat zoudt u mij raden?"<br />
JOHN AUSTI<br />
LEVENSPROBLEMEN<br />
kilometer of honderd van hier in de vallei."<br />
„Waar hebben ze je voor weggejaagd?"<br />
„We zyn allemaal ontslagen. Het zal niet<br />
lang duren of er zullen heel wat mannen<br />
hier langs komen. Ik ben de eerste. De val-<br />
lei zal binnen een paar dagen een meter of<br />
tien onder water staan. De groote rivier<br />
wast, en ze gaan den dyk met dynamiet op-<br />
blazen om het water een uitweg te ver-<br />
schaffen, ten einde de groote stad te red-<br />
den, die vijfhonderd kilometer verder ligt."<br />
„Daar heb ik van gehoord, maar het is<br />
natuurlijk onzin."<br />
De jongeman haalde de schouders op.<br />
„Geloof het, «f geloof het niet — zooals<br />
je wilt. Iedereen die in een omtrek van<br />
honderd kilometer woont, heeft van de<br />
regeering bevel gekregen weg te gaan en<br />
zyn leven te redden. Ranchers, boeren<br />
schapenfokkers — ze zullen allemaal moeten<br />
vertrekken. De baas van de Circle-ranch<br />
heeft zyn bezitting verkocht met alles wat<br />
er op was...."<br />
„Zeg eens," vroeg een van de cowboys,<br />
wat dichterbij komend, „wanneer zullen<br />
ze de dyken laten springen?"<br />
„Binnen een week, naar ik heb gehoord,"<br />
antwoordde John. „Het water ryst nog<br />
iederen dag en vandaag of morgen zal het<br />
moeten gebeuren."<br />
„Waar zullen ze dat gat in den dijk ma-<br />
ken?"<br />
„Ongeveer tweehonderd kilometer hier<br />
vandaan, naar ik heb gehoord!"<br />
„Dus het water zal niet tot hier komen?"<br />
„Neen, dat niet! Jullie liggen hoog, hè?<br />
Maar het zal wel dicht by jullie komen —<br />
tot op een paar kilometer misschien. Ieder<br />
oogenblik kunnen de boden van de regee-<br />
ring hier zyn om jullie te waarschuwen voor<br />
je vee. — Is er een kans, dat ik wat by<br />
jullie te doen kryg?"<br />
„Wat was je laatste baantje? — Kok?"<br />
vroeg Pedro, opzettelijk beleedigend.<br />
„Neen," antwoordde de jongeman, kalm<br />
glimlachend, „als kok deug ik.niet."<br />
„Wat was je dan?"<br />
„Gewoon cow-boy! Ik ryd niet slecht, en<br />
Mijn antwoord: Doorzetten. Ik ken bij erva-<br />
ring al uw moeilijkheden en ik onderschat er<br />
geen van. En toch zou ik m'n advies niet anders<br />
kunnen stellen.<br />
Wanneer ge er nu niet mee begint, dan komt<br />
ge er nooit toe en wanneer ge ouder zljt ge-<br />
worden, dan zult ge het nog meer missen en<br />
moeilijker kunnen herstellen.<br />
Naar het mij voorkomt zljt gij een persoon,<br />
die bij uitstek geschikt is om z.g. schriftelijke<br />
cursussen te volgen, waarbij gij leiding krijgt<br />
bij uw studie.<br />
In ons land is een goed en betrouwbaar adres<br />
hiervoor: P.B.N.A., Velperweg no. 6, Arnhem.<br />
Laat eens een prospectus komen en maak uw<br />
keus naar gelang uw ambities gaan.<br />
Gij moet vooraf ernstig met uw vrouw spre-<br />
ken en overleggen waar gij enkele malen per<br />
week een rustig plekje voor uw studie kunt<br />
vinden. Want, wanneer ge eenmaal a hebt ge-<br />
zegd, dan moet ge ook b zeggen. Doorzetten.<br />
— 20 -<br />
met de lasso kan ik ook tamelijk goed om-<br />
gaai)."<br />
„Kun je rijden, ja?" '<br />
„Zeker — uitstekend zelfs!"<br />
„Dat is heel wat gezegd, jongeman, en als<br />
je hier zou kunnen komen, dan zou je wel<br />
onder jongens zitten, die met een paard<br />
kunnen omgaan. Kun je op een wild paard<br />
ryden?" F<br />
„Ik ben gewend op ieder paard te klau-^<br />
teren dat ze me voorzetten."<br />
„Zooiets als een temmer?"<br />
„Van temmen weet ik niets af," antwoord-<br />
de de jongeman, niet langer glimlachend,<br />
nu hy begreep waar de ander heen wilde.<br />
„Maar ik heb wel eens een paar paarden<br />
tot reden gebracht!"<br />
„Denk je, dat je een paard kunt berijden,<br />
dat we hier hebben? Ze noemen 'm Blanco<br />
Diablo — de witte duivel. Heelemaal wit<br />
is hy niet, maar een duivel wèl. En als je<br />
denkt, dat je hem berijden kunt, vreemde-<br />
ang, dan ben je hier zoo welkom als een<br />
bloem in de lente."<br />
„Heeft er al eens eerder iemand op dat<br />
paard gezeten?" vroeg John kalm.<br />
„Ja. Twee jongens hebben er op gereden."<br />
„Schei er mee uit, Pedro," riep een der<br />
cowboys, die een eindje verderop stonden<br />
te luisteren. „Je mag dien jongen niet op<br />
Blanco zetten."<br />
„Hou jij je er buiten!" riep de voorman.<br />
„Bedoel je, dat wanneer ik op dien Blan-<br />
co Diablo kan ryden, dat ik dan een baan-<br />
tje hier kan krygen?" vroeg John.<br />
„Je bent vlug van begrip, boy," antwoord-<br />
de Pedro. „Dat bedoel ik."<br />
„Goed," zei John. „Breng je Blanco Dia-<br />
blo dan maar hier. Ik wil üem wel eens<br />
zien."<br />
De Amerikaansche cowboy is niet nood-<br />
zakelijkerwijs de »-»ste ruiter van de wereld,<br />
al denkt men dit ,vel vaak en al maakt hy<br />
er ook wel aanspraak op. De Mexicaan-<br />
sche vaquero bijvoorbeeld rydt dikwijls<br />
veel beter, al is hy er vaak onnoodig wreed<br />
by. En hier en daar in het Westen kan men<br />
ook wel lieden van andere nationaliteit<br />
ontmoeten, die den Amerikaanschen cow-<br />
boy de baas zyn!<br />
John Austin was sinds zyn jeugd met paar-<br />
den grootgebracht. Zyn vader had, als iand-<br />
edelman, een grooten stal gehad en sinds<br />
de jongen acht jaar was geweest, had hij<br />
hem zyn eigen paarden doen verzorgen, zoo-<br />
dat hy dagelijks in den stal. had gezeten.<br />
Toen John echter een jaar of achttien was,<br />
had zyn vader door een ongelukkige spe-<br />
culatie .niet alleen al zyn geld, maar ook al<br />
zyn bezittingen verloren en was John naar<br />
Amerika gegaan, om er in de Nieuwe We-<br />
reld ook een nieuw bestaan te vinden.<br />
De mannen, die Pedro en den vreemde-<br />
ling naar de omheining volgden, namen den<br />
jongeman onderzoekend op. Ze mochten<br />
hem, op het gezicht, en achter hun hand<br />
fluisterden zy iets tegen elkaar, over het<br />
Engelsche zadel op het paard, waarmee hy<br />
gekomen was.<br />
Ze begonnen een beteren indruk van den<br />
vreemdeling te krygen. Hy zag er wel niet<br />
als een ervaren cowboy uit, maar ze moch-<br />
ten zyn kalme zelfvertrouwen. Geen op-<br />
schepperij; geen aanstellery. Een cowboy<br />
heeft altyd instinctief ontzag voor iemand,<br />
die met een Engelsch zadel rydt, omdat hy,<br />
ofschoon hij het niet altyd zal toegeven,<br />
wel weet, dat hy er zelf niet mee ryden kan.<br />
Neem hem zyn stoeltje met de hooge leu-<br />
ning voor en achter, dat hy zyn zadel noemt,<br />
af, en hy zal niet goed weten wat hy met<br />
zyn paard moet aanvangen.<br />
Blanco Diablo was een groot paard, meer<br />
grys dan wit, waaraan men om begrijpelijke<br />
redenen een eigen stuk land met omheining<br />
had gegeven. Hij zag er als een koning on-<br />
der de dieren uit, terwijl hy zijn kop met de<br />
dikke manen hoog ophief om de binnen-<br />
komende cowboys te monsteren.<br />
Pike Mitchel trad op John toe en fluis-<br />
terde hem zachtjes toe: „Jongen, ik voel<br />
er niets voor dat iemand, die de heele<br />
wereld nog voor zich heeft, moedwillig<br />
naar zyn eigen begrafenis solliciteert. Blijf<br />
van dat paard af — neem een goeden raad<br />
aan van een ouden man. Het is het wildste<br />
paard dat ik in jaren heb gezien. Het is een<br />
moordenaar, een échte moordenaar! Ga er<br />
niet op in, en niemand hier zal het je kwa-<br />
lijk nemen of je voor laf aanzien."<br />
„Heeft Pedro er al eens op gereden?"<br />
vroeg John, zyn stem eveneens tot een ge-<br />
fluister dalen latend.<br />
„Hy heeft er eens vier minuten achter<br />
elkaar opgezeten, maar dat wil niets zeg-<br />
gen. Pedro is een schurk, maar hy kan<br />
op een woedenden stier ryden al hebben ze<br />
dien zyn staart vol zevenklappers ge-<br />
bonden."<br />
„Kom, vooruit, jongens!" riep Pedro.<br />
„Zadel hem...."<br />
Maar toen de cowboys aanstalten wilden<br />
maken om Blanco Diablo met hun lasso's te<br />
vangen, wenkte John hun, op te houden.<br />
„Als ik hem ryden zal," zei hy, „dan wil<br />
ik, dat jullie allemaal buiten den corral<br />
blyven. Ik zal hem zelf vangen en zadelen."<br />
„Je verbeeldt je nogal niets, hè?" grijns-<br />
de Pedro. „Dat paard is nooit ddor minder<br />
dan zes mannen gezadeld. Je moet hem met<br />
de lasso vangen, hem tegen den grond<br />
gooien, blinddoeken en binden voordat je<br />
een zadel op hem kan krygen."<br />
Maar John schonk geen aandacht aan het-<br />
geen Pedro zei. Hy beduidde den anderen<br />
achteruit te gaan.<br />
„Ik zal hem op mijn manier ryden, en<br />
anders heelemaal niet," zei hy beslist.<br />
Ze sloegen hem gade terwijl hy het zadel<br />
van zyn paard losmaakte en er voorzichtig<br />
mee den corral in ging. Blanco hief zyn kop<br />
op en sloeg hem aandachtig gade, zonder<br />
zich te bewegen. Toen hy het dier tót op<br />
eenige meters genaderd was, legde John het<br />
zadel op den grond en maakte zyn lasso<br />
gereed.<br />
„Die idioot denkt, dat hij Blanco kan rij-<br />
den met een Engelsch zadel," zei Pedro,<br />
valsch lachend. „Wie zyn paard wil heb-<br />
ben, die kan 't nemen, want die Engelsch-<br />
man zal 't niet meer noodig hebben."<br />
Zonder vooraf met zyn lasso te zwaaien,<br />
maar slechts met één snelle, berekende be-<br />
weging van zyn hand, wierp John zyn strik<br />
om het paard, dat plotseling begon te snui-<br />
ven en het toen op een loepen zette.<br />
De uitroepen van bewondering, waarmee<br />
de mannen dit handige staaltje van lasso-<br />
werpen begroetten, werden gevolgd door<br />
een minachtend schouderophalen, toen John<br />
in plaats van uit al zyn kracht aan de lasso<br />
te trekken, met het paard in de omheining<br />
begon mee te loopen, de lasso nauwelijks<br />
gespannen houdend, en langzamerhand ze<br />
zelfs meer vierend.<br />
Even later minderde BlanCo zyn vaart<br />
echter en nadat het dier nog eenige minu-<br />
ten rustig gegaloppeerd had, bleef net kalm<br />
staan. Zyn eerste indruk van schrik was<br />
verdwenen; het dier was nu meer nieuws-<br />
gierig dan bang. Het was de eerste keer dat<br />
het ooit op een dergelijke manier gelasso'd<br />
was. Bovendien sprak John het nu vrien-<br />
delijk toe. Nog nooit had iemand tegen<br />
Blanco Diablo op een dergelijke manier ge-<br />
sproken.<br />
, Terwijl John geen oog van het paard af-<br />
hield, begon, zooals de technische term<br />
heet „de lasso in te loopen", hetgeen zeg-<br />
gen wil, dat hy die steeds strak hield ter-<br />
wijl hy steeds dichter naar het paard toe-<br />
ging. Met zyn voet schoof hy het zadel langs<br />
.den grond met zich mee.<br />
Hy was Blanco<br />
nu misschien tot<br />
op een halven<br />
meter genaderd.<br />
Zyn hand was<br />
reeds uitgestoken<br />
om den nek van<br />
het dier te stree-<br />
len, toen Pedro<br />
een woedenden<br />
uitroep slaakte.<br />
Hé, je hoeft er<br />
geen schoothond-<br />
je van te ma-<br />
ken !". riep hij.<br />
„Rydt er op, zoo-<br />
als er op een<br />
paard gereden<br />
moet worden.<br />
Trek hem om 1<br />
Wy zulen hem<br />
voor je zadelen."<br />
De ruwe stem<br />
van Pedro deed<br />
Blanco schrik-<br />
ken. Hy gaf een<br />
ruk, trok de lasso<br />
uit Johns hand en<br />
ging er vandoor,<br />
luid en angstig<br />
hinnikend. Ter-<br />
zelfder tyd klonk<br />
er een stem ach-<br />
ter het groepje<br />
mannen, dat bui-<br />
ten de omheining<br />
gespannen stond<br />
toe te zien.<br />
„Wat is er aan<br />
de hand? Wat be-<br />
teekent dat alle-<br />
maal, Pedro?"<br />
Iedereen draai-<br />
de zich om. John<br />
eveneens. Blanco<br />
voor een oogen-<br />
blik geheel ver-<br />
getend.<br />
John zag een<br />
knap meisje, dat<br />
op een prachti-<br />
gen bruinen vol-<br />
bloed zat. Ze was<br />
op Westersche<br />
wyze gekleed, en<br />
droeg hooge brui-<br />
ne laarzen met<br />
roode hakken,<br />
waaraan zilveren<br />
sporen zaten.<br />
Men zou de<br />
waarheid niet<br />
volledig recht<br />
doen, indien men<br />
zei, dat Dolly Car-<br />
dinol knap was.<br />
Ze was meer dan<br />
dat — althans<br />
voor John Austin.<br />
Ondanks haar<br />
Westersche klée-<br />
dy, leek zy hee-<br />
lemaal niet op<br />
haar plaats in<br />
deze omgeving.<br />
Maar degenen,<br />
die de moeder-<br />
looze dochter van<br />
Slade Cardinol<br />
kenden, wisten<br />
wel, dat Dolly<br />
ondanks al haar<br />
knapheid en meis-<br />
jesachtig voorko-<br />
men uitstekend<br />
„DIT 18 MUNHEER<br />
VAN DAM, VADER.<br />
HU WILDE ME<br />
" GRAAG VEILIG<br />
THUIS BRENGEN<br />
VANAVOND."
opgewassen was tegen de situaties, die zich<br />
gewoonlijk op een ranch voordoen. Ze was<br />
er zelfs zó goed tegen opgewassen, dat haar<br />
vader vaak meer dan een week achtereen<br />
wegging — zooals nu bijvoorbeeld — en de<br />
zorg voor de ranch dan. geheel aan haar<br />
overliet.<br />
Eigenlyk was dit niet zoo'n erg groot<br />
risico, daar iedere man hier van den ouden<br />
Pike Mitchel af tot den jongsten toe, den<br />
grond vereerde waarop zij liep en voor haar<br />
door het vuur gegaan zou zijn indien dit<br />
noodig was geweest.<br />
Soms twijfelde Slade Cardinol wel eens<br />
aan Pedro, die per slot van rekening een<br />
lafaard en een schurk was, ondanks zijn<br />
Amerikaansch staatsburgerschap, maar er<br />
waren er genoeg. die een oogje op hem kon-<br />
den houden, en ten slotte was hij de beste<br />
ruiter dien men mylen in den omtrek vin-<br />
den kon.<br />
„Kom er uit," riep Dolly tegen John, Pe-<br />
dro haar rug toedraaiend. „Direct! Breng<br />
je zadel mee. Laat je lasso maar in den<br />
steek."<br />
John Austin aarzelde een oogenblik, en<br />
toen gehoorzaamde hij aan haar bevelen,<br />
net als de rest van de cowboys. Hy nam<br />
zyn zadel op, wierp het over zyn schouder,<br />
en klom uit den corral. Toen liet hij het<br />
zadel op den grond vallen, nam zyn hfoed<br />
af en stond voor den bruinen harddraver<br />
en zyn berydster.<br />
„Ben je gek," vroeg zy, „of wil je zelf-<br />
moord plegen? Weet je niet, dat dit het<br />
paard is, dat Focke heeft gedood? Wie heeft<br />
je gezegd den corral binnen te gaan?"<br />
„Ik wilde hem ryden, ma'am," zei John.<br />
„Zoo.... maar je laat hem met rust,"<br />
antwoordde Dolly.<br />
Doch gedurende de fractie van «-en secon-<br />
de, en misschien zonder dat de anderen het<br />
zagen, kwam er een glimlach om haar lip-<br />
pen. En John putte er een groote troost uit.<br />
„Niemand kan dat paard berijden," zei<br />
Verwacht.<br />
ELEANOR POWELL<br />
en NELSON EDDY<br />
in de 1938 super-show van<br />
Metro -Gold wyn-Mayer<br />
ROSALIE<br />
ze, „behalve Pedro, en die kan op alles rü-<br />
den Blanco heeft onlangs een man gedood,<br />
en hy zou jou ook dooden als je probeerde<br />
op hem te gaan zitten. Myn vader wilde<br />
nem doodschieten, maar ik heb hem ge-<br />
vraagd hem in leven te laten. Doch als hy je<br />
nu doodde, zou ik het gevoel hebben, alsof<br />
het myn schuld was."<br />
Wederom klopte Johns hart even iets snel-<br />
ler, net gaf hem een zonderling gevoel, dat<br />
dit knappe meisje er zich iets van zou aan-<br />
trekken als hy gedood zou worden.<br />
„Je bent een Brit, is het niet?" vroeg zy.<br />
„Engelschman," antwoordde hy.<br />
„Is dat niet hetzelfde?"<br />
glimLme 1 : WaS het heel duideliik ' dat ?«<br />
„Neen," antwoordde John. „Maar ik zou<br />
graag op dat paard ryden, als u het goed-<br />
vindt, ma am. s<br />
„Natuurlijk vind ik het niet goed," ant-<br />
woordde ze snel. „Je zou het er zeker niet<br />
levend van afbrengen."<br />
gee^bTante.^ ** OP hem ^ kr ^ ik<br />
„Geen baantje? Wat bedoel je? Bedoel je,<br />
dat je een baantje zou krygen als je op<br />
Blanco reed?" J r<br />
John weigerde antwoord te geven, en Dol-<br />
ly wendde zich tot Pedro, haa? oog4n schit-<br />
terend van ingehouden woede.<br />
„Dat heb ik gezegd," verklaarde Pedro.<br />
„Hy komt me hier vertellen, dat-ie zoo'n goed<br />
S r K S en
BACTERIËN DIE IN MELK<br />
VOORKOMEN<br />
IV.<br />
De vorige week bespraken we van de<br />
bacteriën, die in melk voorkomen, de<br />
Colibacteriën en de booibacteriën.<br />
We zullen deze week de pathogene of ziek-<br />
teverwekkende bacteriën bebandelèn. Pa-<br />
thogene bacteriën in de melk kunnen af-<br />
komstig zyn:<br />
1° Van het dier zelf.<br />
2°. Van haarden daarbuiten, o.a. van den<br />
mensch.<br />
Ziekteverwekkende bacteriën, van de koe<br />
afkomstig zyn onder andere de tuberkel-<br />
bacil en desmetstof van mond- en klauw-<br />
zeer.<br />
Pathogene bacteriën van baarden buiten<br />
het dier kunnen onder meer in de melk ge-<br />
raken via de handen van den melker, door<br />
speekseldrupjes van den melker, door het<br />
vaatwerk, vooral als dit in slootwater ge-<br />
wasschen wordt, door menschen die met<br />
lüders aan besmettelijke ziekten in aanra-<br />
king zyn geweest, of wanneer de melker<br />
zelf bacillendrager is.<br />
Deze bacteriën kunnen bacteriën zijn van<br />
allerlei infectieziekten, zooals mazelen,<br />
roodvonk, griep, typhus, diphtherie enzoo-<br />
voorts, zoodat we hieruit dus kunnen zien,<br />
dat we deze infectieziekten kunnen oploo-<br />
pen door gebruik van melk die ge<strong>ï</strong>nfecteerd<br />
is, tenzij we de melk gekookt gebruiken,<br />
omdat door koken de bacillen worden ge-<br />
dood. Ook in gepasteuriseerde en gesterili-<br />
seerde melk bevinden zich geen pathogene<br />
bacteriën.<br />
Vooral typhus wordt vaak veroorzaakt<br />
door het gebruik van rauwe, ge<strong>ï</strong>nfecteerde<br />
melk. Dit komt, omdat de typhusbacillen<br />
met de excrementen van de patiënten uit-<br />
gescheiden worden en vooral op het platte-<br />
land zoodoende gemakkelijk in slootwater<br />
terecht kunnen komen. Vaatwerk voor melk,<br />
dat in dit slootwater gewasschen wordt,<br />
wordt dus met de typhusbacil besmet en dus<br />
ook de melk die naderhand weer met dit<br />
vaatwerk in aanraking komt.<br />
Een volgende maal hierover meer.<br />
9511. Snoezig bolero-<br />
pikjt, vervaardigd van<br />
blauw met wit geruite<br />
zijde voor den rok en<br />
het bolero't|e, en wit met<br />
blauw geruit voor de<br />
bloest. De stof ia In<br />
rechte en schuine rich-<br />
ting verwerkt. — Het<br />
blousje en de bolero zijn<br />
gegarneerd met een rits-<br />
sluiting.<br />
Ben.: blauw: 3.65 m.<br />
van 1 m. breed; wit:<br />
1.40 m. van 1 m. breed.<br />
»530. Vlotte. korte<br />
mantel van licht linnen,<br />
in den rug versierd met<br />
een groep plooien. De<br />
voorpanden en de mou-<br />
wen zijn gegarneerd met<br />
motieven van ' gekleurd<br />
shantung.<br />
Ben.: 2.30 m. van 1 m,<br />
breed.<br />
9531. Om bij dezen<br />
mantel te dragen dit ja-<br />
ponnetje van donker<br />
shantung, waarvan de<br />
rok geheel is geplis-<br />
seerd. Het lijfje heeft een<br />
rond schouderstuk en<br />
van voren een evencent<br />
geplisseerd baantje, ter-<br />
wijl er dezelfde gekleur-<br />
de motiefjes als op den<br />
mantel op zijn aange-<br />
bracht. Klein omgeslagen<br />
kraagje en manchetjes<br />
van naturelkleurig shan-<br />
tung.<br />
Ben.: 3.90 m. van 1 m.<br />
breed.<br />
Van deze modellen zijn bij de administratie van dit blad ge-<br />
|knipte patronen verkrijgbaar tegen den prijs van ƒ 0,60 per stuk.<br />
24<br />
WEEKMENU,<br />
Maandag: Varkens filet, aardappelen en<br />
andijvie; rüstebrypudding.<br />
Dinsdag: koud vleesch. aardappelen,<br />
en gedroogde appeltjes;<br />
eterstruif.<br />
Woensdag: Tomatensoep; pikante 'rijst<br />
met garnalen en komkom-<br />
mersla.<br />
Donderdag: Gehakt, aardappelen en ge-<br />
stoofde uien; bananenbeig-<br />
nets.<br />
Vrijdag: Gebakken visch. aardappe-<br />
len en sla; vanillevla met<br />
bitterkoekjes.<br />
Zaterdag: Vischsoep; runderlapjes;<br />
aardappelen en spinazie.<br />
Zondag: Kaasbroodjes; kalfscotelet-<br />
ten. aardappelen en raap-<br />
stelen; maizenapudding met<br />
rabarbercompóte.<br />
ENKELE RECEPTEN UIT HET WEEKMENU<br />
Hoeveelheden voor 4 personen.<br />
RÜstebrüpudding.<br />
Benoodigd: ^ L. melk, H stokje vanille,<br />
100 gram rijst, plus minus 75 gram suiker;<br />
75 gram amandelen, 2 eiwitten, 10 gram<br />
gelatine, iets zout.<br />
Bereiding: Breng de melk met het stokje<br />
vanille en iets zout aan de kook. Voeg dan<br />
de gewasschen rijst toe en kook deze in de<br />
melk gaar. Kooktyd ongeveer anderhalf uur.<br />
De amandelen pellen en malen. De gare<br />
rijstebrij iets laten afkoelen en er dan de<br />
geweekte gelatine en de suiker in oplossen.<br />
De eiwitten stijf slaan en voorzichtig door de<br />
puddingmassa roeren. Het gerecht laten af-<br />
koelen, tot de rijst niet meer zakt en haar<br />
dan overdoen in een met water omgespoel-<br />
den puddingvorm. Wanneer de pudding<br />
stijf is, hem keeren en desgewenscht gar-<br />
neeren met gestoofde abrikozen.<br />
Vischsoep.<br />
Benoodigd: 1 L. gekruide bouillon van<br />
vischgraten, 35 gram boter, 40 gram bloem,<br />
H d.L. room, eidooier, sap van 1 citroen,<br />
peterselie.<br />
Bereiding: Voor den bouillon trekt men de<br />
vischgraten ongeveer een half uur k drie<br />
kwartier met verschillende kruiden zooals<br />
ui, wortel, peterselie, tijm, foelie en peper-<br />
korrel. Dan zeeft men het vocht. Van boter,<br />
bloem en bouillon maakt men een gebonden<br />
soep, die op smaak wordt afgemaakt met<br />
room, eidooier, citroensap en fijngehakte<br />
peterselie. Als vulsel in de soep gebruikt<br />
men stukjes visch of eiergelei.<br />
EEN GOED RECEPT VOOR<br />
VERKOUDHEID<br />
In een paar minuten zelf gemaakt<br />
Dit is een beproefd huismiddel-<br />
tje, dat snel verlichting zal bren-<br />
gen, terwijl na korten tijd uw<br />
verkoudheid of hoest geheel ver-<br />
dwijnt. Koopt bij uw apotheker of<br />
drogist 30 gram Vervus (dubbel<br />
geconcentreerd). Vermengt het<br />
thuis met een kwart liter heet<br />
water en een eetlepel suiker. Roert<br />
het goed door, tot het geheel is<br />
opgelost. Neemt viermaal daags<br />
een eetlepel. Het is buitengewoon<br />
geschikt voor kinderen, ook bij<br />
volwassenen is de werking af-<br />
doend. Knipt dit recept uit, om<br />
u er aan te herinneren een 30<br />
f^rams-flrsrhje Vervns te halen.<br />
GEEN GEPIEKER<br />
over de toekomst met<br />
een polis bij de<br />
Wat ziet je<br />
linnengoed er prachtig<br />
uit! Hoe krijg je het zo<br />
SCHITTEREND WIT?<br />
i<br />
,1k was mijn goad dóór<br />
«n dóór achoe«. Ik sorg,<br />
dat ar absoluut gaan vuil<br />
maar In blijft."/ -<br />
„Maar Ik gabrulk toch uitsta-/<br />
kend« laap; ik weak hat goad,<br />
vóór hat in de waikatal gaat y<br />
an voor alia sakarhaid bean<br />
ik het nog ook. Wal kan<br />
ik nu nog maar doen?"<br />
^T<br />
Je maal Radion gebruiken; allaan aan<br />
Radion-,op haalt alia vuil uit hal goed."<br />
Zodra hst goed in het w«rltzam« Radion-sop<br />
komt, begint de Radion door de reinigende<br />
zuurstofwerking al het vuil uit het goed te<br />
verwijderen; ook het diep inoedrongen vuil,<br />
dat Ü er met gewone wasmmdelen niet uit<br />
krijgt. Dat komt doordat Radion een actief,<br />
g<br />
Z>1<br />
^■df<br />
ENORME<br />
PRWSVERUG/WG<br />
Ommderde.<br />
yolmaakte kwaliteit<br />
W-owemndefid<br />
gewicht!<br />
zuurstofhoudend sop geeft, dat alle weefsels<br />
veel schoner en daardoor veel witter maakt<br />
Radion is thans binnen ieders bereik en<br />
daardoor ook de ideale Radi^r^was method e.<br />
Bovendien bevindt zich op elk *pak nog<br />
een bon voor geschenken.<br />
ck»e<br />
tufa&M<br />
is nog slechts een beperkt aantal in voorraad.<br />
OM TE BREIEN<br />
bevat 62 van de meest moderne breipatronen, waar-<br />
van vele in kleuren, voor dames-, heeren- en kinder-<br />
kleeding. Bij elk patroon is beschreven hoe het<br />
kleedingstuk moet worden gebreid. De prijs van<br />
dit zeer mooi uitgevoerde breiboek bedraagt<br />
slechts 25 cent<br />
franco per post. Ook bij onze agenten verkrijgbaar.<br />
Indien rechtstreeks per post wordt besteld, kan het verschul-<br />
digde worden voldaan door storting op onze postrek. 41.880.<br />
Op het girostrookje te vermelden „OM TE BREIEN",<br />
De administratie: GALGEWATER 22, LEIDEN
VOOR ONZE JONGE<br />
EN<br />
ONZE HERINNERING<br />
Onze herinnering is eigenlijk een zonder-<br />
ling iets. Zonderling, omdat wy er mee<br />
vast kunnen houden wat reeds lang tot<br />
het verleden behoort! Alles wat vreugde en<br />
plezier heeft verschaft, zou van het oogen-<br />
bhk af, dat het voorby was, geen waarde<br />
meer voor ons hebben, indien onze herinne-<br />
ring, ons geheugen er niet was om het te be-<br />
waren, zoodat wy er altyd aan kunnen terug-<br />
denken en er altyd weer opnieuw vreugde<br />
aan kunnen beleven.<br />
Hoe wonderlijk is ook ons geheugen !><br />
/-onder eenige noemenswaardige inspanning<br />
kun je, door slechts even een paar seconden<br />
na te denken, een of ander prachtig tafereel<br />
in je geheugen terugroepen. Wederom zie je<br />
de blauwe luchten, de kabbelende golven,<br />
het zon-overgoten strand, de donkere bos-<br />
schen, den fraaien zonsondergang. Je ziet<br />
weer het spel, waar je zoo van genoten hebt,<br />
je hoort jezelf nóg lachen Niemand kan<br />
je ooit die herinneringen afnemen, en altyd<br />
kun je er plezier van hebben. Maar al<br />
kunnen ze ook niet op de gewone wyze ver-<br />
loren gaan, tóch kan er wel iets toee ge-<br />
beuren. En dat geschiedt ook meestal. Na<br />
eenigen tyd gaan ze verbleeken en langza-<br />
merhand vervagen ze zóó, dat ze totaal uit<br />
je herinnering worden uitgewischt. Je ge-<br />
heugen is steeds bezig nieuwe beelden op te<br />
nemen, nieuwe indrukken vast te leggen: de<br />
fotograaf van je geheugen is altyd maar aan<br />
het werk. Altyd-door worden er nieuwe beel-<br />
den opgeborgen in je hersens, en dat heeft<br />
tot gevolg, dat de anderen die er reeds wa-<br />
ren, niet meer zoo sterk blyven. Dat is<br />
natuurlyk erg jammer, want iedereen wil<br />
-wel graag zooveel mogelyk prettige herinne-<br />
ringen hebben. Maar.... gelukkig is daar<br />
een middel voor. Neem een schrift, en schryf<br />
daarin alles op, wat je graag wil onthouden.<br />
Ik kan je natuurlyk niet zeggen, wat je daar-<br />
in allemaal moet opschryven, want dat is<br />
SCHiETErtl v/e. BEiiHNEH rsiers<br />
KE CVêCMACHT (<br />
voor ieder kind anders. Maar iedereen van<br />
julhe weet wel, wat hy het liefst wil ont-<br />
houden en die dingen schrijf je op, er zooveel<br />
mogelyk byzonderheden by noteerend, opdat<br />
je je later ook „alles.zoo goed mogelijk voor<br />
den gees f kunt halen.<br />
Een dergelyk schrift zal later blyken van<br />
groote waarde te zyn, en je zult eens zien,<br />
hoeveel prettige dingen je er door in je<br />
herinnering kunt terugroepen, die anders<br />
voorgoed verloren zouden zyn gegaan. Zelfs<br />
als je veel ouder bent geworden, zul je er<br />
nog vaak in willen kyken en dankbaar zyn,<br />
dat je dit „dagboek van prettige dingen"<br />
hebt aangelegd!<br />
Als je teekenen of fotografeeren kunt,<br />
illustreer het dan. Het zal dan nog veel<br />
meer waarde hebben!<br />
Ri<br />
cie houdt veel van mooie Weeren,<br />
Altijd deftig, elegant,<br />
Aan een oude Jurk of mantel<br />
Heelt zij vreeselijk het landl<br />
Moeder slaakt soms diepe zuchten<br />
Om haar nuffig, trotsche kind.<br />
Maar die domme Rie begrijpt nie^,<br />
Dat niemand haar zóó aardig vindt.<br />
Spelen, o, dat is niet deftigl<br />
Tollen, springen, ballen, neen...<br />
Denk toch aan haar mooie Weeren 1<br />
Neen, dddr doet ze niet aan meel<br />
In de Was zit zij te droomen.<br />
Denkt alleen aan haar „toilet".<br />
„Deftig" zit zij toe te kijken.<br />
En wij hebben dan vaak pretl<br />
Doe JIJ maar gewoon, mijn Rietje!<br />
Maak plezier als ieder kindl<br />
„Deftig" is een heel naar woord, hoor<br />
„Eenvoud" Is Je grootste vrindl<br />
I5AT 0O6OT5 -DftfißTKiEfi<br />
KuHHert'<br />
HET NUFJE<br />
EEN AARDIG SPELLETJE<br />
tm<br />
„De maan is rond".<br />
Dit is een aardig spelletje om eens te doen<br />
wanneer je moe bent van het loopen er<br />
draven. De spelers gaan in een kring op den<br />
grond zitten. Een van hen zegt: „De maan<br />
is rond, ze heeft twee oogen, een neus en een<br />
mond". Tegelykertyd teekent hy met een<br />
stok op den grond een cirkel, waarin hy de<br />
oogen, den neus en den mond plaatst, er<br />
echter zorg voor dragend, dat hy den stok<br />
geen oogenblik van den grond optilt voordat<br />
hy heelemaal klaar is! Dan geeft hy den<br />
stok aan zyn buurman en zegt hem, het-<br />
zelfde te doen.<br />
Gewoonlyk zal de volgende speler, die niet<br />
weet waar het om gaat, den stok van den<br />
grond optillen wanneer hy de oogen, den<br />
neus en den mond teekent. En dat zal zyn<br />
verrassing zyn, want dat heb jy niet gedaan!<br />
Je kunt zoo den heelen kring rondgaan en<br />
by na niemand zal precies doen, wat jy deed!<br />
Je mag het telkens voordoen, zonder echter<br />
te zeggen waar het om gaat, en je zult zien,<br />
dat het heel lang duurt eer de anderen er<br />
erg in hebben, wäär de fout schuilt!<br />
1. Sportlef pakje, bestaande uit een rek<br />
van marineblauw flanel en een jasje van<br />
dezelfde stof in een veel lichtere, blauw-<br />
grijie «ni Hierbij wordt een blouse ge-<br />
dragen van blauw met wit gestreept lin-<br />
nen, aan den halt afgewerkt met een strik.<br />
/2. Diner-Japon In gedrapeerd model, met<br />
een aangeknipt kort mouwtje. De eenige<br />
versiering bestaat uit een snoer parels, dat<br />
verscheidene malen om den hals is ge-<br />
wonden.<br />
3. Eenvoudige sportjurk van beige linnen,<br />
afgewerkt met een boordsel en een opge-<br />
slikt figuur van tres In heldergroene tint.<br />
27 -<br />
4. Hoed van antlloop-leer met opgeslagen<br />
rand en een lange, genopte volle.<br />
5. Relskostuumpje, bestaande uit een don-<br />
keren rok van grof geweven wollen stof,<br />
een kost geruit Jasje, sluitend met effen,<br />
donkere knoopen, en een swagger van de<br />
slof van den rok, afgezet met reven en<br />
belegstukken van geruit Hierbij wordt een<br />
hoedje gedragen van effen donker stroo,<br />
waarop een paar gekleurde' bloemen.<br />
6. Avondtoilet van goud-lam* In gedra-<br />
Eeerd model. De ruimte In de taille wordt<br />
IJeengehouden door een Juweelen orna-<br />
mentje. Fotos Paramount
•<br />
7^<br />
-f-^C<br />
f<br />
'if 1<br />
^/■a<br />
'~JJ<br />
&s?Sr'<br />
*M<br />
■'.■/? t<br />
■-V?»'<br />
m<br />
i%<br />
\ «<br />
**3?23f<br />
C?^-<br />
^■^r-<br />
■^m^£<br />
%<br />
*&<br />
5,<br />
f<br />
^«r<br />
' *%m tmm.<br />
r\e rivier de<br />
Ai J «ii p «r«ni. die met zijn vier-<br />
•^».^<br />
PW<br />
>•<br />
_. I<br />
,>ir~if<br />
?v^<strong>ï</strong><br />
i *^»iV-«^ > '.<br />
sS^r<br />
l<br />
^ f^,*<br />
L -?»'- -•fc<br />
ij^tV»<br />
A.<br />
ANGS PEM<br />
MANDELSWEG<br />
te^v<br />
ClHQ&rdUtijë.<br />
,AK1 DE - OEVERS<br />
VAisi DE-rvJ PAßArvlA<br />
rbonden. Goederen, passagiers en<br />
st, alles wordt via de rivier vervoerd.<br />
De oevers van de rivier zijn<br />
testal vlak, doch door boomen<br />
sappige groene weiden om-<br />
omd, afgewisseld door<br />
iine, stille nederzettingen<br />
levendige handels-<br />
satsen, zooals Cor-<br />
mtes en Santa Fé.<br />
De hangbrug<br />
| Santa Fé.<br />
e de Para -<br />
l over-<br />
iant.<br />
y^<br />
.^•i'*^. 1 '■•<br />
i«tv<br />
#&<br />
m<br />
#<br />
2. Ontmoeting<br />
, (usschen<br />
'jr^mS'" ^^^^^ twee passagiers<br />
^^ ' . , i* 1: ~ schepen op den bo-<br />
*'• .^r-' venloop van den Parané. •<br />
3. De vrachten, die per boot zijn<br />
aangebracht, worden niet zonder<br />
groote moeite verder landwaarts in getransporteerd.<br />
4. Enorme vrachten wonlen In de haven van Santa Fé, een van de belangrijkste<br />
binnenhavens van Argentinië, aangebracht om vla den Parané vervoerd<br />
te worden.<br />
5. Avond In de haven van Santa Fé. Het silhouet van een graansilo.<br />
0. De oevers van de rivier by Santa Fé worden vlak gemaakt.<br />
.»•<br />
v.- s<br />
7^<br />
^..<br />
"^^w-mst»<br />
v><br />
m<br />
:-:;-: s - ><br />
ws<br />
^i'
DE AMATEUR-DETECTIVE<br />
.»-^b-l3-l8-2.S•-2.6.^0 l-ll 10-9<br />
l-9-z-3-l-9-ib.fc_9.3-.HJ<br />
Wie onzer<br />
speurders ziet<br />
kans,neven staand<br />
geheimschrift te<br />
ontcijferen ?<br />
l-to-Xk-U-lO-S.-l<br />
Wij zullen<br />
lb-9-3-1 9-9-Z6 l-Z- 25 -2S-.22<br />
weer een prijs<br />
9-li» 9-9.1É, 1-1^-11-5-9-11 »-9-9 van f 2.50 benevens<br />
twee troostprijzen<br />
verdeelen<br />
onder hen, die Ü ons een goed<br />
j _ r> J 1. 1 ' antwoord zenden.<br />
De verdeelmg der prijzen geschiedt op een manier, waarbij alle<br />
inzenders van goede oplossingen gelijke kansen hebben op het verkrljgen<br />
van een der prijzen. U gelieve Uw antwoord in te zenden vóór<br />
8 Jun. aan Mr. Detective, Galgewater 22, Leiden. Op briefklärt of<br />
3kUcA<br />
enveloppe duidelijk vermelden: Ama-<br />
teur-Detective, 8 Juni.<br />
DE OPLOSSING VAN<br />
„WAT DEED DE MAN?"<br />
Zooals de hierbij gereproduceerde<br />
afbeelding laat zien, is de man bezig<br />
ie telefoneerenl<br />
De hoofdprijs van f 2.50 werd deze<br />
week toegekend aan mevrouw A. Kok,<br />
Heemstede.<br />
De troostprijzen vielen ten deel<br />
aan den heer H. G. Wijkmans,<br />
Nijmegen en den heer J. F. v. Leut,<br />
's-Gravenhage.<br />
Zulke foto's kunt gij ook maken<br />
met Uw toestel I Gebruikt<br />
daarvoor de hoogstgevoel<strong>ï</strong>ge<br />
brillant-werkende en<br />
panchromatische film<br />
• rollilm • filmpack • kleinbeeldfilm<br />
^gjJJ UW WEEKBLAD, MEVROUW!<br />
- 30 —<br />
CORRESPONDENTIE<br />
C. S. te N. - Voor het maken van een projectie-doek kunt U het<br />
beste nemen het bekende rubberdoek, dat als hospitaallinnen in den<br />
handel. Is en wel de witte soort. Indien U dit doek laat bespuiten met<br />
een goede met te grove kwaliteit aluminiumverf, verkrijgt U een pro-<br />
ject.edoek, dat zéér heldere beelden geeft. Bespuiten is véél beter dan<br />
bestnjken; U kunt dit echter zelf niet doen, daar wij veronderstellen dat<br />
U geen verfspuitinstallatie tot Uw beschikking hebt. Elke autolakker! kan<br />
dit werkje evenwel voor U opknappen.<br />
Aangezien bij het spuiten slechts een zéér dun laagje wordt opge-<br />
bracht en het rubberdoele bovendien veerkrachtig is, zal de laag bij<br />
het oprollen niet breken. Voorzichtigheid blijft echter geboden en het<br />
verd.ent aanbeveling bij het oprollen een linnen doek op de beeldzijde<br />
te leggen en dezen mede op te rollen.<br />
rf.« kTI* het .P r °i ectied °el< rondom ongeveer 5 c.M. grooter maken<br />
dan het te projecteeren beeld en deze 5 c.M. m a t zwart maken, zoo-<br />
dat U een goede afsluiting van het beeld hebt.<br />
Wilt U een goedkoopere uitvoering maken, zoo kunt U een stevigen<br />
linnen of katoenen doek met witkalk bestrijken; dit geeft eveneens een<br />
zeer goede projectie, doch het doek is dan breekbaarder en daardoor<br />
voor veelvuldig transport minder geschikt.<br />
J. B. B. te A. - Wanneer Uw handen en gezicht steeds zoo geweest<br />
fn"!! U jt*J! W 2f e '. dat U 0 P. de witbli i v e"de plekken geen pigment<br />
in Uw huid hebt. W.er is natuurlijk niets tegen te doen.<br />
G. V. te A. - Het is het beste het paarlemoer schoon te maken met<br />
een papje van water en krijt. Zeepsop is er niet goed voor.<br />
Mevr. T. S.-d. B. - Ik zou U aanraden de vlekken in te wrijven met<br />
spiritus en ze dan na te wrijven met warm water. Na deze behandeling<br />
zullen ze zeker verdwenen zijn.<br />
De Secretaresse van de VOOR U-CLUB, Galgewater 22, Leiden<br />
ZU HEEFT'M<br />
EEN FRAAIE BUSTE<br />
binnen 2 a 3 weken |<br />
door de nieuwste<br />
Indische methode<br />
van<br />
Mevr. Koesmarili Wedona<br />
De methode is uitsluitend uit-<br />
wendig, geheel onschadelijk en<br />
beslist doeltreffend.<br />
U behoeft geen specialen leef-<br />
regel te volgen, geen oefeningen<br />
te maken. Deze methode wordt<br />
in Ned. Indië met volledig suc-<br />
ces toegepast en is het geheim<br />
van de Balineesche danseressen.<br />
Indien Uw buste niet voldoende<br />
ontwikkeld is, vraagt dan on-<br />
middellijk gratis inlichtingen<br />
omtrent<br />
BUSTE VERSTEVIGING<br />
en<br />
BUSTE ONTWIKKELING<br />
GRATIS AANBIEDING<br />
voor lezeressen van dit blad. Schrijft<br />
per omgaande voor volledige in-<br />
lichtingen en U ontvangt een inte-<br />
ressante brochure met foto's in blanco,<br />
gesloten enveloppe toegezonden,<br />
(Postz. voor antwoord bijvoegen)<br />
Het adres is:<br />
Mevrouw KOESMARILI WEDONA<br />
Postbox 47 • Afd. 94 J DEN HAAG<br />
I. De kinderen waren erg teleurgesteld toen ze plot-<br />
seling in een dichte mistbank terechtkwamen. Maar<br />
even plotseling trok de mist weer op en was alles weer<br />
heelemaal helder om hen heen. Nu hadden ie ten<br />
minste weer meer kans om van „De Zilveren Ster"<br />
uit het schip te ontdekken. Ze moesten er nu toch<br />
wel heel dichtbij zijn.<br />
I.Maarwasdat even een teleurstelling! Hun vader<br />
*as er niet bij. Twee kinderen, die zich onder de toe-<br />
schouwers bevonden, vertelden, dat de vlieger, die<br />
san boord was geweest. Strong heette. Peter en t>ot<br />
»robeerden zoo opgewekt mogelijk te doen, terwijl<br />
se met hun nieuwe vrienden, een jongen en een meisje,<br />
wegwan delden.<br />
7. Hoewel Peter het niet prettig vond de twee kinderen<br />
alleen te laten, leek het hem toch beter zoo gauw<br />
mogelijk van het eiland weg te gaan. Ze zochten hem<br />
nog steeds en „De Zilveren Ster" zou zeker herkend<br />
worden en wat dan? Neen, ze moesten weggaan. Ze<br />
namen afscheid van hun vriendjes, en Peter sprak hun<br />
wat moed in.<br />
p^ttytRCN STEj^<br />
DE VLIEG AVONTUREN VAN PETER EN DOTve^oig L=£? CS Tl<br />
2. Eindelijk vonden ze het schip op een smalle strook<br />
strand van een rotsachtig eiland. Alle passagiers waren<br />
intusschen gered en Dot en Peter haastten zich vol<br />
verwachting naar de groep menschen, die dicht op<br />
elkaar vlak bij het wrak stonden. Zou vader er bij zijn?<br />
Ze konden hem nog niet zien van uit de verte.<br />
5. Ten slotte kwamen ze aan het kleine huisje, waar<br />
de kinderen woonden. Het meisje, dat Willy heette,<br />
vroeg hun binnen te komen om wat te eten. Nu, daar<br />
hadden de kleine piloten wel ooren naar. Ze hadden<br />
honger gekregen van hun vlucht en daarom i amen ze<br />
het voorstel met beide handen aan. Ze volgden het<br />
meisje naar binnen.<br />
8. Ze besloten hun oude eilandje maar weer up te<br />
zoeken, want daar hadden ze tenminste een onderdak<br />
en waren ze toch maar het veiligst. Er kwam echter<br />
een tamelijk dik1
H U M O<br />
in<br />
' ■■' ' ü' ''<br />
.Ik ben nooit van<br />
te laten doenl'<br />
1 i<br />
i<br />
•i^ *<br />
t.Zie je dat?<br />
We zijn nu vast<br />
boven Zwitser-<br />
land I'<br />
.En nu moet je-<br />
vader direct om<br />
mijn hand gaan<br />
vragen 1"<br />
.Je gaat niet uit zonder je das, liefste!"<br />
.Ik word er niet knapper op I'<br />
Lilian HatTey en Viktor Stadt In d« Ulm<br />
„Capriccio", welk» dooi Bail Rlllef la «cène<br />
wordt goxot<br />
Franks Lauterbach speelt onder<br />
regio van Paul Martin do koofdrol<br />
ia „Fortsetzung lolgt".<br />
■'■* ■-- ■ - : .<br />
HUd« Ktofal ito do doer Karl Hartl geënsce-<br />
neerde lUm „Gastspiel im Paradies".<br />
. M<br />
,^^i%|^<br />
S M /^^<br />
■ ■ ■ ' ■' ■<br />
/ u<br />
/-i .<br />
Clark Gable met do modotpolondo avia-<br />
teurs dit de Ulm „Test pilot".<br />
-<br />
i j'<br />
Äou'S?^. 0 *" 9 *^ w,rull • ,,d#hoo,droU * n w<strong>ï</strong>armoiVp"B d radntd;'?oo?dro h r°;::;;:
f am BaiMgw »n<br />
Carl Ludwig<br />
■- m<br />
A<br />
t/m<br />
STERREN<br />
Bsrgman.<br />
JöC<br />
s»'.<br />
&'<br />
Paul Kemp.<br />
Hans<br />
Reg<br />
H. Ze<br />
Hans Holger, filmregis<br />
De danseres<br />
De danser<br />
Carla Walten, figurante .<br />
Werner Baumann, figurant .<br />
Mathilde Birk<br />
Knutz, opnameleider .... .<br />
De assistent van Knutz . . .<br />
De zangeres<br />
Marven, filmactrice<br />
film<br />
Fürbringer<br />
. , »I-a Jana<br />
. . Paal Roschberg<br />
. . . Vera Bergman<br />
Fritjof Mjiin<br />
. v^Carla Rust<br />
lifawii Godden<br />
^aul Verhoeven<br />
Rose Rauch<br />
....... Elisabeth Wendt<br />
;<br />
Verder: de gezusters Höpfner, het Rolf Hilier-b< collega's vóór het officieele Openingsuur de'r<br />
UrsuleDeinert, Willi Forst, Luis Trenker, Georg Älexatirs y,\\y't collega, Carla Walten, is het met Tilly's<br />
LH Dagover, Karl Ludwig Diehf, Këthe Dorsch, Gijracht niet eens en doet haar daarom voor, hoe zij<br />
Frdhllch, Heinrich George, Paul Hartmann. Riith Hellt denkt, dat dit lied gebracht moet worden.<br />
HiWe HHdebrandt, Paul Hörblger, Jupp Husselt, Jenny J; Holger, nieuwsgierig geworden door de klanken, die<br />
Paul Kemp, Wolfgang Liebeneiner, Harry Liedtke, Theo Lin ,p jjt vroege uur uit: den próefopname-studio opvangt.<br />
Albert Matterstock, lrt»ne von Meyendorff, Hans Moser, ) voorzichtig den studio binnen en is verrukt over Carla's<br />
Ondra, Harald PaulsenJohannesRiemann, Ralph Arthur Rob bracht. Zijn besluit is genomen. Dit meisje is de vertolk-<br />
Hans Söhnker, Albrecht Schoenhat^ Olga Tschechowa, 1 die hij zoekt.<br />
Ullrich, Grethe Weiser, Ida Wöstt Max Schmeling, Rudolf C «n enkele dagen wordt Carla van een onbekend figurantje<br />
clola, Manfred von Brauchltsch, Hermann Lang en Paul Lir gevierde filmster, zeer tegen den zin van haar verloofde,<br />
- zij terwltle van de vele besognes, welke haar nieuwe<br />
De geschiedenis, welke den achtergrond vormt van C2aamheden meebrengen, totaal verwaarloost. Tot overfilmrevue,<br />
Is met enkele woorden weer te feeven. t van ramp meent deze jongeman in de belangstelling<br />
verhaal Is vanzelfsprekend geen hoofdzaak, maar ver bin; den regisseur voor zijn onWekking méér te zien dan<br />
ongedwongen wijze de vele dansen, shows en kijkjes a( belangstelling en de catastrophe blijft begrijpelijkerwijs niet<br />
de schermen van een groot fllmatelier, welke van Op een filmbèl kornt hel tot een uitbarsting. Carla kiest<br />
„Sterrenparade" den hoofdschotel vormen, partij van haar regisseur en deze ervaren man begrijpt,-<br />
Een jonge typiste, Mathilde Birk, voelt zich geroepen ^y voor dit veelbelovende filmsterretje niet alleen de<br />
actrice te worden. Ze laat haar „baas" en geheele
ff<br />
GESPREKKEN MET MIJN<br />
VRIEND PIETERSEN<br />
I.k heb je toch wel eens iets verteld over<br />
de gekke baantjes, die er te Hollywood<br />
bestaan?"<br />
„Ja, dat herinner ik me. Weet je nog meer<br />
van die vreemde bezigheden, waarmede men in<br />
t filmparadijs aan den kost kan komen? Ver-<br />
tel dan maar op!"<br />
„Ben jü wel eens pakkeifvcrslijter geweest,<br />
Pietersen?" "<br />
„Nou, ik ben nogal sleetsch, maar dat heeft<br />
mij wel geld gekost, maar nooit iets opgebracht.<br />
Kan men er in Hollywood iets mee verdienen?"<br />
„Vier man hebben er werk gekregen als<br />
pakken-verslüter, toen Harold Lloyds film<br />
„Professor, beware" werd opgenomen."<br />
„Vier man! Waarom zooveel en wat hadden<br />
ze te doen?"<br />
„Harold draagt in genoemde film maar één<br />
costuum, zoodat het kleedingstuk er goed af-<br />
gedragen uit moet zien. Daar er vier exempla-<br />
ren van zjjn, die even versleten moeten lijken,<br />
zijn er vier studio-employé's, die in maat on-<br />
geveer met den filmkomick overeenkomen, aan-<br />
gewezen om de versch van den kleermaker ge-<br />
komen pakken in ijltempo af te dragen."<br />
„Een leuk baantje."<br />
„Niet zoo heel erg leuk hoor, Pietersen! Er<br />
wordt bijvoorbeeld van ze verwacht, dat ze<br />
zich lijdelijk zullen laten welgevallen in hun<br />
nieuwe plunje door de studio-brandweer nat-<br />
gespoten te worden, omdat in een der eerste<br />
scènes van de film, Lloyd een tropische regen-<br />
bui meemaakt, en zijn pak er later vochtig en<br />
gekreukeld uit moet zien. Je ziet, pakken-<br />
verslijter is ook geen ideaal vak."<br />
„Ik wou je nog wat vragen, maar ik weet<br />
werkelijk niet meer wat."<br />
„Dan kan ik er ook onmogelijk op ant-<br />
woorden!"<br />
„O ja, nu weet ik 't weer. Die Popeye, je<br />
weet wel die zeeman van de teekenfilm van<br />
Max Fleischer, noemt men dien nu in ieder land<br />
„Popeye"?"<br />
„Neen, Pietersen. In Argentinië heet hij<br />
Espagueti, in Denemarken Skipper Skraek en<br />
■in Noorwegen Skipper N. Wie den spinazie-<br />
cter in Brazilië wil zien, vraagt naar Popai, in<br />
Zweden zegt men Karl Alfred. Joego-Slavië<br />
noemt hem Popaj en Frankrijk ten slotte<br />
Mathurin. Maar hij trekt zich van al die namen<br />
natuurlijk niets aan."<br />
FILM-ENTHOUSIASTEN<br />
J. R. A. te Rotterdam. Hierbij de ge-<br />
vraagde adressen. Robert Taylor, Metro-<br />
Goldwyn-Mayer-Studio's, Culver-City, Cali-<br />
fornië. Shirley Temple, Fox Movietone<br />
City, Californië. Deanna Darbin, Uni-<br />
versal-Studio's, Universal City, Californië.<br />
In het Engelsch schrijven en voor foto<br />
drie antwoordcoupons insluiten.<br />
G. Th. N. te 's-Gravenhage. Bedoelde<br />
film was een Fox-film. Wendt u met deze<br />
vraag tot de 20th Century Fox-film, Rokin<br />
38, Amsterdam. Het verheugt ons, dat<br />
de gezonden foto's zoo in den smaak<br />
vielen.<br />
J. K. te Leiden .In deze rubriek vermel-<br />
den we alleen de adressen van filmster-<br />
ren. Het adres van G. K. zal Ernst Krauss,<br />
Marmxstraat 425, Amsterdam u gaarne<br />
E. d. H. te Dordrecht. Errol Flynn is<br />
den aosten Juni jarig. Zijn adres is War-<br />
ner Bros-Studio's, Burbank, California.<br />
victorMacbaglen is getrouwd en heeft twee<br />
kinderen. Richard Barthelmess filmt de<br />
laatste jaren weinig,<br />
J. L .T. te Bandoeng. Wij hebben u de<br />
gevraagde foto's gezonden. Het adres van<br />
Grace Moore is Columbia-Studio's, Hol-<br />
lywood, Calif ornië.<br />
L. E. I. te 's-Gravenhage. Robert Mont-<br />
gomery is den 21 sten Mei te Beacon<br />
geboren. Zijn film-debuut vond plaats in<br />
„So this is college". Het adres van Anton<br />
Walbrook is Herbert Wilcox-Productie,<br />
Londen. Hij is den igden November<br />
jarig.<br />
S. M. N. te Amsterdam. Hierbij de ge-<br />
vraagde verjaardagen. John Oallaudet 23<br />
Augustus. Jan Kiepura 16 Mei. Mhrechi<br />
Schoenhals 7 Maart.<br />
_J. IJ. te Rotterdam. Jutta Freybe is<br />
niet getrouwd. Zij woont Barbarossa-<br />
Strasse 39, Berlijn. Zij speelde in „Liebe<br />
kann lügen", „Zwischen den Eltern",<br />
„Gewitterflug zu Claudia" en „Was tun,<br />
Sybille".<br />
G J .te Deventer. De thans overleden<br />
filmacteur Ross Alexander is den 27sten<br />
Juli 1908 te New York City, geboren. Ross<br />
was getrouwd; zijn echtgenoote is geen<br />
actrice, zoodat we haar foto niet in ons<br />
blad kunnen publiceeren.<br />
P. J. B. te Bilthoven. Wij hebben u de<br />
gevraagde foto's gestuurd. Het adres van<br />
Deanna Durbltt is Universal-Studio's, Uni-<br />
versal-City, Californië. Zij filmt veel; lees<br />
s.v.p onze rubriek „Nieuws uit de stu-<br />
dio's".<br />
ONZE WEKELIJKSCHE<br />
PRIJSVRAAG<br />
Vraag vierhonderd zes en tachtig<br />
Waarvan worden de snaren in tennisrackets<br />
vervaardigd ?<br />
Wij stellen een hoofdprijs van / 2.50 en vüf<br />
troostprijzen beschikbaar om te verdeelen onder<br />
hen, die vóór 14 Juni (abonné's uit overzee-<br />
sche gewesten vóór 14 Juli) goede oplossingen<br />
zenden aan ons redactie-adres: Galgewater 22,<br />
Leiden. Op enveloppe of briefkaart gelieve<br />
men duidelijk te vermelden: Vrqag 486.<br />
DE OPLOSSING<br />
Vraag vierhonderd twee en tachtig<br />
Een script-girl is een meisje, dat in den film-<br />
studio werkzaam is en wier taak het is om,<br />
tijdens de opnamen, aan te teekenen, hoe precies<br />
de ligging van ieder voorwerp is, enzoovoort.<br />
Wanneer namelijk bij de voortzetting der op-<br />
namen niet ieder voorwerp weer denzelfden<br />
stand innam, zou het bij het afdraaien der film<br />
hjken of zoo'n voorwerp plotseling verspringt.<br />
Met de juiste oplossing van deze vraag veropgeven.<br />
Anton Walbrook is dezelfde wierf mevrouw E. W. Maartense te Vlissinacteur<br />
als Adolph Wohlbrück. Hij is niet' ü en , hoofdprijs. De troostprijzen vielen ten<br />
getrouwd. «el aan den heer G. F. Brandsen te Amstcr-<br />
R R t» Aiw.00,. u/ c- , dam ' den heer R - Th - Schollema te Rotterdam,<br />
^. B :. te ^F^^y^.^gels woont mejuffrouw W. S. di Lama te Amsterdam.<br />
Reichsstrasse 84, Berlijn. Zij is den izden<br />
Mei jarig<br />
mejuffrouw S. W. Wimmers te Groningen, mejuffrouw<br />
Els Gerards te Den Haag.<br />
wmm<br />
Mur<br />
MEEfJAHS t\<br />
Vera Bondom, Dirk V«rb««k en Paul Steenbergen.<br />
^ER. ROTTERDAMSCH HOFSTAD-TOONEEL N.V<br />
HEEFT CONSTANCE GELIJK?<br />
nam plaats in den kappersstoel. „Mo|<br />
ik het kqrt knippen, mijnheer?" vroTT^v^ is de vraa g» die Du* Verbeek<br />
de kapper. I Jjhet publiek stelt aan het slot van<br />
„Ja," antwoordde mijn neef, „eh ik ma %r ^ door w - Somerset Maugham<br />
het goed en ik weet, dat het vandaag gcx ^ P^ en vaardigheid geschreven blij<br />
weer is, eyi dat we eerst zooveel kou «P 6 ^ De toeschouwers waren voor deze<br />
toen zoo'n groote warmte in de Meimaai , P voer " 1 S in den Koninklijken Schouw-<br />
gehad hebben, en dat we zoo lang hebb< ,ur 8 te 's-Gravenhage slechts in geringe<br />
moeten stoken " ;etale opgekomen en daardoor klonken de<br />
mkele schuchtere „ja's" (die merkwaardig<br />
Hendriksen vroeg aan zijn aigamfóS<strong>ï</strong>tvl !«^ vooral van roanndijke ggde kwa<br />
klant niet dooj* een wei^eSi^vo??* b aee de kleine schare ^^P^ers beloonde,<br />
hoofd stooten en gaf hem het geld. W at i s dan eigenlijk de kwestie, waarin<br />
„Tusschen twee haakjes," vroeg hij, te ' eze Constance al of niet gelijk moet heb-<br />
wijl hij het geld overhandigde, „well )en ' zv dl en degenen willen weten, die den<br />
garantie kunt u geven, dat ^ dan in sta ^oud van dit stuk niet kennen, dat<br />
zult zijn het geld terug te betalen ?" )verigens eenige jaren geleden met dezelfde<br />
„Ik rook niet meer gedurende dien tijd >ezett " 1 S en met opmerkelijk succes in<br />
verschillende plaatsen van ons land werd<br />
Hij was vreeseHjk verlegen en onhandi ^P 661 * 1 - J , ' „.^<br />
en hoewel Dora hem reeds ettelijke male ^ en oordeele: Constance Middleton<br />
de gelegenheid had gegeven, had hij no s zes en dertig jaar, gehuwd en<br />
nooit den moed kunnen vinden haar ^j'oknaakt gelukkig, zooals zij aan haar<br />
liefde te verklaren. iiverse familieleden en kennissen ver-<br />
Op zekeren avond zaten zij in den tuii ^ lart ' die allen hun best doen om<br />
terwijl zooals gebruikelijk tusschen iedei ' laar onkundig te houden van een feit,<br />
opmerking een tijdsruimte van een ha ^ * lun a ^ en met deernis vervult, behalve<br />
uur lag. daar jongere zuster, die rechtschapen ver-<br />
Dora besloot hem nogmaals een kleine ontwaard<strong>ï</strong>gd is en die vindt, dat Constance<br />
stimulans te geven.<br />
„het" moet weten. „Het" is de omstandig-<br />
»Ishet niet merkwaardig," zei z (j, heid, dat Constance's man, een bekend en<br />
de lengte van den arm van een man n, algemeen gerespecteerd chirurg, haar be-<br />
zoo groot is als de breedte van de schoi ^^gt met haar beste vriendin. Marie<br />
ders van een meisje?"<br />
„Ja, werkelijk?" zei hij, vol interes«<br />
„Wat zou je er van zeggen als ik een<br />
een touwtje ging halen om het na<br />
meten ?"<br />
De getuige bij een schietpartij wen<br />
voor de rechtbank geroepen.<br />
„Zag u het schot?" vroeg de rechtei<br />
„Neen, i^c hoorde het alleen."<br />
„Dan is uw getuigenis ook van geenerlf<br />
waarde.' U hadt ons dan beter niet<br />
kunnen houden," zei de rechter.<br />
De man ging weg en zoodra hij zie<br />
omgedraaid had, lachte hij hard.<br />
De r f chter riep hem terug. „Weet u, da<br />
IK<br />
leediging?" vroeg hij geprikkeld.<br />
„Zag u me lachen?" vroeg de man<br />
„Neen, maar ik hoorde het toch...'<br />
„O, we hebben juist uitgemaakt, dat eei<br />
dergelijk getuigems van geen waarde is<br />
Er liep een man onder een ladder doo<br />
en juist op dat moment viel er een sted<br />
naar beneden, die op zijn hoofd kapot viel<br />
„Hé," riep hij naar boven tegen de(<br />
metselaar, „Als je je steenen heel wil<br />
houden, laat ze dan niet op mijn hoof<br />
vallen!"<br />
Louise. (Het eenige volkomen onlogische<br />
feit in deze voortreffelijke comedie, want<br />
hoe kan een vrouw van Constance's for-<br />
maat een genotzuchtig, oppervlakkig en<br />
behaagziek wezen als deze onuitstaanbaar-<br />
onbenullige Marie Louise tot beste vrien-<br />
din hebhen ?)<br />
Constance wordt ten slotte van het<br />
schokkend feit op de hoogte gebracht<br />
door den echtgenoot van Marie Louise<br />
zelf, die de bedrogen vrouw, in aanwezig-<br />
heid van haar geheele familie, haar man<br />
en de trouwelooze vriendin incluis, het<br />
flagrante bewijs van de ontrouw komt<br />
'rengen.<br />
Constance reageert hierop evenwel vol-<br />
r • nu ,.^ an ver oordeelen wegens be slagen anders dan ieder zich heeft kunnen<br />
voorstellen. Zij ontzenuwt de argumenten<br />
en zelfs de bewijzen tegen het schuldige<br />
paar, redt daarmee haar eigen figuur,<br />
neemt den bedrogen echtgenoot een pak<br />
van het hart en stapelt gloeiende kolen<br />
op het hoofd van haar man en Marie<br />
Louise.<br />
Als de gerustgestelde echtgenoot, merk-<br />
baar opgelucht, den aftocht heeft ge-<br />
blazen, blijkt, dat Constance van het begin<br />
af aan van deze verhouding geweten heeft,<br />
^-ij geeft dan voor haar ontstelde familie<br />
(en het niet minder verbaasde publiek)<br />
een verklaring van haar gedrag, die ge-<br />
tuigt van een ongewoon groote mate ge-<br />
zond verstand, redelijk inzicht en .... ver-<br />
gevensgezindheid, hetgeen natuurlijk niet<br />
nalaat een diepen indruk op haar echt-<br />
genoot te maken.<br />
Zoo wordt dit huwelijk gered door de<br />
intelligentie van de „bedrogen" vrouw.<br />
Het eenige wat Constance na het voor-<br />
gevallene voor zichzelf eischt is: econo-<br />
mische onafhankelijkheid van haar man<br />
en zij aanvaardt daarom de betrekking,<br />
haar door een vriendin aangeboden. Zij<br />
wil niet langer „parasiteeren".<br />
Na een jaar van hard werken, waarin<br />
zij groote voldoening vindt, neemt Con-<br />
stance vacantie. Zij deelt haar man mee,<br />
dat zij op reis gaat en wel in gezelschap<br />
van een jeugd-aanbidder, die haar ondanks<br />
zijn langdurig verblijf in Japan, steeds is<br />
blijven liefhebben en voor wien nooit een<br />
andere vrouw heeft bestaan. Zij wil deze<br />
laatste weken vóór zijn vertrek naar<br />
zijn werkkring, onvergetelijk voor hem<br />
maken, hem als 't ware vergoeden wat<br />
hij zoovele jaren heeft moeten missen<br />
en.... ook zelf nog eens de illusie van<br />
jong geluk beleven! Allervermakelijkst is<br />
het te zien, hoe de echtgenoot hierop<br />
reageert. In „edele" verontwaardiging en<br />
gekrenkten trots vaart hij uit tegen zijn<br />
vrouw, die thans voor zich de vrijheid<br />
opeischt, welke hij een jaar tevoren zichzelf<br />
heeft toegestaan. Het eenige verschil is,<br />
dat hij het in 't geheim deed, düs haar<br />
bedroog.<br />
Constance overtuigt hem van haar goed<br />
recht en gaat.... den man in een koddige<br />
machteloosheid achterlatend.<br />
Ziehier in 't kort de kwestie waar het<br />
om gaat. Het laatste bedrijf van dit blijspel-<br />
met-ernstigen-ondergrond is verreweg het<br />
beste; in de beide eerste wordt wat te<br />
veel gepraat en met aphorismen gegoocheld;<br />
in het derde domineert de actie, de<br />
spanning.<br />
Grooten lof verdient Vera Bondam voor<br />
haar uitbeelding van Constance. Men zou<br />
zich hiervoor geen betere vertolkster kun-<br />
nen denken.<br />
Goed spel leverden ook Dirk Verbeek<br />
als de echtgenoot en Enny Meunier als<br />
het wufte, ijdele vriendinnetje. Bets<br />
Ranucci-Beekman was een pleizierige<br />
schoonmoeder, met een bijzonder soort<br />
moederlijke vergevensgezindheid ten op-<br />
zichte van de tekortkomingen van het<br />
mannelijk geslacht, terwijl ook Piet Rienks<br />
als de bedrogen echtgenoot uitstekend spel<br />
te zien gaf. De overige medespelenden<br />
sloten zich hier goed bij aan.<br />
Een uitnemende opvoering, die méér<br />
belangstelling had verdiend!<br />
TOONEELNIEUWS<br />
Ia het Centraaltheater ie Amsterdam vond<br />
de première plaats van Sacba Gultry's „De<br />
Nachtwacht". Rle Gllhuys en Jan C. de Vo«<br />
In dit aardig* stuk.<br />
Op uitnoodiging van de kunstkringen Tan<br />
Paramaribo en Curasao vertrekt het gesel-<br />
schap Louis de Vries naai West-Indlë. Een<br />
foto Tan het geselschap v.l.n.r.: Gerard Hart-<br />
kamp. Ans Koppen. Hans Tlemeyer, Jacques<br />
Beule. Coba Kelling. Louis de Vries. Annie<br />
rollender en Willem de Vries.<br />
De Stadsschouwburg te Amsterdam wordt<br />
geheel gerestaureerd. De werkzaamheden in<br />
de zaal.<br />
Fritz Hirsch, de eminente operette-directeur,<br />
▼lerde zijn SOsten verjaardag. Het orkest<br />
brengt hem in den tuin van si)n woning te<br />
Scheveningen een „Ständchen".
HET WEEKBLAD<br />
CINEMAs.<br />
THEATER<br />
ymCHDNT WHULUKt - HUIK M* KWARTAAt r. I.M .MO. IN<br />
«OH. OAtMWATW J». LMXN. TM. IM, ronWBUMlM 4im<br />
**:r<br />
fsA<br />
-. ■**■<br />
IPOLA<br />
DE T(<br />
^^EN DIJZ-WINU<br />
VROUW