Kortsluiting
Kortsluiting
Kortsluiting
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
'Daniël. Daniël Bax.'<br />
De conciërge knikte en greep de telefoon. Tijdens het<br />
korte gesprekje krabde hij op zijn hoofd, en bekeek daarna<br />
onderzoekend zijn nagels. Hij had ook roos in zijn wenkbrauwen.<br />
'Deur uit, gang uit, tunnel door, linksaf, laatste deur<br />
rechts.'<br />
Hij grijnsde toen hij Daniëls blik zag.<br />
'Meteen in het diepe, da's altijd het beste. Ik ben Gert<br />
Bovenkamp, meneer voor jou.'<br />
Waarom hadden de mensen die het minste te zeggen<br />
hadden, altijd de grootste bek, dacht hij toen hij de gang<br />
uitliep. Wat had die hufter nou gezegd, linksaf of rechtsaf?<br />
Aan het eind van de tunnel koos hij rechts, en kwam<br />
langs een eindeloze rij lokalen. Uit de meeste kwam stemgemompel.<br />
Nergens een deur met een bordje 'rector' erop.<br />
Zwetend keerde hij terug. Hoe leerde je in vredesnaam<br />
de weg kennen in zo'n bajes?<br />
De laatste deur rechts droeg een koperen bordje: J .F.<br />
Swaanswijk, rector.<br />
Hij haalde diep adem en klopte.<br />
Geen reactie.<br />
Hij klopte opnieuw, flink hard deze keer.<br />
'Binnen.'<br />
De kamer was ruim, licht en vriendelijk. Een paar grote<br />
potplanten, een zitje met rotan stoelen, aan de muur een<br />
schilderij van een dame met maar één oog, ne*s midden in<br />
haar voorhoofd geplant. Achter haar hoofd reed een fietser<br />
over een weg die nergens heen ging.<br />
De rector leek jong, voor een rector, en hij keek een stuk<br />
beter uit zijn ogen dan die Gert.<br />
Hij stond onmiddellijk op.<br />
'Daniël Bax? Ik ben Swaanswijk. Welkom hier. Zullen<br />
we daar gaan zitten, dat praat gemakkelijker.'<br />
31