Kortsluiting
Kortsluiting
Kortsluiting
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Mocht niet meer van Mick. Dus ging ze alleen weg, en als ze<br />
in een goede bui was, mocht je mee.<br />
'Kom,' zei ze dan. 'We gaan samen feestvieren.'<br />
In het café was ze altijd erg vrolijk en lief, je mocht<br />
kiezen wat je wilde drinken, en als je honger kreeg, kocht ze<br />
bitterballen of een tosti voor je. Dat was fijn, alleen viel je<br />
soms zomaar in slaap, met je hoofd op een tafeltje, en de<br />
volgende dag zat je met dikke ogen in de klas. Al met al leek<br />
het eigenlijk niet zo erg op feestvieren. Maar toch was het<br />
beter dan thuisblijven, want thuisblijven betekende onherroepelijk<br />
naar bed. Naar de zolder, waar het altijd koud was<br />
omdat het raampje niet goed sloot ...<br />
Met een schok werd hij wakker. Het moest dicht, het raam<br />
moest dicht.<br />
Hij duwde de dekens van zich af en zette zijn voeten op<br />
de vloer. Er zaten gympen aan die voeten, hij begreep niet<br />
hoe dat kwam. De zolder klopte ook niet, er stonden de<br />
verkeerde dingen en er was wel een raam, maar het zat op<br />
de verkeerde plaats.<br />
Beneden hem klonken stemmen, de ene hoog en licht, de<br />
andere veel donkerder, bijna een mannenstem. Maar niet<br />
Micks stem. Hij was niet op Micks zolder. Hij was ... Waar<br />
was hij?<br />
Hij liep naar het raam en stak zijn hoofd naar buiten.<br />
Onder hem glansde het dak van een rood autootje, en toen<br />
wist hij het weer.<br />
De vrouwen waren terug. Ze waren teruggekomen, ze<br />
praatten tegen elkaar en liepen heen en weer, en hij zat hier<br />
boven hun hoofd, op de zolder. Opgesloten.<br />
En schreeuwen kon niet. Net als vroeger.<br />
168