Kortsluiting
Kortsluiting
Kortsluiting
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
'Als je wilt pauzeren, zeg je het maar. Moet je nog ver<br />
lopen, straks?' Daar had je het gedonder. Hij wist niet eens<br />
meer hoe de naam van het volgende dorp was.<br />
'Misschien neem ik de bus.'<br />
'Wanneer is die wandeltocht?'<br />
'Over een paar weken pas.'<br />
'Gek, ik heb er niets over in de krant gelezen.'<br />
'Het gaat van de school uit. Zal ik die laatste doen?'<br />
Grad rechtte zijn rug. 'We schieten lekker op. Als we zo<br />
doorgaan, kan het er allemaal vandaag nog in. Of wordt dat<br />
voor jou te laat?'<br />
Daniël keek op zijn horloge. Half vijf.<br />
'Nee, dat lukt wel.'<br />
Tegen zessen sloegen ze de aarde van hun knieën. Grad<br />
knikte tevreden.<br />
'Mooi gezicht toch altijd, dat frisse jonge spul. Iets drinken?'<br />
'Graag.' Als hij daarna maar met geld over de brug<br />
kwam, dan kon hij weg. Terug naar die snackbar in het<br />
dorp, een patatje kon er nu wel af. Bovendien moest hij nog<br />
een slaapplaats zien te vinden.<br />
'Loop even mee naar binnen, dan. Vind je het erg om je<br />
schoenen buiten te laten staan?'<br />
Het huis was oud van buiten, maar nieuw van binnen. Daniël<br />
boende zijn handen schoon onder een hi-techkraan in<br />
een lichte keuken met alle mogelijke apparatuur. De kamer<br />
was groot en leek nog groter door de lichte parketvloer en<br />
de schaarse meubilering. Een dubbele zwartleren bank, een<br />
grote glazen tafel op chromen poten. Overal hingen schilderijen,<br />
in alle mogelijke afmetingen. Daniël bekeek ze<br />
aandachtig. Ze deden hem denken aan de sèhilderijen die<br />
bij Jesse en Marja hingen; doeken in felle kleuren, met brutale<br />
penseelstreken opgezet.<br />
147