totaal ziektes met schema's.pdf - Gynaecologie
totaal ziektes met schema's.pdf - Gynaecologie
totaal ziektes met schema's.pdf - Gynaecologie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Difterie<br />
Hoewel Hippocrates de ziekte difterie waarschijnlijk al kende, kreeg de ziekte<br />
pas in 1821 haar naam tijdens een epidemie in het zuiden van Frankrijk<br />
vanwege de kenmerkende membranen.<br />
Pathogenese<br />
De ziekteverschijnselen worden voornamelijk veroorzaakt door het exotoxine.<br />
Het toxine diffundeert naar de bloed- en lymfbanen en bereikt zo alle weefsels<br />
en organen. Hartspier, zenuwen en niertubuli zijn het meest gevoelig voor het<br />
toxine.<br />
Incubatieperiode<br />
Eén tot zeven dagen, meestal twee tot vijf dagen.<br />
Ziekteverschijnselen<br />
Difterie is een acuut ziektebeeld van vooral de pharynx en omringende<br />
structuren, soms van de huid en zelden van andere locaties. De<br />
ziekteverschijnselen kunnen zeer wisselend zijn, variërend van een<br />
symptoomloos verloop tot een snel fatale afloop (maligne difterie). Subklinische<br />
infecties vormen de meerderheid.<br />
Afhankelijk van de lokalisatie van de infectie onderscheidt men o.a. :<br />
neusdifterie (treedt vaker op bij zuigelingen), keeldifterie en larynxdifterie<br />
(croup).<br />
Immuniteit<br />
Deze is volledig afhankelijk van de aanwezigheid van antistoffen (hoofdzakelijk<br />
IgG) in het bloed tegen het toxine: antitoxine. Immuniteit ontstaat door het (ook<br />
asymptomatisch) doormaken van de infectie (keel of huid) en via vaccinatie <strong>met</strong><br />
toxoid. Een pasgeborene is tot de leeftijd van zes maanden beschermd via<br />
de immune moeder door transplacentaire overdracht van antistoffen en, zij<br />
het in geringe mate, door moedermelk dat antitoxine in de vorm van<br />
secretoir IgA bevat. Een natuurlijke infectie leidt niet altijd tot het ontstaan van<br />
antitoxine en geeft dus niet altijd blijvende immuniteit.<br />
Verwekker<br />
Corynebacterium diphteriae type gravis, mitis of intermedius, is een Grampositieve,<br />
niet beweeglijke staafvormige bacterie die aan een uiteinde een<br />
verdikking heeft, waardoor het beeld van een knots ontstaat.<br />
Diagnostiek<br />
Verdenking is gebaseerd op het klinisch beeld, de laboratoriumdiagnose dient<br />
ter bevestiging en voor epidemiologische doeleinden. Materiaal voor onderzoek<br />
wordt afgenomen <strong>met</strong> een steriele flexibele wattenstok.<br />
Antistoffen<br />
In Nederland maakt men gebruik van een toxinebindende test (Toxin Binding<br />
Inhibition test) in serum. Hierbij wordt in microtiterplaatjes <strong>met</strong> een<br />
verdunningsreeks testserum en toxine geïncubeerd en het niet-geneutraliseerde<br />
toxine in een ELISA gekwantificeerd. Een titer van 0,1 IU geldt als beschermend<br />
(hoewel volgens meerdere auteurs een titer van 0,01 IU ook nog bescherming<br />
biedt omdat na revaccinatie bij deze lage titers altijd een boostereffect optreedt).<br />
1.2