Licht op het Veen, inleiding - Senioren Academie
Licht op het Veen, inleiding - Senioren Academie
Licht op het Veen, inleiding - Senioren Academie
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
waarschijnlijk van de blauwe zegge. Deze soort kleurt, samen met een aantal andere kenmerkende<br />
soorten, de velden in de zomer blauwgrijs. Naast de blauwe zegge zijn de Spaanse ruiter, vlozegge,<br />
blonde zegge en pijpenstrootje kenmerkende soorten. Maar ook verschillende soorten orchideeën<br />
voelen zich in deze zeldzame graslanden thuis. Op de Rûne Sâne en de Twa Sân Mêden kunt u nog<br />
kenmerkende soorten van blauwgraslanden vinden.<br />
Ruigten<br />
Ruigten zijn in laagveenmoerassen als De Alde Feanen algemeen. Rietland gaat door <strong>op</strong>h<strong>op</strong>ing van<br />
strooisel verruigen. Bijvoorbeeld als er minder wordt gemaaid of als maaisel in <strong>het</strong> veld blijft liggen.<br />
Kleurig bloeiende ruigtekruiden, zoals moerasspirea, echte valeriaan, poelruit, grote wederik en<br />
moeraslathyrus, treden dan <strong>op</strong> de voorgrond. Dergelijke strooiselruigten zijn kenmerkend voor een<br />
matig voedselrijk milieu. Een ander soort ruigte vinden we <strong>op</strong> plekken waar door golfslag aanspoelsel<br />
en modder in de rietkraag terechtkomen. De rietspruiten sterven hierdoor af. Maar <strong>op</strong>vallend<br />
bloeiende ruigtekruiden profiteren juist van de aangespoelde voedingsstoffen. Moerasmelkdistel, harig<br />
wilgenroosje, Koninginnekruid en haagwinde zijn hier voorbeelden van. Deze bloemrijke ruigten<br />
hebben een grote aantrekkingskracht <strong>op</strong> insecten. Op <strong>het</strong> bloeiende Koninginnekruid wemelt <strong>het</strong> in de<br />
nazomer van dagpauwogen, kleine vossen en met wat geluk atalanta's en distelvlinders.<br />
Moerasbos<br />
Het huidige moerasbos is maximaal een kleine zestig jaar oud. In de Tweede Wereldoorlog is, door de<br />
behoefte aan brandhout voor de wintermaanden, vrijwel al <strong>het</strong> bos in De Alde Feanen gekapt. Maar<br />
door <strong>het</strong> langdurige “beheer” van nietsdoen hebben zich waardevolle elzenbroekbossen ontwikkeld.<br />
Naast de zwarte els is de grauwe wilg een kenmerkende soort. Ook vindt men er veel sporkehout en<br />
wilde kamperfoelie. En langs de randen groeit, vooral in <strong>het</strong> oostelijk deel, de heerlijk geurende gagel.<br />
De bossen zijn rijk aan (korst)mossen, paddenstoelen, insecten en bosvogels. Vogels als buizerd,<br />
havik, en grote bonte specht broeden in deze bossen. Kleine zangvogels, zoals goudvink, grauwe<br />
vliegenvanger en nachtegaal vinden hier een rijk gedekte dis met insecten. Vermeldenswaard is ook<br />
de grote aalscholverkolonie (circa 350 paar) in een deel van <strong>het</strong> moerasbos van de Princehof.<br />
Ook reeën en zelfs de zeldzame boommarter voelen zich in de dekking van <strong>het</strong> bos veilig.<br />
Beheer<br />
Het huidige beheer van Nationaal Park De Alde Feanen wordt voor <strong>het</strong> grootste deel uitgevoerd door<br />
de natuurbeschermingsvereniging It Fryske Gea. Het beheer is met name gericht <strong>op</strong> behoud en<br />
ontwikkeling van de natuurwaarden. Eens in de 10 jaar wordt er een beheerplan geschreven. De basis<br />
hiervan wordt gevormd door allerlei notities die uitvoerig worden besproken. Deze kunnen eventueel<br />
leiden tot tussentijdse wijzigingen en aanpassingen van <strong>het</strong> beheerplan. Aangezien De Alde Feanen<br />
een gebied is met veel variatie aan landschaptypen vraagt elk gebiedstype om een andere vorm van<br />
beheer.<br />
www.natuurpresentaties.nl<br />
33