DYSCALCULIE DYSCALCULIE - Koninklijke Van Gorcum
DYSCALCULIE DYSCALCULIE - Koninklijke Van Gorcum
DYSCALCULIE DYSCALCULIE - Koninklijke Van Gorcum
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
De bekende<br />
Nederlander in<br />
getallen<br />
Drs.P<br />
Drs. P, pseudoniem voor Heinz Polzer, stopte op de lagere<br />
school met rekenen omdat hij een talenknobbel had.<br />
Pas later ontdekte hij dat rekenen en taal goed samen<br />
kunnen gaan, met name in een vormvast vers of lied.<br />
De school op het Schoolplein<br />
<strong>Van</strong> 1926 tot 1932 bezocht ik de lagere school in Utrecht, die<br />
zeer toepasselijk was gevestigd op het Schoolplein. De school<br />
was heel gangbaar, niet vervallen maar ook niet monumentaal<br />
en ik heb het er wel goed gehad. Ik ben er niet gemaltraiteerd.<br />
Het rekenonderwijs was er heel traditioneel. Gewoon<br />
de tafels van 3, 4 en 5. Ook waren er problemen als: ‘Jan<br />
heeft zeven boeken en die wegen zoveel. Piet heeft drie boeken<br />
en die wegen zoveel? Hoe dik is een boek?’ Of : ‘Jan loopt<br />
13 kilometer, Piet loopt er 18 Hoeveel<br />
seconden komt Jan eerder aan?’ Ik<br />
was daar niet gek op. Het oplossen<br />
kostte me geen moeite,<br />
maar het leverde me geen<br />
inspiratie op. Het enige dat<br />
ik echt leuk vond waren<br />
deelsommen waarbij je een<br />
gigantisch getal had en<br />
daarnaast een ander ook<br />
tamelijk fors getal waarmee<br />
je het eerste getal<br />
deelde. Vooral<br />
in de laatste<br />
fase was dat<br />
spannend<br />
als je nog<br />
maar<br />
18 Volgens Bartjens... Jaargang 24 2004/2005 nr. 1<br />
één keer moest vermenigvuldigen en de som precies moest<br />
uitkomen. Een som die niet uitkwam kwam in die tijd niet<br />
voor. Als je precies het juiste getal vond, voelde je dat je niet<br />
voor niets gerekend had.<br />
Tegenwoordig mag de zakrekenmachine in de rekenles<br />
gebruikt worden. Ik vind dit zeer verwerpelijk. In winkels zie<br />
je al dat ze op een machientje moeten nagaan wat ze terug<br />
moeten geven. Het is een armzalig gezicht. Het kunnen hoofdrekenen<br />
is een verworvenheid die wij moeten behouden.<br />
Tijdens mijn verblijf van zes jaar in Indonesië vond ik het<br />
gebruik van de abacus prachtig om te zien. Men kon er<br />
razendsnel mee overweg. Ik gebruik nooit een rekenmachine,<br />
ik reken uit mijn hoofd of op papier.<br />
Talent voor taal<br />
In de laatste klassen van de lagere school constateerde men<br />
bij mij een merkbaar talent voor taal. De opvatting was toen:<br />
een talenknobbel kan niet samengaan met een reken- of wiskundeknobbel.<br />
Men leerde mij dat deze knobbels doodsvijanden<br />
van elkaar waren. Wie bij de talen thuis hoorde, was<br />
afkerig van wiskunde en ik nam dit standpunt over. Op de<br />
middelbare school was het voor mij echt een ontdekking dat<br />
wiskunde ook een bepaalde charme had. Niet zozeer bij algebra,<br />
maar vooral bij meetkunde. Als je in een driehoek het<br />
snijpunt tekent van middellijnen, loodlijnen en zwaartelijnen<br />
dan blijken die drie punten op één lijn te liggen. Dat vind ik<br />
zo mooi dat hoef ik niet te bewijzen, dat is magie. Het is<br />
moeilijk onder woorden te brengen, het is een romantisch<br />
gevoel. De abstracte wereld kreeg door dit soort zaken voor<br />
mij een heel eigen bekoring.<br />
Wiskundeleraar Schreck<br />
De liefde voor de wiskunde is sterk begeesterd door een<br />
leraar op de middelbare school, een manspersoon genaamd<br />
Schreck. Een angstaanjagende naam, maar een zeer vriendelijke<br />
man. Hij kon het vak ‘verkopen’. Hij liet de leerlingen<br />
merken dat wiskunde oppervlakkig gezien dor lijkt, maar dat<br />
het als je ermee bezig gaat verdomd leuk is. Als je bij wiskunde<br />
ergens achterkomt heb je ook echt iets tot stand gebracht.<br />
De heer Schreck had behagen in zijn vak. Hij praatte er met<br />
liefde over en dat had effect op de klas. Voor een wiskundeleraar<br />
is dat knap, een geschiedenisleraar heeft het makkelijker.<br />
Die heeft iets tastbaars; rampen, krijgsgewoel, maar een wis-