Meulenho≠ | Manteau - Library
Meulenho≠ | Manteau - Library
Meulenho≠ | Manteau - Library
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Over het werk van Jeroen Theunissen:<br />
‘Theunissen is een schrijver die graag kritische<br />
signalen uitzendt. Het kan anders, het moet anders.<br />
Verbeter de wereld, schrijf een goed boek. Dat heeft<br />
Theunissen met Het einde gedaan.’<br />
de Volkskrant<br />
‘Fraai proza waarvan je niet zeker weet of je er<br />
verschrikkelijk om moet lachen of toch maar met<br />
een plechtig gezicht moet doorlezen. Het einde is<br />
een zeer geslaagd boek.’<br />
De Groene Amsterdammer<br />
‘Theunissen kijkt over de grens. Hij slaagt erin om<br />
op een heel eigen manier een stem te geven aan het<br />
levensgevoel van een bepaalde generatie en aan een<br />
bepaalde tijd, zonder in plat realisme te vervallen.’<br />
Walter van den Broeck<br />
‘Zijn met veel luciditeit en taalgevoel geschreven<br />
boeken vallen des te meer op omdat Theunissen<br />
blijk geeft van een grote betrokkenheid bij een erg<br />
herkenbare wereld van nu.’<br />
Marc Reynebeau in De Standaard<br />
‘Theunissen laat in Een vorm van vermoeidheid<br />
zien hoe de literaire ernst het kan winnen van het<br />
gemak.’<br />
NRC Handelsblad<br />
‘Dat alles maakt van Een vorm van vermoeidheid<br />
niet alleen een frappant actueel portret van een<br />
generatie die moe is van zijn eigen ontnuchtering,<br />
maar ook een rijke, paradoxale roman over het<br />
verlangen. Door de meeslepende vorm en de bijna<br />
schizofrene stijl is het een van die zeldzame boeken<br />
die ook echt een fysieke impact hebben op de lezer.’<br />
De Leeswolf<br />
‘Een vorm van vermoeidheid is een ongekunsteld,<br />
schijnbaar moeiteloos meesterwerk.’<br />
Recensieweb<br />
‘En je ziet Theunissen dat allemaal opschrijven,<br />
met iets van een verwrongen grijns op zijn gelaat.<br />
Dit is de spleen van zijn generatie, roept hij in<br />
intrigerende zinnen, dit is de hopeloosheid van zijn<br />
tijd. De Grote Revolutie begraven, de liefde veilig<br />
ingekapseld. Tegelijk niets en alles om voor te<br />
vluchten. “Nee, dit is niet wat hij zocht, uiteraard is<br />
dit het niet wat hij zocht. Gesteld dus dat hij iets<br />
zocht.”’<br />
Humo