aan het werk de ZIN - Schittering Filosofie
aan het werk de ZIN - Schittering Filosofie
aan het werk de ZIN - Schittering Filosofie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
EPILOOG<br />
Een winterochtend, 08.30 uur. Lichtpeertjes doen <strong>het</strong> witte zeildoek<br />
van <strong>de</strong> marktkraampjes oplichten in <strong>de</strong> schemering. De advocate, <strong>de</strong><br />
psycholoog en <strong>de</strong> accountant schikken <strong>de</strong> groenten in <strong>de</strong> bakken.<br />
Waspeen en bospeen, pastinaak, koolraap, zoete bataat; <strong>het</strong> land<br />
kleeft nog <strong>aan</strong> <strong>de</strong> groenten. Twee keer per ochtend krijgen ze koffie<br />
en ze mogen naar <strong>de</strong> wc bij <strong>het</strong> restaurant. Eén ochtend per kwartaal<br />
draaien ze onbetaald mee. “Kan ik u helpen? Wat is nou postelein?”<br />
Wegen, opschrijfboekje, optellen, korting berekenen, pinautomaat<br />
bedienen. Ze wor<strong>de</strong>n er blij van.<br />
Op <strong>de</strong> zui<strong>de</strong>rMRKT, een buurtinitiatief in Amsterdam Oud-Zuid,<br />
heerst <strong>de</strong> zin. Een jaar gele<strong>de</strong>n zijn een <strong>aan</strong>tal buurtgenoten een<br />
coöperatie gestart om biologische waar te g<strong>aan</strong> verkopen op een<br />
buurtmarkt, als tegenwicht voor alle verdwenen buurtwinkels met<br />
verse spullen. Inmid<strong>de</strong>ls zijn er 300 mensen lid gewor<strong>de</strong>n en draait<br />
<strong>de</strong> markt elke zaterdag vrijwel geheel op vrijwilligers. In <strong>de</strong>ze buurt<br />
hebben mensen meer dan genoeg van alles behalve van tijd, maar ze<br />
maken graag tijd om hier achter <strong>de</strong> kraam te g<strong>aan</strong> st<strong>aan</strong>. Goe<strong>de</strong> spullen,<br />
han<strong>de</strong>n uit <strong>de</strong> mouwen; ga <strong>het</strong> doen <strong>de</strong> bezieling volgt vanzelf.<br />
Als we iéts <strong>de</strong>len dan is <strong>het</strong> wel <strong>het</strong> verlangen naar verbinding en<br />
in <strong>de</strong>ze tijd beginnen we dat sterker te voelen. Dat kunnen allerlei<br />
vormen van verbinding zijn: verbinding met <strong>het</strong> hogere, met jezelf,<br />
met <strong>de</strong> natuur, met een ein<strong>de</strong> en een begin, met een an<strong>de</strong>r, met <strong>de</strong><br />
groep, met <strong>het</strong> grotere geheel.<br />
We willen verbinding, maar onze maatschappij en onze organisaties<br />
vallen steeds ver<strong>de</strong>r uit elkaar. ‘Om <strong>de</strong> cohesie terug te brengen<br />
moeten we niet iets doen maar iets laten’, zegt kwantumfisicus David<br />
Bohm. Bohm en zijn leerling John Stuart Bell hebben wetenschappelijk<br />
<strong>aan</strong>getoond dat we verbon<strong>de</strong>n zijn 1 . Dat er een energieveld is<br />
dat alle mensen en dingen verbindt en waar afstand geen rol speelt.<br />
In On Dialogue 2 schrijft Bohm dat wij westerlingen ‘kennisfundamentalisten’<br />
zijn; dat <strong>het</strong> ons <strong>de</strong>nken is dat tussen ons in staat en tot<br />
incoherentie leidt.<br />
We trekken muren van kennis, <strong>aan</strong>names en meningen op die we<br />
vervolgens tot in <strong>de</strong>n treure ten overst<strong>aan</strong><strong>de</strong> van elkaar ver<strong>de</strong>digen.<br />
185<br />
INHOUD