hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Ik noem drie uitspraken.<br />
In z'n brief aan de Colossenzen schrijft Paulus:<br />
"Aristarchus, mijn medegevangene, laat u groeten, en Markus, de neef van Barnabas — over<br />
hem hebt gij opdracht gekregen; ontvangt hem, indien hij bij u mocht komen" (Col. 4:10).<br />
Hier is Markus dus kennelijk weer in het gevolg van Paulus.<br />
Of de broeders en zusters in Colosse deze ex-deserteur nog met een beetje wantrouwen<br />
aankeken, weet ik niet, maar de vermaning: "indien hij bij u mocht komen — ontvangt hem",<br />
schijnt in die richting te wijzen.<br />
De tweede maal, dat de grote heidenapostel de naam van Markus vermeldt, is in de brief aan<br />
Filemon. Dit is een uitermate merkwaardig briefje, waarin Paulus een pleidooi voert voor<br />
Onesimus, een weggelopen slaaf van Filemon, met het hartelijk verzoek deze deserteur weer<br />
op te nemen. Alweer een deserteur dus! Ik zou heel veel van dit mooie briefje kunnen zeggen,<br />
maar dat past niet in dit bestek. Ik beperk mij daarom slechts tot deze opmerking, dat Paulus<br />
méé daarom met zoveel vuur heeft kunnen pleiten voor het weer opnemen van een<br />
weggelopen slaaf, omdat hij dit zelf in de practijk heeft gebracht. . . . heeft hij niet de<br />
weggelopen knecht Markus weer opgenomen? Filemon kan Paulus dus niet verwijten: doe<br />
naar mijn woorden, maar niet naar mijn werken! Het is dus met grote vrijmoedigheid, dat<br />
Paulus ook in dit briefje de naam van Markus vermelden kan.<br />
En gelukkig met eer!<br />
Hij schrijft, vs 23:<br />
"Epaphras, mijn medegevangene in Christus Jezus, laat u groeten, en Markus, Aristarchus,<br />
Demas en Lukas, mijn medearbeiders".<br />
Markus dus onder.... de medearbeiders van Paulus! Dezelfde Markus, waar Paulus eens van<br />
gezegd heeft: nee, dat gaat heus niet — met die man kan ik niet meer samenwerken!<br />
Ik vergeet niet, dat in de rij der medearbeiders van Paulus hier ook voorkomt de naam van<br />
Demas, de man die toch weer is gedeserteerd later (wat zijn er toch een deserteurs geweest:<br />
Markus, Onesimus, Demas!). En we zouden haast kunnen vrezen: is die bekering van Markus<br />
wel blijvend geweest? Maar gelukkig worden we volkomen gerustgesteld, als we de derde<br />
plaats opslaan, waar Markus' naam wordt vermeld. Het is in 2 Tim. 4:9—11.<br />
We lezen: "Doe uw best spoedig tot mij te komen. Want Demas heeft mij uit liefde voor de<br />
tegenwoordige wereld verlaten. Hij is naar Thessalonica vertrokken, Crescens naar Galatië,<br />
Titus naar Dalmatië. Alleen Lukas is nog bij mij. Haal Markus af en breng hem mede, want<br />
hij is mij van veel nut voor de dienst".<br />
Als Paulus dit schrijft, is het uur van zijn dood vlakbij. "Het tijdstip van mijn verscheiden<br />
staat voor de deur" weet hij. Veel teleurstellende ervaringen heeft hij moeten beleven. Ze<br />
hebben mij allen verlaten — het worde hun niet toegerekend! Maar onder die volharden<br />
behoort ook.... Markus! Er leeft zelfs in Paulus' hart een grote begeerte dat Timotheüs toch<br />
vooral Markus meebrengt. Vlak voor z'n dood heeft hij niemand liever bij zich dan Markus.<br />
"Hij is mij van veel nut voor de dienst." Eens was hij onnut. Nu acht Paulus hem zeer nuttig.<br />
Dit is de glorie der bekering. Ze komt uit in de vrucht. Wie eerst onbekwaam en onnut was,<br />
wordt dan zeer nuttig. We hebben nu geen aparte bekeringsgeschiedenis van Markus meer<br />
nodig, evenmin als een vergevings-scène tussen Paulus—Markus. En Paulus laat ons geen<br />
ogenblik in 't onzekere en er blijft niets dubieus meer over.... hij is mij van veel nut voor de<br />
dienst!<br />
97