hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Nu wij zo een en ander van die weigerachtige knaap gehoord hebben, maar ook de afloop<br />
hebben gezien, dat hij wel nee zei, maar toch ja deed, en we stellen hem naast z'n beleefde<br />
broer, die direct bereid was, maar niettemin verstek liet gaan, en in geen velden of wegen te<br />
zien was — de jongen dus die ja zei, maar nee deed —, dan zijn we geneigd de opstandige<br />
boven de ja-broer te prijzen, en te zeggen: als je 't goed bekijkt, toch wel 'n beste kerel, al is ie<br />
wat ruw in de mond, 'n vent die honderd procent meevalt, toch mooi van hem, dat hij<br />
tenslotte toch deed wat z'n vader van hem verlangde, want op die daad komt het tenslotte toch<br />
maar aan!<br />
Nu ja, ik stem grif toe dat als we van twee kwaden 't beste kiezen moeten, onze voorkeur<br />
uitgaat naar die ruwe bolster. Van hèm houden we dan meer dan van dat vriendelijke<br />
meneertje met de pet in de hand, die per slot van rekening alleen maar gehoorzaam bleek met<br />
de mond.<br />
Maar ik voeg er terstond aan toe, dat we dan de keus doen tussen twee kwaden. En al zullen<br />
we met de omstanders op de vraag: "wie van de twee heeft de wil van z'n vader gedaan?"<br />
moeten toegeven: de eerste, toch willen we tegelijk er voor oppassen, dat we deze jongen niet<br />
gaan idealiseren. Een model van trouw en gehoorzaamheid is hij allerminst. Hij is, zij het in<br />
mindere mate, evengoed saboteur als z'n broer. Hij komt tenslotte terug en geeft z'n onwil<br />
prijs, maar met dat al is er al een groot gat in de dag geslagen, en veel kostbare tijd verknoeid.<br />
En z'n vader heeft hij door z'n brutale mond toch maar veel verdriet berokkend. En als hij<br />
eindelijk besluit te werken, dan is er geen reden hem hemelhoog te prijzen, maar dan is hij<br />
niet meer dan een onnutte dienstknecht, die doet wat hem bevolen is.<br />
<br />
Kom ik nu van het beeld op de werkelijkheid (u weet: deze koppige jongen representeert de<br />
tollenaren en zondaren van die tijd en van alle tijden), dan is er ook geen enkele reden om een<br />
loflied aan te heffen op de berouwvolle terugkeer van zondaren tot God, want als een mens<br />
zich naar God toekeert, dan is dat niet dank zij, maar ondanks hemzelf. Het enige wat zij<br />
bezingen en prijzen kunnen is de onbegrijpelijke barmhartigheid Gods die ook de<br />
opstandeling niet loslaat, maar hem beweegt tot het geloof.<br />
In die jongen die nee zei, maar ja deed, doemen dan voor mij op de vele gestalten van<br />
tollenaren en zondaren, die de "weg terug" vonden. Ik zie die slechte vrouw, die Jezus' voeten<br />
met haar haren droogde, en ik zie Zacheüs, de deugniet, die een heel ander leven begon toen<br />
Jezus in z'n leven gekomen was, en ik zie de verloren zoon, die weer thuiskomt. Weet u van<br />
Bunyan, die zo schoon geschreven heeft van de christenreis naar de eeuwigheid, dat hij vóór<br />
z'n bekering eens met een schrikkelijke eed gezworen heeft, dat hij nooit één voet zetten zou<br />
in het koninkrijk der hemelen? En weet u van Augustinus, die bad: "Verlos mij van de Boze<br />
— maar nu nog niet"? En van Paulus, die als een wild beest te keer ging voordat Jezus hem<br />
tot staan bracht op de weg naar Damascus? De tijd zou mij ontbreken, als ik u verhaalde van<br />
al die nee-zeggers, die daarmee zo ontzettend veel verknoeid hebben, maar wie de Here<br />
eindelijk te sterk werd, zodat ze ja deden, maar die nooit zullen zeggen: doe als ik! Die<br />
nimmer zullen verklaren: kies mij tot een voorbeeld. Die meer dan iets anders betreurd<br />
hebben, dat er een tijd in hun leven geweest is, dat ze nee zeiden. Dat was nooit weer over te<br />
doen!<br />
Als ik goed toekijk, dan zie ik bij dat grote getal van opstandigen ook mijzelf en velen van u,<br />
want wij hebben ook zo vaak nee gezegd tegen God (en we doen dat nòg).<br />
En al zeggen we dus hartgrondig: nee, die jongen die nee zei is mijn ideaal niet, we kijken<br />
81