hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
HOOFDSTUK IX: MANASSE.<br />
De grote prediker Spurgeon heeft eens een boekje geschreven dat heet: "Zeven wonderen van<br />
genade". Hij tekent hierin een zevental Bijbelse figuren die in grote zonde gevallen waren,<br />
maar door Gods genade tot bekering kwamen. Tot dat zevental (dat natuurlijk voor<br />
uitbreiding vatbaar is) behoren dan: de boetvaardige zondares uit Lukas 7, de moordenaar aan<br />
het kruis, Saulus van Tarsen, de stokbewaarder te Philippi, Onesimus, en... . het grootste<br />
wonder, waarmee Spurgeon zichzelf bedoeld heeft.<br />
Dit zijn er in 't geheel zes.<br />
De rij wordt echter geopend met koning Manasse, over wie wij het nu samen willen hebben,<br />
en het is dus wel duidelijk, dat deze Londense opwekkingsprediker Manasse gezien heeft als<br />
een bekeerd en gered zondaar. Trouwens, dit is onder ons wel de gangbare opinie. Voor de<br />
doorsnee-Bijbellezer staat de bekering van Manasse even onomstotelijk vast als de bekering<br />
van de moordenaar aan het kruis. Menigeen zou zich wat onwennig gaan voelen, en de<br />
gedachte krijgen, dat hem iets dierbaars werd afgenomen, als iemand beweerde dat die<br />
"bekering" van Manasse toch op z'n minst "dubieus" was. Natuurlijk van ònze kant bekeken,<br />
want van Gods kant bezien is niets dubieus.<br />
Inderdaad kan ieder die gelooft dat Manasse tot waarachtige bekering gekomen is, zich op<br />
een eerbiedwaardige rij van exegeten en homileten beroepen. Ik ga niet alle boeken uit m'n<br />
kast halen, maar wijs behalve op de genoemde Spurgeon op een man als ds J. Douma, die in<br />
z'n boek "De koningen van Juda" natuurlijk ook bij Manasse terecht komt, en o.a. schrijft:<br />
"Toen kende Manasse, dat de Here God is. Dat is geen tweedehands kennis en geen louter<br />
theoretische kennis, dat is een kennis van het persoonlijke, reële bezit". En even later: "Hoe<br />
klaar blijkt uit dit alles, dat Manasse's bekering oprecht geweest is".<br />
Dr F. L. Bakker schrijft in zijn "Geschiedenis der Godsopenbaring": "Daar (in Babel)<br />
bekeerde hij zich tot de Here, en bad God om vergeving, waarop God hem genadig was".<br />
Van hetzelfde gevoelen is prof. Sillevis Smitt, die in zijn "Handboek van de Heilige<br />
Geschiedenis" schrijft: "Intussen is Manasse wonderbaar als een brandhout uit het vuur<br />
gerukt".<br />
En, om niet meer te noemen, Baarslag schrijft in "Twist en Tweedracht" over deze koning:<br />
"Manasse keert weer als een ander man. O zeker, zonder haak en voetboeien. Maar ook van<br />
binnen een ander man. En daar is inwendig bij Manasse een inkeer gekomen tijdens zijn<br />
Babylonische gevangenschap. De boeien van deze wereld zijn ook van hem afgevallen".<br />
En wie zal zeggen hoeveel dominees in deze zelfde zin al over de "bekering van Manasse"<br />
hebben gepreekt.<br />
<br />
Tegenover deze lange reeks van getuigenissen zou ik niet graag met stelligheid willen<br />
beweren, dat Manasse zich niet in waarheid tot God bekeerd heeft. Ik doe dat ook niet. De<br />
theologen die ik zo pas aan het woord heb laten komen, en uw dominee die er over gepreekt<br />
heeft, kunnen best gelijk gehad hebben. Maar ze kunnen ook de plank mis geslagen hebben.<br />
Daarom noteer ik Manasse juist bij de "<strong>dubieuze</strong> <strong>posten</strong>". Het geval is op z'n minst<br />
twijfelachtig. Ik herinner er namelijk aan, dat al de tot dusver genoemde getuigenissen<br />
menselijke getuigenissen waren, en daarmee is dus niet het laatste woord gezegd. Vergissen<br />
is menselijk.<br />
70