hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
dat uitgerekend op het zelfde moment dat Gehazi bezig is met het verhaal van de opwekking<br />
van het dode kind der Sunemietische — deze vrouw zelf ten tonele verschijnt.<br />
Zij was (omdat een hongersnood op til was) op advies van Elisa, die zijn weldoenster niet<br />
vergeten kon, zeven jaar lang buitenslands geweest. In die tussentijd waren haar bezittingen<br />
naar de wet van die tijd aan de kroon vervallen, en het is om deze reden dat deze evacuée, die<br />
tevens weduwe geworden is, (haar toch reeds bejaarde man van twaalf jaar geleden wordt<br />
met geen woord meer genoemd) haar belangen bij de koning komt bepleiten. En het spreekt<br />
wel haast vanzelf, dat de koning Jehu, geïnteresseerd zowel voor Elisa als voor deze vrouw,<br />
die zoveel beleefd heeft, bereid is terstond aan haar verzoek te voldoen, en voor de derde<br />
maal in haar leven lopen de gebeurtenissen voor de godvrezende Sunemietische uit op een<br />
"happy end".<br />
<br />
Hiermee kom ik terug op de vraag hoe Gehazi "geestelijk gereageerd heeft op de strenge straf<br />
die hem trof". Prof. van Gelderen merkt op (Korte Verklaring Koningen III, blz. 46): "Toch<br />
zou men van oordeel kunnen zijn, dat 2 Kon. 8:4—6 althans geen ongunstige indruk maakt.<br />
Ongetwijfeld heeft Gehazi daar kennelijk goed gesproken van zijn vroegere meester. Maar<br />
hiermee blijven we toch aan de buitenkant van de zaken. Of er in het hart van Gehazi oprecht<br />
berouw geweest is over zijn grote zonde — dat is een vraag, waarop ik zomin ten goede als<br />
ten kwade zou weten te antwoorden".<br />
Tot zover Prof. van Gelderen.<br />
Voor hem blijft Gehazi dus wel een "<strong>dubieuze</strong> post".<br />
En dat zal ons allemaal wel zo gaan, maar toch weet ik niet, of we bij dat "enkel goed spreken<br />
van zijn vroegere meester" wel zozeer aan de "buitenkant" blijven staan als Prof. van<br />
Gelderen veronderstelt.<br />
Wij herinneren ons, dat de rol die Gehazi gespeeld heeft bij de opwekking van de dode knaap<br />
niet een erg mooie was. Hij zou graag zelf de eer gehad hebben en meer op de voorgrond getreden<br />
zijn. Wij hebben reeds vroeger het vermoeden uitgesproken, dat er toen reeds een<br />
wortel van bitterheid tegen Elisa in zijn hart geschoten is. Dit is er stellig niet beter op<br />
geworden, toen hij smadelijk door de profeet werd weggejaagd, beladen met de vreselijke<br />
melaatsheid van Naäman. Ik kan mij zo goed voorstellen dat na al deze teleurstellingen en<br />
mislukkingen in zijn leven Elisa in zijn oog de grote zondebok geworden was. Zo redeneert<br />
de natuurlijke mens.<br />
Hij ziet geen schuld bij zichzelf, maar wijt alle ongelukken aan een ander. Als Gehazi op de<br />
vraag van Jehu: vertel mij toch eens wat van Elisa, uw vroegere meester, de kans had waargenomen<br />
om Elisa in 'n zo ongunstig mogelijk daglicht te stellen, dan zou mij dit niets<br />
verwonderd hebben. Zo zijn de mensen. Elisa? Nee, daar zou hij eens 'n boekje van open<br />
kunnen doen! Een behandeling die hij bij die man gehad heeft, en dat noemt zich dan nog een<br />
man Gods, een dominee!<br />
Tot mijn blijdschap bespeur ik van deze mentaliteit, die men dagelijks in het leven ontmoeten<br />
kan, bij Gehazi niets.<br />
Integendeel, u krijgt de indruk, dat hij het echt fijn vindt, om al de grote daden van Elisa nog<br />
eens op te halen en hij weet er met smaak van te vertellen. Tijdens het incident met de Sunemietische<br />
is hij juist bezig te verhalen hoe Elisa haar kind heeft opgewekt. U weet, Gehazi<br />
was van de eerste leugen niet gebarsten, en hij had evengoed kunnen fantaseren, dat hij het<br />
gedaan had met die staf. Maar als Jehu navraag doet bij de Sunemietische, bevestigt zij, dat<br />
59