hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
meester gelijk op wilde delen. Nu, dat doel schijnt hij nu volkomen te hebben bereikt, want<br />
Naäman geeft hem zelfs twee dragers mee, en als een vorst schrijdt Gehazi achter hen aan!<br />
Totdat hij, dicht bij huis gekomen, de vracht zelf overneemt, en tersluiks in huis zeult, geen<br />
kleinigheid overigens, want die twee talenten zilver wogen alleen al een kleine 90 kilo!<br />
Ter verantwoording geroepen door Elisa, blijkt Gehazi een volleerde leugenaar te zijn. Hij<br />
doet precies of hij van niets weet: "uw knecht is nergens heen geweest". Het wordt hem<br />
echter spoedig duidelijk, dat heel de geschiedenis tot in de kleinste bijzonderheden aan de<br />
profeet bekend is. Het verhoor moet voor Gehazi iets huiveringwekkends gehad hebben,<br />
zoiets als wanneer voor Gods rechterstoel de boeken geopend worden, en de heimelijkste<br />
zonden gebracht worden in het licht Zijns aanschijns.<br />
<br />
Het spreekt wel vanzelf, dat deze zonde niet ongestraft kan blijven. Wie meent het gezag van<br />
een profeet, de goede naam van z'n meester en de heiligheid van God zo maar te kunnen<br />
misbruiken om er zelf beter van te worden, vergist zich schromelijk.<br />
Feitelijk spreekt de Schrift hier niet van "straf". De Bijbel is vaak vol goddelijke ironie, en<br />
laat het nu zó voorkomen, alsof Gehazi met z'n bedrog volkomen succes gehad heeft. Hij<br />
heeft nu geld om zich naar hartelust alles te kunnen aanschaffen, maar op één ding heeft hij<br />
niet gerekend.<br />
"Als Gehazi nu meent" (ik citeer hier prof. van Gelderen) "dat hij hiermee van Naäman alles<br />
gehaald heeft, wat er te halen viel, dan vergist hij zich radicaal. Het voornaamste komt nog<br />
(vs 27a). Ja, het voornaamste, datgene wat de eigenlijke aanleiding is geweest tot Naämans<br />
reis naar Samaria. De Aramese veldheer was niet naar Israëls land gekomen om zo maar eens<br />
wat geld en kleren uit te delen. Hij had iets anders meegebracht, wat hij bovenal kwijt wou<br />
zijn, de melaatsheid!<br />
Zijn vrijgevigheid met geld en kleren was een uitvloeisel van zijn vreugde hierover, dat hij<br />
zijn ziekte kwijt was. Die twee hangen onverbrekelijk samen en dat zal Gehazi ondervinden.<br />
De nalatenschap van de Arameër is ondeelbaar. Het geld en de kleren die de Arameër kwijt<br />
wou zijn, heeft Gehazi naar zich toegehaald, en Elisa misgunt het hem niet. Maar met de<br />
secundaire nalatenschap moet Gehazi ook de primaire aanvaarden. Naämans melaatsheid zal<br />
Gehazi en zijn nakomelingschap ten eeuwigen dage aankleven. Zij is even erfelijk als het<br />
grootgrondbezit."<br />
<br />
Zo heeft de knecht dan zijn zin gekregen en is heer geworden. Het is vreselijk dat God de<br />
zondaar soms z'n zin geeft. Nu behoeft Gehazi Elisa ook niet meer te dienen. Hij is vrij man<br />
en kan van het gestolen geld een luxueus leven gaan leiden. We lezen nergens, dat Elisa hem<br />
z'n geld en goed afneemt. Hij mag het houden. Hij zal de dienst van Elisa ook wel voorgoed<br />
verlaten hebben, want het vlotte nu natuurlijk niet meer. De goede verhouding was kapot.<br />
Maar hoe is nu verder de verhouding tussen God en Gehazi?<br />
Wie rijk wil worden valt in menige strik en verzoeking en het is gemakkelijker dat een<br />
kameel gaat door het oog van een naald, dan dat een rijke ingaat in het koninkrijk der<br />
hemelen. Heeft hij die zoveel heeft gezien en gehoord van de rijkdom aan goedertierenheid<br />
van Israëls God, zich voortaan alleen maar verlustigd in de rijkdommen dezer wereld? Hij<br />
had behalve een ziek lichaam ook een melaatse ziel — is die ook genezen?<br />
Of wij het antwoord daarop ook vinden, weet ik niet. In elk geval ontmoeten we Gehazi nog<br />
57