hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
"vrome" leugen.<br />
En deze oude zondaar, die zonder blikken of blozen anderen bedroog, kwam er ook heel<br />
gemakkelijk toe, zichzelf te bedriegen. Immers, een van de motieven, waarom hij zo graag die<br />
man Gods uit Juda aan z'n tafel wilde hebben, zal wel geweest zijn dat hij zichzelf<br />
voorpraatte dat de vriendschap met deze moedige getuige Gods hem ook automatisch de<br />
vriendschap van God Zelf bezorgde. Ja werkelijk, zo raar dacht men toen soms, en denkt men<br />
soms nog!<br />
Naar de gunst des Heren had hij al jaren niet meer getaald, maar nu werd hij door dat<br />
opzienbarend gebeuren in Bethel opgeschrikt, en dacht: ik moet weer bij God in de gunst<br />
komen, en de beste manier is dan: goede vrienden te worden met Zijn dienstknecht. Een<br />
domineesvriend, dacht hij, is ook een Godsvriend!<br />
Maar met al dat liegen en bedriegen kan men toch niet zeggen, dat hij bewust een valse<br />
profeet is. Straks spreekt hij het Woord des Heren (1 Kon. 13:21—23).<br />
Hij is dan ook meer een gedegenereerde slappeling, die daar langzamerhand in Bethel in<br />
slaap gezakt is. Een wachter, maar die liever rustig thuis blijft zitten en z'n gemak zoekt en<br />
met iedereen goede vrienden blijft, dan dat hij op Sions muren klimt, om de bazuin te blazen<br />
en te waarschuwen voor het naderend gevaar.<br />
Een trouweloze herder!<br />
<br />
Het is nauwelijks denkbaar dat deze man, die geen herder voor z'n gemeente was, een priester<br />
is geweest in z'n eigen gezin. We krijgen althans sterk de indruk, dat daar wel veel aan<br />
ontbroken heeft. Z'n eigen jongens zijn wel bij het zondige inwijdingsfeest geweest, want ze<br />
doen daar, thuisgekomen, opgewonden verhalen over. De priester heeft niet gewaarschuwd:<br />
daar hoor je niet! Hij laat alles gaan. Wij horen de oude man een paar maal tegen z'n jongens<br />
spreken, maar geen enkele keer is het een woord van vaderlijk of priesterlijk vermaan. Het<br />
enige wat hij tot z'n jongens heeft te zeggen is: "zadelt mij de ezel". 't Is meer 'n oude<br />
generaal die z'n korte bevelen geeft, dan een priester die bewogen is over de zielen van z'n<br />
kinderen. En de nukkige oude heer, die op z'n gemak gesteld is, en alles voor zich láát doen,<br />
heeft er blijkbaar de wind onder. Ze zadelen hem de ezel, eenmaal en andermaal.<br />
We krijgen de indruk dat de oude man op dit punt niet gemakkelijk is. Laat niemand hem<br />
tegenkomen! Als hij zegt dat de ezel gezadeld moet worden, dan móét dat gebeuren. Sofort.<br />
Hij zou opstuiven en tieren van hier en ginder, als het niet netjes in orde kwam. Dit is een<br />
heel gewoon verschijnsel. Mensen die hun eigen taak verwaarlozen, zijn meestal heel nukkig<br />
en humeurig, en hebben allerlei critiek als 't niet in orde komt als 't hun eigen zaken betreft.<br />
Ze moeten de stem van hun geweten, die toch altijd nog min of meer spreekt, op de een of<br />
andere manier afreageren. Deze reactie bemerkt u hier: "zadelt mij de ezel!"<br />
<br />
Zo pas memoreerde ik de begeerte om de man Gods uit Juda onder z'n dak te krijgen, als 'n<br />
poging om bij God in de gunst te komen. Prof. van Gelderen noemt dat heel mooi 'n<br />
"theologische revolutiebouw".<br />
Er waren, dunkt mij, wel meer motieven.<br />
De oude profeet zal zich ook wel een beetje geschaamd hebben voor z'n eigen jongens. De<br />
plaats waar de profeet uit Juda stond, had hij moeten innemen. Het woord dat die man Gods<br />
sprak, had hij moeten spreken!<br />
46