hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
hoofdstuk i: dubieuze posten. - AH Bogaards
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
immers maar een "hoerenkind" is. Met eigen hand blust hij de lamp van z'n geslacht uit, die<br />
de "broeders" vergeefs geprobeerd hebben uit te draaien, en het slot van het leven van deze<br />
desperado vertoont een eenzaam en gebroken man: "ach, mijn dochter, gij buigt mij diep<br />
terneer".<br />
Zo heeft God dan wel hard toegeslagen in het leven van deze gentleman-roverhoofdman,<br />
deze geniale diplomaat en generaal, deze mislukkeling - geloofsheld - profeet! Of moet ik<br />
liever zeggen: zo is God langzaam en moeizaam met hem bezig geweest, om hem te vormen<br />
tot "een goed instrument", omdat God ook Jefta, juist Jefta, gebruiken kon en moest in Zijn<br />
dienst.<br />
Vergis ik mij niet, dan is de tragiek van Jefta's offer het keerpunt geworden van zijn leven, en<br />
grensde het diepe dal van zijn smart en zonde aan de hoge bergen zijner roeping. Ook deze<br />
man, die was "terneergebogen", is door God weer opgericht. Het was totnogtoe altijd maar<br />
een scharrelen geweest. Eigen eer en roem wogen zwaarder dan de roeping. En de "Naam des<br />
Heren" was overal goed voor. Maar dit leven krijgt een vervolg. God smijt het in zijn<br />
nutteloosheid niet weg. "Jefta richtte Israël zes jaren." Dit zijn de zes roemloze jaren van Jefta<br />
en de zes roemvolle jaren van het koninkrijk Gods. Het zijn de zes jaren, waar de Schrift van<br />
zwijgt, waar het doek over valt. De zes jaren, waarin de ijdele Jefta niet paradeert voor de<br />
tribune, maar ingedeeld is bij de nachtploeg die zwoegt in 't verborgen, om volkomen wraak<br />
te oefenen over de vijanden des Heren. Het zijn de jaren, waarin Jefta nul in 't cijfer wordt, en<br />
waarin de Here regeert zonder geïnterumpeerd te worden door de mens Jefta. In de stilte en<br />
de beslotenheid en de verborgenheid van de zes zwijgende jaren moet Jefta gegroeid zijn tot<br />
de geloofsheld, zoals de Hebreeënbrief hem gezien heeft. De schoonste periode van Jefta's<br />
leven is geweest die waarvan de Schrift zwijgt. Niet als Jefta voor het voetlicht treedt, maar<br />
als hij schijnbaar als een vergeten man verdwijnt achter het ijzeren gordijn der zes zwijgende<br />
jaren is hij een der groten geweest in het koninkrijk Gods. Nu gaat Jefta minder worden en de<br />
Here gaat wassen; en gelijk altijd bloeien de schoonste bloemen van ootmoed en geloof en<br />
overgave en roepingsbesef in de verborgenste plaatsen en in de hoge bergen die geen<br />
mensenvoet ooit betrad.<br />
Jefta heeft ook alle kwaliteiten bezeten, die een man tot geloofsheld stempelen.<br />
Een man die zegt: "ik heb tegenover de Here een woord gesproken en kan niet terug", een<br />
man een man, een woord een woord, dat is de mens die de Here gebruiken kan in Zijn dienst.<br />
Zodra deze betrouwbaarheid maar geheiligd wordt! En wat Jefta ook bezat was een grondige<br />
kennis van de historie van zijn volk. Hoewel reeds als kind uitgeworpen, blijkt hij (men leze<br />
zijn rede voor de oren der Ammonieten er eens op na) een grondige kennis te bezitten van de<br />
geschiedenis van zijn volk. Men vraagt bijna verbaasd: hoe kwam Jefta daaraan. Hij zal een<br />
vader gehad hebben, die hem dat geleerd heeft. Hoe zal men z'n volk en z'n kerk liefhebben,<br />
als men de historie niet kent?<br />
<br />
Ziehier Jefta die een verloren zoon was, en hij is gevonden!<br />
Indien Jefta, bij wijze van spreken, geen hoerenkind was geweest, en had kunnen zeggen met<br />
de verloren zoon: geef mij mijn wettig erfdeel, Jefta zou misschien even verloren geweest<br />
zijn als... . zijn vrome oudere broeders, die zwelgen in hun bezit. Want waar ik mij bezorgd<br />
over maak, ziet u, dat is niet over Jefta, maar over z'n deftige en geheid-vrome broertjes, deze<br />
deputaten van Israël. Elk jaar gingen de dochters van Israël en dus ook de dochters van Jefta's<br />
broeders naar de bergen om Jefta's dochter te bewenen, maar Jefta zal gedacht hebben: weent<br />
niet over mij noch over mijn dochter, maar "weent over uzelf en over uw kinderen".<br />
20