Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
dekken. Waar zij over liepen was een Papoea-pad, niet meer dan<br />
een platgetrapte streep gras en struiken, die zich tussen de bomen<br />
en over de boomwortels slingerde, door kali's liep, opkroop tegen<br />
steile hellingen langs en over enorme rotsblokken, die er lagen als<br />
had een reuzenhand hen in een woede-aanval als dobbelstenen op<br />
de wereld geworpen. Naar Kombjeti was het een onafgebroken beklimmen<br />
van bergen, gevolgd door levensgevaarlijke afdalingen<br />
langs gladde, algenbegroeide rotsen, met de volgende, nog hogere<br />
berg als een dreigende schaduw voor zich.<br />
Evert liep, zoals hij van plan was geweest te lopen: rustig en langzaam.<br />
Hij had uitgerekend, dat hij in dit tempo, met rustpauzen om<br />
het uur, voor donker in Kombjeti zou aankomen. Er was geen<br />
enkele reden om zich te haasten. Trouwens, daar waren de berghellingen<br />
te steil en het Papoea-pad te onbegaanbaar voor. Het was<br />
een uitputtend klimmen over gladde, natte boomstronken en hoge<br />
rotsblokken, wier scherpe kanten hem zijn handen en knieën pijnlijk<br />
verwondden.<br />
Toch ervoer hij het vermoeiende klimmen en het uiterst gevaarlijke<br />
afdalen als een bevrijding na de nachtmerrie van de wondkoortsen,<br />
de wurgende angst-nachten en de tomeloze bandjir in<br />
kampong Almin. Hij had nu weer een doel voor ogen. Het was het<br />
positieve, na het wachten op herstel in Wembi.<br />
Met een grijns van spot dacht hij aan de woorden van pater Piet:<br />
„Je moest maar hier blijven om aan te sterken!" — Hij zal bedoeld<br />
hebben: om vetgemest te worden.<br />
Ja, de inspannende activiteit van de bergtocht was heerlijk. De<br />
uren vlogen voorbij en de vermoeienissen wogen maar half zo<br />
zwaar als vroeger.<br />
Toen hij aan de vlakke oever van de Deoer-kali halt hield voor het<br />
middagmaal, ontdekte hij, dat zijn rechterschoen van de hak tot<br />
aan het puntje van zijn zool gescheurd was. Het ongelijke bergterrein,<br />
met de afschuwelijk scherpe rotsblokken, was zelfs te veel<br />
92