Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
la van zijn bureau haalde. „Ook van ons moeder!" zei hij, triomfantelijk<br />
twee in plastic-kokertjes verpakte sigaren omhoog stekend.<br />
„Toe maar, het kan niet op," zei Evert verrast.<br />
Zij zaten naast elkaar in hun stoelen geleund en zogen tevreden<br />
aan hun sigaren. De rust van de middag zweefde in het blauw van<br />
de rookslierten rond hun hoofden.<br />
„Ik ga morgen verder," zei Evert plotseling. Hij moest er toch eens<br />
mee voor de dag komen. „Eerst naar Kombjeti. Ik wil dat jagesfeest<br />
wel eens zien. Het Bestuur is er glad tegen en voor ze het<br />
helemaal verbieden, wil ik de kans toch nog even waarnemen."<br />
Pater Piet wendde zijn gezicht niet naar hem toe. Hij bleef voor<br />
zich uit zitten kijken. „Je kunt niet gek worden wanneer je wilt,"<br />
zei hij ten slotte. „Daar staat een tijd voor, als ik het wel heb. Je<br />
kunt beter hier blijven, Evert, nog wat aansterken en zo..."<br />
„Net als Hans en Grietje bij de heks," grinnikte Evert, ondanks<br />
zichzelf een beetje gepikeerd over het woord „aansterken".<br />
„Bedankt!" zei pater Piet, even met zijn vingers tegen zijn slapen<br />
tikkend. „Ik weet, dat ik niet van de schoonsten ben, maar een<br />
heks is me toch te grijs."<br />
Evert lachte en zei: „Ik voel me weer helemaal fit."<br />
Pater Piet haalde zijn schouders op. „Je moet het natuurlijk zelf<br />
weten, maar je bent volslagen idioot als je het doet."<br />
Evert ging rechtop zitten. „Nou moet je eens goed luisteren," zei<br />
hij, de pater strak aankijkend. „Je bent, zolang ik hier was, als een<br />
vader voor me geweest. Dat mag gerust wel eens gezegd worden.<br />
Maar ik begrijp werkelijk niet waarom ik gek ben als ik morgen<br />
doortippel. Stel je nou eens voor, dat Van Weghen plotseling kwam<br />
opdagen, dan moest ik evengoed verder. Nee, ik kan het beter op<br />
mijn eentje doen. Ik kan dan mijn eigen tempo bepalen. Een dagje<br />
rustig lopen en ik ben in Kombjeti. Zou ik daar uitgeput aankomen,<br />
dan kan ik er altijd een dag of wat blijven hangen om weer<br />
bij te komen, zeg nou zelf."<br />
90