Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
het niet meer dan het voorwerp. Als het stuk is, lopen we naar een<br />
winkel en schaffen ons voor hooguit een tientje een nieuw aan.<br />
Maar voor deze mensen is een bijl één der belangrijkste dingen van<br />
hun leven. Je weet nou intussen wel, dat je hier voor één of<br />
twee stenen bijlen een vrouw kunt kopen. Een ijzeren bijl is dus in<br />
hun ogen een enorme afkoopsom. Wat zou jij nou willen? Deze<br />
hele maatschappij ontwrichten door onze normen aan te gaan leggen?<br />
Laten we daarmee beginnen als we alles zo'n beetje onder<br />
bestuur hebben." Hij stond op. „En zou je willen beweren, dat we<br />
al zover zijn? In de verste verte lijkt het er niet op, kerel."<br />
Zij liepen samen terug naar hun hut en voor zij binnentraden, zei<br />
Van Weghen: „Maar ik dank de hemel toch op mijn blote knieën,<br />
dat het zo is afgelopen. Ik houd niet van ruzie en van strafpatrouilles<br />
heb ik mijn buik vol."<br />
VI<br />
jLji] hadden de Waine-Papoea's meegenomen naar Waris om hun<br />
de schadevergoeding uit te betalen. Tevreden waren ze met twee<br />
polisie's naar hun kampong teruggekeerd. Die avond waren Evert<br />
en Van Weghen een beetje luidruchtig geweest. Zij hadden de<br />
spanning van de laatste weken er uit gezongen en geschreeuwd.<br />
Van Weghen had, tot grote verrassing van Evert, uit zijn barang<br />
een fles Cantenac opgediept. „Die hebben we wel verdiend," zei<br />
hij, genoeglijk de fles omhoogstekend. Tot diep in de nacht hadden<br />
zij zitten praten en roken.<br />
Als bij stilzwijgende afspraak vermeden zij ieder onderwerp, dat<br />
ook maar in de verte met de oetan of met de Papoea's te maken<br />
had. Jaap vertelde over zijn leven in Parijs en over de mensen, die<br />
hij daar ontmoet had en Evert sprak over „Caldenhove" en over<br />
Heleen, die mettertijd naar Kota Baroe zou komen. In hun woorden<br />
194