Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
hij er zich op verheugd, maar toen het ogenblik gekomen was en<br />
zijn vader hem wakker maakte, had hij geweigerd zijn bed uit te<br />
komen. Het was heerlijk, dat zijn vader gekomen was, maar hij was<br />
bang, dat de rest een teleurstelling zou worden.<br />
„Volkomen gek ben ik!" zei hij hardop tegen Poesjie, die hem nietbegrijpend<br />
aankeek. „Ik zou moeten springen en dansen van<br />
plezier, omdat Jaap eindelijk gekomen is en ik sta hier te dreinen<br />
als een kind."<br />
Achter zich hoorde hij vlugge voetstappen. De schrijver kwam hard<br />
aanrennen. „Toean!"<br />
„Het is toean H.P.B. uit Kota Baroe," zei Evert kort. „Trommel de<br />
polisie's bij elkaar. Over een half uur voor het posthuis aantreden."<br />
De schrijver was al weg. Hij was sinds zijn blunder in Waine onder<br />
een hoedje te vangen.<br />
„En ik waarschuw je, dat je de zaak voor elkaar hebt!" riep Evert<br />
hem na. Het was overbodig dit te zeggen, maar hij had plotseling<br />
behoefte aan actie. Het zou de tijd, die hem nog scheidde van het<br />
ogenblik, dat Van Weghen uit de oetan te voorschijn kwam, gemakkelijker<br />
doen voorbijgaan. „En loop jij naar beneden!" beval<br />
hij Poesjie. „Toean H.P.B, tegemoet."<br />
De jongen rende weg en verdween in het groen van de oetan, de<br />
heuvel af.<br />
Evert liep naar de voorgalerij van het posthuis en nam een grote<br />
slok lauwe koffie uit zijn veldfles. Hij veegde met zijn hand een<br />
paar tabakskruimels van de wankele tafel, legde een stapel<br />
papieren recht en verzette het blikje met bloemen. — Ik lijk wel<br />
een vrouw, die nog gauw even wat aan de kamer doet, als de bezoekers<br />
al op de stoep staan, dacht hij geërgerd. — Net of Jaap hier<br />
naar de bloemetjes komt kijken.<br />
Toen hoorde hij uit de oetan het geluid van stemmen naderen.<br />
Voetstappen vertrapten krakend het dorre hout. Tournee-blikken<br />
tikten tegen elkaar. Een hoog schel fluitje klonk; op het randje van<br />
181