Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Evert haalde voorzichtig het kind uit de tas en gaf het aan de<br />
moeder terug. De vrouw boog en glimlachte. Zij ging er mee naar<br />
haar hut. Evert zag haar na en hij wist, moedeloos opeens, dat, na<br />
zijn vertrek, het kind weer in de tas gehangen zou worden, totdat<br />
het verhongerd zou zijn.<br />
Suangi...<br />
Als er iemand ziek is, komt de kepala aandragen met de gorakka,<br />
een knolgewas, dat als een al-medicijn wordt gebruikt. De mannen<br />
en vrouwen van de kampong kauwen de gorakka tot een pap en<br />
spuwen deze over de zieke uit. Daarna begeven zij zich naar de<br />
plek, waar de zieke voor het laatst gezond gezien is en roepen luidkeels<br />
zijn naam, opdat de verdwaalde, gezonde geest de weg naar<br />
de hut van de zieke zal terugvinden.<br />
Suangi...<br />
Als de zieke sterft, zoeken zij in de omgeving van zijn huis naar<br />
voetsporen.<br />
Suangi schrijft:<br />
„Wiens voetsporen gij<br />
zult vinden, bezit<br />
de gezonde geest<br />
van de gestorvene<br />
en hij zal sterven<br />
met hem..."<br />
De voetsporen wijzen altijd iemand aan, die niet in de kampong<br />
woont en hij wordt vermoord.<br />
Suangi...<br />
In het neven-gebouwtje van het boedjanghuis trof Evert een paar<br />
dode Punda-Papoea's aan. De lijken lagen op baleh-baleh's uitgestrekt.<br />
Onder de lichamen brandden kleine, rokerige vuurtjes.<br />
Als de lijken begonnen te rotten, zette men er tassen met sago<br />
onder, zodat het lijkenvocht in de sago druppelde.<br />
176