Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
NEGENDEHOOFDSTUK<br />
I<br />
De nieuwe dag was nauwelijks tien uren oud, toen Evert de wurgende<br />
verveling en het afmattende wachten, waarin hij twaalf<br />
dagen en twaalf nachten in het posthuis van kampong Waris zou<br />
moeten doorbrengen, levensgroot voor ogen stonden. Er was maar<br />
één mogelijkheid om in de tijd, dat hij op Van Weghen's antwoord<br />
wachten moest, niet mataglap te worden: hij moest iets doen. Hij<br />
moest iets ondernemen, waardoor zijn innerlijke spanning zou worden<br />
afgereageerd. Hij wilde niet, dat de eenzaamheid hem weerloos<br />
zou vinden, uitgehold door het nietsdoen en de suggestie van<br />
het eeuwige groen der oetan rondom hem.<br />
Voor het avond was, had hij zijn besluit genomen. Hij zou de volgende<br />
morgen, vergezeld van een polisie, zeven dragers en de oude<br />
Papoea Faroka als gids, vlak langs de Australische grens in zuidoostelijke<br />
richting trekken om contact op te nemen met de Punda-<br />
Papoea's, die daar in het dichtbevolkte berggebied woonden.<br />
Nooit tevoren had een blanke een voet in deze streken gezet. De<br />
Punda's leefden tamelijk geïsoleerd op een plateau bij de Siwobergen.<br />
Wat de kampongbewoners van Waris, die heel zelden met<br />
hen in aanraking kwamen, wisten te vertellen, was, dat zij blijkbaar<br />
ruilhandel dreven met Waine. Uit de verhalen van de oude<br />
Faroka kreeg Evert de indruk, dat de Punda-Papoea's weliswaar<br />
162