Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
De polisie's, die het hachelijke van de situatie inzagen, sloegen de<br />
achterkant van hun hut open en vluchtten de oetan in. Dit was een<br />
geluk voor Maiwe Aande, want de woede van de mannen van<br />
Waine concentreerde zich op de polisie's, die schietend en<br />
schreeuwend de muur van groen indoken. Hij sloop, gevolgd door<br />
de twee dragers, de hut uit en verdween in de oetan. Hij rende als<br />
een bezetene. Het was een wedloop met de dood, die achter hem<br />
aan kwam, gedragen op de ontzettende kreet: „Oe wa loe wellü<br />
Oe wa loe wellü!"<br />
Hij was een opgejaagd dier en de oetan, waarin hij geboren en getogen<br />
was, nam wraak op de afvallige Maiwe Aande, die zich voor<br />
vijftig gulden per maand verkocht had aan de blanda's en die het<br />
liefst niet herinnerd werd aan de tijd, dat hij in het oerbos leefde.<br />
De oetan was er plotseling levensgroot en overweldigend. De oetan<br />
stak haar doomige lianenvingers naar Maiwe Aande uit en trok<br />
met wilde rukken zijn hemd en broek aan flarden. De oetan kleedde<br />
hem uit en hij was naakt en onbeschermd, weerloos tegen een<br />
vijand, die vroeger — lang geleden — zijn vertrouwde vriend geweest<br />
was. De oetan zoog met haar zompige modder de schoenen<br />
van zijn voeten. Toen was Maiwe Aande een mensdier, in het<br />
luchtledige zwevend tussen twee levens. Het leven, dat hem had<br />
voortgebracht en waaraan hij was ontgroeid en waaraan hij in<br />
hoogmoedige verachting was vervreemd; en het leven, dat niet het<br />
zijne kon worden, maar waarnaar hij haakte met een groot,<br />
ambitieus verlangen en dat hem nu alleen liet, zonder bescherming.<br />
Als een verslagene, voor wie de duimen omlaag wijzen.<br />
Zijn lichaam werd geschramd en opengehaald. Het bloedde uit talloze<br />
wonden. Zijn voeten schaafden op het rotsachtige bergterrein<br />
tot open, bloederige klompen, waarin de pijn zo snerpte, dat zij gevoelloos<br />
werden.<br />
Maiwe Aande rende verder. Hij lette niet op richting of paden. Hij<br />
rende, hijgend en met zijn bloed steeds harder bonzend aan zijn<br />
139