Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
ZEVENDE HOOFDSTUK<br />
I<br />
„.... In Menton wil ik een huis boven op de rotsen," zei Heleen,<br />
haar fijne wenkbrauwen optrekkend.<br />
„Ja," zei Van Weghen, „met veel oetan er omheen, lieveling."<br />
Evert wilde roepen, dat het geen manier was van Van Weghen, zo<br />
tegen Heleen te praten en bovendien had hij een huis van het<br />
Amerikaanse leger gekregen.<br />
„Helemaal vol met bloemen en gordijnen," zei hij moeilijk pratend.<br />
Zijn keel zat dicht en hij moest de woorden wringen. „Maar het<br />
giet er altijd pijpestelen," zei Van Weghen, „soms ouwe wijven,<br />
maar die heten eigenlijk bandjirs."<br />
Heleen pakte een geweer en richtte op een groot varken, dat met<br />
zijn poten over elkaar aan tafel zat.<br />
„Het ketst toch!" riep Van Weghen. „Alle patronen zijn kletsnat en<br />
het varken is de korano van Waris. Schiet dan! Schiet dan! Schiet<br />
dan!!!!!"<br />
„Nee!" schreeuwde Evert, overeind schietend. De hangmat bewoog<br />
wild schommelend heen en weer en hij moest zich vastgrijpen om<br />
niet over de rand te duiken. Zijn bloed bonsde aan zijn slapen van<br />
de schrik en hij liet zich voorzichtig achterover zakken en keek<br />
naar het donkere, zeildoeken afdakje boven zijn hoofd.<br />
— Wat een krankzinnige droom, dacht hij. — Het afdakje mag ik<br />
wel eens laten vernieuwen als ik in Kota Baroe terug ben. Het zit<br />
117