Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Untitled - Stichting Papua Erfgoed
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
silhouetten van hun lichamen zien afsteken tegen de flakkerende<br />
lichtschijn van het vuurtje, waar omheen zij gezeten waren.<br />
De regen, die met kletterend lawaai op het atapdak neerranselde,<br />
kreeg nu iets gezelligs, iets troostends. Het dak en de wanden van<br />
de hut bouwden zich rondom hem en het water streek er overheen,<br />
de intimiteit van het vertrek verdichtend tot een behaaglijk vertoeven.<br />
Evert lag met gesloten ogen, zich koesterend aan de<br />
warmte van het vuur. Hij hoorde het zachte gekletter van eetgerei,<br />
waarmee Poesjie bezig was en hij verbeeldde zich in een gemakkelijke<br />
fauteuil te zitten. Vlak naast hem brandde de haard...<br />
Hij was in de kamer, die hij tijdens zijn studententijd in Amsterdam<br />
had bewoond. Een grote kamer op de vierde verdieping van een<br />
oud grachtenhuis. Hij lag lui met zijn benen over de rand van de<br />
fauteuil en rondom hem was een zachte warmte met de geur van<br />
zoete tabak. Buiten was de regen, het leven van de stad dempend,<br />
met als enige speelsheid in het gestage vallen van het water het<br />
tintelende spel van plenzende waterdroppels in het donkere grachtenwater,<br />
waar de weerschijn der lantaarns duizenden malen werd<br />
gebroken en vervormd tot grillige lijnen en punten. Het was heerlijk<br />
zo te zitten in een van regen vervulde avond. Hij hing, zonder<br />
gedachten, in zijn stoel en luisterde naar de geluiden.<br />
Soms kon hij plotseling oprijzen, zijn jas aantrekken en met een<br />
oude hoed achter op zijn hoofd gedrukt de deur uitlopen, de regen<br />
in, de grachten langs helemaal tot aan het IJ, waar de beslotenheid<br />
van de stadsregen plaats maakte voor de ruwe, uit de vlakke polder<br />
aanbolderende wind, die hem de regen recht in het gezicht woei<br />
met duizend speldeprikken.<br />
Soms ook ging hij naar Heleen en haalde haar op voor een wandeling.<br />
Dan liepen zij samen door de natte avond, dicht langs de<br />
huizen, die hoog en donker boven hen oprezen. In het donker<br />
waren de huizen anders dan overdag. Des avonds waren zij in<br />
zichzelf gekeerd, besloten en vol zwarte afweer. En toch leefden er<br />
110