Download - Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift
Download - Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift
Download - Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
-lay-out 94 23-03-2007 09:22 Pagina 63<br />
Jekyll, Hyde & Hide<br />
En daarom besliste ik op een dag: ‘Laat ons drie tenten bouwen. Een voor<br />
mezelf, een voor mijn alter ego en een voor mijn ander ik. Dan kan ik<br />
schuilen.’ Zo geschiedde. Als woordendokter bleef ik onder mijn eigen naam<br />
publiceren. Maar ik lanceerde ook, met een tussenpoos van twee jaren<br />
ongeveer, twee pseudoniemen: een man en een vrouw. Na enkele jaren ontsluierde<br />
ik een ervan. Het ontsluieren was niet echt nodig, want enkele<br />
publicaties had ik opzettelijk op mijn eigen naam én die van het pseudoniem<br />
de wereld ingezonden. Wie dat wou, kon het vinden en mocht het vervolgens<br />
houden. De behoefte om andere identiteiten aan te nemen groeide<br />
uit een noodzaak. Ik wou mijn téksten laten spreken, niet mezelf. Al te vaak<br />
namelijk werd/wordt hier de man gespeeld, niet de bal. Vooral als je zelf<br />
jarenlang betrokken persoon bent geweest bij allerlei letterkundigs, vorm je<br />
een gedroomd doelwit voor revengers. Onderduiken dus. Gedeeltelijk en<br />
helemaal. Mantel, masker en degen. The Scarlet Pimpernel. Ik ontwierp<br />
mijn eigen drie-eenheid. Tweederde was naspeurbaar en officieel geregistreerd.<br />
Een derde was dat helemaal niet. Het waren leuke tijden voor<br />
mijn drie ikken. We boerden goed, wij gedrieën. Zo opende een gedicht van<br />
een mijner pseudoniemen het themanummer over <strong>Vlaams</strong>e letterkunde van<br />
het tijdschrift waarvan ik twintig jaar daarvoor redacteur was geweest,<br />
maar nu … pseudobiografisch twintig jaar jonger én twintig jaar later. Na<br />
anderhalf jaar had mijn eerste pseudoniem al een fraai bibliografietje, inbegrepen<br />
enkele nominaties en prijzen. Mijn tweede schuilnaam volgde<br />
gezwind, nog wat later. Soms prijkten we met z’n tweeën, drieën in hetzelfde<br />
literaire magazine, zonder medeweten van de (hoofd)redacteuren.<br />
Nog een andere keer wou de hamcriticus van een bekende Nederlandse<br />
krant bij hoogdringendheid weten: ‘Wie bent u?’ Hij had mijn mini-essay<br />
over taal al met veel lovende woorden goedgekeurd. De naam baarde hem<br />
blijkbaar zorgen, want ook bij hem was onbekend onbemind en dus onbemand.<br />
Geen probleem voor mij: mijn taalessay kreeg in de loop der tijden<br />
onderdak op drie verschillende plaatsen onder twee verschillende pseudoniemen.<br />
Ik sorteerde dus het effect dat ik hebben wou: dat men over mijn tekst oordeelde,<br />
niet over mijzelf, niet over een naam. En ik ondervond gelijk hoe<br />
men met literatuur omging: men keek naar de naam, ‘een naam’. Een cyclus<br />
gedichten onder mijn pseudoniem werd gepubliceerd in een bepaald tijdschrift,<br />
diezelfde cyclus onder mijn echte naam werd anderhalf jaar daarvoor<br />
door datzelfde tijdschrift geweigerd. Als Hugo Claus een wind laat, zal<br />
men die met een strikje inpakken en duur verkopen. Dat mijn werkwijze<br />
Joris Denoo 63