MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Aandacht voor moraliteit binnen organisaties<br />
78<br />
M o r e l e w e g w i j z e r s<br />
die een organisatie (i.c. een leidinggevende) heeft voor het welzijn en de veiligheid van<br />
haar medewerkers:<br />
Onze medewerkers komen soms met cliënten in onhygiënische huishoudens of<br />
gewelddadige omgevingen in aanraking en dan hebben wij dus het recht om in<br />
te grijpen.<br />
Op het macroniveau ontstaan morele vragen door de slechte samenwerking en het gebrek<br />
aan afstemming tussen verschillende instanties. Bij de problematiek van jonge<br />
moeders hangt het één met het ander samen: huisvesting, inkomen, school en werk,<br />
zorg voor huishouden en gezondheid. Op elk gebied zijn andere instanties en organisaties<br />
actief, die vaak langs elkaar heen werken en van elkaar niet weten welke acties ondernomen<br />
zijn. Hulpverleners signaleren wel de problemen die daardoor ontstaan (zie<br />
ook §4.2.4), maar kunnen deze volgens de leidinggevenden/ stafmedewerkers niet<br />
aanpakken of ze durven het niet. Dan vinden leidinggevenden en stafmedewerkers dat<br />
zij zelf in actie moeten komen. Zij hebben meer afstand tot de concrete casus en meer<br />
zicht op de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van de diverse ketenpartners.<br />
Leidinggevenden signaleren ook regelmatig dat bepaalde dilemma’s steeds terugkeren,<br />
bijvoorbeeld rondom het doen van een melding bij het AMK of over de vraag wat de<br />
hulpverlening wel en niet kan (of moet) overnemen van een jonge moeder. Dan vinden<br />
zij het nodig om er als organisatie een duidelijke visie op te formuleren die verdisconteerd<br />
kan worden in beleidsrichtlijnen en protocollen die als handvat kunnen dienen<br />
voor de hulpverleners. In de kleinere organisaties pakken leidinggevenden dit zelf op,<br />
meestal in samenspraak met het team van hulpverleners. In de grotere organisaties 24<br />
zetten de leidinggevenden en stafmedewerkers deze punten bij voorkeur ook ‘hoger’ in<br />
de organisatie op de agenda. Niet zozeer om daar concrete oplossingen te krijgen voor<br />
specifieke problemen op het microniveau – in acute situaties is er geen tijd om te wachten<br />
tot het management vergadert! –, maar om een bijdrage te leveren aan het voorkómen<br />
van problemen in de toekomst. Want:<br />
Als je niks bespreekt en niks vastlegt sijpelt wat je bespreekt en beslist rondom<br />
morele vragen in teams vaak niet door naar boven en dat moet eigenlijk wel:<br />
het moet terugkomen op een hoger niveau in de organisatie, in het beleid.<br />
Volgens enkele leidinggevenden gebeurt dit echter nog onvoldoende:<br />
Op hoger niveau in de organisatie komt het weinig ter sprake, daar is de sensitiviteit<br />
voor morele vragen nog onvoldoende. Er is geen reflectiemogelijkheid<br />
(en dus geen correctiemogelijkheid) over wat is onze visie op beleidsniveau.<br />
Met name wanneer organisaties voor hulpverlening aan jonge moeders door fusies deel<br />
uit gaan maken van grotere organisatieverbanden blijkt dit nogal eens een lastig punt:<br />
Je moet je meer verhouden tot wat er in de grotere organisatie gebeurt, dat<br />
maakt dat je minder vrij bent en minder onorthodoxe oplossingen kunt kiezen.<br />
Concurrentiegevoelens gaan ook een rol spelen. Er komt steeds meer management<br />
en steeds minder inhoud, wat een verarming betekent. Dat is ook een<br />
tendens.<br />
24 Of in de organisaties die deel uitmaken van een grotere welzijnsorganisatie.