MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
MORELE WEGWIJZERS - HU Onderzoek - Hogeschool Utrecht
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Moreel handelen<br />
44<br />
M o r e l e w e g w i j z e r s<br />
Daarentegen op die tienermoedergroep, mogen ze tiener zijn en moeder. Daar<br />
is de ruimte en het personeel en afspraken op ingesteld dat ze zich niet aan afspraken<br />
houden, dat ze een grote mond hebben, dat ze te veel drinken als ze op<br />
weekend zijn of wat het dan ook mag zijn, is daar tijd en ruimte om het op te<br />
pakken. In het verleden werd dan gewoon je kind uit huis geplaatst. Dat kan de<br />
consequentie zijn. (Respondent G)<br />
Daarnaast tellen ook de overige kenmerken mee om een eigen benadering voor jonge<br />
moeders te kiezen. Vertrouwen komt bijvoorbeeld moeilijk tot stand en wordt gemakkelijk<br />
geschaad en de moeders tonen zich soms wispelturig in hun contacten met de<br />
hulpverlening. Respondenten zeggen het niet altijd expliciet, maar hun uitspraken suggereren<br />
dat er mede daarom voor een andere bejegening en andere referentiekaders<br />
wordt gekozen. Vasthouden aan reguliere referentiekaders zou betekenen dat je cliënten<br />
kwijtraakt.<br />
[...] je weet gewoon als je zou zeggen bij zo'n meisje: Je mag mij benaderen en<br />
als je niks laat weten, dan sluit ik het af, dan komt ze niet meer. Vanuit het project,<br />
vinden wij, als project zijnde, het belangrijk om niet los te laten. (Respondent<br />
B)<br />
Het aanpassen van je referentiekader kan echter ook een meer extreme vorm aannemen.<br />
Dit is het geval als je afwijkende gedragingen van jonge moeders en hun kinderen<br />
niet snel meer herkent. In dit verband spreekt één van de respondenten van “normvervaging”.<br />
Ja, ja dat maakt wel weer even dat je denkt oh ja, want wat is normaal hè, wat<br />
vind je. Je komt hier natuurlijk zo veel tegen dat je ook wel wat normvervaging<br />
misschien wel krijgt. Dat merk ik ook op de kinderopvang. Onze kinderopvang<br />
heeft heel veel kinderen uit deze milieus, uit deze gezinnen en als er dan weer<br />
eens een nieuwe leidster komt, die van reguliere opvang komt, die zegt jee, dat<br />
is echt niet gewoon zoals het hier gaat. Het is echt opvallend gedrag. En dat wij<br />
daar ook wel even van schrikken, oh ja, wij vinden het bijna normaal. Ja. Dus<br />
soms moet je wel jezelf richtlijnen erin betrekken: wat is nog gezond. (Respondent<br />
D)<br />
5.1.2 ONDERLI NGE A FSTEMMING<br />
Een interessante vraag is ook in hoeverre hulpverleners zich af kunnen stemmen op de<br />
verschillende referentiekaders waar ze mee te maken hebben en of deze kaders ook<br />
een houvast kunnen bieden om met de morele dimensie om te gaan.<br />
Om te beginnen blijkt uit de data dat er momenten zijn waarop met verschillende referentiekaders<br />
rekening moet worden gehouden, en dat dit niet altijd gemakkelijk is.<br />
Eigenlijk wat mijn dilemma ook is zeg maar, wij zijn een hulpverleningsorganisatie,<br />
maar het zijn ook de kaders. We staan niet alleen, we werken met instellingen<br />
samen, met de gemeente. Soms is het ook, dat het aan mij wordt gevraagd<br />
vanuit die instellingen: wij willen dat ze naar jullie toekomen. Ik zit niet<br />
alleen met de cliënt, ik zit ook ertussen in. En het zijn niet alleen mijn eigen<br />
waarden, normen en verwachtingen maar ook van anderen. Gemeente checkt:<br />
komt ze wel. Ik zit met een dubbele rol daarin hoor. Ik heb mijn eigen waarden