de toepassing van het internationaal verdrag ... - Kinderrechten.nl
de toepassing van het internationaal verdrag ... - Kinderrechten.nl
de toepassing van het internationaal verdrag ... - Kinderrechten.nl
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
74<br />
DE TOEPASSING VAN HET IVRK IN DE NEDERLANDSE RECHTSPRAAK<br />
Rechtstreekse werking<br />
Het vraagstuk <strong>van</strong> <strong>de</strong> rechtstreekse werking komt in drie zaken aan bod. Een vrij recente<br />
uitspraak is die <strong>van</strong> <strong>de</strong> rechtbank Utrecht. 238 De rechtbank brengt in algemene<br />
termen <strong>de</strong> rechtstreekse werking <strong>van</strong> <strong>het</strong> IVRK als volgt on<strong>de</strong>r woor<strong>de</strong>n:<br />
Artikel 3 <strong>van</strong> <strong>het</strong> IVRK is <strong>de</strong> kernbepaling <strong>van</strong> <strong>het</strong> <strong>verdrag</strong>; an<strong>de</strong>re bepalingen uit <strong>het</strong><br />
<strong>verdrag</strong>, die naar algemeen wordt aangenomen rechtstreekse werking hebben, vloeien<br />
voort uit <strong>het</strong>geen is bepaald in artikel 3.<br />
Of <strong>de</strong> rechter zijn oor<strong>de</strong>el beperkt tot bepaal<strong>de</strong> artikelen – afgezien <strong>van</strong> artikel 3<br />
IVRK – wordt echter niet dui<strong>de</strong>lijk. Uit een tweetal eer<strong>de</strong>re uitspraken is rechtstreekse<br />
werking <strong>van</strong> <strong>het</strong> IVRK af te lei<strong>de</strong>n, omdat <strong>de</strong> rechter tot <strong>de</strong> conclusie komt dat er in<br />
strijd met <strong>het</strong> IVRK is gehan<strong>de</strong>ld. 239<br />
Verdragsconforme uitleg en <strong>toepassing</strong><br />
De rechter houdt in zes gevallen rekening met <strong>het</strong> IVRK bij <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>ling <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
zaken in kwestie. Zo betrekt <strong>de</strong> rechtbank Utrecht <strong>het</strong> IVRK bij <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>ling <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
vraag of <strong>de</strong> Centrale Autoriteit afdoen<strong>de</strong> uitvoering heeft gegeven aan <strong>de</strong> opdracht tot<br />
<strong>het</strong> beproeven <strong>van</strong> een minnelijke regeling. 240 Op grond <strong>van</strong> artikel 7 lid 2 on<strong>de</strong>r c <strong>van</strong><br />
<strong>het</strong> Haags Verdrag inzake <strong>de</strong> burgerrechtelijke aspecten <strong>van</strong> internationale ontvoering<br />
<strong>van</strong> kin<strong>de</strong>ren (hierna: HKOV) dient <strong>de</strong> Centrale Autoriteit alle passen<strong>de</strong> maatregelen<br />
te nemen tenein<strong>de</strong> te verzekeren dat <strong>de</strong> min<strong>de</strong>rjarige op vrijwillige basis wordt teruggegeven<br />
of dat een minnelijke schikking wordt getroffen. De Centrale Autoriteit is<br />
hiertoe niet overgegaan, maar heeft <strong>het</strong> verzoek tot terugkeer en afgifte <strong>van</strong> <strong>de</strong> min<strong>de</strong>rjarigen<br />
ingediend. De rechtbank stelt dat <strong>de</strong> Centrale Autoriteit een regeling in <strong>de</strong>r<br />
minne had moeten beproeven en wijst aanvullend op <strong>het</strong> IVRK. Hiermee benadrukt<br />
<strong>de</strong> rechtbank voorts <strong>het</strong> belang <strong>van</strong> <strong>de</strong> minnelijke regeling aangezien artikel 7 lid 2<br />
on<strong>de</strong>r c HKOV zelf geen verwijzing bevat naar <strong>het</strong> belang <strong>van</strong> <strong>het</strong> kind en een minnelijke<br />
regeling naar <strong>het</strong> oor<strong>de</strong>el <strong>van</strong> <strong>de</strong> rechtbank meer aansluit bij <strong>het</strong> belang <strong>van</strong><br />
<strong>het</strong> kind:<br />
De rechtbank merkt in dit verband tenslotte nog op dat uit <strong>de</strong> feitelijke gang <strong>van</strong> zaken<br />
valt af te lei<strong>de</strong>n dat <strong>de</strong> Centrale Autoriteit klaarblijkelijk prioriteit geeft aan <strong>het</strong> behartigen<br />
<strong>van</strong> <strong>de</strong> belangen <strong>van</strong> <strong>de</strong> verzoeken<strong>de</strong> ou<strong>de</strong>r, indien en in zoverre <strong>het</strong> streven<br />
er slechts op is gericht <strong>het</strong> doel <strong>van</strong> <strong>het</strong> Verdrag [lees: HKOV, red.] – teruggeleiding<br />
<strong>van</strong> kin<strong>de</strong>ren die door een ou<strong>de</strong>r zon<strong>de</strong>r toestemming <strong>van</strong> <strong>de</strong> an<strong>de</strong>re gezaghebben<strong>de</strong><br />
ou<strong>de</strong>r naar een an<strong>de</strong>r (<strong>verdrag</strong>s)land zijn gebracht – te verweze<strong>nl</strong>ijken. Doorslaggevend<br />
dienen evenwel ingevolge <strong>het</strong> eveneens ten <strong>de</strong>ze <strong>van</strong> <strong>toepassing</strong> zijn<strong>de</strong> Internationaal<br />
Verdrag voor <strong>de</strong> Rechten <strong>van</strong> <strong>het</strong> Kind te allen tij<strong>de</strong> <strong>de</strong> belangen <strong>van</strong> <strong>de</strong> kin<strong>de</strong>ren te zijn.<br />
Nu <strong>het</strong> bereiken <strong>van</strong> een minnelijke regeling tussen ou<strong>de</strong>rs ook en, afhankelijk <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
omstandighe<strong>de</strong>n <strong>van</strong> <strong>het</strong> geval, mogelijk meer in <strong>het</strong> belang kan zijn <strong>van</strong> <strong>de</strong> min<strong>de</strong>rjarigen<br />
dan een gedwongen terugkeer – <strong>het</strong>geen ook aansluit bij <strong>de</strong> opvatting <strong>van</strong> <strong>de</strong> Raad<br />
238 Rb. Utrecht 27 september 2010, LJN BP5703.<br />
239 Rb. Groningen (vzr.) 10 mei 2006, LJN AX1558; Hof Arnhem (zittingsplaats Leeuwar<strong>de</strong>n) 9 februari<br />
2009, LJN BH4495.<br />
240 Rb. Utrecht 13 april 2005, LJN AT3895.