Profielen 34 - Profielen - Hogeschool Rotterdam
Profielen 34 - Profielen - Hogeschool Rotterdam
Profielen 34 - Profielen - Hogeschool Rotterdam
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Laura Koedam (tweedejaars international business and languages)<br />
Vallen en opstaan<br />
10<br />
Column<br />
Met de sleutels van mijn nieuwe huis op zak<br />
had ik aan het begin van de herfstvakantie<br />
een nobel streven. Binnen een week verhuizen<br />
onmogelijk? Niet! Eerst de verfwinkel.<br />
Ik koos er een dichtbij. Een speciaalzaakje.<br />
Daar hadden mijn voelsprieten al moeten<br />
gaan trillen. Speciaal is een duur woord voor<br />
duur. ‘Doen jullie ook aan studentenkorting?’<br />
De eigenaar keek me aan alsof hij water zag<br />
branden. Ach, het is altijd te proberen.<br />
Binnen twintig minuten stond ik weer buiten.<br />
Acht liter verf rijker, 90 euro armer. Niets<br />
studentenkorting… Omdat ik met de fiets<br />
gekomen was, zette ik de grootste pot<br />
achterop. Mijn fiets heeft zo’n handig klemstangetje,<br />
waar je van alles tussen kunt<br />
klemmen zonder dat het verschuift. Dat<br />
dacht ik tenminste. Halverwege de straat,<br />
zeulend met de andere pot, mijn tas en de<br />
fiets, hoorde ik plotseling een harde klap.<br />
Groengele derrie vloog om mijn oren. Het<br />
leek net alsof het hoofd van zo’n gedrocht<br />
uit The Lord of the Rings achter me doormidden<br />
gespleten was. De mensen om me<br />
heen weken uiteen en ik werd omringd door<br />
een grote, glibberige verfmassa; 60 euro<br />
stroomde over de straatstenen.<br />
Ik kon wel janken (en deed dat stiekem ook<br />
een beetje). Met een bespikkelde broek<br />
pakte ik de lege verfpot mistroostig op en<br />
slofte maar weer terug naar het speciaalzaakje.<br />
De eigenaar had zo’n medelijden met<br />
me dat hij mijn verfpot voor niks bijvulde.<br />
Toch nog studentenkorting.<br />
Aan het eind van de week, drie kilo lichter<br />
van het tillen en trappen lopen (mijn nieuwe<br />
huis is twee hoog, zonder lift) en met een<br />
chronisch slaaptekort, is eindelijk alles verhuisd.<br />
Het voelt vreemd, de eerste nacht in<br />
mijn nieuwe huis slapen. Ik doe dan ook<br />
geen oog dicht. Maar als ik ’s ochtends<br />
wakker word en tussen de dozen op de bank<br />
plof, voel ik me voor het eerst al een beetje<br />
thuis.<br />
foto: Levien Willemse<br />
foto: Ronald van den Heerik<br />
De hogeschool is voortgekomen<br />
uit kleine opleidingen zoals onder<br />
andere de sociale academie, de<br />
pabo of het hoger laboratorium<br />
onderwijs. Zij brachten elk hun<br />
eigen archief mee. Bij elkaar kilometers<br />
materiaal waar systematiek<br />
en ordening in aangebracht<br />
moest worden.<br />
Loes: ‘We zijn begonnen met het<br />
opstellen van een vijfjarenplan en<br />
het is de bedoeling dat na deze<br />
periode het archief chronologisch<br />
op orde is. Dat is niet gering, want<br />
het archief bevat niet alleen<br />
beleidsstukken en financiële<br />
gegevens, maar ook tekeningen<br />
van de gebouwen, fotomateriaal<br />
en beschreven gebeurtenissen,<br />
zoals de bezetting van de sociale<br />
academie in de jaren zeventig –<br />
stukken die nu historische waarde<br />
hebben gekregen.<br />
‘Op het moment dat hier materiaal<br />
Collega’s<br />
WIE BEWAART, HEEFT WAT<br />
In de catacomben van de Wijnhaven is<br />
een prachtig hogeschoolarchief aan het ontstaan.<br />
Gegevens over studenten en financiën,<br />
beleidsstukken, alles wordt er opgeslagen.<br />
Archivaris Loes Regeer werkt er iedere dinsdag.<br />
Daarbij wordt ze geholpen door twee studenten,<br />
Leendert de Jong is een van hen.<br />
vlnr: Ruud Horsten, Loes Regeer en Leendert de Jong<br />
binnenkomt, vraag ik me weleens<br />
af of het allemaal bewaard moet<br />
blijven, maar ik ben toch heel blij<br />
dat er in het verleden mensen zijn<br />
geweest die die moeite hebben<br />
genomen. De eerste fase van ons<br />
werk was opschonen. Daarbij<br />
maakten we de afweging of iets<br />
wel bewaard moest blijven.<br />
Tonnen papier zijn vernietigd. Dat<br />
gaf enigszins lucht, want iedere<br />
week komt er natuurlijk weer<br />
nieuw materiaal bij.’<br />
Leendert: ‘Ik werk hier nog maar<br />
een paar weken en ben nu bezig<br />
een archief te ordenen dat de<br />
periode net na de oorlog omvat.<br />
Zo kwam ik vorige week de<br />
bevrijdingseditie van Trouw uit<br />
1945 tegen, dat is toch wel heel<br />
bijzonder.’<br />
Loes: ‘De historie wordt hier tastbaar.<br />
Uit de beleidsstukken valt<br />
goed op te maken hoe de over-<br />
heid in het verleden over onderwijs<br />
dacht. Onze oudste stukken<br />
stammen uit het begin van de<br />
vorige eeuw toen de HTS in<br />
Dordrecht werd opgericht. Hier<br />
ligt een mapje met bedelbrieven<br />
met als doel die opleiding van de<br />
grond te krijgen.’<br />
Leendert: ‘Vorig jaar zat ik in de<br />
cmr. Ik kreeg een rondleiding en<br />
ben toen ook in het archief<br />
geweest. Het zei me destijds<br />
weinig, maar nu ik hier werk<br />
vind ik het steeds interessanter<br />
worden. Soms weet ik niet wat<br />
er met bepaalde stukken moet<br />
gebeuren. Dan vraag ik het aan<br />
Loes. Aan bonnetjes uit 1951<br />
heb je toch helemaal niks.’<br />
Loes: ‘Sommige papieren zijn<br />
niet echt nuttig, maar wel leuk<br />
om te bewaren. Ik had laatst een<br />
personeelskaart uit 1939 van een<br />
conciërge in handen. Het ging<br />
over zijn salaris. Op zo’n moment<br />
heb je helemaal geen medelijden<br />
meer met jezelf.’<br />
PT