Historische Rozenkruisers - René Pieyns - Esoterie : De hogere ...
Historische Rozenkruisers - René Pieyns - Esoterie : De hogere ...
Historische Rozenkruisers - René Pieyns - Esoterie : De hogere ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
<strong>Esoterie</strong> in de 17 e eeuw<br />
13 .<br />
<strong>Historische</strong> <strong>Rozenkruisers</strong><br />
- <strong>Esoterie</strong> in de 17 e eeuw<br />
- <strong>De</strong> Kring van Tübingen<br />
- <strong>De</strong> drie manifesten<br />
- Sterke reacties<br />
In het begin van de 17 e eeuw komt de tegenstelling tussen de laatmiddeleeuwse<br />
denkrichtingen en de pre-moderne plots sterk naar voor – om dan langzaam in het voordeel<br />
van de modernen te evolueren (wat de mainstream betreft). <strong>De</strong> gehele overgangsperiode was<br />
gestart met de renaissance van de 12 e -13 e eeuw (toen het individualisme begon te groeien),<br />
om ergens te eindigen met de denkers van de Verlichting. Gedurende 5 à 600 jaar heeft de<br />
culturele elite van Europa in mentale parallelwerelden geleefd, deels magisch en deels<br />
rationeel. Op de duur wordt een dergelijke gespletenheid onuitroeibaar. Zowel het ene als het<br />
andere kan worden geïnterpreteerd als „des duivels‟.<br />
<strong>De</strong> esoterie liep in de 17 e eeuw via diverse stromingen: de aloude alchemie en astrologie<br />
leefden ongestoord verder, de door de Italiaanse Renaissance uitgedachte christelijke kabbala<br />
en het neo-hermetisme zouden vooral in Duitsland nog een sterke nawerking kennen, de<br />
theosofie komt tot grote bloei met Jacob Böhme, en de stellingen van de verder besproken<br />
<strong>Rozenkruisers</strong> zullen nog eeuwen blijven nazinderen.<br />
Een sleutelfiguur van de esoterie in het begin van de 17 e eeuw was de Habsburgse keizer<br />
Rudolf II (1552-1612), die vanuit Praag het Heilig Roomse Rijk bestuurde. Hij zocht naar een<br />
band tussen het christendom en het oude hermetisme, en nodigde daartoe tal van gekende<br />
alchemisten uit (o.a. Michael Maier, John <strong>De</strong>e, Michael Sendivogius, Oswald Crollius). Hij<br />
was ook beroemd om zijn Kunstkammer, een rariteitenkabinet dat hij zag als een soort<br />
microkosmos. Helaas voor zijn opvolgers begon in 1618 de <strong>De</strong>rtigjarige oorlog, een<br />
godsdienstig conflict gekenmerkt door het bloedbad in Bohemen, de afgang van de<br />
Habsburgers en een verzwakking van de Duitse economie en esoterie. Engeland, Frankrijk en<br />
Nederland kwamen versterkt uit het conflict.<br />
Alchemie en hermetisme.<br />
<strong>De</strong> occulte alchemie kreeg in die periode een nieuwe oriëntatie. <strong>De</strong> verandering had vooral<br />
vier oorzaken: 1° Paracelsus had reeds in de 16 e eeuw de chemicaliën uit de occulte hoek<br />
gehaald (ten voordele van het gebruik als medicatie); 2° verscheidene onder zijn volgelingen<br />
wisselden het operatieve aspect (het alchemistische labo) voor de meer filosofische en/of