Vonnis van de rechtbank van koophandel van Brussel
Vonnis van de rechtbank van koophandel van Brussel
Vonnis van de rechtbank van koophandel van Brussel
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Vonnis</strong> <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>rechtbank</strong> <strong>van</strong> koophan<strong>de</strong>l <strong>van</strong> <strong>Brussel</strong><br />
8 november 2000<br />
Te onthou<strong>de</strong>n:<br />
Deze zaak had betrekking op een particulier die actief was als immobiliënagent, en in die<br />
hoedanigheid <strong>de</strong> domeinnamen ‘immobilier.be’, ‘immobilien.be’ en ‘realestate.be’ op zijn<br />
naam wil<strong>de</strong> laten registreren. De daarvoor bevoeg<strong>de</strong> instantie, <strong>de</strong> v.z.w. DNS België,<br />
weiger<strong>de</strong> echter, voornamelijk omdat <strong>de</strong> aanvraag uitging <strong>van</strong> een particulier, en omdat ze <strong>de</strong><br />
namen op zich niet aanvaardbaar vond wegens hun algemeenheid. De particulier stapte hierop<br />
naar <strong>de</strong> rechter, met het verzoek een bevel tot staking <strong>van</strong> <strong>de</strong> weigering tot registratie te laten<br />
opleggen, zodat hij alsnog <strong>de</strong> namen zou kunnen verkrijgen.<br />
De <strong>rechtbank</strong> oor<strong>de</strong>el<strong>de</strong> dat <strong>de</strong> manier waarop DNS haar reglementen toepaste arbitrair was,<br />
en dat haar weigering tot toekennen <strong>van</strong> <strong>de</strong> naam (die een han<strong>de</strong>lsmerk <strong>van</strong> <strong>de</strong> particulier was)<br />
machtsmisbruik uitmaakte. Bijgevolg leg<strong>de</strong> ze DNS een bevel tot staking op, zodat ze op<br />
straffe <strong>van</strong> een dwangsom verplicht werd <strong>de</strong> namen te registreren.<br />
Bronreferentie:<br />
Kh.<strong>Brussel</strong>, 8 november 2000, J.T., 2001, p.507, noot A. CRUCQUENAIRE, Annuaire<br />
Pratiques du commerce & Concurrence, 2000, p.500.<br />
Sleutelbegrippen:<br />
Registratie domeinnamen – Eerlijke han<strong>de</strong>lsgebruiken – Misbruik <strong>van</strong> machtspositie –<br />
Arbitraire beoor<strong>de</strong>ling <strong>van</strong> <strong>de</strong> algemene voorwaar<strong>de</strong>n<br />
Samenvatting:<br />
- De instelling die als enige bevoegd is tot toekenning <strong>van</strong> <strong>de</strong> ‘be’-domeinnamen mag<br />
niet weigeren een <strong>de</strong>rgelijke naam toe te kennen aan een particulier op grond <strong>van</strong> het<br />
te algemene karakter er<strong>van</strong>, indien zij zich bij <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>ling daar<strong>van</strong> op een arbitraire<br />
manier heeft opgesteld.<br />
- De ongegron<strong>de</strong> weigering tot registratie <strong>van</strong> een aanvraag die overeenstemt met een<br />
geregistreer<strong>de</strong> merknaam, door <strong>de</strong> instelling die als enige bevoegd is tot toekenning<br />
<strong>van</strong> <strong>de</strong> ‘be’-domeinnamen, vormt een misbruik <strong>van</strong> zijn machtspositie doordat ze het<br />
op die manier onmogelijk maakt voor <strong>de</strong> eigenaar <strong>van</strong> <strong>de</strong> merknaam <strong>de</strong>ze te<br />
exploiteren op een normale wijze.<br />
Analyse <strong>van</strong> <strong>de</strong> beslissing:<br />
Partijen :<br />
F.
Tegen<br />
v.z.w. DNS<br />
Samenvatting <strong>van</strong> <strong>de</strong> feiten<br />
F. was een particulier die al geruime tijd actief was op <strong>de</strong> immobiliënmarkt, en die het dan<br />
ook commercieel interessant achtte <strong>de</strong> domeinnamen ‘immobilier.be’, ‘immobilien.be’ en<br />
‘realestate.be’ te laten registreren bij <strong>de</strong> v.z.w.DNS, die hier in België als enige voor bevoegd<br />
is. Ondanks het feit dat hij <strong>de</strong> gewenste namen eveneens als han<strong>de</strong>lsmerk had laten<br />
registreren, weiger<strong>de</strong> DNS echter.<br />
Ze verantwoord<strong>de</strong> <strong>de</strong>ze beslissing door erop te wijzen dat F. een particulier was, en dat <strong>de</strong><br />
reglementering op dat moment niet toeliet domeinnamen toe te wijzen aan particulieren of<br />
informele groeperingen. Bovendien waren <strong>de</strong> gekozen namen te algemeen: ze wezen namelijk<br />
in <strong>de</strong> richting <strong>van</strong> een professionele sector, en volgens <strong>de</strong> richtlijnen <strong>van</strong> DNS mochten<br />
<strong>de</strong>rgelijke namen alleen toegewezen wor<strong>de</strong>n aan beroepsverenigingen.<br />
F. ging hier niet mee akkoord, en span<strong>de</strong> een rechtszaak aan om DNS te dwingen <strong>de</strong><br />
domeinnamen te registreren.<br />
Juridische grondslag<br />
Het voornaamste argument <strong>van</strong> F. was het arbitraire karakter <strong>van</strong> <strong>de</strong> beslissingen <strong>van</strong> DNS,<br />
doordat DNS zeer gelijkaardige gevallen op een dui<strong>de</strong>lijk verschillen<strong>de</strong> manier behan<strong>de</strong>ld<br />
had. Haar weigering tot contracteren maakte volgens F. een daad uit die strijdig was met <strong>de</strong><br />
eerlijke han<strong>de</strong>lsgebruiken in <strong>de</strong> zin <strong>van</strong> art.93 <strong>van</strong> <strong>de</strong> Han<strong>de</strong>lspraktijkenwet i .<br />
Haar twee<strong>de</strong> rechtsgrond bestond uit het verbod op misbruik <strong>van</strong> een economische<br />
machtspositie zoals beschreven in <strong>de</strong> wet op <strong>de</strong> economische me<strong>de</strong>dinging ii (W.E.M.),<br />
aangezien DNS <strong>de</strong> enige was die <strong>de</strong> Belgische domeinnamen kon toekennen, en <strong>de</strong> beslissing<br />
<strong>van</strong> DNS het voor F. onmogelijk maakte haar han<strong>de</strong>lsmerk op een normale wijze te<br />
exploiteren.<br />
Argumentatie <strong>van</strong> F.<br />
De argumenten <strong>van</strong> F. kunnen samengevat wor<strong>de</strong>n als volgt:<br />
Volgens F. paste DNS haar criteria toe op een arbitraire en inconsequente wijze. De<br />
voornaamste weigeringsgrond <strong>van</strong> DNS bestond er namelijk in dat <strong>de</strong> aanvrager een<br />
particulier was, die bovendien een naam had aangevraagd die in <strong>de</strong> richting <strong>van</strong> een<br />
beroepssector wees. Een korte steekproef wees echter uit dat DNS in het verle<strong>de</strong>n aan an<strong>de</strong>re<br />
particulieren wel <strong>de</strong>rgelijke namen had toegekend. Bijgevolg moest het besluit <strong>van</strong> DNS<br />
beschouwd wor<strong>de</strong>n als een weigering tot contracteren, die strijdig was met <strong>de</strong> eerlijke<br />
han<strong>de</strong>lsgebruiken wegens het ontbreken <strong>van</strong> een objectieve en geoorloof<strong>de</strong> re<strong>de</strong>n.
Daarbij hield <strong>de</strong> weigering <strong>van</strong> DNS ten aanzien <strong>van</strong> F. in dat zij haar merknamen niet op een<br />
normale manier kon exploiteren. Aangezien DNS <strong>de</strong> enige instelling in België is die <strong>de</strong> ‘be’domeinnamen<br />
kan toekennen, resulteer<strong>de</strong> haar weigering erin dat F. geen website kon<br />
opzetten die gericht was op <strong>de</strong> Belgische markt en die zou toelaten <strong>de</strong> bekendheid <strong>van</strong> zijn<br />
merknamen te vergroten.<br />
Beslissing <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>rechtbank</strong><br />
De <strong>rechtbank</strong> besluit tot <strong>de</strong> gegrondheid <strong>van</strong> <strong>de</strong> eis, en volgt bij haar overwegingen<br />
groten<strong>de</strong>els het standpunt <strong>van</strong> F.<br />
Op <strong>de</strong> eerste plaats overweegt ze dat <strong>de</strong> systematisch weigering om domeinnamen toe te<br />
kennen aan particulieren een inbreuk kan uitmaken op hun vrijheid <strong>van</strong> on<strong>de</strong>rneming, en dat<br />
daarbij DNS in het verle<strong>de</strong>n wel <strong>de</strong>gelijk domeinnamen had toegekend aan particulieren. De<br />
weigering <strong>van</strong> DNS om in dit geval <strong>de</strong>zelf<strong>de</strong> beslissing te nemen bestempel<strong>de</strong> <strong>de</strong> <strong>rechtbank</strong><br />
dan ook als subjectief en te absoluut. Ook <strong>de</strong> regel dat namen die indicatief zijn voor een<br />
beroepssector niet toegewezen mogen wor<strong>de</strong>n kan op weinig gena<strong>de</strong> rekenen: volgens <strong>de</strong><br />
<strong>rechtbank</strong> is het <strong>de</strong> taak <strong>van</strong> <strong>de</strong> beroepsverenigingen zelf in zo’n geval stappen te<br />
on<strong>de</strong>rnemen, en mag DNS niet op eigen houtje <strong>de</strong>rgelijke aanvragen afwijzen. Ook hier wordt<br />
erop gewezen dat DNS zich in het verle<strong>de</strong>n niet consequent aan <strong>de</strong> eigen regels heeft<br />
gehou<strong>de</strong>n.<br />
Bijkomend stelt ze vast dat er in<strong>de</strong>rdaad eveneens sprake is <strong>van</strong> machtsmisbruik: aangezien<br />
DNS <strong>de</strong> enige beheer<strong>de</strong>r is <strong>van</strong> <strong>de</strong> ‘be’-domeinnamen beschikt F. niet over <strong>de</strong> mogelijkheid<br />
een beroep te doen op een an<strong>de</strong>re dienstverlener, en hierdoor wordt F. dus beperkt in zijn<br />
exploitatiemogelijkhe<strong>de</strong>n met betrekking tot zijn eigen han<strong>de</strong>lsmerken.<br />
De <strong>rechtbank</strong> stelt aldus vast dat er in<strong>de</strong>rdaad een inbreuk is gepleegd op <strong>de</strong> eerlijke<br />
han<strong>de</strong>lsgebruiken, en legt DNS een verbod op <strong>de</strong> weigering te handhaven, op straffe <strong>van</strong> een<br />
dwangsom.<br />
Gerechtelijke procedure<br />
Tegen het vonnis werd hoger beroep aangetekend.<br />
Bespreking en uiteenzetting:<br />
Domeinnamen (zoals www.internet-observatory.be) wor<strong>de</strong>n op het internet algemeen gebruikt<br />
om op een eenvoudige manier <strong>de</strong> vindplaats <strong>van</strong> een website te kunnen onthou<strong>de</strong>n. Hierbij<br />
geven <strong>de</strong> laatste paar letters (in dit geval ‘be’) het zogenaam<strong>de</strong> top level domain iii aan. Deze<br />
letters geven in principe een eerste indicatie aangaan<strong>de</strong> <strong>de</strong> locatie of het on<strong>de</strong>rwerp <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
betreffen<strong>de</strong> site iv . In het algemeen bestaan er twee categorieën <strong>van</strong> <strong>de</strong>ze domeinen: nationale<br />
domeinen (zoals .be, .nl, .fr of .<strong>de</strong>) die aangeven dat <strong>de</strong> site betrekking heeft op een specifiek<br />
land, en generieke domeinen (zoals .com, .org, .net of .biz) die eer<strong>de</strong>r een bepaald thema<br />
indiceren.
Het globale beheer <strong>van</strong> <strong>de</strong>rgelijke domeinnamen is in han<strong>de</strong>n <strong>van</strong> ICANN v , dat het beheer <strong>van</strong><br />
elk top level domain heeft toegewezen aan verschillen<strong>de</strong> organisaties. Voor België wordt <strong>de</strong>ze<br />
taak sinds 1 januari 2000 waargenomen door <strong>de</strong> v.z.w. DNS, die volgens zelf te bepalen<br />
richtlijnen vi besluit aan wie een domeinnaam toegekend wordt. Hierbij moet ze dus ook<br />
beoor<strong>de</strong>len welke domeinnamen aanvaardbaar zijn, en welke niet, en dit was dan ook het<br />
twistpunt <strong>van</strong> het besproken arrest.<br />
In dit dispuut <strong>de</strong>ed men, net als in vergelijkbare zaken vii , een beroep op <strong>de</strong><br />
beschermingsbepalingen <strong>van</strong> <strong>de</strong> Han<strong>de</strong>lspraktijkenwet en <strong>de</strong> wet op <strong>de</strong> economische<br />
me<strong>de</strong>dinging (ver<strong>de</strong>r W.E.M. genoemd). In <strong>de</strong>ze zaak is het niet het eindoor<strong>de</strong>el <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
<strong>rechtbank</strong> dat het vonnis zo interessant maakt (waartegen trouwens hoger beroep hangen<strong>de</strong><br />
is), maar wel <strong>de</strong> overwegingen die <strong>de</strong> rechter maakt om tot zijn eindbesluit te komen. We<br />
bekijken <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>ling even <strong>van</strong> nabij.<br />
De Han<strong>de</strong>lspraktijkenwet<br />
De Han<strong>de</strong>lspraktijkenwet biedt in art. 93 bescherming tegen “elke met <strong>de</strong> eerlijke<br />
han<strong>de</strong>lsgebruiken strijdige daad, waardoor een verkoper <strong>de</strong> beroepsbelangen <strong>van</strong> een of meer<br />
an<strong>de</strong>re verkopers schaadt of kan scha<strong>de</strong>n.” Het is een zeer ruime bepaling, die dan ook in zeer<br />
uiteenlopen<strong>de</strong> materies ingeroepen kan wor<strong>de</strong>n.<br />
In dit geval beweer<strong>de</strong> F. dat <strong>de</strong> weigering <strong>van</strong> DNS tot registratie een laakbare han<strong>de</strong>ling was,<br />
voornamelijk op grond <strong>van</strong> <strong>de</strong> overweging dat gelijkaardige gevallen on<strong>de</strong>r <strong>de</strong>zelf<strong>de</strong><br />
regelgeving wel een positief antwoord kregen, wat door DNS niet betwist lijkt te wor<strong>de</strong>n. De<br />
argumentatie <strong>van</strong> DNS, dat zij enkel probeer<strong>de</strong> haar huidige voorschriften op een billijke<br />
manier toe te passen, werd door <strong>de</strong> rechter <strong>van</strong> tafel geveegd met <strong>de</strong> overweging dat “la<br />
manière avec laquelle la défen<strong>de</strong>resse procè<strong>de</strong> aux enrégistrements se révèle, en somme,<br />
subjective, c’est-à-dire, partiale (…)”. De rechter oor<strong>de</strong>elt dus dat <strong>de</strong> toepassing <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
algemene voorwaar<strong>de</strong>n niet voldoen<strong>de</strong> objectief gebeurt.<br />
Interessanter is nog een an<strong>de</strong>re overweging. Naar <strong>de</strong> mening <strong>van</strong> <strong>de</strong> <strong>rechtbank</strong> is het niet eens<br />
<strong>de</strong> taak <strong>van</strong> DNS om aanvragen te weigeren op grond <strong>van</strong> een gebrek aan een reëel verband<br />
tussen <strong>de</strong> aanvrager en <strong>de</strong> domeinnaam. Ze overweegt: “… c’est au représentant du secteur<br />
ou du « genre »intéressé qu’il appartient <strong>de</strong> réagir afin <strong>de</strong> faire interdire l’utilisation du nom,<br />
plutôt qu’à la défen<strong>de</strong>resse d’agir d’office. ” De <strong>rechtbank</strong> spreekt zich daarmee dus niet<br />
alleen uit over <strong>de</strong> concrete toepassing <strong>van</strong> <strong>de</strong> algemene voorwaar<strong>de</strong>n <strong>van</strong> DNS, maar ook over<br />
hun inhoud.<br />
Daarmee gaat het vonnis lijnrecht in tegen <strong>de</strong> hoger vermel<strong>de</strong> beslissing <strong>van</strong> het Hof <strong>van</strong><br />
Beroep, dat een veel ruimere visie huldig<strong>de</strong> met betrekking tot <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>lingsmarge <strong>van</strong><br />
DNS. In dat ka<strong>de</strong>r is het niet onbelangrijk opnieuw te benadrukken dat tegen het on<strong>de</strong>rhavige<br />
vonnis hoger beroep hangen<strong>de</strong> is.<br />
De wet op <strong>de</strong> economische me<strong>de</strong>dinging (W.E.M.)<br />
Art.3 <strong>van</strong> <strong>de</strong> W.E.M. verbiedt het misbruik <strong>van</strong> een economische machtspositie op <strong>de</strong><br />
Belgische markt of een wezenlijk <strong>de</strong>el daar<strong>van</strong>. Een <strong>de</strong>rgelijk misbruik wordt eveneens<br />
beschouwd als een inbreuk op <strong>de</strong> eerlijke han<strong>de</strong>lsgebruiken, en kan dus als grondslag gebruikt<br />
wor<strong>de</strong>n om een stakingsbevel te laten opleggen, wat in casu ook gebeur<strong>de</strong>.
Doorgaans volgt men drie logische stappen in <strong>de</strong> beoor<strong>de</strong>ling <strong>van</strong> het machtsmisbruik op een<br />
markt: eerst lijnt men <strong>de</strong> markt af, vervolgens bepaalt men of <strong>de</strong> on<strong>de</strong>rneming een<br />
machtspositie inneemt, en tenslotte oor<strong>de</strong>elt men of er sprake is <strong>van</strong> een misbruik. Zoals ook<br />
al het geval was bij an<strong>de</strong>re rechterlijke beslissingen viii , gaat <strong>de</strong> rechter niet erg expliciet in op<br />
<strong>de</strong>ze overweging.<br />
Dit is nochtans niet zon<strong>de</strong>r belang. De vor<strong>de</strong>ring <strong>van</strong> F. steun<strong>de</strong> namelijk op <strong>de</strong> opmerking dat<br />
DNS misbruik maakte <strong>van</strong> zijn machtspositie door haar geen toelating te verlenen tot <strong>de</strong><br />
markt die DNS beheer<strong>de</strong>, waardoor haar merknamen niet optimaal geëxploiteerd kon<strong>de</strong>n<br />
wor<strong>de</strong>n. De <strong>rechtbank</strong> beslist dat <strong>de</strong>ze bewering gegrond is, maar zon<strong>de</strong>r <strong>de</strong> markt te<br />
<strong>de</strong>finiëren waarop DNS actief is. Men kan dan ook alleen maar besluiten dat <strong>de</strong> rechter <strong>de</strong><br />
conclusies <strong>van</strong> F. hieromtrent gevolgd heeft, waarin wordt opgemerkt: “chaque zone (bedoeld<br />
wordt een domeinnaam) a une spécificité propre; en fonction du projet <strong>de</strong> site, le titulaire<br />
souhaitera tantôt un nom <strong>de</strong> domaine national, tantôt un domaine international, tantôt les<br />
<strong>de</strong>ux; en l’espèce, la sensation <strong>de</strong> “proximité” est un élément important du site qui justifie que<br />
le <strong>de</strong>man<strong>de</strong>ur tente d’obtenir un nom dans la zone ‘be’.”<br />
Volledig hel<strong>de</strong>r is <strong>de</strong> afbakening <strong>van</strong> <strong>de</strong> markt daarmee niet gewor<strong>de</strong>n, maar ze geeft een<br />
dui<strong>de</strong>lijke aanzet: voor internetgebruikers is het vaak belangrijk een band te kunnen<br />
waarnemen tussen <strong>de</strong> site en een bepaal<strong>de</strong> locatie ix , en een domeinnaam is daarbij het meest in<br />
het oog springen<strong>de</strong> element. Het bezit <strong>van</strong> een ‘be’-domeinnaam geeft een specificiteit aan <strong>de</strong><br />
website die door an<strong>de</strong>re i<strong>de</strong>ntificeren<strong>de</strong> elementen x slechts in min<strong>de</strong>re mate gebo<strong>de</strong>n kan<br />
wor<strong>de</strong>n.<br />
Indien men dus zou oor<strong>de</strong>len dat <strong>de</strong> markt waarop DNS actief is bestaat uit “een markt <strong>van</strong><br />
i<strong>de</strong>ntificatie-elementen die toelaten een website te verbin<strong>de</strong>n met <strong>de</strong> Belgische markt” xi , dan<br />
kan men besluiten dat DNS in<strong>de</strong>rdaad een machtspositie handhaaft op <strong>de</strong>ze markt, vermits zij<br />
<strong>de</strong> voornaamste <strong>van</strong> <strong>de</strong>ze i<strong>de</strong>ntificatie-elementen in han<strong>de</strong>n heeft.<br />
On<strong>de</strong>r <strong>de</strong>ze interpretatie zou een <strong>rechtbank</strong> tot <strong>de</strong> conclusie kunnen komen (zoals in dit geval<br />
ook gebeurd is), dat <strong>de</strong> weigering tot registratie <strong>van</strong> DNS een vorm <strong>van</strong> machtsmisbruik<br />
uitmaakt, vooral omdat zij in eer<strong>de</strong>re gelijkaardige gevallen wel overgegaan was tot<br />
registratie. Op <strong>de</strong>ze basis lijkt een veroor<strong>de</strong>ling ver<strong>de</strong>digbaar.<br />
Bespreking opgesteld door ICRI, gecoördineerd door Hans GRAUX.<br />
i<br />
Wet <strong>van</strong> 14 juli 1991 betreffen<strong>de</strong> <strong>de</strong> han<strong>de</strong>lspraktijken en <strong>de</strong> voorlichting en bescherming <strong>van</strong> <strong>de</strong> consument,<br />
B.S., 29 augustus 1991<br />
ii<br />
Wet <strong>van</strong> 5 augustus 1991 tot bescherming <strong>van</strong> <strong>de</strong> economische me<strong>de</strong>dinging, B.S., 11 oktober 1991<br />
iii<br />
De website <strong>van</strong> ICANN bevat een speciale pagina met uitleg over <strong>de</strong> verschillen<strong>de</strong> top level domains.<br />
iv<br />
Voor een stuk is <strong>de</strong>ze indicatie uiteraard theorie. .be Domeinnamen kunnen bijvoorbeeld ook door<br />
buitenlandse personen of on<strong>de</strong>rnemingen wor<strong>de</strong>n geregistreerd en gebruikt voor websites die geen enkele band<br />
met België hebben (zie ook voetnoot ix).<br />
v<br />
The Internet Corporation for Assigned Names and Numbers. Zie www.icann.org<br />
vi<br />
Vanzelfsprekend moet DNS zich hierbij hou<strong>de</strong>n aan bepaal<strong>de</strong> principes die door ICANN vooropgesteld<br />
wor<strong>de</strong>n. Ook hierover heeft <strong>de</strong> website <strong>van</strong> ICANN een uitgebrei<strong>de</strong> documentatiepagina<br />
vii<br />
We verwijzen hierbij naar een zeer gelijkaardige zaak met een zeer verschillend eindresultaat: <strong>Brussel</strong>, 30<br />
october 2002, Computerr., 2003, p.143, noot C. DE PRETER.<br />
viii<br />
We verwijzen opnieuw naar <strong>de</strong> hogervermel<strong>de</strong> zaak.
ix Sinds <strong>de</strong> “free-for-all”-politiek in voege is getre<strong>de</strong>n bij DNS is er geen controle meer op <strong>de</strong> locatie <strong>van</strong> <strong>de</strong><br />
aanvrager, en men kan dan ook terecht opmerken dat <strong>de</strong>ze i<strong>de</strong>ntificeren<strong>de</strong> band tussen domeinnaam en<br />
nationaliteit verzwakt is (<strong>de</strong>nken we bv. aan <strong>de</strong> Ne<strong>de</strong>rlandse on<strong>de</strong>rneming die <strong>de</strong> domeinnamen ‘belgique.be’ en<br />
‘belgie.be’ liet registreren). Desondanks blijven internauten een sterk vertrouwen hechten aan <strong>de</strong> gebruikte<br />
domeinnaam.<br />
x Als an<strong>de</strong>re i<strong>de</strong>ntificeren<strong>de</strong> elementen vermeldt A. CRUCQUENAIRE Belgische portaalsites, Belgische<br />
pagina’s op bepaal<strong>de</strong> buitenlandse portaalsites en search engines. A. CRUCQUENAIRE, ‘Les règles<br />
d’attribution <strong>de</strong>s noms <strong>de</strong> domaine et la droit <strong>de</strong> la concurrence’, noot on<strong>de</strong>r Kh.<strong>Brussel</strong>, 8 november 2000, J.T.,<br />
2001, p.510<br />
xi « le marché <strong>de</strong> référence <strong>de</strong>vrait donc être plutôt vu comme le marché <strong>de</strong>s éléments d’i<strong>de</strong>ntification permettant<br />
<strong>de</strong> lier un site web au marché belge. (…) Les portails belges, les pages belges <strong>de</strong> certains portails étrangères ou<br />
les moteurs <strong>de</strong> recherche pourraient répondre à cette <strong>de</strong>man<strong>de</strong>. » A. CRUCQUENAIRE, ‘Les règles<br />
d’attribution <strong>de</strong>s noms <strong>de</strong> domaine et la droit <strong>de</strong> la concurrence’, noot on<strong>de</strong>r Kh.<strong>Brussel</strong>, 8 november 2000, J.T.,<br />
2001, p.510