De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Het aanmoedigen <strong>van</strong> leerlingen/studenten om diepgaande standaarden <strong>van</strong><br />
artistieke kwaliteit te ontwikkelen:<br />
• leerlingen/studenten aanmoedigen om hun artistieke kwaliteitscriteria uit te<br />
spreken<br />
• kritisch zijn zonder een oordeel te vellen aangaande de artistieke kwaliteitsstandaard<br />
<strong>van</strong> de leerlingen/studenten<br />
• bereid zijn om de kwaliteitsstandaard <strong>van</strong> leerlingen/studenten als valide aan te<br />
nemen<br />
Tijdens de doorbraakfase stelden de leerlingen zich de vraag ‘waarom doen wij dit?’.<br />
Het was opvallend dat ze dit soort vragen niet eerder hadden gesteld, ook niet tijdens<br />
door de docenten geïnitieerde gesprekken over de inhoud <strong>van</strong> het project. Soms uitten<br />
zij wel twijfels over hoe het project zou bijdragen aan hun ontwikkeling als violist of<br />
balletdanser, maar de discussie ging niet dieper. Pas toen Peter Renshaw een aantal vragen<br />
stelde aan de groep, kwamen deze vragen naar boven.<br />
Het werd al snel duidelijk dat deze waarom-vraag eerder aan de orde had moeten<br />
komen, maar gesteld <strong>van</strong>uit de leerlingen zelf. Praktisch experimenteel werk had de<br />
docenten waarschij<strong>nl</strong>ijk meer handvatten gegeven bij het voeren <strong>van</strong> inhoudelijke en<br />
reflectieve gesprekken met de leerlingen. Net als bij flow is echter sprake <strong>van</strong> een fijne<br />
balans: te weinig praten en er bestaat een kans dat de leerlingen niet ten volle beseffen<br />
wat de waarde <strong>van</strong> het project is, te veel praten en het creatieve proces wordt om zeep<br />
gebracht.<br />
Een heikel punt in de discussies tussen de leerlingen was de kwestie <strong>van</strong> kwaliteit.<br />
Zoals zij moeite hadden met het bevatten <strong>van</strong> het nut <strong>van</strong> het project voor hun eigen<br />
ontwikkeling als kunstenaar, vonden ze het ook moeilijk om het proces boven het<br />
product te stellen. In het kunst(vak)onderwijs ligt normaal gesproken vooral nadruk<br />
op het eindproduct: het concert, de uitvoering, de tentoonstelling. Dit was in dit project<br />
niet het geval: het eindproduct hoefde niet zodanig ‘excellent’ te zijn als normaal<br />
gesproken op school. Dus welke criteria konden zij dan wel aanhouden?<br />
<strong>De</strong>ze discussie voerden de docenten ook, maar met een andere focus. Zij worstelden<br />
vooral met de vraag wiens criteria zij zouden hanteren. Het project, vonden zij, behoorde<br />
de leerlingen toe en zouden zij, de leerlingen, dan niet ook de kwaliteitstandaard moeten<br />
bepalen waaraan het project zou moeten voldoen? In de praktijk betekende dit: hoe<br />
deconditioneren wij de leerlingen en zorgen we ervoor dat zij niet langer de criteria<br />
hanteren die zij in school doorgaans gebruiken, maar op een andere manier naar dit<br />
interdisciplinaire werk kijken? Hoe coach je leerlingen hierin?<br />
Cultuur+Educatie 22 2008 63