De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
De Wow-factor van goede kunsteducatie - Cultuurnetwerk.nl
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
2. <strong>De</strong> interpretatie in engere zin: de betekenis die de kijker geeft aan wat hij waar-<br />
neemt. Bijvoorbeeld: ik weet dat gras in het echt groen is, maar dat het op deze foto<br />
een grijstint heeft, omdat het een zwart-wit foto is.<br />
3. <strong>De</strong> waardering: de waardering die de kijker geeft aan wat hij heeft waargenomen en<br />
geïnterpreteerd. Bijvoorbeeld: ik vind de foto saai, omdat hij geen kleur heeft.<br />
Zoals gezegd is dit vooral een theoretische onderscheiding. In de praktijk zijn de eerste<br />
en tweede fase niet <strong>van</strong> elkaar te isoleren. Ten eerste is er bij iedere waarneming,<br />
hoe futiel ook, altijd sprake <strong>van</strong> een zekere mate <strong>van</strong> interpretatie. Wanneer iemand<br />
simpelweg zegt dat de lucht op een foto blauw is, heeft hij het vlak al als lucht geïnterpreteerd<br />
en niet als bijvoorbeeld de zee of een vlek ontstaan door een technische fout.<br />
Ten tweede is de verwoording <strong>van</strong> wat hij ziet nooit volledig objectief. <strong>De</strong> een noemt iets<br />
blauw, maar een ander zal de kleur wellicht benoemen als turkoois of groen.<br />
<strong>De</strong> derde fase is wel duidelijk te isoleren. Je kunt immers eerst vragen wat iemand heeft<br />
gezien en daarna wat hij daar<strong>van</strong> vond. Natuurlijk kunnen in het antwoord op de eerste<br />
vraag ook evaluatieve elementen zitten. Toch is het wel mogelijk apart te analyseren<br />
wat iemand heeft waargenomen en geïnterpreteerd versus welke waardering hij daaraan<br />
toekent.<br />
LITERATUURONDERZOEK<br />
_<br />
In mijn onderzoek lag de focus op de eerste twee fases bij het bekijken <strong>van</strong> foto’s. In<br />
de literatuur over esthetische ontwikkeling blijkt echter het grootste gedeelte gericht<br />
op de derde fase, dus de waardering <strong>van</strong> kunstwerken. Hieronder bespreek ik eerst het<br />
onderzoek over waardering, daarna dat over waarneming en interpretatie <strong>van</strong> afbeeldingen<br />
in het algemeen en foto’s in het bijzonder.<br />
WAARDERING<br />
<strong>De</strong> esthetische ontwikkeling <strong>van</strong> kinderen is al geruime tijd onderwerp <strong>van</strong> onderzoek.<br />
<strong>De</strong> meeste theorieën gaan uit <strong>van</strong> fasemodellen waarbij deze ontwikkeling wordt ingedeeld<br />
in opeenvolgende stadia.<br />
<strong>De</strong> bekendste fasetheorie is die <strong>van</strong> Parsons (1987). Hij onderscheidt vijf fases, waarbij<br />
er aan<strong>van</strong>kelijk vooral aandacht is voor het onderwerp <strong>van</strong> de afbeelding en mensen<br />
pas in de vierde fase ook oog hebben voor abstracte eigenschappen als stijl, kleur en<br />
medium. In de vijfde en laatste fase is de kijker in staat niet alleen een kunstwerk te<br />
14 Cultuur+Educatie 22 2008