Masterproef - Geneeskunde voor het Volk
Masterproef - Geneeskunde voor het Volk
Masterproef - Geneeskunde voor het Volk
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
een interventie te meten [21,22]. Bovendien is er een correlatie met de kliniek [23]. De<br />
oorspronkelijke lijst bestaat uit 6 vragen, maar onderzoek wees uit dat men beter een verkorte<br />
lijst kan gebruiken met slechts 4 vragen [21].<br />
Een belangrijk aspect van therapietrouw bij astmapatiënten is uiteraard de inhalatietechniek.<br />
Zelfs bij een optimale therapietrouw zal de inhalatiemedicatie niet werkzaam zijn als <strong>het</strong><br />
geneesmiddel niet op de juiste manier wordt toegediend en geïnhaleerd. Hoewel men tot<br />
hiertoe relatief weinig onderzoek gepubliceerd heeft over dit onderwerp, lijkt foute<br />
inhalatietechniek allesbehalve uitzonderlijk te zijn. In een studie met meer dan 300<br />
astmapatiënten heeft men 88,9% op minstens één fout kunnen betrappen [24]. Voor dit<br />
deelaspect van de therapietrouw ligt de meetmethode meer <strong>voor</strong> de hand: <strong>het</strong> kan eenvoudig,<br />
snel en goedkoop gemeten worden door een directe observatie van de patiënt met behulp van<br />
een checklist. Zowel in de Engelstalige als in de Nederlandstalige literatuur (bijlage 3) heeft<br />
men een gestandaardiseerde checklist ontwikkeld, die frequent gebruikt worden [25, 26].<br />
5.3.3. Interventie<br />
Vervolgens stelt zich de vraag met welke nuttige en haalbare interventie men de<br />
therapietrouw en astmacontrole bij de astmapatiënten kan verbeteren. Gelukkig is hier iets<br />
meer eensgezindheid over in de literatuur dan bij de meetmethodes.<br />
In de Domus Medica-aanbeveling uit 2003 wordt hier<strong>voor</strong> een zelfmanagementsplan<br />
aanbevolen, in combinatie met educatie en inhalatie-instructie [6].<br />
Ook in de NHG-standaard uit 2007 wordt deze aanpak besproken: zij raden begeleid<br />
zelfmanagement aan waarbij de patiënt actief participeert in zijn behandeling. Dit kan<br />
bevorderd worden door patiënten<strong>voor</strong>lichting, instructie <strong>voor</strong> zelfcontrole, een schriftelijk<br />
actieplan en een regelmatige opvolging [5].<br />
En ook de nieuwste GINA-richtlijn werkt een methode uit waarin educatie en<br />
zelfmanagement vervat zit [1].<br />
De laatste jaren zijn er immers enkele systematische reviews gepubliceerd, waarin <strong>het</strong> nut van<br />
‘begeleid zelfmanagement’ duidelijk aangetoond wordt [27,28,29].<br />
Dit bestaat uit een combinatie van educatie, opstellen van een zelfmanagementsplan en<br />
regelmatige controles bij de arts [1,5,6,9].<br />
21