Toespraken algemene conferentie - The Church of Jesus Christ of ...
Toespraken algemene conferentie - The Church of Jesus Christ of ...
Toespraken algemene conferentie - The Church of Jesus Christ of ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
achter en gaan we het koninkrijk van<br />
God binnen.’ 4<br />
We zijn dan anders. We zien er<br />
anders uit, we doen anders. Waar we<br />
naar luisteren, wat we lezen en wat<br />
we zeggen, is anders. En wat we dragen,<br />
is anders, omdat we dochters van<br />
God worden, met Hem verbonden<br />
door een verbond.<br />
Als we bevestigd worden, ontvangen<br />
we de gave van de Heilige Geest,<br />
het recht om voortdurend de invloed<br />
van een lid van de Godheid te ondervinden<br />
om ons te leiden, troosten<br />
en beschermen. Hij waarschuwt ons<br />
als wij in de verleiding komen ons<br />
van onze verbonden af te keren en<br />
weer de wereld in te lopen. President<br />
Boyd K. Packer leert ons dat geen van<br />
ons ‘ooit een ernstige fout zal maken<br />
zonder dat de Heilige Geest ons van<br />
tevoren gewaarschuwd heeft.’ 5<br />
Om deze gave te ontvangen en de<br />
Geest altijd bij ons te hebben, moeten<br />
we dat waardig zijn en moeten we<br />
de toestand van ons hart in de gaten<br />
houden. Is ons hart zacht? Hebben<br />
116 Liahona<br />
we een nederig hart, een ontvankelijk<br />
hart, een zachtaardig hart? Of heeft<br />
ons hart zich langzaam maar zeker<br />
verhard doordat wij onze oren hebben<br />
gesloten voor de zachte influisteringen<br />
die zeker van de Geest zijn gekomen?<br />
Toen we ons lieten dopen, veranderde<br />
ons hart en werden we wakker<br />
ten opzichte van God. Op onze<br />
levenstocht moeten we onszelf regelmatig<br />
de vraag stellen: ‘Indien [ik] een<br />
verandering van hart [heb] ondergaan,<br />
[…] [kan ik] nu zo gestemd zijn?’ 6 En<br />
zo niet, waarom dan niet?<br />
Veel vroege heiligen hebben ‘die<br />
machtige verandering in [hun] hart<br />
ondervonden.’ 7 Het wekte hen op om<br />
hun tempelzegeningen te ontvangen<br />
zodat ze versterkt werden in het vervullen<br />
van hun plichten. Vroege heiligen<br />
in Nauvoo gingen ‘de hele dag en<br />
tot diep in de nacht naar de tempel’ 8<br />
om verordeningen te ontvangen en<br />
verbonden te sluiten voordat zij aan<br />
hun tocht naar het westen begonnen.<br />
Sarah Rich, een ZHV-zuster in<br />
Nauvoo zei: ‘We ontvingen vele<br />
zegeningen in het huis des Heren die<br />
ons vreugde en troost boden te midden<br />
van al onze smarten en die ons in<br />
staat stelden om gelo<strong>of</strong> in God te hebben,<br />
omdat we er zeker van waren dat<br />
Hij ons zou leiden en zou helpen op<br />
de ongewisse tocht die voor ons lag.’ 9<br />
Met een hart dat veranderd was<br />
door gelo<strong>of</strong> in de Heiland vertrouwden<br />
ze op de kracht van zijn verzoening. Ze<br />
waren opgewekt tot handelen. Zij wisten<br />
en begrepen diep in hun hart dat<br />
er iemand was — de Heiland — die<br />
hun beproevingen begreep, omdat Hij<br />
in de h<strong>of</strong> van Getsemane en aan het<br />
kruis voor hen geleden had. Hij had<br />
hun angst, hun twijfel, hun pijn en hun<br />
eenzaamheid gevoeld. Hij had hun verdriet,<br />
hun vervolging, hun honger, hun<br />
vermoeidheid en hun verlies ervaren.<br />
En omdat Hij dat alles had geleden,<br />
kon Hij tot hen zeggen: ‘Komt tot Mij,<br />
allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik<br />
zal u rust geven.’ 10<br />
En ze kwamen. Ze vertrouwden op<br />
de pr<strong>of</strong>eet en volgden hem. Ze wisten<br />
dat de tocht lang zou zijn en hun plicht<br />
moeilijk. Ze wisten dat er <strong>of</strong>fers van<br />
hen gevraagd zouden worden, maar<br />
door hun gelo<strong>of</strong> gedragen, en zich<br />
vasthoudend aan hun verbonden,<br />
waren ze geestelijk voorbereid.<br />
Voordat ze Nauvoo verlieten, schreef<br />
een groep heiligen op de muur van de<br />
grote zaal in de tempel die ze gedwongen<br />
achterlieten. Er stond: ‘De Heer<br />
heeft ons <strong>of</strong>fer gezien: volg ons.’ 11<br />
Onlangs heb ik aan een pionierstocht<br />
met de jongemannen en jongevrouwen<br />
van onze wijk meegedaan.<br />
Iedere ochtend vroeg ik mijzelf af: ‘Wat<br />
is mijn <strong>of</strong>fer? Hoe volg ik hen?’<br />
Op de tweede dag van die tocht<br />
hadden we onze handkar dertien kilometer<br />
voortgetrokken en hadden nog<br />
tien kilometer te gaan, toen we langs<br />
een plek kwamen die ‘de vrouwen<br />
trekken’ heette. De vrouwen bleven