Biografie
Biografie
Biografie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
er geen schade onder zult geleden hebben. Als ik zoo den geheelen dag in mijn<br />
karretje zit, heb ik niets anders te doen, en breng mijnen tijd door met bidden.<br />
Den 1 sten Januari heb ik bijzonder voor U gebeden, opdat 1898 voor U een jaar<br />
van geluk en vrede moge zijn.” (15 Jan).<br />
Het oponthoud te San-tao-ho duurde slechts tot 26 Januari:<br />
“Gij zult wel zeggen, dat is altijd maar rondtrekken; er zit geen rust in U! Dat is<br />
zoo het leven van den missionaris: die is niet gemaakt, om op zijn kamer te<br />
blijven zitten, en ik bevind mij altijd het best, als ik zoo in beweging ben. Zulks is<br />
eene genade, die O.L.H. aan den staat van missionaris zendt. Ik ga wel zachtjes<br />
naar de 60, maar ben toch nog in de fleur van ‘t leven, en menschelijkerwijze<br />
gesproken, kan ik nog vele jaren meegaan. Maar als O.L.H. ons roept, is het ook<br />
gauw gedaan.”<br />
Deze laatste gedachte aan eenen plotselingen dood vinden wij in bijna iederen<br />
brief weder, die het overlijden van een missionaris meldt, of antwoord geeft op<br />
een ontvangen doodsbericht. Het gewone slot is dan: “Zeker een voorbeeld voor<br />
ons, om toch altijd gereed te zijn.” De maanden Februari en Maart 1898 werden<br />
geheel besteed aan eene reis naar het oude Vicariaat Kan-sou, waar met Mgr.<br />
Otto zaken te bespreken en te regelen vielen. De vreugde, zijne oud-missionarissen<br />
en christenen weer te zien, was groot; zij gaf ruimschoots vergoeding<br />
voor alle vermoeienissen der zware reis. Bijzonder troostend was voor den<br />
ijverigen zielenherder de aanhankelijkheid zijner vroegere onderhoorigen, die zich<br />
toonde in een hartelijke ontvangst, en niet minder verheugde hem de genezing<br />
van Mgr. Otto, die op 27 Jan. de laatste H. Sacramenten had ontvangen. Op 2<br />
Mei vertrok men na korte rust weer naar San-tao-ho “en sedert heb ik nog geen<br />
oogenblik rust gehad” schrijft Mgr. den 26 sten. Tusschen de feestelijkheden steeds<br />
nieuwe dagreizen van 120 tot 160 li’s, dag in dag uit, en altijd met dezelfde 2<br />
muilezels. Tenslotte werd aan de Maagden der H. Kindsheid de retraite gegeven,<br />
wat Z.D.H. erg vermoeide, maar hem niet kon beletten, aanstonds weer eene<br />
apostolische reis naar Siao-noor, in de woestijn te ondernemen.<br />
Van het generaal-kapittel van Scheutveld had Mr. Roofthooft last ontvangen,<br />
zich naar Scheut te begeven, om aldaar novicen meester der broeders te worden.<br />
Dat was eene harde beproeving voor den bisschop. Acht lange jaren hadden deze<br />
2 ijverige arbeiders lief en leed met elkaar gedeeld. De bisschop had aan zijn<br />
procurator een kundigen raadsman gehad, en tevens een biechtvader, die zijn<br />
volle vertrouwen bezat. “Aan hem heb ik veel verplichting, bijna 10 jaar ben ik<br />
met Z.E. hier in San-tao-ho geweest; altijd als ik den moed liet zakken, heeft hij<br />
mij opgebeurd. Had ik Mr. Roofthooft niet gehad, wie weet, of ik er niet al eens<br />
vandoor was gegaan.” (21 Febr. 1899) Zoo schrijft de ootmoedige bisschop over<br />
zijne ondergeschikten, hij, die altijd de missionarissen zoo goed wist op te<br />
beuren, die hen alle moeilijkheden door zijn voorbeeld leerde overwinnen. De<br />
belangrijkste gebeurtenis van dat jaar was wel de toewijding van het Vicariaat<br />
aan het H. Hart v. Jezus. Daarover wordt 18 Sept. bericht:<br />
“Op den 8 sten, 9 den en 10 den Sept. hebben wij hier het triduum gehouden door<br />
Z.H. Leo XIII voorgeschreven ter eere van het H. Hart, en op Zondag 10 Sept.<br />
heeft de plechtige opdracht van het Vicariaat aan het H. Hart plaats gehad.<br />
Daarna hebben wij de gezamenlijke retraite gehouden.” Toen bij deze gelegenheid<br />
- 56 -