Biografie
Biografie
Biografie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
espreken. Nog een ander stuk land, van grooteren omvang zelfs dan het eerste,<br />
was ter sprake gekomen. Het behoorde tot het grondgebied van den Koning van<br />
Woucheng, die weliswaar sommige bezwaren tegen den verkoop (of liever<br />
erfpacht) deed gelden, maar met wien men binnen 10 jaar tot een gelukkig<br />
resultaat hoopte te komen.<br />
Een paar vragen, die bij het lezen van het voorgaande vanzelf wijzen, had de<br />
bisschop voor zijne bloedverwanten reeds vroeger opgelost. Vooreerst. Vanwaar<br />
moesten de katholieke bewoners komen? Zouden zij hunne woonplaatsen<br />
verlaten en naar deze nieuwe streek verhuizen? Of zouden de heidensche<br />
ingezetenen zoomaar in een ommezien christen worden? De bezittingen lagen<br />
dicht bij het overbevolkte China, en zoo begrijpen wij de hoop door den bisschop<br />
gekoesterd: “Als de vlakte dus bebouwd mag worden, zal ze in een paar jaar vol<br />
zijn; en als ze in onze handen is, mag er natuurlijk niemand op komen, dan die<br />
geloofsleerling wordt. Misschien zal wel een of ander zeggen: dat is een aardige<br />
manier van geloof verkondigen, maar hier gaat het niet anders. De heidenen, heel<br />
doordrongen van den afgodendienst, zijn zoo ineens niet vatbaar voor hoogere<br />
beginselen, zij moeten eerst door stoffelijke middelen getrokken worden, om<br />
hunne zielen te redden. Zoo toch zijn onze voorouders in Europa vroeger ook<br />
bekeerd. De geloofsverkondigers bouwden kloosters, en om bescherming te<br />
vinden, kwamen de menschen zich daaromheen vestigen, en bekeerden zoo<br />
langzamerhand tot het christendom.” (14 Juni 1891).<br />
Later (21 September) lezen wij:<br />
“Nu zult gij zeggen, maar zulk een terrein, dat zal geld kosten, en hoe dat te<br />
betalen? Verkoopen mogen de Mongolen niet, maar wel alles in erfpacht geven,<br />
waarvoor men dan jaarlijks eene pachtsom betaalt, geringer dan de belasting van<br />
andere landen. De onkosten zullen daarom maar een 50.000 frcs beloopen. Van<br />
waar dat geld te halen? Gij weet, wij hebben eene gefundaties van studiebeurzen.<br />
Om dat geld te plaatsen, was er in Tiën-tsin een huis aangekocht, dat goeden<br />
intrest opbracht. Verleden jaar is dat huis onteigend, en wij kregen er den<br />
dubbelen prijs voor, dien het gekost had. Dit geld had ik nu op de bank staan, en<br />
wachtte eene gelegenheid af, om het goed te plaatsen. Die gelegenheid is nu dit<br />
land. Die het ontginnen, moeten ons een kleine pacht, b.v. 2/10 of 3/10 van den<br />
oogst geven; zulks is genoeg om aan de Mongolen de rente en aan de studenten<br />
het pensioen te geven, en tevens winnen wij er vele zielen mede voor den hemel.”<br />
De vooruitgang van het missiewerk in het jaar Sept. 1896-97 was<br />
bemoedigend. Het getal der gedoopten was het laatste jaar van 4429 tot 4824<br />
gestegen, in plaats van 2200 catechumenen telde men 2465. In de weeshuizen<br />
waren 231 meisjes, en nog165 bij de voedsters. “Gij ziet, de vooruitgang is wel<br />
niet zóó voorspoedig, als ten tijde der apostelen, maar elk jaar boeren wij toch<br />
wat vooruit.”<br />
Het Kerstfeest van 1897 werd feestelijk gevierd in Eul-che-se-k’ing-ti,<br />
middernacht pontificale Hoogmis, en evenzoo in den morgen. Nieuwjaar 1898<br />
werd op reis doorgebracht. “Wij konden dus dien dag de H. Mis niet lezen, wat ik<br />
alle jaren doe, om mijne wenschen bijzonder voor U aan het altaar uit te storten,<br />
en de vervulling ervan van den goeden God af te smeeken. Ik geloof toch, dat gij<br />
- 55 -