Biografie
Biografie
Biografie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
hem onderhoorige priesters, moeten wij nog in ‘t kort volgens hunne<br />
mededeelingen beschrijven:<br />
“Bij Mgr. werd men immer met open armen ontvangen.<br />
‘t Was hem altijd een waar genoegen en een genot met zijne priesters te<br />
kunnen deelen, wat hij uit Europa ontving. Door zijne vriendelijke brieven<br />
spoorde hij tot ijver aan; in ‘t bijzonder echter verstond hij het, te troosten en aan<br />
te moedigen, wanneer iemand met den moedwil der ambtenaren te kampen had,<br />
of wanneer hij zag, dat al hun werken zonder gevolg bleef. Maar trots deze<br />
goedmoedigheid wist hij voor zich de noodige achting te bewaren, en de<br />
bisschoppelijke waardigheid te doen eerbiedigen.”<br />
(Aldus Rev. Mr. V. Reeth).<br />
Hoe diep de vereering van den bisschop in de harten zijner priesters wortelde,<br />
hoe hij door hun toedoen ook bij ‘t volk bemind was, bleek ten volle, toen men<br />
zijn zilveren priesterfeest vierde. Den 14 den Juli 1889 waren missionarissen en<br />
christenen van heinde en verre daartoe saamgestroomd. Afstanden van 40, 60,<br />
140, 160 uur, reizen van meer dan een maand hadden niet kunnen verhinderen,<br />
dat ondanks den heeten zomer, de kinderen zich om hun geliefden vader<br />
schaarden. Uit bijna alle gemeenten waren afgezanten verschenen, allen, ook de<br />
armsten hadden hunne geschenken. Meer nog: zelfs heidenen uit naburige<br />
steden en dorpen vereenigden zich met de christenen, om het jubelfeest van den<br />
katholieken priester te vieren.<br />
Zóó had zijne liefde de wederliefde zijner nieuwe landgenooten gewonnen.<br />
Toch zou het feest een min of meer treurig karakter dragen; het was nl. juist de<br />
dag, waarop het aanstaande vertrek van den Bisschop naar het Vicariaat van<br />
z.w. Mongolië aan de geloovigen zou worden bekend gemaakt. De reis, die weldra<br />
zou aanvaard worden, was mede een reden geweest, het jubilé te vervroegen. Nog<br />
slechts 14 dagen zou de herder bij de zijnen vertoeven. Den 29 sten Juli riep hem<br />
de stem der gehoorzaamheid naar Mongolië, aan gene zijde van den Grooten<br />
Muur. Priesters en volk namen een roerend afscheid van hun bisschop, die zelf<br />
zeer aangedaan was. Vijftien uren ver vergezelden zij den Vader, die hen thans<br />
ging verlaten, en werden niet moede hem hun leedwezen over het smartelijk<br />
verlies uit te drukken. En toen hij vertrokken was vergaten zij den man niet, wien<br />
zij zooveel te danken hadden. Nog lang sprak men over den “grooten Vader” dien<br />
men verloren had, en nog thans leeft onder de christenen van Kan-sou het<br />
aandenken van “HAN-TCHOE-KIAO” van Bisschop Hamer.<br />
- 42 -