SAVING MATERIALS - Igitur - Universiteit Utrecht
SAVING MATERIALS - Igitur - Universiteit Utrecht
SAVING MATERIALS - Igitur - Universiteit Utrecht
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
ecycling. In deze studie wordt echter met recycling gedoeld op materiaalhergebruik<br />
en niet op verwerking voor energieopwekking.<br />
Zoals hierboven weergegeven kunnen materialen gerecycled worden waarbij primaire<br />
grondstoffen vervangen worden, maar materialen kunnen ook gerecycled worden in<br />
laagwaardigere producten. In deze studie is daarom een onderscheid gemaakt in<br />
hoogwaardige (recycling A) en laagwaardige recycling (recycling B). Men spreekt<br />
over hoogwaardige recycling wanneer er van materialen uit het afval hoogwaardige<br />
producten of grondstoffen worden geproduceerd. De energie en milieuwinst van<br />
recyclen is voor hoogwaardige recycling groter dat voor laagwaardige recycling (bv.<br />
doordat meer primair materiaal vermeden wordt).<br />
Een goed voorbeeld van het verschil tussen hoogwaardige en laagwaardige recycling<br />
is de recycling van kunststoffen, waarbij hoogwaardige recycling primaire<br />
kunststoffen vervangt en laagwaardige recycling niet-kunststof producten/materialen<br />
vervangt, waarbij geen of een veel lagere energie- en CO2-winst behaald wordt. Dit<br />
illustreert het belang om onderscheid te maken tussen verschillende recyclingopties,<br />
omdat niet alle vormen van recycling even gunstig zijn vanuit milieuoogpunt. De<br />
verschillende hoogwaardige en laagwaardige recyclingopties voor de verschillende<br />
materialen die zijn meegenomen in deze studie zijn weergegeven in Appendix A.<br />
Secundaire brandstof<br />
Afval met een hoge calorische waarde kan ingezet worden als secundaire brandstof in<br />
bijvoorbeeld cementovens, hoogovens en elektriciteitscentrales. Inzet van afval in<br />
deze processen vervangt veelal kolen en andere fossiele brandstoffen. De verwachting<br />
is dat in de toekomst de capaciteit voor secundaire brandstoffen uitbreidt van 0,7 naar<br />
2,5 miljoen ton afval per jaar. Deze capaciteit kan echter ook gebruikt worden voor de<br />
inzet van niet-afval biomassa, waardoor het onzeker is of de beschikbare capaciteit<br />
voor de verwerking van afval gebruikt zal worden (Senternovem, 2009a).<br />
Aangenomen is dat wanneer afval wordt ingezet als secundaire brandstof het wordt<br />
ingezet in een cementoven. De fossiele brandstof die op deze manier wordt vervangen<br />
is berekend aan de hand van de calorische waarde van het afval. Voor de vermeden<br />
emissies is gerekend met een gemiddelde emissiefactor van een cementoven in de<br />
EU-27 van 90 kgCO2/GJ. Om afval in een cementoven in te kunnen zetten, moet deze<br />
afvalstroom verkleind worden (tot 30 mm) waardoor het gebruikt kan worden als<br />
substituut voor fossiele brandstoffen. De energieconsumptie van het verkleinen<br />
bedraagt 14,5 kWh/ton. Andere mogelijke processen waar afval ingezet kan worden<br />
als secundaire brandstof, zoals elektriciteitscentrales, zijn niet bekeken.<br />
Nascheiden<br />
Het is mogelijk een deel van het huishoudelijk restafval na te scheiden in<br />
nascheidingsinstallaties. De belangrijkste herbruikbare afvalstromen uit het restafval<br />
zijn papier, kunststoffen en metalen. Nagescheiden papier en kunststof worden<br />
voornamelijk nuttig toegepast als secundaire brandstof. Aangenomen wordt dat in<br />
2008 al het huishoudelijk restafval verbrand werd in één van de AVI’s.<br />
Voor de gegevens over nascheiding is in deze studie gebruik gemaakt van de data die<br />
beschikbaar is van de installatie van VAGRON in Groningen. Uitgegaan wordt van<br />
een elektriciteitsverbruik van 12 kWh/ton gemengd afval. Met nascheiden wordt 70%<br />
van het ferro metaal en 20% van de non-ferro metalen teruggewonnen. Daarnaast<br />
16