D E I N V L O E D V A N K O E K O E K 4 Mei 1933
D E I N V L O E D V A N K O E K O E K 4 Mei 1933
D E I N V L O E D V A N K O E K O E K 4 Mei 1933
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
DE I N V L O E D V A N K O E K O E K<br />
PrijS 0.50 fr. HUMORISTISCH WEEKBLAD - 3e Jaargang . Nr. I 4 <strong>Mei</strong> <strong>1933</strong>
BEDANKING<br />
alfred nichels<br />
bur««meest«r v*m «alst<br />
•Bedankt 4* rtiaklie<br />
tan Kotkoêk<br />
Dit is het simpele visitekaartje,<br />
dat we verleden week van Nichels<br />
ontvingen.<br />
We hadd'en ons overigens ten<br />
minste aan zoo iets verwacht.<br />
Want het is voldoende geweest, dat<br />
«Koekoek» de biografie gaf van<br />
Nichels, opdat dadelijk, een paar<br />
uren laten, minister Poullet hem<br />
benoemde.<br />
Daarmee is nogmaals de groote<br />
invloed van ons blad bewezen.<br />
Waarvan akte.<br />
Anderzijds bedanken we dv<br />
vrienden van het Land van Aalst<br />
voor de prachtige propaganda, die<br />
ze met en voor «Koekoek» hebben<br />
gemaakt ter gelegenheid van Nichels'<br />
biografie.<br />
Ze hebben er 2535 nummers boven<br />
hun gewonen verkoop aan den<br />
man gebracht.<br />
Bravo en merci!<br />
In de allereerste plaats: dankaan<br />
kameraad Berghmans, arrondissementssekretaris,<br />
die de ziel is<br />
geweest van deze propaganda.<br />
Hij mag bij gelegenheid op onze<br />
dienstwilligheid rekenen.<br />
BRIEVENBUS<br />
PAULINE. — Zondag, met u alleen,<br />
het Is ons goed, maar zeg het dan<br />
niet aan Felicie.<br />
PELICIE. — Afgesproken voor Zondag.<br />
Maar dan niets zeggen aan<br />
Paullne.<br />
THUR. — Turelututut. Tslep. Tsiep.<br />
Elke vogel zingt zooals hij gebekt Is.<br />
CASIMIR. — Als ze u niet gerust<br />
laat, is dat geen reden haar gerust<br />
te laten. Rust roest overigens.<br />
FATTY. — Lichte kost, vriend, niets<br />
dan lichte kost: karnemelk, pompwater<br />
en rauwe rapen, overvloedige<br />
stoelgang en geen veelwijverij.<br />
ALIDA. — Gij houdt veel van Karei,<br />
en Karei houdt veel van u. Laat dan<br />
liever JorJo niet uw raadgever zijn.<br />
B. B. — Neen, wij hadden gelukkig<br />
geen dollars in kas. En destijds<br />
ook geen ponden. Onze rijkdom zit<br />
in levend materiaal.<br />
KOEKOEK<br />
Geneeskundige voorlichting<br />
van ons schoon Vlaamsch volk<br />
(Met de gracieuze medewerking<br />
van 't Getrouwe Maldeghem)<br />
Het keeren der jaren<br />
bij den man<br />
Onae 2»-jarige JosJo zag deze week<br />
na een geestdriftig bezoek aan de floraliën,<br />
bij het huiswaarts keeren plots<br />
zwarte vliegjes voor zijn oogen. Hij<br />
schreef dadelijk naar «'t Getrouwe»<br />
en vroeg wat dit te beduiden had.<br />
Ziehier het antwoord, dat we deze<br />
week in het blad aantroffen:<br />
«Nu schrijven we eens over het<br />
«•keeren der jaren» bij den man!<br />
Men lacht misschien. Menige ziekenvraag<br />
van mannen noopt er<br />
me toe te praten over plots verval<br />
van lichaamskracht, over neiging<br />
van bloedsopdrang, over zwarte<br />
vliegjes voor de oogen, ove. verlies<br />
van geheugen, kortom over een<br />
stille inzenking van algemeene 11chaamsuitingen.<br />
Ik noem die afneming van levenskracht<br />
ook «het keeren der<br />
jaren» bij den man.»<br />
Onze medewerker, dit lezende voelde<br />
dat hij bewusteloos ging vallen en<br />
moest al zijn laatste krachten inspannen<br />
om zijn vonnis tot het einde toe te<br />
vernemen:<br />
«Zoo is plots de man gekomen<br />
aan het tijdperk van 60 jaar en hij<br />
is «half versleten».<br />
Dat zou niet mogen zijn. De<br />
vijf en zestigjarige moet nog een<br />
flinke mensen zijn, moet nog kunnen<br />
den arbeid van een jongeling<br />
torschen.»<br />
Ja, zoo is 't! Een vijf en zestigjarige<br />
zou nog moeten kunnen jongleeren<br />
met een zak kolen, stier doen knielen,<br />
3.60 m. hoog springen, op zijn handen<br />
loopen aan 50 km. per uur en 7 meisjes<br />
op één avond opvrijen!<br />
Helaas, Jo-Jo verspeelde al zijn<br />
macht... door te veel te eten.<br />
Hij heeft zich half gezelfmoord.<br />
« Met zijn dagelijksche pikante<br />
hors d'ceuvres, met zijn piokels,<br />
zijn azijn, zijn charcuterie, zijn<br />
zout, zijn stinkende kaas en stinkend<br />
gebraad, zijn filters koffie,<br />
zijn verstoppende witmeelspijzen<br />
en dies meer... en tooh vormen<br />
ten slotte die dagelijksche onschuldige<br />
porties een dreigend zwaard<br />
dat eens neerploffen kan.»<br />
Het keukenzwaard van Damokles<br />
dreigt dus op onzen konfrater neer<br />
ta komen en hem te doorklieven !n<br />
vier helften...<br />
Ach, waarom iieeft hij toch zooveel<br />
reeds gegeten?<br />
Waarom leed hij geer; honger?<br />
«Een menseh is meer gediend<br />
met een vasten dan met een mestkuur»<br />
schrijft M. Delille en 't ls godomme<br />
waar ook.<br />
We moeten hem zelfs gelijk geven<br />
waar hij aan ons schoon Vlaamsch<br />
volk verkondigt:<br />
« De natuurlievende mensch, de<br />
man die «eet om te leven», die<br />
weet, dat men niet sterft van honger,<br />
trekt zich door «het keeren<br />
der jaren en herbegint nog een<br />
goede periode van levenskracht.»<br />
Neen, men sterft niet van honger!<br />
Hoogstens van den grooten dorst. En<br />
Jo
Abonnement i Jaar fr. 25.0U<br />
Abonnement '' maanden r. 13.50<br />
Abonnement 3 maanden fr. 6.25<br />
Postcheekrekenlng «Het Licht» n. 56733<br />
HUMORISTISCH WEEKBLAD van VOORUIT<br />
Redaktie : 64, St. Pietersnieuwstraat, Gent — Telefoon 157.40<br />
Verschijnt den Donderdag — 0.50 fr. per nummer<br />
Nummer 1 — Derde Jaargang — 4 <strong>Mei</strong> <strong>1933</strong><br />
BEDENK WAT GIJ WAART...<br />
OVERWEEG WAT GIJ WORDEN KUNT...<br />
Het Bestuur van « Koekoek »<br />
heeft in den loop van een<br />
plechtige vergadering een geestelijken<br />
leider aangesteld, die<br />
hier op gepaste tijden voorlichting<br />
zal verstrekken aan de<br />
lezers wier hersens niet op<br />
eigen kracht kunnen denken.<br />
Hier volgt zijn eerste sermoen.<br />
Lezers, Lezeressen,<br />
Bij de feestelijke inwijding van onzen<br />
derden jaargang, betaamt het ons een<br />
oogenblik betamelijk te zijn en een<br />
kort gewetensonderzoek te doen. Daal<br />
diep in u zelf, daal met een ladder<br />
in uw binnenste zelf en wentel u daar<br />
in de modder van uw ziel.<br />
Ik zal u helpen.<br />
Wat waart gij, vóór het lichtende<br />
oogenblik dat gij lezer geworden zijt<br />
van «Koekoek»?<br />
Op verstandelijk gebied: een volslagen<br />
idioot. Beken het maar! Een pummel,<br />
een achterlijke, eer leeg vat, een<br />
Hottentot. Met uw domme koe-oogen<br />
keekt gij in de wereld en verstondt er<br />
niets van. Al wie u ontmoette zei achter<br />
uw rug:Ik heb da stom varken<br />
van X daar weer gezien.<br />
Gij zelf alleen hadt een hoogen dunk<br />
van uw futlooze nietigheid. De wereldpolitiek<br />
had geen geheimen voor u.<br />
Met het aangezicht van een ijzerbijter<br />
hebt gij dikwijls het stenografisch verslag<br />
gelezen van een vergadering van<br />
den Statenbond. Uren lang zat gij te<br />
filozofeeren over de beteekenis van<br />
Boduognat voor de latere ontwikkeling<br />
van het Koninkrijk België.<br />
Zie, tracht eens toelating te krijgen<br />
om de krankzinnigengestichten van<br />
België te bezoeken. Ondervraag de ongelukkigen,<br />
en weldra zult gij er niet<br />
meer aan twijfelen, dat al wie daar sedert<br />
drie jaar opgesloten zit, geen lezer<br />
was van «Koekoek» op den dag<br />
van zijn interneering. En met een begrijpelijke<br />
huivering zult gij inzien,<br />
dat gij daar ook zoudt gezeten hebben,<br />
was het lot u niet genadij geweest. En<br />
was «Koekoek» niet verschenen.<br />
Op lichamelijk gebied was het nog<br />
erger met u gesteld. De pink-pillen en<br />
de gyraldoze vermochten niets tegen<br />
de kwalen die u teisterden. Uw eksteroogen<br />
groeien en bloeiden, alle plaas<br />
ters ten spijt. Gij hadt buikkrampen<br />
en een zweer in uw linker oor.<br />
Hoeveel mensehen zijn er al die jaren<br />
voor «Koekoek» bestond niet gestorven!<br />
O, konden zij nu spreken, zij<br />
zouden u zeggen hoe gaarne zij lezer<br />
zouden geworden zijn van «Koekoek»,<br />
waren zij maar in leven gebleven!<br />
Gij zyt ontsnapt. Zeker. Maar wacht<br />
niet tot gij ook gestorven zijt om<br />
«Koekoek» te lezen. Wacht niet tot uw<br />
familieleden, kennissen en nichtjes<br />
zijn overleden, alvorens hun een abonnement<br />
te doen nemen. Dood is dood,<br />
en dan is het te laat beklaagd. En gij<br />
zult daar staan met uw wroeging!<br />
Uw zedelijke ontwikkeling, vóór gij<br />
lezer waart van «Koekoek», was alles<br />
behalve hartverheffend. Uw geilheid<br />
vond geen uitweg, tenzij in schunnige<br />
vertellingen, in schunniger blikken, en<br />
was «Koekoek» niet verschenen om u<br />
af te leiden van uw ontuchtige gevoelens,<br />
gij zoudt nu ergens vermuft te<br />
kermen liggen in de donkere cel van<br />
een gevangenis.<br />
NA EEN JAAR<br />
Maar «Koekoek» verscheen. Na lijden<br />
komt verblijden, na regen komt<br />
zonneschijn. En zoo kwam «Koekoek».<br />
Na de onzeglijke ellende van den ondergang<br />
van Pompei', na de barensweeën<br />
van Napolec-n's moeder, na de<br />
wreedheden van den laatsten oorlog,<br />
na al de redevoeringen van Fieullien,<br />
nadat de prins van Wales en Albert<br />
Devèze van hun paard waren gevallen,<br />
verscheen «Koekoek». Het was een<br />
nieuwe Lente en een nieuw geluid.<br />
Te vroeg had Ledeganck geroepen dat<br />
Gent niet meer een leeuwennest was!<br />
En dat Brugge een doode maagd was!<br />
Het zou de Duitschers niet baten dat<br />
zij Meenen hadden beschoten! Baels<br />
mocht minister zijn geworden! «Koekoek»<br />
verscheen, en de wereld zou een<br />
ander aanschijn krijgen!<br />
En er veranderde iets! Moeten wij<br />
opsommen? Moeten wij onze medewerkers<br />
optellen die tot een hooge sport<br />
van de maatschappelijke ladder opklommen?<br />
Huysmans en Crcmmen en<br />
Craeybeckx werden burgemeester; Jef<br />
De Graeve werd senator; Marinus De<br />
Rijcke werd gemeenteraadslid van stad<br />
en provincie, en generaal...<br />
En gij zelf? Weet gij neg wat er van<br />
u geworden was nadat gij een jaar,<br />
een enkel jaar «Koekoek» hadt gelezen?<br />
De spierling die gij een jaar vroeger<br />
waart had een blos op de wangen<br />
gekregen. Uw ingevallen buik had de<br />
rotonditeit van uw prilste jeugd teruggewonnen.<br />
Uw huiselijk geluk was verstevigd.<br />
Toen uw vrouw tot laat in den nacht<br />
op uw thuiskomst wachtte, had zij den<br />
avond gezellig doorgebracht met «Koekoek»,<br />
en gü hadt aldus een plaatsvervanger<br />
gekregen zonder koekoek te<br />
zijn. Want koekoek zijn met Koekoek<br />
is niet koekoek zijn. Zeker, den Donderdagochtend<br />
kwam het soms nog<br />
tot heftige tooneelen, en wierpt gij<br />
broodmes, koffiekan en gasvuur naar<br />
den kop van uw egade( en vice versa),<br />
omdat gij beiden eerst «Koekoek» wildeget<br />
lezen; maar mettertijd zoudt gij<br />
verdraagzamer worden en uw weer<br />
plooien naar de wet die zegt, dat de<br />
breek gedragen wordt door wie den<br />
rok draagt (en ook vice versa).<br />
Gü hadt intusschen reeds afgeleerd<br />
in uw neus te peuteren, en gij waart<br />
geen verdierlijkte dronkaard meer,<br />
want naar het voorbeeld van Pierken<br />
hadt gij leeren de weldaden van de<br />
kreemdeglas smaken.<br />
NA TWEE JAAR<br />
En nu? Nu, nadat gij twee jaar<br />
«Koekoek» hebt gelezen! Bekijk u eens<br />
aandachtig in den spiegel. Uw aangezich<br />
heeft bijna al de sporen van een<br />
vroegtijdige idiotie verloren. Af en toe<br />
glanst er reeds een sprankel verstand<br />
in uw oogen.<br />
O, het is niet zonder moeite gegaan.<br />
Wij hier, op onze redaktie, onder<br />
de wetenschappelijke leiding van<br />
Dr. Pangloss, hebben dikwijls tot laat<br />
in den nacht de middelen bedacht om<br />
u uit uw verregaand verval op te<br />
heffen. Onze vroolijkste remedies wer-<br />
"den met ons hartebloed geschreven!<br />
Om uw lach op te wekken, moesten wij<br />
zelf de «Gazet van Antwerpen» lezen I<br />
Niets hebben wij verwaarloosd. Geen<br />
moeite was ons te groot. Wij gingen<br />
zelfs Fieullien interviewen, al wisten<br />
wij dat de reuk ons wekenlang in den<br />
(Zie vervolg blz. 4)
neus zou bleven hangen. Op gevaar<br />
van het hof van Assisen organiseeren<br />
wij den beruohten aanslag op iefer Boonante.<br />
Wü verrichtten wonderen. Zoo<br />
wij niet konden verhinderen dat Hit-<br />
Ier aan het bewind kwam, hebben wij<br />
toch de republiek helpen vestigen in<br />
Andorra. En Hitier mag bedenken dat<br />
«Koekoek» nog voort verschijnt!<br />
Na twee jaar «Koekoek» zijn uw eksteroogen<br />
als bij wonder verdwenen, en<br />
zoo gü ze nog voelt, dan is het omdat<br />
gij misschien een of meer weken verwaarloosd<br />
hebt dit blad te lezen. Men<br />
moet altijd boeten voor onverantwoordelijke<br />
daden. Maar Palmyre, vraag<br />
aan Palmyre hoe zij het nu stelt! Twee<br />
jaar geleden liep zij als een verloren<br />
zieJke langs de straat. En nu!<br />
Neen, gij zult niet ontkennen dat<br />
gij bijna een mensch zijt geworden!<br />
NA DRIE JAAR<br />
Maar dat alles is nog iets vergeleken<br />
bij wat ge te verwachten hebt van<br />
drie jaar lezer te zijn. Wij hebben reeds<br />
verteld wat wij in dezen derden jaargang<br />
zullen doen, en als ge 't niet<br />
goed begrepen hebt, dan is het omdat<br />
wij u verrassingen besparen.<br />
Wij kunnen u echter met zekerheid<br />
mededeelen wat gij zult doen. Gij zult<br />
lachen tot gij er een heelkundige bewerking<br />
moet van ondergaan om uw<br />
kinnebak weer in zijn voegen te brengen.<br />
En na die heelkundige bewerking<br />
zult gij er eindelijk als een verstandig<br />
man of een dito vrouw uitzien.<br />
Wat is «dito»? hoor ik de meiskes<br />
vragen. Dito, dat is, hetzelfde. Gij hebt<br />
b. v. twee roode kooien. De eerste is<br />
een roode kool, de tweede is dito. De<br />
lezers zullen er dus na drie jaar «Koekoek»<br />
uitzien als verstandige mannen,<br />
en de lezeressen als roode kooien.<br />
Gij zult gelukkig zijn in de liefde,<br />
want een lachend aangezicht trekt<br />
de meiskes aan. En vice versa, als wij<br />
ons zoo uitdrukken mogen.<br />
Gij zult ook gelukkig zijn in uw<br />
ouders, in uw schoonmoeder. En ook<br />
in uw financieele aangelegenheden.<br />
Wij hebben een kontrakt voorbereid<br />
met de bevoegde overheden van alle<br />
groöte staatsloterijen, en als ons voorstel<br />
wordt aangenomen zullen alle loten<br />
boven de 500.000 fr. aan lezers van<br />
«Koekoek» ten goede komen.<br />
Nog veel beter is, dat gij het leven<br />
door een rooskleurig glas zult bekijken.<br />
En daar het leven anders maar een<br />
smeerpoes, een rottigheid, een wespennest,<br />
een wervelstorm en een. vuilnisbak<br />
is, zal het lezen van «Koekoek» u<br />
voor zelfmoord behoeden.<br />
Wij zeggen dat alles niet om reklame<br />
te maken: Wij hebben trouwens niet<br />
noodig onzen eigen lof te verkondigen.<br />
Daarvoor hebben alle figuren met wereldfaam<br />
reeds lang gezorgd. En als<br />
wij niet elke week ons nummer vullen<br />
met de gelukwenschen die ons toegezonden<br />
worden, dan is het alleen uit<br />
zedigheid. Wij willen nochtans eenige<br />
telegrammen mededeelen, die ons de<br />
laatste weken bereikten met het oog<br />
op onzen derden geboortedag. Wij kiezen<br />
ze niet; - ij nemen er goed valle<br />
't uit eenige uit de vier en negentig<br />
stapels die onze lokalen vullen.<br />
TELEGRAMMEN AAN<br />
«KOEKOEK» GEZONDEN<br />
BIJ DEN INGANG VAN<br />
ZIJN DERDEN JAARGANG<br />
1. Uit naam van het Vaderland verzoek<br />
ik u uw derden jaargang geheel<br />
te wijden aan het leger, die het noodig<br />
heeft voor zijn moraal.<br />
Albert I Devèze.<br />
2. Mijn lot is dragelijk geworden se<br />
dert «Koekoek» veel dingen zegt die ik<br />
niet zeggen mag.<br />
Albert en Elisabeth.<br />
3. Als ik mij in België gevestigd heb,<br />
dan is het omdat «Koekoek» er verschijnt...<br />
Einstein.<br />
4. Ik ontbied u tegen Zaterdag om<br />
nieuwe plannen te smeden. Knipoogskes<br />
!<br />
Balthazar.<br />
5. Een broedergroet uit Italië. Wij<br />
willen «Koekoek» lezen om Europeanen<br />
te worden.<br />
Vermeylen.<br />
6. In Rusland ging het mij goed.<br />
Maar «Koekoek» kwam daar niet. Dus<br />
ben ik teruggekeerd.<br />
Vermeylen<br />
(niet verwarren met<br />
mijn vader den reformist)<br />
7. Ge doet wat ge kunt. Als mijn<br />
burgemeesterschap mij nog wat tijd<br />
laat, gaan we van «Koekoek» nog iets<br />
goeds kunnen maken.<br />
Kamiel.<br />
8. Nu weer bier mag gedronken worden,<br />
noodig ik u uit op het Witte<br />
Huis! Harop, gentlemen en ladies van<br />
Cuckoo!<br />
Roosevelt.<br />
9. Afgesproken voor een ontvangst<br />
van gansch uw redaktie op het Stadhuis<br />
van Ledeberg.<br />
Crommen.<br />
10 Ik had «Koekoek» opgezegd wegens<br />
zijn propaganda voor het nudisme.<br />
Ik kocht het in den duik. Nu heb<br />
ik ontdekt dat mijn kinderen het ook<br />
koopen in 't geheim. Uit bezuinigende<br />
overwegingen vraag ik u mij weer een<br />
abonnement te zenden.<br />
Dr. Grauls.<br />
11. Gij zijt de schoonste bloem van<br />
de Gentsohe floraliën.<br />
Baron de Kerchove.<br />
12. Vermits ge verklaart tegen den<br />
godsdienst niet te zijn, moogt ge mti<br />
als beschermend lid inschrijven.<br />
Aartsbisschop Van Roey.<br />
13. Kunt ge mij niet een nummer<br />
zenden voor mijn bibliografo-typograflco-decimale<br />
studie?<br />
Dr. Roemans.<br />
14. Voor mij is «Koekoek» een Lachelijk<br />
Minnespel.<br />
P. V Toussaint.<br />
15. Ik houd een schitterenden aap<br />
gereed als «Koekoek» verjongen wil.<br />
Voronof.<br />
16. Uw koppen op de eerste bladzijden<br />
zijn nu eens echte Mannen zonder<br />
Lijf. Proficiat.<br />
Teirlinck.<br />
17. Wat zijt gü schoon, o Koekoek!<br />
Ik doe u rap toe, boek,<br />
om mijn Koekoek te lezen<br />
en van proza te genezen.<br />
Jef Mennekens.<br />
18. Merci, Merci en nog eens Merci...<br />
Juf. Boonants.<br />
19. Ge moogt er zijn, de varkens<br />
zijn er wel.<br />
Bestuur «Gazet v. Antwerpen».<br />
20. Poert.<br />
Lippens.<br />
21. Jammer dat uw blad niet in 't<br />
Fransen is.<br />
Henen.<br />
22. Bwanta! Nwongo Kuekue panwgantla!<br />
Gandhi<br />
23. Sappig! Sappig.<br />
SaD.<br />
ENZ.<br />
ssoscoecccoooocoooooecoesoeeoosoooooeoeoosesooeceeoscc<br />
El Koekoek zal van zijn derden jaargang af alle meester- g|<br />
§§j werken van de wereldliteratuur publiceeren. Boek-Uil S|<br />
§H schrift over boeken. Koekoek schrijft de boeken. Als gj<br />
U eersten roman hebben wij Vermeylen's werk<br />
DE WANDELENDE JOOD<br />
1 gekozen. Vermeylen zelf zal er stom over staan hoe §g<br />
i geestig zijn geesteskind is.<br />
i Abonneer u om dat verbeterd oorspronkelijk werk te jj§<br />
m lezen !
KOEKOEK<br />
Ons bezoek aan de JlacaUm<br />
L'INVITATION A LA VALSE<br />
We verhaasten ons het bestuur der<br />
Floraliën te bedanken voor de attentie,<br />
die het ons heeft betoond door ons<br />
een kostelooze gunstkaart toe te sturen,<br />
die we slechts 50 fr., 30 fr., 10 fr.,<br />
7,5 fr., 5 fr., of 3 fr. hebben betaald.<br />
(Het komt er niet op aan). Het eene<br />
plezier is dan ook het andere waard<br />
en we willen daarom hier kort en bondig<br />
ons bezoek aan «flora's schatkamer»,<br />
zooals «Vooruit» het noemde,<br />
uiteenzetten.<br />
Het inrichtend komitee had er voor<br />
gezorgd, dat er voor iederen dag slechts<br />
120.000 toegangskaarten afgeleverd<br />
waren, gestempeld met den dag der<br />
geldigheid. Er was ook voor de Gentsche<br />
werkloozen gezorgd, die met een<br />
gunstkaart op een bepaalden achtermiddag<br />
toegang hadden.<br />
Den boerenbond had men zorgvuldig<br />
belet kaarten op te koopen of er<br />
mee te sjacheren. Alles was dus in de<br />
puntjes geregeld en liep van een leien<br />
dakje.<br />
De pers werd uitzonderlijk behandeld.<br />
Vooral de persfotografen. Ze<br />
mochten reeds van 's Vrijdag foto's<br />
nemen nadat een hooggeplaatst katholiek<br />
bestuurslid van het organisatiekomitee<br />
zijn oog had gesloten om niet<br />
te zien dat er een fotograaf den Donderdag<br />
al foto's nam en aldus op echt<br />
jezuïstische wijze zijn kollega's «een<br />
pater schilderde». Dat zijn al kleinigheden,<br />
die het leven aangenaam maken<br />
en die we niet genoeg waardeeren kunnen.<br />
OP BEIS<br />
De almanak wees aan: Zondagnamiddag,<br />
2 uur.<br />
Nadat we ergens te Gent een tiental<br />
minuten naar de tram hadden gewacht,<br />
kwam deze eindelijk aangehold.<br />
Het rijtuig zat echter propvol en er<br />
was geen middel er nog één haring<br />
meer op te laden.<br />
We waren verrukt over deze fijne<br />
verrassing der trammaatschappij en<br />
spoedden ons opgetogen te voet naar<br />
het stadspark. Er was geen enkele levende<br />
ziel te ontwaren. Neen, alleen<br />
eenige gendarmen te paard handhaafden<br />
de orde op de eenzame plaatsen<br />
en voorkwamen, dat we aangerand<br />
werden In de verlaten lanen of langs<br />
de sombere boschages door geheimzinnige<br />
struifcroovers.<br />
Af en toe vroegen we aan ons eigen<br />
den weg en belandden tenslotte na een<br />
half uur zoeken voor den grooten moemoederziel<br />
alleen zijnden ingang der<br />
floraües.<br />
DE BLIJDE INTREDE<br />
We waren een beetje verlegen zoo<br />
op het onverwachts gekomen te zijn<br />
en klopten schuchter op de ingangsdeuren.<br />
De conciërge was zeker gaan<br />
wandelen, want eenige politie-agenten<br />
verzochten ons een weinig te wachten<br />
en een paar uren «rootje te schuiven».<br />
We apprecieerden ten zeerste deze<br />
vriendelijkheid, die ons in staat stelde<br />
een weinig uit te rusten en de mooie<br />
deuren in oogenschouw te nemen.<br />
Na een uur op wacht te hebben gestaan<br />
hadden we den indruk, dat er<br />
ln de verte nog een tweede bezoeker<br />
naderde.<br />
eW vergisten ons. Niemand kwam<br />
meer.<br />
Wel voelden we ons omringd door<br />
een drummende honderdkoppige menigte,<br />
die stampte en vocht om binnen<br />
te geraken, maar dat was natuurlijk<br />
slechts zinsbegoocheling als gevolg van<br />
het feit, dat onze zenuwen eenigszins<br />
overspannen waren door het enthousiasme.<br />
EINDELIJK BINNEN!<br />
Op den duur kregen we kompassie<br />
met ons eigen en besloten maar eerst<br />
de warme serre van schele Tekka te<br />
bezoeken in 't café «De dubbele roze»<br />
zoo waren we ten slotte toch ergens<br />
binnengeraakt.<br />
Om onze vreugde daarover te luchten<br />
trakteerden we de serveuze met<br />
een «quart spa»-voor-twee.<br />
Ze toonde ons vele merkwaardigheden<br />
en vetp!anten, mos, struikgewas,<br />
zeegras, oostersche vruchten en andere<br />
specialiteiten van het huis. Haar ondulation<br />
permanente wedijverde wat parfum<br />
betreft, met de fijnste anjelieren.<br />
We waren waarlijk in onzen hof. Ongelukkiglijk<br />
konden we de floraliën niet<br />
in al onderdeelen bezichtigen. Opeens<br />
ging een deur open en Dr. Pangloss<br />
stuikte binnen...<br />
— Geef mij een bocksken en toon<br />
mij de Italiaansche sektie, kommandeerde<br />
hij, zonder van ons notitie te<br />
nemen.<br />
Diep gegriefd over deze verraderlijke<br />
miskenning verlieten wij de tentoonstelling<br />
met een cactus in de keel en<br />
een ajuin in het hart.<br />
De tranen ontsprongen ons bijna de<br />
neusgaten, maar we hielden ons kloek.<br />
We zouden ons wreken.<br />
En terwijl Dr. Pangloss zich naar<br />
den eeretrap begaf met het dienstertje<br />
haalden we onzen «Vooruit» te voorschijn.<br />
— Helaba, wat vindt ge van de volgende<br />
annonce? riepen we zoo luid<br />
mogelijk; En we lazen voor:<br />
«Engelsen zakenman<br />
welke het inzicht<br />
heeft de Genteche<br />
Floraliën te bezoeken,<br />
zoekt vrouwelijke<br />
gids. Gewenscht loon<br />
per dag en foto sturen.<br />
Bureel blad, letter<br />
J. B. 5600 »<br />
— « Dat is mijn kaliber! » antwoordde<br />
het lieve kind, «O yes, mein gartenofflcler!»<br />
En ze vertrok dadelijk met ons naar<br />
de redaktie, Pangloss aan zijn lot overlatende,<br />
die moedeloos ineenzonk op<br />
de onderste trede.<br />
— «Geef mij nog een bocksken»<br />
hoorden we hem nog stotteren. «Ja<br />
madame, geef mij er neg eentje, want<br />
een mensch krijgt dorst van al dat<br />
sukses!<br />
HET SUKSES<br />
De bijval was overweldigend en niet<br />
te beschrijven. Om onze machtelooze<br />
bewondering toch te uitenen, grijpen<br />
we naar «Het Volk» van Zaterdag 29<br />
April en knippen er het volgende uit:<br />
c Zondag verleden hebben de<br />
vrouwen wederom wat uitgericht!...<br />
Drummen en stampen, de houten<br />
afsluiting doorbreken en, lijk een<br />
bende goelen de Floralies invallen!<br />
Zoo is 't! Kort en bondig. Plastisch.<br />
Verheven en objektief.<br />
We kunnen niet anders dan ons bij<br />
goelen neerleggen, maar het schijnt<br />
dat er toch nogal eenige mannen hun<br />
pluimen hebben bij verloren. Soit.<br />
Het was een sukses te meer.<br />
De duizenden vreemdelingen, die de<br />
tentoonstelling bezochten, wisten overigens<br />
niet hoe ze hun tevredenheid<br />
en hun bewondering moesten betuigen,<br />
zoodanig waren ze onder den indruk.<br />
In hun algemeene consternatie<br />
stuurden er eenige gepeperde klachten<br />
naar hun onderscheiden konsulaten.<br />
Deze blijken van sympathie werden<br />
echter bij de andere huldetelegrammen<br />
geklasseerd.<br />
Maar misschien denken onze lezers<br />
dit dit slot niet past en dat we beter<br />
zouden vertellen hoe we uitgespeeld<br />
zijn met onze vrouwelijke gids uit «De<br />
dubbele roze»?<br />
Welnu ziehier: toen we ons de<br />
schoonste . merkwaardigheden lieten<br />
toonen, dachten we plots aan de bloemen<br />
en riep in 't Engelsen:<br />
— Flower! Flower!<br />
— Wadde, zei ons pertlg gidsken,<br />
flauwer, flauwer? Als ge zoo'n flauwe<br />
zieverirs zijt is 't notink!<br />
En ze 'iet ons staan met onzen<br />
schoonen ticket, die we "s morgens<br />
hadden gekocht aan vier voor vijf<br />
frank.<br />
Daar stonden we nu met ons Engelsen,<br />
met onzen heeten petater in<br />
onzen mond en met ons pond schijtkersenl
— é KOEKOEK —<br />
MARINUS EINDELIJK VRIJ<br />
——— VAN ONZEN MEDEWERKER BIJNA TER PLAATSE =<br />
Verleden week was de vrijstelling<br />
van Peelman, die 6 jaar onschuldig<br />
had geboet voor een moord, door den<br />
bandiet Osselaere te Gent gepleegd,<br />
de sensatie van den dag.<br />
Onze vriend Marinu. 1<br />
: De Rijcke heeft<br />
in «Vooruit» met handen en voeten geijverd<br />
om die rechterlijke dwaling te<br />
doen eindigen en een onschuldige in<br />
vrijheid te doen stellen.<br />
Ten einde ons over de zaak beter<br />
in te lichten, besloten we Marinus<br />
te gaan interviewen in het prison te<br />
Leuven, waarin hij tijdelijk vertoefde.<br />
We slenterden rondom de gevangenis<br />
en bij tussohenpoozen liep ons een<br />
koude rilling door het lichaam.<br />
Het was beginnen regenen en het<br />
vroor.<br />
We hoopten iemand van het personeel<br />
der gevangenis te ontmoeten om<br />
toch iets meer te vernemen.<br />
Langzaam kropen de minuten voorbij.<br />
Het werd 5, 6 en 7 uur, en nog<br />
hadden we niets vernomen. Onwillekeurig<br />
dacht ik aan het kinderverhaal<br />
«Alibaba en de 40 roovers-. Konden<br />
we ook maar zoo een tooverlormuul<br />
vinden als in het sprookje<br />
waardoor de boom zich opende bij de<br />
spreuk «Sesam, open u» en toegang<br />
verleende tot het ho!.<br />
Helaas het hol bleef dicht en we<br />
moesten er een ander zoeken.<br />
Maar toch stellen we hier de vraag:<br />
Kan er in dit geval sprake zijn van<br />
een rechterlijke dwaling in den vollen<br />
zin van het woord?<br />
Neen!<br />
Het nieuw onderzoek zal voorzeker<br />
uitwijzen, dat het parket is misleid<br />
geworden.<br />
We keerden dan ook onverrichter<br />
zake terug.<br />
* « 9<br />
Een paar dagen nadien gingen we<br />
hem opzoeken .e Gent.<br />
We vroegen hem zijn konklusie.<br />
— Ik heb er nog geen, ge moet 3<br />
weken wachten, zei hij.<br />
— Hoezoo?<br />
— Ja, volgens Dr. Dejust, in zijn<br />
boek «Etude comparative des méthodes<br />
de recherche du sang ei médicine<br />
légale» heeft men 18 dagen noodig<br />
om tot een konklusie te komen.<br />
Nogmaals keerden we dus met ledige<br />
handen terug.<br />
* • »<br />
Om meer te weten over de hypothesen<br />
die deze affaire duister maakten,<br />
raadpleegden we «Vooruit» van<br />
den 25n en lazen er nagenoeg het volgende<br />
in:<br />
Hij kan een pederast zijn geweest,<br />
maar hij was een goed zoon.<br />
Dat men dus maar zijn velleden onaangeroerd<br />
late.<br />
Dat was toch al iets, maar we zou<br />
den niet rusten alvorens moe te zijn.<br />
We waren nu overtuigd dat Marinus<br />
niets te maken had met Alibaba en<br />
een schrijven van den Indischen konsuul<br />
uit Matadi stelde ons daaromtrent<br />
gerust. De Grieksche zeden hadden<br />
hem dus nog niet bedorven, god<br />
zij dank!<br />
Zijn vrijlating was dan ook maar een<br />
kwestie van minuten.<br />
Het werd 5, 6 er 7 uur, maar nog<br />
vernamen we niets.<br />
* * *<br />
Weer is een dag verloopen.<br />
Het is juist 4.30 uur.<br />
Hij is zeer ontroerd. Met betraande<br />
oogen en een krop in de keel spreekt<br />
van krisis moeten we goed zijn voor<br />
iedereen.<br />
Wie eventueel een beschikbaar plaatvaat-raad<br />
bij adellijke families, enz.,<br />
seken weet, zóoals leeraar in tooneelspeelkunst<br />
of ander komediespel, pri-<br />
hij ons aan. Onmiddellijk neemt hij<br />
plaats in «Vooruit's» auto en begeeft<br />
zich naar de lokalen van het blad<br />
«Vooruit», waar wij met hem een eerste<br />
persgesprek hebben.<br />
Hij vertelt ons dat de heer Verhuist<br />
hem twee kostumen ter hand stelde,<br />
alsook een som van 200 fr.<br />
Een half uurtje na zijn invrijheldsstelling<br />
komt hij meer, laat ons zeggen<br />
tot het bewustzijn, er dan kan hij ons<br />
vertellen hoe hij vernam dat Osselaere<br />
bekentenis had afgelegd.<br />
We trakteeren elkander en zeggen<br />
mekaar tot weerzien.<br />
Het is juist 6 uur twaalf minuten<br />
en 89 sekonden.<br />
sooooeooeosooeoeeccosoooscoseeoooceocsoooeoeosososooooc<br />
HET DERDE RIJK<br />
Teekenlng van<br />
G. v. Raemdonck<br />
In «De Notenkraker»<br />
Als Duitschland heelmaal gezuiverd,zal zijn<br />
9soooes>sccccoososooooscoccosoccccoscccooeoocoosoeooos<<br />
IN DEZEN TIJD<br />
etc, laat het weten aan Herman Teirlinck,<br />
werklooze letterkundige.<br />
Elke bijkomende betrekking zal door<br />
het slachtoffer in dank worden aanvaard.
KOEKOEK 7<br />
9toe zalig, zaa geliefd te zifa ƒ<br />
VERTELLING DOOR JOHN TAILOR<br />
Toen ik verleden zomer te Monte-<br />
Carlo in het hotel «1'Aurore» logeerde<br />
was daar zekeren namiddag 'n pracht<br />
van 'n engelachtig vrouwtje aangekomen.<br />
Op 'n gegeven oogenblik kwam<br />
ik uit mijn logeerkamer, terwijl zij<br />
bezit nam van de hare, die vlak naast<br />
de mijne gelegen was. Of zij wellicht<br />
met 'n mannelijk toezichter was aangekomen,<br />
dat wist ik niet. Hoewel iV<br />
iemand ben, die niet zoo dadelijk<br />
nieuw gezelschap betracht, moet ik<br />
toch zeggen dat ik zulk'n prachtstei<br />
graag aan mijn firmament had gewenscht.<br />
Te meer daar ik 'n hartstochtelijk<br />
bewonderaar van natuurschoon<br />
ben. Het toeval wilde, dat ik<br />
haar dien dag heelemaal niet meer te<br />
zien kreeg. Ik had gehoopt haar 's<br />
avonds op het Beethovenkoncert. dai<br />
in het Casino gegeven werd, te ontmoeten;<br />
maar daar was zoo verbazend<br />
veel volk, dat ik haar bezwaarlijk had<br />
kunnen zien. Wat me bij haar zoo<br />
bijzonder had getroffen was hare sculpturale<br />
schoonheid, die fijnheid van<br />
lijn, dat mooie als van porcelein<br />
vormde gezicht, die gracieuze soepelheid<br />
van beweging, kortom 'n wonderbare<br />
schoonheid om 'n Michel Angelo<br />
te doen watertanden! Ten minste dien<br />
indruk had zij op mij gemaakt. Want<br />
het gebeurt wel méér dat zoo'n eerste<br />
enthousiasme wel eens overslaat in 'r><br />
O, neen, 't is toch dat niet!» Begrijpt<br />
u?... Immers de grilligheid van 'n<br />
mensch is van 'n oneindige verscheidenheid.<br />
Ik behoor echter toevallig<br />
niét tot degenen die zoo direkt voo'<br />
'n brandend enthousiasme zonder door<br />
slaande motieven vatbaar zijn. Hierop<br />
zoudt U misschien kunnen antwoorden:<br />
«Uw doorslaande motleven hebben<br />
mogelijk voor ons niet dezelfde<br />
waarde». Dat kan ook waar zijn. Laten<br />
we dan dat aannemen. Waarom<br />
zou men in de wereld soortgelijke meeningsverschillen<br />
niet steeds op 'n akkoordje<br />
gooien?... Ik was dus voor dat<br />
wezen heel en al in bewondering, die<br />
onder de uitvoering van Beetlv.vgeniale<br />
muziek nog scheen te stijgen..<br />
Na afloop van het koncert had ik geen<br />
lust om nog, zooals gewoonlijk, lang?<br />
de palmenlaan te kuieren. Ik ging<br />
regelrecht naar m'n hotelkamer om<br />
me dadelijk te ontkleeden en me in<br />
pyjama voor het open raam te zetten,<br />
waar ik 'n sigaret opstekend, den<br />
prachtigen sterrenhemel kon bewonderen.<br />
Het was 'n zoele, héérlijke avond!...<br />
In de kamer naast mij, deze van m'n<br />
schoonheidskoningin, was alles doodstil...<br />
Even geluisterd aan de verbindingsdeur<br />
waarvoor 'n kleerkast staat...<br />
Niets te hooren... Wellicht reeds sla<br />
pen of nog niet thuis... Maar zoo<br />
kwam deze gedachte pas door m'n<br />
brein, of daar wordt de deur van bedoelde<br />
nevenkamer geopend en hoor<br />
ik daar iemand binnen komen. Ik<br />
hoor ook 'n vrouwenstem iets murmelen,<br />
en terzelfdertijd wordt de deur<br />
gesloten. Zij is teruggekomen... Echter<br />
niet alleen, want ik hoor haar duidelijk<br />
zeggen : «Nu, schat, ge zijt zeker<br />
wel erg blij, dat uw vrouwtje terug<br />
bij u is?... Ge kunt me niet lang<br />
missen, he?... Maar ik u toch ook niet,<br />
hoor, mon diable chéri!» En tegelijkertijd<br />
klonk er 'n zoen van 'n gehalte,<br />
dat ik er heelemaal van m'n<br />
zelfstandigheid door geraakte.<br />
Heilige Sinte Pieter! dacht ik bij<br />
mezelf, wie weet hoe wreed ze mij<br />
hier op de proef gaan stellen!... En<br />
inderdaad, direkt daarop volgde daar<br />
'n vloed van de liefelijkste hoedanigheidswoorden<br />
eigen aan 'n jong getrouwd<br />
paar, dat nog volop z'n wittebroodsweken<br />
uitvierde, of als van 'n<br />
vurig liefhebbende vrouw, die haar<br />
amant nu eerst eens hartstochtelijk<br />
in de armen prangde.<br />
Voor mij was dit gebeuren aanvankelijk<br />
een geweldige beproeving. Natuurlijk,<br />
als men zulke sympathieke<br />
vrouwenstem dingen hoort zeggen als:<br />
«M'n lieve, beste Lou-lou, kom, geef<br />
uw vrouwtje, die u zoo erg vertroetelt,<br />
eens 'n zoentje!» Maar hij, die ijskoude<br />
rakker van 'n Lou-lou, die marmerkille-egoïst,<br />
sprak geen enkel<br />
woord, gaf zelfs geen kik!. Hoe is het<br />
mogelijk zoo krimlneel onverschillig<br />
te blijven, wanneer men door zoo'n<br />
goddelijk wezen geliefkoosd wordt?...<br />
Zij scheen echter door zijn doodsch<br />
stilzwijgen in het minst niet te zijn<br />
teleurgesteld. Want wéér kwam het<br />
tot 'n herhaling van : «Eh bien, mon<br />
diable chéri, kom, leg u nu liefjes<br />
naast uw vrouwtje!» Daarop hoor ik<br />
*n zacht gekraak als van iemand, die<br />
zich te bed legt... Enfin, zeg ik bij<br />
me zelf, beantwoordt de vlegel die<br />
zalige uitnoodiging nu nog niet?! Die<br />
rekel is toch zeker g- idioot? En<br />
nog gaf zij het maar niet op, wéér zei<br />
ze met haar muzikaal geluid en volle<br />
hart : «Kom nu, m'n lieveling, gauw<br />
in uw vrouwtje's arm,... zóó» Oei, oei,<br />
oei! wat 'n hemelsche invitatie!! En<br />
die vervelende vent die aldoor maar<br />
geen bek open doet! Wat 'n niksnut,<br />
wat 'n kaffer!! Ik had het hem zoo<br />
willen toeschreeuwen!... Hoe is het<br />
toch mogelijk dat 'n zoo allercharmantst<br />
vrouwtje zoo dol van 'n dergelijk<br />
stuk man kan zijn?...<br />
Sommige vrouwen zijn toch waarachtig<br />
onbegrijpelijk-ondoordringbaar,<br />
aangezien zij toch heelemaal geen<br />
snars antwoord van dien lammeling<br />
krijgt... Wat doet hij dan naast haar?<br />
Hoe kan zij nu toch maar eenigszins<br />
voor zoo'n mispunt in extase zijn?...<br />
Mysterie!... O, er ging 'n licht bij<br />
me op!... Ja, dat kan het zijn : hij<br />
is misschien 'n doof-stomme. Wie<br />
weet... Hij zal aldoor naar haar mond<br />
zitten kijken en dan de door haar verlangde<br />
pantomine uitvoeren. De ongelukkige!...<br />
Maar neen, de «gelukkige»,<br />
want de ongelukkige ben ik,<br />
ik!... En terwijl ik in m'n zenuwoverprikkeling<br />
nog den moed heb naar<br />
motieven te zoeken, die hem zouden<br />
kunnen verontschuldigen, hoor ik daar<br />
achter de kast nog slechts enkele<br />
zwakke kuchjes... en kort daarop 'n<br />
licht gesnork, vermoedelijk zijn gesnork,<br />
omdat ik niet kon veronderstellen,<br />
dat 'n engel als zü ooit zou<br />
kunnen snorken... Daar zat ik nu, als<br />
'n verlatene, heelemaal alléén, zonder<br />
iemand tegenover me, waaraan<br />
ik m'n gevoelen kon meedeelen... Och,<br />
waarom is 'n mensch ook zoo dom<br />
van te willen luisteren naar gesprekken<br />
en geluiden, die hem eigenlijk<br />
volstrekt niet aangaan?... Waarom<br />
was ik niet op het terras van een of<br />
ander café blijven zitten, zooals ik<br />
dit gewoonlijk deed?... De had dus<br />
maar m'n verdiende straf. Toch liet<br />
het denkbeeld, om 's anderendaags<br />
's morgens op den loer te liggen, ten<br />
einde die kille-stomzwijgende kerel in<br />
levenden lijve te zien, me niet los...<br />
Die voldoening wil ik dan toch smaken,<br />
en dan zal ik me meteen kunnen<br />
overtuigen of hij eigenlijk wel zoo<br />
schoon is, dat hij die reusachtige liefdesbetuigingen<br />
van dat allerliefste<br />
schepsel waard is. In die afwachting<br />
en de hoop te kunnen slapen, leg ik<br />
me te bed...<br />
Toen ik den volgenden morgen wakker<br />
werd, was hetzelfde spektakel<br />
weer volop aan gang, en wéér was het<br />
van : «Mon petlt chou, langs hier, en<br />
«Mon diable chéri» langs daar! En<br />
dat op m'n nuchtere maag!! Om dol<br />
te worden!!... Tk spring m'n bed uit,<br />
maak vlug m'n toilet, en stel me op<br />
vinkenslag tot het zonderlinge paartje<br />
hun logeerkamer zou verlaten. Zóó<br />
sta ik pas gereed, of de deur van hun<br />
kamer wordt geopend. Tegelijkertijd<br />
wip ik mijn kamer uit zoodat ik ineens<br />
vis-a-vis tegenover hen sta!...<br />
Nee, maar!... Ik stond geslagen!...<br />
Weet u wat voor 'n rakker die fameuse<br />
geliefkoosde Lou-lou was?...<br />
Niet om te gelooven! : .'n Vlerpootige<br />
«Pékinois», haar schoothondje!!...<br />
Hoe dom verkeerd men soms kan<br />
luisteren I
8 KOEKOEK<br />
Er zijn geen kinders<br />
meer<br />
Dezen keer is het DE GENTE<br />
NAAR, die met een nieuw argument<br />
komt voor de stelling, dat<br />
er geen kinders meer zijn.<br />
We lazen vóór enkele dagen:<br />
De moeder van den kleine<br />
welke in zwangeren toestand<br />
verkeert viel in bezwijming getroffen<br />
door een zenuwkrisis.<br />
Ge moet goed verstaan: «de<br />
kleine, welke in zwangeren<br />
toestand verkeert...»<br />
Ja, ja... en 't is nog goed, dat<br />
de socialisten niet beschuldigd<br />
worden van die misdaad!<br />
Feestelijk<br />
HET HANDELSBLAD geeft verslag<br />
van een pastoorsf eest te Zwijndrecht.<br />
Dat moet daar nogal iets<br />
geweest zijn! Lees:<br />
Woensdag 26 April, zou voor<br />
Zwijndrecht van groote beteekenis<br />
zijn. Daarom ook, van<br />
als de zone door 't grijze morgenzwerk<br />
boorde, werden de<br />
handen uit de mouwen getrokken<br />
om een feestelijk uitzicht<br />
te scheppen.<br />
't Is in alle geval ook in feestelijke<br />
taal geschreven: die borende<br />
«zone» door 't grijze morgenzwerk;<br />
de handen, die uit de mouwen<br />
werden getrokken... Enfin, 't kan<br />
maar goed geweest zijn!<br />
Dankbare herinnering<br />
HET NIEUWS VAN DEN DAG<br />
ls natuurlijk altijd vriendelijk<br />
voor den paus. Zoo schrijft het:<br />
Wij hei-inneren nog hoe de<br />
Pausen altoos den «uitzinnigen<br />
bewapeningswedloop» scherp<br />
hebben aangeklaagd:<br />
Zeker. Zoo is het. En niet anders.<br />
Wij herinneren ons bij voorbeeld<br />
ook, dat de Pausen altoos de uitzinnige<br />
wapens hebben gezegend.<br />
En die dubbele werking, aanklacht<br />
en zegening, bewijst eenvoudig, dat<br />
d« pausen altoos konden slaan en<br />
genezen.<br />
VAM AMDtRth<br />
Humanitarisme<br />
De «Volksgazet» vertelt in verband<br />
met een aanval te Antwerpen<br />
tegen Van Severisten, dat bij<br />
het lossen van een revolverschot<br />
«niemand gelukkig gekwetst<br />
werd...»<br />
Wij kunnen dat begrijpen. Nooit<br />
wordt iemand gelukkig gekwetst!<br />
In denzelfden aard<br />
Over dezelfde evenementen<br />
schrijft «Het Laatste Nieuws»<br />
«Ook de ruiten van een belendend<br />
huis, waar een behangerszaak<br />
gevestigd is, moesten<br />
het ongewild ontgelden».<br />
Willen of niet willen, de ruiten<br />
ontgolden het dus. Maar hadden<br />
die ruiten zich nog wat wilskrachtiger<br />
aangesteld, zij zouden de aanvallers<br />
zeker op de vlucht hébben<br />
gejaagd.<br />
De ekonomische<br />
wereldconferentie<br />
Onze redaktie heeft onlangs in alle<br />
geheim, ten einde geen afgunstigen<br />
te maken, een publieke prijsvraag uitgeschreven.<br />
Als op te lossen raadsel<br />
werd opgegeven: Wat is een ekonomische<br />
wereldkonferentie?<br />
De ingekomen antwoorden zijn echter<br />
meestal beneden alles gebleven.<br />
Ziehier een paar van de beste exemplaren,<br />
die we dan ook met een vertroostingsprijs<br />
beloond hebben:<br />
Rosf.en Telesfoor: Een eechonomiekschge<br />
konfrense is een spelfiejaze op<br />
koste van de keunijnk om elkanders<br />
staat van gezontijt en dendiene van<br />
tameerekaans bier te konstateuren.<br />
Dr. Pangloss (12 uur 's nachts): De<br />
ekonomische wereldkonferentie? Hocus<br />
pocus 3758424 x a b gedeeld- door de<br />
som der leege portemonees.<br />
De prijs van 't verstkomende werd<br />
toegekend aan onzen vriend Jozef De<br />
Lille, voor den volgenden boterham:<br />
Gelijk een moeder met haar<br />
dochter nagaat, wat mer. 's morgens<br />
gaat eten, en 's middags zal<br />
gereed maken, en met de restjes 's<br />
avonds zal gedaan worden, of die<br />
's anderendaags zullen gebruikt<br />
worden, en of er nog kolen in<br />
huis zijn en patatten, zoo gaat het<br />
op de ekonomische wereldconferentie<br />
gaan.<br />
Gelukkige gevolgen<br />
van de Gentsche<br />
Floraliën<br />
Kribbebijter van de GAZETTE<br />
VAN GENT is geen azijnpisser. Hij<br />
is naar de Floraliën gegaan en<br />
schrijft:<br />
Nevens mij wandelde een<br />
vrouw die in den «hoogsten<br />
hemel» was. Zijt gij kontent<br />
om de Floraliën te zien? vroeg<br />
ik.<br />
«Comme ci, comme ca...<br />
maar bijzonderlijk omdat ik<br />
mijn man heb kunnen wegspelen!*<br />
klonk het.<br />
Gij ziet het, de Floraliën<br />
hebben nog een deel menschen<br />
gelukkig gemaakt...<br />
Ja maar, al diegene die niet<br />
binnen kwamen?<br />
Wel die kochten in stad een<br />
pot bloemen als souvenir... en<br />
te huis zal het kermis geweest<br />
zijn!<br />
Ziedetzie!<br />
We hopen nu maar alleen, dat<br />
die gelukkige vrouw Kribbebijter<br />
heeft gerust gelaten.<br />
Klaar als pompwater<br />
Monseigneur Doctor Mich. d'Herbigny<br />
(herlees a. u. b.), — die<br />
naar we lezen in het blad<br />
der Vlaamsche gentlemen, DE<br />
STANDAARD — voorzitter van de<br />
pauselijke kommissie «Pro Russia»,<br />
schreef een artikel over «Het godloos<br />
kommunisme als wereldbescherming»,<br />
waarin we lezen:<br />
Zij blijven vol vertrouwen<br />
omdat hun geloof hen zegt<br />
dat de eindoverwinning zal<br />
toekomen aan de volkeren en<br />
aan de individuen zoowel als<br />
aan geheel de menschheid van<br />
wege hun vereeniging met<br />
Kristus den Verlosser, dcor<br />
hun gelijkvormigheid met Hem<br />
om aan te vullen, zooals Sint<br />
Paulus zegt, wat aan het lijden<br />
van Kristus ontbreekt.<br />
Hebde 't vast? Is 't nu niet klaar?<br />
Trek uwen adem op en lees dan<br />
eens van achter naar voor, het zal<br />
u misschien duidelijker zijn.
KOEKOEK<br />
M. PONCELET opent de vergade M. RUBBENS. — Ik kan mijn ge M. JASPAR. — Niksmendalle stemring<br />
te 2 uur.<br />
dachte toch niet zeggen als ik niets men, 't Is uit en amen. Deurwaarders,<br />
M. PONCELET. — Ha, ge zijt daar? weet.<br />
brengt het eten binnen.<br />
Welkom, welkom. De socialisten zijn M. JASPAR. — Wie vraagt er naar (De deurwaarders verschijnen met<br />
den eersten <strong>Mei</strong> gaan vieren, en we uw gedachte!<br />
biberons ofte zuigflesschen).<br />
zullen dus op ons gemak zijn.<br />
M. RUBBENS. — Tot mijn laatsten M. MARCEL JASPAR. — Ik ben een<br />
M. DHAVE. — 'k Heb zoo zeer aan ademtocht zal ik mij blijven verzetten vooruitstrevend liberaal, ik wil geen<br />
mijn buikske.<br />
tegen...<br />
biberon, ik wil mijn vrijheid behou<br />
M. COELST. — Wacht, 'k zal u een M. SAP. — Toe toe, flauwe kul', ik<br />
den.<br />
lavementje zetten, mijn ventje. heb dat ook gezegd.<br />
M. DEVEZE. — Pas op, wat hebt<br />
M. DE SCHRIJVER. — Oei, oei, M. MARCK. — Jamaar, gij hebt een<br />
ge beloofd? Hebt ge 't weeral vergeten?<br />
Als ge van uw neus maakt zal<br />
ik ook, 'k heb krampkes in mijn buik. minister-portefeuille gekregen.<br />
Jennissen minister worden en gij niet.<br />
M. DEVEZE. — Ja maar, wat be- M. JASPAR. — Nu zijn er geen porteekent<br />
dat? Kunnen wij het land redtefeuilles meer.<br />
M. MARCEL. — Bi vraag tenminden<br />
met zulke soldaten.<br />
ste toelating om een oppositie-artikel<br />
M. RUBBENS. — Ik...<br />
te schrijven in de «Dernière Heure».<br />
M. JASPAR. — 't Is niets, 't Zal M. LIPPENS. —'Gij niksmendalle.<br />
rap over zijn. Ze hebben de demokra-<br />
M. JASPAR. — Doe daar wat ge<br />
Gn zijt een schoelie. (Lippens loopt<br />
tische beginselen ingezwolgen en ze<br />
wilt. Maar hier moet gij orde en<br />
naar Ruibbens, grijpt hem bij den<br />
kunnen ze niet goed verteren. Dat zal<br />
tucht bewaren.<br />
schabernak en sleept hem buiten.<br />
hun een les zijn. In 't vervolg zullen<br />
M. MARCEL. — ALlez, geef mij dan<br />
M. LIPPENS (tot de deurwaarders)<br />
z(j maar den kost meer nemen dien<br />
maar een biberon.<br />
— Smijt hem in den koolkelder bij de<br />
wij hun zullen geven.<br />
muizen.<br />
M. DEVEZE. — Hoe schoon is het<br />
M. DEVLEESCHAUWER. — Ja, en<br />
zicht van zulk een Kamer. Daar zit*gij<br />
Voila. En als er nu nog een piept<br />
ik zou een tsjoezeke willen.<br />
nu allen aan uw gezonde zuigflesch<br />
zal het zoo gemakkelijk niet afloo-<br />
M. DE GERADON. — En & mijn<br />
te zabberen, en mijn hart zwelt wanpen.<br />
pappeke.<br />
neer ik u zoo allen vereenigd werken<br />
M. POULLET. — Och, er piept nie zie voor het welzijn van het vader<br />
M. TIBBAUT. — Ikke ikke zou een mand. Ge moet geduld hebben -met land. O, moesten de Duitschers zien<br />
tetje willen...<br />
kinders.<br />
met welke patriottische geestdrift gij<br />
M. DE BROQUEVTLLE. — Dat M. DEVEZE. — Geduld? 't Is altijd aan uw flesch tsjoest, zij zouden wel<br />
hebben wij niet. Ge zult moeten kon geduld! In 't leger zouden wij daar aarzelen ons aan te vallen!<br />
tent zijn met wat wij u geven.<br />
een gang mee gaan!<br />
M. PONCELET. — Wat zie ik M.<br />
M. PONCELET. — Kon.i nu allen M. JASPAR. — He. incident is ge Allewaert? Gij hebt uw zeeverlap niet<br />
braaf binnen en zet u. Maenhout sloten. De volmacht is dus goedge aan?<br />
snuit uw neus en gij Heyman ge moet keurd.<br />
M. LIPPENS. — Nondedju!<br />
zwijgen of Jaspar zal zich kwaad ma M. PONCELET. — Wij-zullen er over M. ALLEWAERT. — Hi, hi, hi<br />
ken. Zoo, allen op uw plaats.<br />
stemmen.<br />
(snikt).<br />
(De liberalen, konservatieven en<br />
.». ... •.....••..»..,.•..•......»•... .f....................*..t.....<br />
kristen demokraten kruisen de armen<br />
M. PONCELET. — Wat is er?<br />
'TTVTVVVT . VTVTTT'.'T'i'ï'i V.'T'. V'<br />
en luisteren).<br />
M. ALLEWAERT. — Hi, hi, 'k heb<br />
M. DESMEDT. — Papa, papa Ponce-<br />
van 't verschot in mijn broek...<br />
let, die stouterik van de Wouters<br />
M. JASPAR. — Vooruit Heyman,<br />
d'Oplinter kriebelt mij!<br />
ga met Allewaert naar buit_n en help<br />
M. PONCELET. — Dat hij oppast,<br />
het hem uitwasschen.<br />
of we steken zijn broek af!<br />
M. HEYMAN. — Ja, mijnheer.<br />
M. DE WOUTERS. — 't Is nie ik, 't<br />
M. JASPAR. — En een beetje rap,<br />
is Smedtje die begon is. Hi, hi, hi!<br />
anders kernen de socialisten terug en<br />
M. DEVEZE. — Genoeg, of we zet<br />
dan moeten we weer diskuteerent<br />
ten een mltrailleuse bij den voorzitter.<br />
M. PONCELET. — Tot slot van deze<br />
M. PONCELET. — Het woord is aan<br />
heuglijke vergadering zullen we nu elk<br />
M. Jaspar om zijn plan van volmacht<br />
zijn liedje zingen. De liberalen eerst.<br />
uiteen te zetten.<br />
M. JASPAR. — Ik zal kort zijn. Ik<br />
vraag de volmacht voor mijn plan.<br />
M. MARCK. — Welk plan?<br />
DE LIBERALEN (In kosr). — O Vaderland,<br />
oho edel land der Belgen...<br />
M. PONCELET. — En nu de katholieken.<br />
De serieuze katholieken.<br />
M. JASPAR. — Vermits ik de volmacht<br />
vraag voor het plai. moet ik u<br />
mijn plan niet vertellen, anders heb<br />
ik er de volmacht niet voor noodig.<br />
M. HEYMAN. — Zeer wel, en we<br />
mogen volle vertrouwen schenken aan — Hoe is het hem godsmogelijk ge<br />
onzen boezemvriend M. Jaspar. weest zoo'n krab van een vrouw te<br />
M. RUBBENS. — Ik zou toch het trouwen!<br />
een en het ander willen weten.<br />
— Zeg eens... ze heeft 200.000 fr.<br />
M. JASPAR. — Gaat ge zwijgen, rente per jaar!<br />
snotjongen! Ge zijt veel te klein om — Ah! zoo... Ja, dat verdient wel<br />
alles te weten.<br />
wat schadevergoeding...<br />
DE KONSERVATIEVEN. — Zij zullen<br />
haar niet '- ".bben. de schoone ziel<br />
van 't kind...<br />
M. PONCELET. — En zullen de<br />
kristen-demokraten nu ook braaf hun<br />
liedje zingen?<br />
DE KRISTENEN. — Ave ave, Ave<br />
Ja-haspar! Ave, Ave, Ave hé Jaspar!<br />
M. PONCELET. — Zeer wel, en ge<br />
kunt nu uw vrijen tyd gebruiken om<br />
aan uw kiezers te gaan vertellen wat<br />
ge gedaan hebt voor hun welzijn.<br />
I
10 KOEKOEK<br />
.Scteueo- aan- JUeckeu^<br />
tol<br />
— Vinde nie, nu da ze toch gejeel<br />
den boel aan t'omterlavtjte zijn, dat<br />
de mooment is van de gaazeten ook<br />
ne keer op uldere kop te stellen of<br />
teminste van de menschen tagterste<br />
veure te leere leezen geleik de letterzetters?...<br />
— Wat vertelt ge daar, Pier?<br />
— Ke weete nie of dade der al op<br />
gelet ebt, maar op d'eeste blaare van<br />
de gaazetten zfjnt teegewoordich al<br />
kriepsen en moeskes en de leute koomt<br />
mar in tagtergat tusgen d'anonses mee<br />
de plaasters teegen d'aaksteroogen en<br />
de pilen teegen de agterstallige afelres<br />
van tfrouwvolk.<br />
Kebbe ezoo in mijn gedagt moeste<br />
ze tniews ne keer op teinde van ulder<br />
gaazete stellen, dat ter ten elft plezierieger<br />
zout uitzien...<br />
— Inderdaad, Pier, de meeste berichten<br />
zouden tegenwoordig niet misplaatst<br />
zijn tusschen de remedies tegen<br />
lintworm of schele hoofdpijn.<br />
— G'ebt beiveurbeelt dade oover<br />
den ferjaardach van Ietelerre. Ebde<br />
gezien da ze hem te Berlein een linde<br />
geplant ebben? Niets beter teege de<br />
gale of een poose lindentee. Tschgeint<br />
daljeur de ze in Duitslant teegewoordich<br />
nogal van die kwale aangetast<br />
zijn. Keik maar naar tgeen da gebeurt<br />
is in Dortmunt, waarda de polie-<br />
ZOERNAL PARLEE<br />
se twintich duust gaazeten aangesleegen<br />
eeft en den dierekteur in de kassemistroel<br />
gedraajt, omdat hij Ietelerre<br />
zijn poortret gegeeven eeft mee een<br />
gemeene uitdrukinch op zijn fotozeenieks<br />
gelaat. Ter zou meschgien ne<br />
keer op te peize valen van diene maatreegel<br />
nie aleene op de schgoonijtskeuninginen<br />
toe te passen geleik da het<br />
tot hiertoe de ge'weunte is, maar ook<br />
op de onschguldige slagtoofers wiens<br />
giebe daagelijiks dient om de triestige<br />
artiekels op te fleuren en tsanderendachs<br />
u booterammen in te draajen.<br />
A, propoo tware meschgien de mooment<br />
om ne keer aan diene footograaf<br />
van ulder Koekoeksken de goeje raat<br />
te geven van zijnen apereil een beetse<br />
zuuster te zetten als tgebeurt dat hij<br />
mijn vaader in zijnen opzektief te<br />
stekken eeft... Want sedert dat hij<br />
tmiekpunt is geworden van ulder<br />
belankstellinch laat hij leeleik zijn<br />
pluimen hangen... In de plaatse van<br />
zijn toeren in tpebliek te fertoonen ist<br />
hij teegewoordich verpligt van ulder<br />
in den intiemen serkel prievee van<br />
onzen huiskrlnch veur de pinne te<br />
haaien, tgeen dat geweunleik eindicht<br />
te nadeele van mijn moeder heur taafelservies.<br />
Frceger was thij nog nie<br />
schgoone binen of zijn gat begost al te<br />
juken en zijne minwijze - stont bestendich<br />
in de rigtinch van Tsapeurke ge<br />
draajt, maar teegewoordich zit hij<br />
daar gotsgansch daagen geleik ne djuus<br />
die geen zese kan tellen...<br />
— Heeft hij el geprobeerd met 'n<br />
paar eieren in melk?<br />
— Ken zou tnie kune zeggen, maar<br />
mijn moeder laat in elk geval niets<br />
onverlet om zijne staat van gezonthijt<br />
op de hooohte der gebeurtenessen te<br />
brengen. Tsenaaves leezt ze hem geweunleik<br />
ne roozekrans voor en als<br />
da nog nie en baat neemt ze heur<br />
toevlugt tot de groove midels en giet<br />
hem een paar haartiekels Uit Tgeestesleven<br />
in.<br />
— Daar moet ze eohter voorzichtig<br />
mee omgaan, vooral bij oningewijde<br />
magen.<br />
— Tis tgeen dak ook vastegestelt eb,<br />
want iedere keer dat hij daar ne trok<br />
van gekreegen eeft begint hij aardlch<br />
te doen. Ferleede weeke koomt den<br />
dokteur bei hem, Spiegellelre zecht hij<br />
ne goeje grok en zou geen kwaa kunen!<br />
Zoo gezecht zoo gedaan. Als den<br />
dokteur tsaderendachts weerekomt<br />
vint hi] zijne zieken mee de leege<br />
flaschge rom in zijne mont. Jamaar<br />
zecht den anderen, ten is geene rom<br />
diede moet drinken, maar grok! Jamaar<br />
zie zeit mijn vaader, ken kan<br />
dade in eene keer nie bine kreigen.<br />
Daarom begine kmee de rom en twaater<br />
is veur van de zoomer...<br />
al
KOEKOEK 11
12 KOEKOEK<br />
69 BERIJMDE SCHELMERIJEN<br />
KOEKOEK, TWEE JAAR!<br />
!<br />
M|jn liet' Koekoeksken, wonderkind,<br />
Zoo kranig, flink gewassen,<br />
Gü wordt vertroeteld en bemind,<br />
Door lui uit alle klassen.<br />
Ternauwernood de wereld in,<br />
Begont gij reeds te spreken.<br />
Ook, schalksehe guit, van in 't begin<br />
Vertoondet gij uw streken.<br />
Toch zijt gij op die twee jaar tijd<br />
Nog fel vooruit gekomen.<br />
Weet, dat gij nu geworden zijt<br />
Een kind om van te droomen.<br />
Gij zijt de beste medicijn<br />
Voor armen en voor kranken;<br />
En zelfs de pisser van azijn<br />
Heeft veel aan u te danken.<br />
Gij gaaft een heele galerij<br />
Van fel-beroemde mannen.<br />
(Ik was er ook natuurlijk by,<br />
Dat hoorde bij de plannen).<br />
De ezelstreken uitgezet,<br />
Door ons en andre menschen,<br />
Ze stonden steeds in uw gazet,<br />
Spijt vloeken en verwenschen.<br />
De brieven en de teekenkunst<br />
Van 't lustig, guitig Pierken,<br />
Ze staan bij ieder in de gunst<br />
Zijn steeds een echt plezierken.<br />
Omer Vervaecke was er op gesteld,<br />
dat zijn kinderen leefden volgens de<br />
regelen van de levenskunst. Hij har)<br />
een rijken schat van leuzen die hij<br />
eiken dag aan zrjn kroost ten beste<br />
gaf.<br />
De oudste zoon Emilius vooral toonde<br />
zdch zeer vatbaar voor goede<br />
gevoelens en in alle omstandigheden<br />
riep hij zich de rijke lessen van zijn<br />
vader in het geheugen.<br />
Eens dat hij de straat overstak in<br />
schuine richting, hoorde hij achter<br />
zich het toeten van een automobiel<br />
Instinktmatig wilde hij het hoofd omdraaien<br />
om te zien wat er gaande was<br />
maar op hetzelfde oogenblik herinnerde<br />
hü zich den gouden regel van zijn<br />
ONS KORTVERHAAL<br />
DOE WEL EN<br />
ZIE NIET OM<br />
vader: «DOJ WEL EN ZIE NIET OM»<br />
Hij schaamde zich te hebben willen<br />
omkijken en richtte de oogen weer<br />
halsstarrig in voorwaartsche richting.<br />
Het toeten van de auto werd al nijdiger<br />
maar zeker van zijn wijsheid stapte<br />
Emilius verder zonder omzien.<br />
Het volgend oogenblik \.erd Emilius<br />
't Kroniekje ook van 't parlement<br />
Is echt een meesterstukje<br />
Want 't maakt zoo menig man bekend<br />
En,... dat is ook een trukje !<br />
Dan is er nog als beste waar.<br />
Het leven van den Platte<br />
Met hier en daar een beetje haar<br />
Hm, hm, 'k zeg u maar datte!<br />
Voor meisjeslief een feuilleton,<br />
Met liefdescènes en moorden,<br />
Die niemand, buiten Hans verzon<br />
Aan Maas- of Scheldeboorden.<br />
En tal van moppen eiken keer<br />
Met rake illustraties.<br />
Ge vindt ze zelf of... gaat te leer,<br />
Bij alle andre naties.<br />
Tot zelfs d'aanbidder van rhythmiek<br />
Kan telkens zich vermeien<br />
In dit, een echte dichtfabriek:<br />
Berijmde schelmerijen!<br />
Ik wensch u dus proficiat<br />
Koekoek, bij uw verjaren<br />
En hoop uit gansch mijn harte, dat<br />
G'uw leute moogt bewaren.<br />
Maar boven alles wensch ik toch,<br />
Bij 't jaar dat gaat beginnen,<br />
Dat gij, met al uw lezers, nog<br />
Er eens zoo veel zult winnen!<br />
naar het hospitaal gebracht met twee<br />
gescheurde broekspijpen en een schedelbreuk<br />
aan zijn bolhoed.<br />
Toen de tijding van het ongeluk aan<br />
zijn vader werd gebracht, verzonk deze<br />
in langdurig gemijmer.<br />
«Er moet iets verkeerds zijn in mijn<br />
leering» bedacht hij. En na een dagdiep<br />
gepeins, riep hij zijn kinderen<br />
rond zijn zetel samen en sprak in dezer<br />
voege:<br />
«Kinderen, Emilius heeft gehandeld<br />
zooals ik hem geleerd had, maar aangezien<br />
de uitslagen, moeten wij onze<br />
houding eenigszins wijzigen. Ik heb<br />
u altijd gezegd: Doe wel en zie niet<br />
om. Voortaan zeg ik u: ZIE WEL EN<br />
DOE NIET DOM.<br />
«fllltllllltlillltlllllllf IlIIlllllltlMIIIIIIIlllllllllllllllIllllllltllIMlIIMIIlllllIIIIlIIIIIllltlllllllllIllllIlIIIIIIIIllIlIIIIIlIIllflIlIlIlIlffie<br />
WINT NIEUWE LEZERS VOOR KOEKOEK
KOEKOEK 13<br />
1 M E I T E B E R L I J N<br />
WrJ geven hier, ten titel van dokumentatie,<br />
de laatste rede van Hitier,<br />
zooals ze door de speciale inlichtingsdiensten<br />
van 't Getrouwe Maldegem<br />
werd opgenomen:<br />
«Wat komt die kerel vragen?<br />
Wat we gaan doen met de viering<br />
van den 1 <strong>Mei</strong>-dag, nu dat we de<br />
Duitsche socialisten in den grond<br />
getrapt hebben? Wat vraagt hy<br />
of de politie moet verbieden dat<br />
1 <strong>Mei</strong> gevierd wordt? Wat zijt<br />
ge toch simpelaars wel neen, dan<br />
moet ge op 1 <strong>Mei</strong> vieren dat het<br />
socialisme kapot is. Kom eens hier<br />
lanterfanter, IK zal eens 1 <strong>Mei</strong><br />
vieren. 6000.000 arbeiders doet ge<br />
komen op... ja, wat zou ik zeggen,<br />
doet ge komen op het vliegplein<br />
van Tempelhof, dat is groot genoeg.<br />
En ge laat van alle steden<br />
vliegtuigen afkomen met de afgevaardigden<br />
van de nazi-syndikaten.<br />
En ge beveelt dat de Zeppelin<br />
komt, en ge hangt 100 luidsprekers<br />
en ik zal spreken, 'k Zal de<br />
les spellen aan de heele wereld, 'k<br />
zal een nieuwe aibeids-orde openbaar<br />
maken en ze zullen beven<br />
in Moskou. Is 't nu genoeg? Maakt<br />
dat ge weg komt.» Zoo heeft Hit-<br />
Ier gesproken.<br />
« Genade, heer en meester, genade,<br />
maar moeten de menschen<br />
dan alzoo naar huis terstond na<br />
ge sproken hebt?»<br />
«Neen, waarachtig niet, wie<br />
heeft u dat gezegd? Teeken op:<br />
Geef vuurwerk, grooter dan de wereld<br />
ooit gezien heeft. Ze zullen<br />
met een neus staan, de mannetjes<br />
der tentoonstelling van Chicago.<br />
Stelt de arteiders op in 10 kolommen<br />
van 60.000 man elk, allen<br />
naar de tribuun gekeerd, en achter<br />
de tribuun doet ge een lichtmuur<br />
verschijnen van 400 meter<br />
vierkant waarop staat: «Duitsche<br />
dag van den arbeid» met twee<br />
vlammende handen die elkaar<br />
drukken.<br />
» Natuurlek moet ge duizenden<br />
vuurbloemen rond den lichtmuur<br />
doen branden. Terzelvertyd moe<br />
ten de vliegers in de lucht zyn en<br />
al de nachttoeren maken die ze<br />
kunnen en al de luchtpyien afschieten<br />
die er bestaan. Wacht,<br />
schiet dan 700 bommen af in de<br />
lucht, de grootste die er kunnen<br />
gemaakt worden en die openspringen<br />
en een regen van vuur neerlaten.<br />
Zet minstens 50 vuurwerkmakers<br />
tegelijk aan 't werk, zeg ik u,<br />
en beveel een lichtfontein te maken<br />
van 400 meter lang, en geen<br />
centimeter minder, en 100 meter<br />
hoog. En als de lichtfontein<br />
uitgebrand is, schiet ge nog eens<br />
200 bommen in de lucht, met al<br />
de kleuren van den regenboog. En<br />
weet ge wat voor slot? Ge doet<br />
60.000 kermiskanncfitjes op een<br />
slag afgaan, ik zeg 60.000, dat geheel<br />
de stad Beriyn davert. Ha, ik<br />
zal eens 1 <strong>Mei</strong> vieren, glansryker<br />
dan de socialisten over de heele<br />
wereld het ooit zouden gekunnen<br />
hebben... maar op hun graf.»<br />
De belanghebbenden zyn hierdoor<br />
verwittigd, opdat ze zich bytyds uit<br />
de gaten kunnen maken.<br />
QUESQUE VOS ALLEIZ, VOS AUT' ?<br />
Vlaanderen is een schoon land. (Gelijk<br />
al de landen overigens). Daar<br />
valt niets van te zeggen. En onze letterkunde<br />
L ook van de kwaadste niet.<br />
Ze springt gewoonlijk wel niet heel<br />
hoog en biyft meestal met haren<br />
sluier in de gekruiste goden en de soetanen<br />
vernestelen, maar dat is juist<br />
een harer eigenschappen die ze haar<br />
niet zoo gauw zullen afdoen.<br />
Men weet hoe Felix Timmermans indertijd<br />
't Kindeke Jezus naar Vlaanderen<br />
loodste. Dat was al iets-. Maar<br />
nog te weinig. Want Er~.es: Claes<br />
komt nu op zyn beurt, niet slechts<br />
Onze-Lieve-Vrouw, maar ook nog David<br />
en Isaias naar hier te sleuren, (zij<br />
het ook eenigszins bij de haren).<br />
Ziehier een voorsmaakje uit dit<br />
schrikkelijk drama, dat weldra onder<br />
den titel: Sint Guido van Anderlecht,<br />
in boekvorm zal verschijnen, en waarvan<br />
De Standaard ons een fragment<br />
aanbiedt:<br />
Onze-Lieve-Vrouwke van Scherpenheuvel,<br />
met David en Isaias op<br />
twee stappen achter Haar, ging<br />
over het midden van den boulevard<br />
Aan een kruispunt stond een<br />
gardevil. Een brave mensch. Hy<br />
had op dien moment niet veel te<br />
doen, inbrekers en andere rustverstoorders<br />
werkten aan die kanten<br />
niet, en zoo had hy den tüd om<br />
zich met zyn eigen prakkezaties<br />
over opslag en pensioen bezig te<br />
houden. Toen hy de twee vreemde<br />
mannen, in hun lange witte mantels<br />
zag voorbystappen, zoo laat<br />
na midernaoht, verschoot hy danig,<br />
hy trok eens rap aan zyn<br />
moestache en riep: «Qüesque vos<br />
alleiz, vos aut'? Isaias en David<br />
WAAR EEN BAARD<br />
TOE DIENT<br />
DE VRIEND. — Hoe kunt ge in<br />
hemelsnaam met zulk een baard rondloopen?<br />
DE ANDER. — Maak geen lollekens,<br />
alstublieft, Het is een verzoek<br />
van mijn vrouw. Die wil haar vriendin<br />
een kussen cadeau doen en daarvoor<br />
heeft zij natuurlijk haar noodig<br />
om het op te vullen.<br />
LIEFDE<br />
De vader keek verbaasd op.<br />
— Wat voor reden hebt ge om met<br />
dat meisje te trouwen?<br />
— Ik heb haar lief, vader.<br />
— Dat is hoogstens een verontschuldiging<br />
maar nog geen reden.<br />
0 C * \<br />
OPEN EN DICHT<br />
Uit een roman: «De gravin-was op<br />
het punt te spreken, toen de deur<br />
openging en haar den mond sloot.»<br />
. schrokken er geweldig van, maar<br />
Ons-Lieve-Vrouwke van Scherpenheuvel<br />
keerde efkens Haar hoofd<br />
om en blikte den goeden gardevil<br />
in de oogen. Er. de man bleef<br />
staan, onthutst, hij wist niet van<br />
wat of waarom Die oogen!. . Hy<br />
wreef met zyn hand over zyn<br />
voorhoofd, keek door de boomen<br />
naar de maan, en hoe peisde hy<br />
daar nu ineens op dat hl' later<br />
weer naar de kerk zou gaan en zün<br />
devooren doen als hy gepensionneerd<br />
zou- zyn er niet meer onder<br />
den liberalen burgemeester van<br />
Brussel zou staan. Ond°r zyn jas<br />
maakte hij een kruiske.<br />
Iedereen zal direkt de oorspronkelijkheid<br />
van dit procédé gesnapt hebben.<br />
We mogen ons dan ook, weldra in<br />
den tuin onzer Vlaamsche letteren,<br />
aan een stortvloed nieuwe heiligen<br />
verwachten.<br />
Zoo heeft onze minderjarige medewerker<br />
Pierken met onze redaktie reeds<br />
een kontrakt afgesloten, om gansch<br />
het Oud Testament, lyk het waait en<br />
draait, door de hedendaagsche kolom»<br />
men van Koekoek te laten defileerea.<br />
Als verheugend nieuws kunnen w»<br />
er zelf bijvoegen dat de regie ditmaal<br />
niet in handen van Herman Teirlinck<br />
zal berusten.
14<br />
KOEKOEK<br />
UIT HET LEVEN VAN DEN PLATTE<br />
Op zekeren morgen ontving de<br />
Platte een briefje van den pastoor<br />
bij wien hij een poosje als d.d. koster<br />
en klokkenluier had gewerkt, hem verzoekend<br />
voor een zeer belangrijke<br />
kwestie even langs het dorp om te<br />
komen.<br />
Daar de reiskosten werden vergoed<br />
gaf de Platte gehoor aan het verzoek<br />
van den eerwaarden heer en<br />
spoedde zich naar de pastorie.<br />
— Beste Jongen, zei de pastoor, een<br />
glas van 't patersvaatje uitschenkend,<br />
we zitten erg in verlegenheid.<br />
— Daar is toch niks met de meid<br />
gebeurd, zeker?<br />
— Neen, God zij geloofd.<br />
— Hebben zij de offerblokken opengebroken?<br />
— Ook al niet. Daarbij die licht ik<br />
zelf eiken morgen.<br />
— Wat is er dan?<br />
— We zouden een nieuwen sjampetter<br />
moeten aanstellen.<br />
— Dat is toch zoo beroerd niet!<br />
— Toch wel. Liefhebbers zijn er<br />
anders genoeg.<br />
— Meneer pastoor als het is om mij<br />
te overhalen ook mijn kandidatuur te<br />
stllen, denk dan maar gauw wat anders.<br />
Ik ben een rustig man van nature...<br />
— Neen, maar ik wil dezen keer een<br />
sjampetter op 't dorp hebben die<br />
zijn vak kent.<br />
— Iemand aframmelen dat is toch<br />
niet zoo moeilijk.<br />
— Zeker niet. Maar een sjampetter*<br />
moet toch nog wat meer kennen dan<br />
pandoeringen geven.<br />
— Als hij dat al kent, dan kent hij<br />
genoeg, meende de Platte.<br />
— Er is een andere kant van het<br />
vraagstuk. Ik zei u daar juist dat het<br />
aan liefhebbers niet ontbreekt. De<br />
keus is moeilijk. Want als het geen<br />
parochianen zijn, dan zijn het jongeren<br />
die me werden aanbevolen dcor<br />
menschen die ik moet in eere houden.<br />
Kies ik Piet dan is Jan kwaad. Kies ik<br />
Jan, dan is Pier ontevreden. Ik zou<br />
willen een examen uitschrijven. Maar<br />
een examen dat eens iets anders is<br />
dan een proef om te weten of de drie<br />
vierden van nul nog altijd niks is.<br />
— Ik snap het al. En ge zoudt van<br />
mij in dat opzicht iets oorspronkelijks<br />
wenschen?<br />
— Juist.<br />
— Ik zal er eens over nadenken.<br />
— 't Mag niet te lang duren.<br />
— Ik moet er toch ten minste kunnen<br />
over slapen.<br />
— Ge kunt hier blijven logeeren.<br />
— Akkoord. Maar ik rammel van<br />
den honger en als ik honger heb kan<br />
ik niet denken.<br />
— Wel zei de pastoor, ik zal aan<br />
ons Marie zeggen dat ze een kieken<br />
in den pot doet en een paar fiesschen<br />
bji de schouw zet.<br />
— Ik zou liever hebben dat de<br />
fiesschen werden op tafel gezet.<br />
— Natuurlijk. Maar goede wijn moet<br />
eerst een beetje zijn kilte van den<br />
kelder verliezen. Ze noemen dat: wijn<br />
chambreeren.<br />
— Maak u daar niet ongerust over,<br />
Meneer pastoor. Koud of warm: voor<br />
mij is dat allemaal hetzelfde.<br />
— Geluk of ge wilt.<br />
De Platte propte zijn maag vol, laafde<br />
zich ordentelijk met boergonje en<br />
ging dan naar bed om na te denken.<br />
De Pastoor kwam even luisteren aan<br />
de deur en hoorde de Platte snorken<br />
gelijk een oude hangklok die wordt<br />
opgewonden.<br />
— Hij zal aan 't overpeinzen zijn,<br />
dacht de Pastoor bij zich zeiven, zooveel<br />
lawijd als hij maakt.<br />
Toen de Platte 's anderendaags opstond,<br />
was de tafel gedekt. De koffie<br />
dampte. Er lagen versche lichtgekookte<br />
eitjes klaar, er stond een stapel<br />
broodjes klaar, met de boter er<br />
een pink dik op!<br />
De Platte liet het zich smaken.<br />
Toen hij afgegeten had, kwam de<br />
pastoor binnen. Hij legde zijnen Ukken-haan<br />
op een stoel en begon:<br />
— Wel, hebt ge er wat op gevonden?<br />
— Ja, hoor, ge zult kontent zijn.<br />
— Laat hooien. ,<br />
— Wel, ik zou al de kandidaten met<br />
hun gezicht naar den kerkmuur zetten<br />
en hun achterste in de open<br />
lucht.<br />
— Ja, maar...<br />
— Wat is daar erg aan? De kandidaat-soldaten<br />
moeten zich wel heelemaal<br />
uitkleeden als ze voor de keuring<br />
worden opgeroepen.<br />
— Dat gebeurt binnen, in de kazerne.<br />
— Maar Meneer Pastoor, we kunnen<br />
ze toch niet in de kerk doen plaats<br />
nemen.<br />
— Zeker, zeker niet, zei de Pastoor<br />
beangstigd.<br />
— Wel dan. 't Is nu fijn weer. De<br />
zomer staat voor de deur. En ge weet<br />
toch nooit of een van die mannen niet<br />
onbedacht een windje laat vliegen. In<br />
de open lucht waait dat seffens weg.<br />
— Dat is waar!<br />
— Ge hebt daar b. v. Pallieter gehad.<br />
— Pallieter, wie is dat?<br />
— Kende gij Pallieter niet? Dat is<br />
een van de grootste doorjagers die er<br />
Geruischloos<br />
— Hebt ge gehoord, dat er nu ook<br />
al geruischlooze kinderwagens in den<br />
handel zn'n?<br />
—Komen er soms ook geruischlooze<br />
kinderen?<br />
ooit in Lier hebben gewoond. Een<br />
wildzang. I.laar een brave, kristelijke<br />
jongen, zulle. Welnu, het is gebeurd<br />
in de lente, als het schoon weer was<br />
en Pallieter met zijn vreugde geen<br />
weg wist, dat hij zijn kleeren uitspeelde<br />
en in zijn blooten flikker op een<br />
paard sprong en ging draven in een<br />
wei. Hij ging nochtanr alle Zondagen<br />
naar de mis, die kadee. Hij lieeft nog<br />
meer gedaan. Op een kermis waar hij<br />
aanwezig was, ging hij eens met zijn<br />
naakte ku in een telloor rijstpap zitten.<br />
— Dan had hij het zeker te warm?<br />
— Best mogelijk. Maar ik zeg u dat<br />
maar om aan te toonen, dat een fatsoenlijke<br />
kristen zijn achterste wel mag<br />
laten zien...<br />
— En hoe moet het dan verder?<br />
— Wel, we spannen een tent derwijze<br />
dat er van de kandidaten niks<br />
te zien is dan hun forteficatle!<br />
— Dat zal schoon zijn!<br />
— En dan roepen we er de vrouwen<br />
bij.<br />
— Ja, maar niet ons Marie.<br />
— Neen, alleen de vrouwen van de<br />
kandidaten.<br />
— En wat hebben die te doen?<br />
— Die moeten zoo op het bloote<br />
oog kunnen zeggen wie of hun man is.<br />
Zij die juist raadt, wint het pleit. Haar<br />
echtgenoot wordt sjampetter!<br />
De pastoor dacht even na.<br />
— Eigenlijk nog geen zoo kwaad<br />
gedacht, zei hij.<br />
Het voorstel van den Platte werd<br />
aangenomen.<br />
De wedstrijd vond plaats op een<br />
vroegen morgen.<br />
Er waren 16 kandidaten opgekomen.<br />
Ze namen plaats achter het zeil,<br />
stroopten hun broek af en de keuring<br />
ving aan.<br />
De vrouwen keken zich de oogen uit<br />
het hoofd, maar ge begrijpt, zóó hun<br />
man bezien, hadden ze nog nooit gedaan.<br />
Er waren er al 15 die gesproken<br />
hadden, doch ze hadden zich allen vergist.<br />
De 16e slaakte plots een juichkreet.<br />
— Hier, riep ze, onze Jef!<br />
Men ging zien, en ja, de vrouw had<br />
juist geraden. De aangewezen man<br />
was wel degelijk hare vent.<br />
Men stond er verstomd bij.<br />
De pastoor wilde er het fijne van<br />
weten.<br />
— Vrouw, zei hij, Jef zal sjampetter<br />
worden. Maar vertel me nu eens, hoe<br />
hedde gij van den eersten keer geraden<br />
dat het... portret dat ge zaagt, dat<br />
van uw echtgenoot was?<br />
— Heel simpel, Meneer Pastoor. We<br />
hadden den vorigen avond juist spinazie<br />
gegeten! En ik zag dat onze<br />
Jef zijnen... mond niet goed had afgeveegd.<br />
Er hing nog wat spinazie in zijnen<br />
baard!
KOEKOEK 15<br />
KOEKOEK'S OORSPRONKELIJK FEUILLETON<br />
DE NIEUWE HEERSCHAPPIJ<br />
[16] Vervolg<br />
— Altijd, zei Zalek. Maar sedert wij<br />
besloten hebben ons werk in het openbaar<br />
aan te vangen, zijn wij als nieuwgeboren.<br />
— Zijn er hier veel Zoneten? vroeg<br />
Wolfcarius.<br />
— Zeer veel niet. Wij hebben ons<br />
over verscheidene steden moeten verdeelen.<br />
Maar wij hopen weldra de<br />
meerderheid te vormen in het land.<br />
Wolfcarius jubelde:<br />
— En dan zult ge ze op hun kop<br />
^even, hoop ik, al die lafaards, die<br />
stinkaards, die...<br />
— Wie zijn dat? vroeg Zalek, die<br />
geamuseerd scheen door de plotselinge<br />
woede van Wolfcarius.<br />
— Wel, wel, stotterde deze, ik bedoel<br />
al die... die smeerlappen, die ons<br />
in 't bederf hebben gestort...<br />
— Maar wie bedoelt ge eigenlijk?<br />
— Wel, de regeerders, de wapenfabrikanten,<br />
de...<br />
Zalek lachte.<br />
— Dat komt ook in orde, sprak hij.<br />
Ze hebben inderdaad veel verkorven,<br />
maar zij zijn niet de grootste schuldigen.<br />
Dat zijt gij, allemaal, gü die<br />
klaagt en niets aan de toestanden verandert.<br />
De menschen hebben de regeerders<br />
die zij willen, zij hebben de<br />
vijanden die zij willen.<br />
— 'k Versta u niet, zei Wolfcarius<br />
moedwillig.<br />
— Ge zult, laat ons maar verder<br />
stappen...<br />
Ze gingen aan de koninklijke plaats<br />
de straat in die naar het Museum<br />
van Moderne Schilderijen leidt. Zalek<br />
betaalde het ingangsgeld en veerde<br />
Wolfcarius de trappen op. Zalek keek<br />
eens rond of geen bewaker hen zas,<br />
opende een deur, en zij kwamen in<br />
een groote zaal, waar schilderijen<br />
I langs de wanden stonden bij honderdtallen.<br />
Een veertigtal menschen wel<br />
zaten of stonden rond een groote tafel.<br />
De meesten van hen waren Zoneten,<br />
wat men aan de minder dan<br />
hoogst noodige kleedij kon merken.<br />
Wolfcarius zag aan de schuchtere houdVg<br />
van de anderen, dat zij waarschijnlijk,<br />
evenals hij zelf, van de<br />
straat waren gehaald. Er waren een<br />
paar jonge vrouwen onder, terwijl van<br />
de mannen Wolfcarius de jongste was.<br />
— Wolfcarius, stelde Zalek voor toen<br />
zij binnentraden.<br />
— Welkom, riepen de andere Zoneten.<br />
Een van de Zoneten nam daarop<br />
het woord.<br />
— Onnoodig u aan elkander voor<br />
te stellen. Wij hopen dat gij elkander<br />
spoedig zult leeren kennen. Wij zelf<br />
overigens zullen nog beter kennis met<br />
u moeten maken. Wij hebben u van<br />
de straat gehaald, eenigszins op goed<br />
valle 't uit, want onze menschenkennis<br />
laat nog veel te wenschen over. Wij<br />
hebben er een paar vrouwen bij genomen,<br />
omdat het eindelijk tijd wordt<br />
dat de vrouwen zich gaan ontvoogden.<br />
Hier onderbrak hem een der aanwezige<br />
vrouwen.<br />
— Ik ben altijd een voorkampster<br />
van het vrouwenstemreclht geweest,<br />
zei ze blozend.<br />
— Zeer goed, beaamde de Zoneet,<br />
maar het is vooral u zelf ontvoogden<br />
dat noodig is.<br />
— En de mannen dan! zei de vrouw<br />
wat bitsiger.<br />
— Natuurlijk, de mannen ook, lachte<br />
de Zoneet, maar ge zult mij toegeven<br />
dat de mannen al wat beter<br />
voorbereid zijn.<br />
— Ik heb toch nog niet veel verstandige<br />
mannen ontmoet, drong de vrouw<br />
aan.<br />
— Dat zal verbeteren, ontweek de<br />
Zoneet. Maar het schijnt ons een feit,<br />
dat de mannen een stap vooruit zijn<br />
op vele gebieden.<br />
— Ja, grinnikte de vrouw, zij bedriegen<br />
hun vrouw, zij mogen op café<br />
gaan, zij kunnen geweld gebruiken<br />
tegenover de vrouwen.<br />
— Ze zijn dus een stap vooruit, zei<br />
TERUG VAN DE JACHT<br />
— Wel, mijnheer de dokteur, hebt<br />
ge nog iets kunnen dooden?<br />
— Helaas, neen!<br />
— Ge hebt meer geluk met uw<br />
kieken...<br />
de Zoneet nu gansch ernstig. Zij hebben<br />
de macht. Alleen weten zij deze<br />
nog niet verstandig te gebruiken. Maar<br />
wij komen op dat gewichtig punt later<br />
terug. Als wij u hier samengebracht<br />
hebben, dan is het om een dubbele<br />
reden. De eerste is, u zelf richting te<br />
geven om u te volmaken. De tweede<br />
is, van u propagandisten te maken<br />
voor de nieuwe wereldorde. Schrikt<br />
niet terug voor deze groote woorden,<br />
ge zult zien hoe alles licht om dragen<br />
ls.<br />
Een jonge man met een baard sprong<br />
van zijn stoel op. Zijn oogen draaiden<br />
ten hemel.<br />
— Goddank, sprak hij met ontroerde<br />
stem, dat ik niet alleen meer zal<br />
staan! Sedert jaren wijd ik mij aan<br />
mijn broeders. Ik roep hen op tot reiner<br />
leven. Ik zing hun liederen van<br />
het Nieuwe Rijk, maar ze zijn zoo bot<br />
dat zij mij uitlachen...<br />
— Heb maar geen zorg, onderbrak<br />
hem de Zoneet. Wij zullen u leeren<br />
hoe ge niet belachelijk meer zult zijn.<br />
Van verbazing zonk de jonge man<br />
neer op zijn stoel en schudde ontmoedigd<br />
het hoofd.<br />
— Wij hebben u gekozen, sprak de<br />
Zoneet hem verder toe, omdat er veel<br />
goeden wil in u steekt, veel opcfferingsgeest,<br />
en wij zullen alle krachten<br />
noodig hebben.<br />
Hij vervolgde nu tot allen.<br />
— Als gij het goedvindt, zullen wij<br />
van onze kleine groep een soort van<br />
school maken. In de stad worden er<br />
zooveel groepen mogelijk gevormd, en<br />
ge zult al spoedig merken, dat er nog<br />
propagandisten rondloopen van andere<br />
scholen. Zooals ik zei, moet onze werking<br />
dubbel zijn: onszelf in het oog<br />
houden, en dan de anderen onderwijzen.<br />
De vrouw, of liever het jonge meisje,<br />
"!at tot hiertoe nog niet gesproken<br />
had, barstte in snikken los:<br />
— Ik zal geen propagandiste mogen<br />
zijn. Ik ben verloofd en mijn verloofde<br />
zal het niet willen.<br />
— Zoudt gü willen? vroeg een Zoneet.<br />
— Ja, als ik mocht.<br />
— Dat is hoofdzaak. Misschien kunt<br />
ge uw verloofde zenden wandelen?<br />
— O, o, kreet het meisje.<br />
De Zoneet, die de debatten tot hier-.,<br />
toe had geleid, kwam tusschenbelde:<br />
— Ziet ge wel, hoe de vrouwen het<br />
nog moeilijk hebben zich zelf vrij te<br />
voelen. Om het even, onze vriendin<br />
zal voor zichzelf te beslissen hebben. •<br />
Zij kan wegblijven, of zij kan voort»<br />
komen en zal altijd welgekomen zijn,<br />
(Vervolgt.)
16<br />
KOEKOEK<br />
HUMOR VAN ANDEREN<br />
NOTA VER REVAK71L We nemen geen Verantwoordelijkheid op Voor Wal We zeJ><br />
schrijven, dus nog minder Voor de karikaturen Van deze bladzijde. Het feit dat Wij deze teekenineen<br />
overnemen. Van Vriend en tegenstander, bewijst niet dat Wij het met de strekking eens zijn<br />
ZIJ. — Heb ik het uurwerk niet twee hooren slaan, wanneer ge binmenkwaanit?<br />
, .„ , .<br />
HIJ. — Neen, wijfje, het zou elf keeren hebben geslagen, maar ik heb<br />
het stil gelegd om u niet wakker te maken. •• '<br />
(Pearsnn's, Londen).<br />
— Wel, kinders, waarom maakt ge<br />
ruzie?<br />
— We spelen echtscheiding, mama,<br />
en ieder van ons wenscht het kind<br />
te behouden.<br />
ULondon Opinion»)<br />
DE DOKTER. — Uw geval is buitengewoon<br />
ernstig. Wenscht ge, dat k<br />
iemand verwittige?<br />
DE zrEKE. — Ja... doe een anderen<br />
dokter komen.<br />
(«Variedades», Lima)<br />
DE VAKMAN. — Was dat toen allemaal<br />
maatwerk? Of hadt ge toen ook<br />
al konfektie-loodgieters?<br />
(Fliegende Blatter),<br />
— 'k Heb aan Fanny gezeld, dat ik<br />
niet met haar naar 't bal ga... Dansen,<br />
dat doet me draaiingen krijgen<br />
(Jugend, Munich).<br />
MOEDER. — Heb ik u niet verboden<br />
met die brutale snualters van hier<br />
maast te praten?<br />
DOCHTER. — Maar hoe zou ik dat<br />
nu kunnen, met zoo'n hoogen muur»<br />
(Happy).