Radio 4 presenteert... Radio Kamer Filharmonie - Tros
Radio 4 presenteert... Radio Kamer Filharmonie - Tros
Radio 4 presenteert... Radio Kamer Filharmonie - Tros
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
4<br />
opera uiteindelijk in Berlijn hoorde<br />
met de muziek van een ander. Diens<br />
werk kon hem niet zo te boeien, maar<br />
wel kreeg het verhaal hem in zijn<br />
greep. Daags daarop componeerde hij<br />
er geïnspireerd een eigen ouverture bij,<br />
waarin hij smakelijke ingrediënten<br />
als natuurgeweld, liefdesbeloften en<br />
tragische accenten naar hartenlust kon<br />
mengen. Na een liefelijk gehouden<br />
aanzet begint het inderdaad al gauw<br />
hevig te stormen op Mendelssohns<br />
palet. Weldra voert echter een serene<br />
melodie ons terug naar onze diepere<br />
verlangens en gevoelens. Het is dit<br />
voortdurend pendelen tussen het<br />
hier en nu van het lichaam en de wazige<br />
voorstellingen van het gemoed,<br />
dat Mendelssohn zo goed weet te tekenen.<br />
In Londen ging de ouverture<br />
in première, op 7 april 1834, en onder<br />
haar Engelse naam: The Fair Melusina.<br />
Bevriende concurrenten<br />
Hoewel Ignaz Pleyel feitelijk een<br />
generatie- en landgenoot van Mozart<br />
was, roept zijn naam in eerste instantie<br />
romantische associaties op. Dat<br />
komt vooral doordat de naam ‘Pleyel’<br />
meestal valt in verband met vroegnegentiende-eeuwse<br />
piano’s en<br />
vleugels, die tot op de dag van vandaag<br />
begeerd zijn. Bovendien raakte de<br />
Salle Pleyel – eigenlijk niet meer dan<br />
een concertruimte waar een fabrikant<br />
zijn producten kon uitstallen – in de<br />
dagen van Chopin en Liszt bijzonder<br />
gerenommeerd.<br />
Felix Mendelssohn<br />
Voordat Ignaz Pleyel zich in 1795 in<br />
Parijs vestigde en zich tot geslaagde<br />
ondernemer ontwikkelde (hij zette<br />
er een muziekuitgeverij op en – inderdaad<br />
– de later door zijn zoon<br />
voortgezette pianofabriek) genoot<br />
Ignaz Pleyel groot aanzien als componist.<br />
Eentje die met zijn symfonieën<br />
niet voor zijn leermeester Joseph<br />
Haydn heette onder te doen.<br />
De naweeën van de Franse revolutie<br />
zetten het laat-achttiende-eeuwse<br />
Europa regelmatig op zijn kop, en zo<br />
kwam het dat de Dom van Straatsburg,<br />
waar Pleyel werkzaam was, in<br />
1791 gesloten werd en hij naar iets<br />
anders moest uitzien. In het daaropvolgende<br />
jaar vinden we hem in Londen,<br />
waar hij in een verbeten concurrentiestrijd<br />
belandde. De ‘Professional<br />
Concerts’, waarvoor Pleyel als<br />
een soort abonnement zo’n twintig<br />
‘periodical symphonies’ leverde,<br />
moesten het opnemen tegen de ‘Salomon<br />
Concerts’, die juist in dat jaar<br />
voor het eerst Europa’s beroemdste<br />
componist Joseph Haydn over de<br />
vloer hadden.<br />
In een brief van 2 maart 1792 sneerde<br />
Haydn dat “Pleyel was aangekomen<br />
met een hoop nieuwe composities,<br />
die echter al lang geleden gecomponeerd<br />
waren...” Al braken de