Radio Filharmonisch Orkest - Radio 4 concert agenda
Radio Filharmonisch Orkest - Radio 4 concert agenda
Radio Filharmonisch Orkest - Radio 4 concert agenda
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
vrijdag 30 maart 2012, 20.15 uur<br />
inleiding Madeleine Pfundt 19.30 uur<br />
serie Rond Debussy<br />
Olivier Messiaen Un sourire (1989)<br />
1908-1992<br />
<strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong><br />
Jean-Philippe Tremblay dirigent*<br />
Renaud Capuçon viool<br />
30.03<br />
Camille Saint-Saëns Introduction et Rondo capriccioso in a, opus 28<br />
1835-1921 (1863)<br />
Maurice Ravel Tzigane, rapsodie de <strong>concert</strong> (1924)<br />
1875-1937<br />
PaUze<br />
Claude Debussy Images (1905-1912)<br />
1862-1918 Gigues<br />
Rondes de printemps<br />
Ibéria<br />
I Par les rues et par les chemins<br />
II Les parfums de la nuit<br />
III Le matin d’un jour de fête<br />
* Helaas hebben achtereenvolgens Jun Märkl en Serge<br />
Baudo wegens ziekte moeten afzeggen. Het team<br />
van De Vrijdag van Vredenburg is verheugd dat Jean-<br />
Philippe Tremblay het programma op het laatste<br />
moment ongewijzigd kon overnemen.
2 vrijdag 30 maart 2012, 20.15 uur 3<br />
Drankje na afloop Na afloop van het <strong>concert</strong> is er gelegenheid om een<br />
drankje te nuttigen.<br />
Live-uitzending De TROS zendt dit <strong>concert</strong> vanuit Vredenburg Leidsche<br />
Rijn live uit op <strong>Radio</strong> 4.<br />
Denkt u eraan dat uw mobiele telefoon uitstaat en dat<br />
uw horloge geen geluid kan maken? Dan kan iedereen<br />
in de zaal en bij de radio volop genieten van het <strong>concert</strong>.<br />
www.RaDIO4.NL<br />
www.radio4.nl<br />
De week van de <strong>Radio</strong> 4 viert de lente! Deze hele week stond <strong>Radio</strong> 4<br />
Lentekriebels in het teken van de lentekriebels. Door alle programma’s<br />
heen klonken liefdesgedichten, romantische muziek,<br />
muziekverzoekjes en muzikale liefdestelegrammen.<br />
Luisteraars konden hun geliefde opgeven voor een<br />
live gezongen telegram: een muzikale verrassing door<br />
één van de vocale ensembles Frommermann, Kobra<br />
en wishful Singing. De winnaars van het telegram zijn<br />
vanavond de speciale gasten bij dit <strong>concert</strong>.<br />
Voorprogramma eenmaal per maand bieden we jonge, getalenteerde<br />
Jong Talent musici een podiumplaats. Voorafgaand aan het hoofd<strong>concert</strong><br />
treden zij in een kort voorprogramma voor u op.<br />
aanvang 19.00 uur, bovenfoyer; vooraf opgeven is niet<br />
nodig.<br />
Vrijdag 6 april: de winnaar van het Dutch Harp Festival<br />
Vrijdag 27 april: de 12-jarige Noa wildschut, winnares<br />
van de Iordens Viooldagen<br />
Vrijdag 1 juni: de winnaar van het Prinses Christina<br />
Concours<br />
De bevrijding van de Fransen<br />
Muziek die ‘immaterieel’ was – dát<br />
wilde Claude Debussy bereiken.<br />
Muziek die verlost was van de<br />
studieboeken-regels van de symfonie<br />
zocht hij, muziek die “klinkt alsof ze<br />
geïmproviseerd is”, zo schreef hij in<br />
een brief aan zijn collega André Caplet.<br />
Vooral in zijn drie Images voor orkest<br />
slaagde hij in zijn opzet. Neem ‘Les<br />
parfums de la nuit’, de middelste<br />
episode uit het deel ‘Ibéria’. Wat een<br />
subtiele overgangen! Het muzikale<br />
betoog lijkt zich als vanzelf te ontwikkelen;<br />
nergens wordt iets herhaald,<br />
nimmer blikt de muziek terug. Alles is<br />
aan een onophoudelijke metamorfose<br />
onderworpen. De componist zelf was<br />
vooral vergenoegd met de subtiele<br />
overgang tussen ‘Les parfums de la<br />
nuit’ en ‘Le matin d’un jour de fête’,<br />
waarbij het levendige ritme van de<br />
derde episode geleidelijk in de nachtelijke<br />
geuren van de tweede infiltreert.<br />
Messiaens glimlach<br />
Olivier Messiaen had een groot ontzag<br />
voor de muziek van Debussy, voor<br />
zijn klankkleuren en zijn soepele<br />
structuren. De naam Messiaen wordt<br />
veelal geassocieerd met overdagig<br />
Olivier Messiaen bij de Trinité in Parijs<br />
extatische, monolitsche, of op zijn<br />
minst uiterst intense composities.<br />
Maar de paar werken die de Fransman<br />
nog schreef na het magnum opus<br />
Saint François d’Assise (1975-1983) zijn
4<br />
bijna alle opvallend ingetogen van<br />
karakter. Meer en meer trachtte hij<br />
het ‘ideale strijkersadagio’ te bereiken:<br />
eenvoudig, en zó licht dat de muziek<br />
van de aarde lijkt los te komen. Voorbeelden<br />
vindt men in zijn allerlaatste<br />
compositie, Éclairs sur l’Au-Delà, en het<br />
werk dat hij vrijwel gelijktijdig componeerde,<br />
het innemende Un sourire<br />
(een glimlach).<br />
Dit beknopte stuk was Messiaens bijdrage<br />
tot het Mozartjaar 1991. Het<br />
begint met een trage melodie, waarvan<br />
de ver uiteenliggende noten als door<br />
een wonder – en door het bed van<br />
strijkersakkoorden (bijna vanzelfsprekend<br />
zonder contrabassen) –<br />
worden bijeengehouden. Blazers en<br />
slagwerk volgen met de voor Messiaen<br />
zo typische ‘vogelgeluiden’: de muzikale<br />
vertaling van de ritmisch altijd<br />
on regelmatige zang van vogels. Deze<br />
twee gegevens – de glimlach,<br />
geheimzinnig als die van Mona Lisa,<br />
en de nimmer getroubleerde vogelzang<br />
– wisselen elkaar nog vijf keer af.<br />
Ze keren wel steeds in iets gevarieerde<br />
vorm terug. Die variatie bestaat<br />
wezen lijk niet daaruit, dat de hoeveelheid<br />
noten toeneemt. Het zit ’m meer<br />
in het feit dat Messiaen dezelfde twee<br />
muzikale gedachten over een steeds<br />
grotere tijdsspanne uitsmeert. Het<br />
tempo lijkt daardoor steeds trager te<br />
worden. Wat uiteindelijk overblijft is<br />
een hemels stralende glimlach. En<br />
die glimlach was volgens Messiaen<br />
juist hét typerende in de muziek van<br />
Mozart, die hij zeer bewonderde:<br />
“ondanks smart, lijden, honger en<br />
kou, onbegrip en de nabijheid van de<br />
dood, kon Mozart altijd glimlachen.<br />
Ook zijn muziek glimlachte.”<br />
een ‘Spaans’ rondo<br />
De Introduction et Rondo capriccioso van<br />
Saint-Saëns begint waar Un sourire<br />
ophoudt: een melodie, ingebed in<br />
vriendelijke strijkersakkoorden. Maar<br />
waar Messiaen onaardse sferen wil<br />
betreden, houdt zijn oudere collega<br />
het bij het ondermaanse. In de me-<br />
Wat uiteindelijk overblijft is een hemels stralende glimlach.<br />
En die glimlach was volgens Messiaen juist hét typerende in de<br />
muziek van Mozart, die hij zeer bewonderde: “ondanks smart,<br />
lijden, honger en kou, onbegrip en de nabijheid van de dood,<br />
kon Mozart altijd glimlachen. Ook zijn muziek glimlachte.”<br />
Camille Saint-Saëns<br />
lancholieke inleiding, die zo’n anderhalve<br />
minuut duurt, richten de lampen<br />
zich op de solist. Ze schieten na een<br />
mini-cadensje en een paukenklap vol<br />
aan. Wat dan volgt is een wervelende<br />
show waarin twee thema’s om elkaar<br />
heen draaien. Beide thema’s hebben<br />
een zeker ‘Spaans’ uiterlijk, al greep de<br />
componist niet terug op reeds bestaande<br />
melodieën.<br />
Saint-Saëns was 28 toen hij zijn Introduction<br />
et Rondo capriccioso componeerde.<br />
Vier jaar eerder al was de toen<br />
15-jarige Spaanse violist Pablo de Sarasate<br />
op hem afgestapt met een verzoek<br />
een viool<strong>concert</strong> voor hem te<br />
schrijven. Het werd het virtuoze, maar<br />
zelden meer gespeelde Eerste viool<strong>concert</strong><br />
in A. Dat werk is romantisch, lyrisch,<br />
maar klassiek van opzet. De Introduction<br />
et Rondo capriccioso, opnieuw voor<br />
De Sarasate geschreven, is veel vrijer,<br />
bijna rapsodisch van vorm. En juist dit<br />
werk vormde de opmaat voor een<br />
groot aantal internationaal gekruide<br />
werken van Saint-Saëns: van een Suite<br />
algérienne en een Jota aragonesa tot een<br />
Havanaise en een ‘Egyptisch’ Vijfde<br />
piano<strong>concert</strong>. En tegelijkertijd was een<br />
nieuwe ‘mode’ geboren: de muziek uit<br />
1863 was een van de eerste ‘exotisch’<br />
getinte Franse werken van belang.<br />
Hiermee zette de Franse bevrijding<br />
van de traditionele Duits-Italiaanse<br />
vormenwereld in.<br />
Ravel<br />
Op een <strong>concert</strong> in Londen in juli 1922<br />
hoorde Ravel hoe de Hongaarse violiste<br />
Jelly d’Arányi zijn lastige Sonate voor<br />
viool en cello onder handen nam, samen<br />
met de Nederlandse cellist Hans Kindler.<br />
Later die avond vroeg Ravel haar,<br />
eens een paar zigeunermelodieën<br />
voor hem te spelen. Het was het begin<br />
van een lange nacht. Componist en<br />
violiste haalden tot vijf uur in de ochtend<br />
door. De overige gasten waren<br />
doodop, maar Ravel was verkocht. In<br />
de twee jaar daarna schreef hij voor<br />
D’Arányi de ‘<strong>concert</strong>rapsodie’ Tzigane,<br />
voor viool en... luthéal – een piano<br />
‘met hulpstuk’. De Belgische orgelbouwer<br />
Georges Cloetens had in 1919<br />
patent aangevraagd op deze vinding,<br />
een opzetstuk op een gewone vleugel<br />
waarmee je, door inschakeling van<br />
vilten en metalen dempers, het instrument<br />
verschillende klankkleuren<br />
kunt geven: verschillende registers<br />
naast de gewone pianoklank, van een<br />
klavecimbel- of luitachtig geluid tot<br />
5
6<br />
iets wat lijkt op een Hongaarse cimbalom.<br />
In feite was de luthéal, die in de<br />
jaren erna nog een paar maal werd<br />
verbeterd, de eerste ‘prepared piano’.<br />
Een succes is Cloetens’ apparaat echter<br />
nooit geworden. Alleen al daarom<br />
werd Tzigane veel bekender in de<br />
orkestversie die Ravel ervan maakte.<br />
De violist begint met een lange solo op<br />
de laagste snaar. Dan volgen de eerste<br />
dubbelgrepen, pizzicato loopjes, een<br />
trillertje als een vogel – de componist<br />
zet alle effecten in die een virtuoze<br />
zigeunerviolist op zijn repertoire heeft.<br />
Na deze ‘quasi-cadenza’, aan het slot<br />
waarvan ook het orkest bijvalt, volgt<br />
sterk rapsodische tweede episode.<br />
Opzwepend, dansant en speels. Het<br />
werk herinnerde Béla Bartók aan zijn<br />
vaderland – zelfs al kwam deze<br />
muziek volledig uit Ravels koker.<br />
Maurice Ravel<br />
Debussy: Images<br />
Het Iberisch schiereiland was ‘in’,<br />
in de negentiende eeuw, net als<br />
Hongarije. Ook Debussy schreef een<br />
aantal Spaanse titels. Een daarvan is<br />
Ibéria, het middenpaneel van de orkestrale<br />
drieluik Images, Debussy’s<br />
laatste grote orkestwerk.<br />
Toch kende Debussy Spanje slechts<br />
van ansichtkaarten en één enkel bezoekje<br />
aan een stierengevecht in San<br />
Sebastián, net over de grens. De Spanjaard<br />
Manuel de Falla was evenwel<br />
vol lof over Debussy’s werk. In Ibéria<br />
hoorde hij voor het eerst hoe werkelijk<br />
Spaanse muziek geschreven kon<br />
worden. De Fransman had een sfeer<br />
geëvoceerd die de Andalusiërs al<br />
eeuwen aan hun gitaren ontlokten,<br />
maar die de Spaanse componisten tot<br />
dan toe niet op waarde hadden weten<br />
te schatten. Behalve de karakteristieke<br />
Spaanse ritmen had Debussy<br />
het al evenzeer karakteristieke instrumentarium<br />
gebruikt: castagnetten en<br />
een tambour de Basque. De violisten<br />
en altviolisten nemen zelfs even het<br />
instrument onder de arm, om het te<br />
kunnen tokkelen als een gitaar.<br />
Dergelijke aperte folklorismen gaven<br />
sommige critici het idee dat Debussy,<br />
kennelijk zich er van bewust dat zijn<br />
talent op uitdoven stond, met deze<br />
kunstgreep dacht zijn jeugdige elan<br />
te herwinnen. Tsja...<br />
Debussy heeft in zijn Images helemaal<br />
geen oppervlakkig-folkloristische<br />
muziek willen schrijven. Immers,<br />
vond hij: het heeft weinig zin een<br />
hulpeloze boerenvrouw in mooie<br />
Claude Debussy<br />
kleren te steken. In een symfonisch<br />
<strong>concert</strong> zou zij toch altijd uit de toon<br />
vallen, en zich er nog ongelukkig bij<br />
voelen ook. Het gebruik van de volksmuziek<br />
diende in zijn geval een geheel<br />
ander doel. Het hielp de componist<br />
nieuwe muzikale structuurprocédés<br />
te ontwerpen, gebaseerd op een<br />
‘oneindige metamorfose’.<br />
Werkelijke volksmelodieën klinken<br />
niet in Ibéria (dat vandaag overigens<br />
als laatste gespeeld wordt). Dat is wel<br />
het geval in de twee andere delen van<br />
de Images: Gigues en Rondes de printemps.<br />
Debussy gebruikte respectievelijk<br />
een Schots volkswijsje en het Franse<br />
liedje ‘Nous n’irons plus au bois’.<br />
Ook hier is echter dat nationale element<br />
niet de hoofdzaak. De Rondes de<br />
Printemps zijn zelfs voor een Fransman<br />
nauwelijks als Frans herkenbaar. En<br />
de Gigues zijn net zo Schots als de Pagodes<br />
uit zijn pianowerk Estampes Azia-<br />
Debussy heeft in zijn Images<br />
helemaal geen oppervlakkigfolkloristische<br />
muziek willen<br />
schrijven. Immers, vond hij:<br />
het heeft weinig zin een<br />
hulpeloze boerenvrouw in<br />
mooie kleren te steken. In<br />
een symfonisch <strong>concert</strong> zou<br />
zij toch altijd uit de toon<br />
vallen, en zich er nog on-<br />
gelukkig bij voelen ook.<br />
tisch zijn. Veel bijzonderder is de relatie<br />
tussen de melodie, die steeds weergegeven<br />
wordt door de opvallende<br />
oboe d’amore, en het levendige tweede<br />
gegeven, dat haar ogenschijnlijk<br />
weerspreekt. De muziek lijkt zich op<br />
twee niveaus gelijktijdig te bewegen.<br />
Het kostte Debussy veel moeite te bereiken<br />
wat hem voor ogen stond: een<br />
muziek die “iets totaal nieuws zou<br />
brengen”, een haast tastbare sfeertekening,<br />
“werkelijkheden, bij wijze<br />
van spreken, dat wat door imbecielen<br />
‘impressionisme’ genoemd wordt” (in<br />
een brief aan zijn uitgever Jacques Durand).<br />
Zes jaar lang werkte hij aan de<br />
Images. Ibéria ontstond in 1906 en ging<br />
in 1910 in première, evenals het derde<br />
deel. Gigues werd in 1912 voltooid. Pas<br />
in 1913 klonk dit deel voor publiek.<br />
Onno Schoonderwoerd<br />
7
8<br />
uitvoerenden<br />
Jean-Philipppe Tremblay, dirigent<br />
Jean-Philippe Tremblay stond al op de<br />
bok bij het Orchestre National de<br />
France, het National Symphony Orchestra<br />
in Washington, het London<br />
Philharmonic en het Philharmonia<br />
Orchestra, het Praags Kamerorkest, het<br />
Rotterdams Philharmonisch <strong>Orkest</strong>,<br />
het Weens Kamerorkest, het Ensemble<br />
Moderne Contemporain in Parijs, het<br />
<strong>Radio</strong> Kamerorkest van Boedapest, het<br />
Tanglewood Music Center Orchestra,<br />
het Orchestre Symphonique de<br />
Montréal en het National Arts Centre<br />
Orchestra, waar hij Assistant Conductor<br />
was van Pinchas Zukerman van<br />
2001 tot 2003. Hij is Music Director<br />
van het Orchestre de la Francophonie<br />
sinds de oprichting in 2001. In seizoen<br />
2010-2011 toerde Jean-Philippe Tremblay<br />
door China met het Orchestre<br />
Sym phonique de Québec, en gaf hij<br />
<strong>concert</strong>en met de symfonieorkesten<br />
van Peking en Sjanghai, en met het Los<br />
Angeles Philharmonic Orchestra in<br />
Cincinnati en Hollywood. Het jaar<br />
daarvoor was hij te gast bij het Simon<br />
Bolivar Symphony Orchestra in Venezuela,<br />
het Nationaal <strong>Orkest</strong> van<br />
Spanje, het Deens <strong>Radio</strong> <strong>Orkest</strong>, het<br />
Philharmonic of the Americas, de<br />
London Chamber Players en het Praags<br />
<strong>Radio</strong> Symfonieorkest. Tremblay<br />
Jean-Philippe Tremblay<br />
ontving de Joyce Conger Award for the<br />
Arts, de Rose Roitman Award en<br />
Musician’s Prize bij Dimitri Mitropoulos<br />
International Competition for<br />
Orchestral Conducting in Griekenland<br />
in 2002. In 2004-2005 werd hij door<br />
Kurt Masur en Christoph von<br />
Dohnányi uitgekozen als een van de<br />
drie deelnemers in de Allianz International<br />
Conductors Academy in Londen.<br />
Jean-Philippe Tremblay studeerde<br />
altviool, compositie en directie aan het<br />
Conservatoire de Musique du Québec,<br />
aan de Faculteit Muziek van de Université<br />
de Montréal, de Pierre Monteux<br />
School in Maine, het Tanglewood<br />
Music Center en de Royal Academy of<br />
Music in Londen. Hij studeerde bij<br />
Robert Spano, Seiji Ozawa, André<br />
Previn, Jorma Panula en Michael Jinbo.<br />
Renaud Capuçon, viool<br />
Renaud Capuçon studeerde vanaf<br />
1990 aan het conservatorium van Parijs<br />
bij Gérard Poulet en Veda Reynolds.<br />
In 1992 behaalde hij de eerste<br />
prijs voor kamermuziek en in 1993 de<br />
eerste prijs voor viool met een speciale<br />
vermelding van de jury. Hierna<br />
studeerde hij in Berlijn bij Thomas<br />
Brandis en later bij Isaac Stern. Na een<br />
uitnodiging van Claudio Abbado in<br />
1997 deed hij gedurende drie zomers<br />
verdere ervaring als <strong>concert</strong>meester<br />
op bij het Gustav Mahler Jugendorchester<br />
met Pierre Boulez, Seiji Ozawa,<br />
Daniel Barenboim, Franz Welser-<br />
Möst en Claudio Abbado. Renaud Capuçon<br />
wordt veel gevraagd als solist<br />
door orkesten als het Deutsches Symphonie-Orchester<br />
Berlin, de Komische-<br />
Oper Berlin, de orkesten van NDR<br />
Hamburg en WDR Köln, het Montréal<br />
Symphony, Houston Symphony en<br />
Jerusalem Symphony Orchestra, de<br />
Renaud Capuçon<br />
DaRMINGy<br />
orkesten van Bordeaux, Lille, Lyon,<br />
Monte-Carlo en Toulouse, het Orchestre<br />
Philharmonique de <strong>Radio</strong> France, Orchestre<br />
National de France, Orchestre<br />
de Paris, Ensemble Orchestral de Paris,<br />
Gustav Mahler Jugendorchester, het<br />
Koninklijk <strong>Orkest</strong> van Kopenhagen, het<br />
Zweeds <strong>Radio</strong>-orkest, het Chamber<br />
Orchestra of Europe, het City of<br />
Birming ham Symphony, Firenze<br />
Maggio Musicale, het Orchestra dell’Accademia<br />
Nazionale di Santa Cecilia<br />
in Rome, het <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong> van<br />
Tokio, en de kamerorkesten van<br />
Lausanne en Zürich. Hij werkte samen<br />
met dirigenten als Christian Arming,<br />
Myung-Whun Chung, Jean-Claude<br />
Casadesus, Charles Dutoit, Semyon<br />
Bychkov, Christoph Eschenbach,<br />
Vladimir Fedossejev, Iván Fischer,<br />
Hans Graf, Günther Herbig, Armin<br />
Jordan, Philippe Jordan, Emmanuel<br />
Krivine, Jesús López-Cobos. In 1992<br />
debuteerde hij bij de Berliner Philharmoniker<br />
onder leiding van Bernard<br />
Haitink en in 2004 bij het Boston<br />
Symphony Orchestra onder leiding van<br />
Christoph von Dohnányi. Kamermuziek<br />
speelt Capuçon met Martha Argerich,<br />
Daniel Barenboim, Elena Bashkirova,<br />
Hélène Grimaud, Yefim Bronfman,<br />
Myung-Whun Chung, Stephen<br />
Kovacevich, Mikhail Pletnev, Jean-Yves<br />
Thibaudet, Vadim Repin, Joeri Basjmet,<br />
Truls Mørk, Paul Meyer en Kremerata<br />
Baltica. Renaud Capuçon bespeelt de<br />
Guarneri del Gesù ‘Panette’ (1737) die<br />
nog aan Isaac Stern heeft toebehoord,<br />
hem ter beschikking gesteld door de<br />
Banca Svizzera Italiana.<br />
9
<strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong><br />
10 <strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong> In de serie De Vrijdag van Vredenburg<br />
11<br />
Het <strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong> (RFO) is het RFO met regelmaat te beluiste-<br />
wordt gerekend tot de top van de ren, aangevoerd door onder anderen<br />
Nederlandse symfonieorkesten. Het Pablo Heras-Casado, Mark Wiggles-<br />
excelleert in een groot aantal genres worth, James Gaffigan, Sir Mark<br />
en onderscheidt zich in het Neder- Elder en Markus Stenz.<br />
landse muziekleven door bijzondere Naast de vele <strong>concert</strong>en in de<br />
chef-DIRIgent tweeDe vIool contRabas<br />
contRafagot<br />
en avontuurlijke programma’s. Het<br />
merendeel van de <strong>concert</strong>en van het<br />
RFO is te beluisteren in de omroep-<br />
omroep series ontplooit het RFO<br />
activiteiten die in belangrijke mate<br />
bijdragen aan de internationale re-<br />
Jaap van Zweden<br />
(honorary chief conductor)<br />
Markus Stenz<br />
(per augustus 2012)<br />
Andrea van Harmelen<br />
Sarah Loerkens<br />
Jill Bernstein<br />
Esther de Bruijn<br />
Rien Wisse<br />
Walter van Egeraat<br />
Annika Hope<br />
Stephan Wienjus<br />
Desirée van Vliet<br />
hooRn<br />
Annelies van Nuffelen<br />
series NTR Zaterdag Matinee, De Vrijdag<br />
van Vredenburg en Het Zondagochtend<br />
Concert. Daarnaast maakt het orkest<br />
putatie van het orkest. Buitenlandse<br />
<strong>concert</strong>en vinden dit seizoen plaats<br />
in de Keulse Philharmonie met pianist<br />
eRe-DIRIgent<br />
Edo de Waart<br />
Michiel Eekhof<br />
Odilia Fiedler<br />
Annemarie van Helderen<br />
Eduard Zlatkin<br />
Peter Baas<br />
Marijn van Prooijen<br />
Guus Grentius<br />
Peter Janosi<br />
Fréderick Franssen<br />
Anneke Vreugdenhil<br />
zijn opwachting in o.a. de Robeco<br />
Zomer <strong>concert</strong>en en het Holland<br />
Festival. Tot augustus 2012 is Jaap van<br />
Hannes Minnaar (winnaar Koningin<br />
Elizabeth wedstrijd 2010) en in de<br />
Londense Royal Albert Hall in de BBC<br />
vaste gastDIRIgent<br />
James Gaffigan<br />
Robbert Honorits<br />
Esther Kövy<br />
Dana Mihailescu<br />
Guido Muller<br />
fluIt<br />
Barbara Deleu<br />
tRompet<br />
Hans van Loenen<br />
Rik Knarren<br />
Raymond Rook<br />
Zweden chef-dirigent van het RFO.<br />
Daarna neemt Markus Stenz het chefdirigentschap<br />
van hem over. James<br />
Proms 2011. De live-opnamen van<br />
Wagners Lohengrin, Die Meistersinger<br />
von Nürnberg en Parsifal, die het orkest<br />
Renate van Riel<br />
Nienke Teuben<br />
Alexander van den Tol<br />
Susanna Edixhoven Dik<br />
Maike Grobbenhaar -<br />
ook piccolo<br />
Janneke Groesz - ook<br />
Hans Verheij<br />
tRombone<br />
Herman Nass<br />
Gaffigan staat als vaste gastdirigent<br />
minimaal 4 keer per jaar voor het orkest.<br />
Edo de Waart is als eredirigent<br />
onder leiding van Jaap van Zweden<br />
maakte, zijn internationaal zeer goed<br />
ontvangen. Daarnaast omvat de om-<br />
eeRste vIool<br />
Bart Vandenbogaerde<br />
Semjon Meerson<br />
altvIool<br />
Francien Schatborn<br />
Frank Brakkee<br />
Arjan Wildschut<br />
piccolo<br />
hobo<br />
Peter Saunders<br />
bastRombone<br />
Steven Verhelst<br />
aan het RFO verbonden.<br />
Het RFO voert in samenwerking met het<br />
Groot Omroepkoor werken voor koor<br />
vangrijke plaat- en cd-catalogus van<br />
het RFO legendarische opnamen onder<br />
leiding van o.a. Leopold Stokowski,<br />
Mitcho Dimitrov<br />
Alexander Baev<br />
Fred Gaasterland<br />
Roswitha Devrient<br />
Igor Bobylev<br />
Annemijn den Herder<br />
Annemarie Konijnenburg<br />
Hans Wolters<br />
Sandra Simon Monje<br />
Yvonne Wolters - ook<br />
hobo d’amore<br />
tuba<br />
Hans de Wilde<br />
en orkest uit, variërend van opera’s,<br />
missen en oratoria uit de negentiende<br />
eeuw tot meesterwerken van deze<br />
Antal Doráti, Jean Fournet en Edo de<br />
Waart. Cd’s met werken van hedendaagse<br />
componisten als Jonathan<br />
Alberto Johnson<br />
Masha Iakovleva<br />
Kerstin Kendler<br />
Anna Korpalska<br />
Erik Krosenbrink<br />
Robert Meulendijk<br />
Ewa Wagner<br />
Anne-Bartje Fontein<br />
althobo<br />
Gerard van Andel<br />
pauken<br />
Paul Jussen<br />
slagweRk<br />
eeuw. Dit seizoen zijn dat onder meer<br />
Ponchielli’s La Gioconda, Puccini’s<br />
Tosca en Henze’s twaalfde grote opera<br />
Harvey, Klas Torstensson en Jan van<br />
Vlijmen werden onderscheiden met<br />
prijzen en eervolle vermeldingen.<br />
Pamela Kubik<br />
Leonie Mensink<br />
Theo Ploeger<br />
Pieter Vel<br />
cello<br />
Arturo Muruzabal<br />
Anton Istomin<br />
klaRInet<br />
Arjan Woudenberg<br />
Nanette Bakker<br />
Diede Brantjes<br />
Maarten Smit<br />
Hans Zonderop<br />
Henk de Vlieger<br />
Esther Doornink<br />
L’Upupa und der Triumph der Sohnesliebe.<br />
Het RFO speelt regelmatig werk van<br />
Nederlandse componisten. Nieuwe<br />
Momenteel wordt gewerkt aan een<br />
Sjostakovitsj-serie onder leiding van<br />
Mark Wigglesworth en de complete<br />
Peter Weimar<br />
Marina Meerson<br />
Eveline Kraayenhof<br />
Wim Hülsmann<br />
Harm Bakker<br />
Winnyfred Beldman<br />
basklaRInet<br />
Sergio Hamerslag<br />
Harry van Meurs<br />
haRp<br />
Ellen Versney<br />
muziek van Peter-Jan Wagemans,<br />
Richard Rijnvos, Robin de Raaff, Marijn<br />
Simons, Otto Ketting en Jan van de<br />
symfonieën van Bruckner onder<br />
leiding van Jaap van Zweden.<br />
Mirjam Bosma<br />
Crit Coenegracht<br />
Anneke Janssen<br />
Ansfried Plat<br />
fagot<br />
Johan Steinmann<br />
Freek Sluijs<br />
Birgit Strahl<br />
Veronique Serpenti<br />
celesta<br />
John Snijders<br />
Putte wordt dit seizoen uitgevoerd, www.RaDIOFILHaRMONISCHORKeST.NL<br />
naast premières van o.a. Wolfgang volg het RFO op twitter<br />
Rihm en Sofia Goebaidoelina.<br />
(@radiofilhorkest) en facebook
12<br />
komende <strong>concert</strong>en in<br />
de Vrijdag van Vredenburg<br />
SeRIe JaReN 20 / MUzIKaLe MeeSTeRweRKeN<br />
vrijdag 6 april 2012, 20.15 uur inleiding Madeleine Pfundt 19.30 uur<br />
De lichtheid van Le Groupe des Six<br />
Jory Vinikour<br />
SeRIe aVRO KLaSSIeK<br />
vrijdag 13 april 2012, 20.15 uur inleiding Madeleine Pfundt 19.30 uur<br />
Liza Ferschtman centraal<br />
Liza Ferschtman<br />
KOBIe VaN Re<br />
<strong>Radio</strong> Kamer Filharmonie<br />
Benjamin Levy dirigent<br />
Jory Vinikour klavecimbel<br />
Lavinia Meijer harp<br />
<strong>Radio</strong> Kamer Filharmonie<br />
Michael Schønwandt<br />
dirigent<br />
Liza Ferschtman viool<br />
div. componisten<br />
keuze uit ballet l’eventail<br />
de Jeanne<br />
Poulenc<br />
<strong>concert</strong> champêtre<br />
Tailleferre<br />
<strong>concert</strong>ino voor harp en<br />
orkest<br />
Ibert<br />
Divertissement<br />
Nielsen<br />
pan & syrinx<br />
Röntgen<br />
ballade voor viool en<br />
orkest<br />
Sibelius<br />
humoresques voor viool<br />
en orkest<br />
Schumann<br />
vierde symfonie<br />
SeRIe aVRO KLaSSIeK<br />
vrijdag 27 april 2012, 20.15 uur inleiding Madeleine Pfundt 19.30 uur<br />
Stravinsky à Paris<br />
<strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong><br />
<strong>Orkest</strong><br />
Sir Mark elder dirigent<br />
Ronald Brautigam piano<br />
SeRIe JaReN 20 / STeDeN<br />
vrijdag 18 mei 2012, 20.15 uur inleiding Frits van der waa 19.30 uur<br />
Duitsland 1921<br />
Kurt Weill<br />
Debussy<br />
prélude à l’après-midi<br />
d’un faune<br />
Stravinsky<br />
<strong>concert</strong> voor piano en<br />
orkest<br />
Debussy<br />
Jeux<br />
Rimski-Korsakov<br />
suite uit de legende van<br />
de onzichtbare stad kitezj<br />
<strong>Radio</strong> Kamer Filharmonie<br />
Cappella amsterdam<br />
James MacMillan dirigent<br />
Hans Schöpflin tenor<br />
Martijn Cornet bas<br />
Ronald Brautigam<br />
MaRCO BORGGReVe<br />
anke Brouwer<br />
nieuw werk<br />
weill<br />
vom tod im walde<br />
berliner Requiem<br />
Smit<br />
voorspel voor teirlinck’s<br />
‘De vertraagde film’<br />
Hindemith<br />
kammermusik finale 1921<br />
13
14<br />
<strong>concert</strong>en in de<br />
e c<br />
zaterdag 31 maart 2012<br />
14.15 uur<br />
Concertgebouw amsterdam<br />
Twee wereldpremières<br />
asko|Schönberg<br />
Reinbert de Leeuw dirigent<br />
Katrien Baerts sopraan<br />
Tjeerd Oostendorp tuba<br />
Verbey<br />
expulsie<br />
Van wijck<br />
exordium - for tuba and 19<br />
instrumentalists weReLDPReMIèRe<br />
zuidam<br />
canciones del alma weReLDPReMIèRe<br />
Katrien Baerts<br />
CLaUDIa HaNSeN<br />
zaterdag 7 april 2012<br />
14.15 uur<br />
Concertgebouw amsterdam<br />
enerverende zwerftochten<br />
<strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong><br />
Groot Omroepkoor<br />
Hans Graf dirigent<br />
Thomas eitler koordirigent<br />
Markus John spreker<br />
Rihm<br />
Quo me rapis NeDeRLaNDSe PReMIèRe<br />
Rihm<br />
vers une symphonie fleuve vI<br />
opdrachtwerk van de stad karlsruhe en<br />
ntR Zaterdagmatinee - NeDeRLaNDSe<br />
PReMIèRe<br />
Schumann<br />
manfred (complete toneelmuziek)<br />
Hans Graf<br />
CHRISTIaN STeINeR<br />
in<br />
het <strong>concert</strong>geBouw te amsterdam<br />
a B<br />
zaterdag 14 april 2012<br />
14.15 uur<br />
Concertgebouw amsterdam<br />
Mysteriën in de oceaan<br />
<strong>Radio</strong> <strong>Filharmonisch</strong> <strong>Orkest</strong><br />
ed Spanjaard dirigent<br />
Jorge Luis Prats piano<br />
Schreker<br />
vorspiel zu einer grossen oper<br />
wagemans<br />
Deep blue ocean<br />
opdrachtwerk ntR Zaterdagmatinee,<br />
weReLDPReMIèRe, mede mogelijk gemaakt<br />
door het Fonds Podiumkunsten<br />
Brahms<br />
tweede piano<strong>concert</strong><br />
Jorge Luis Prats<br />
ROy QUeSaDa<br />
zaterdag 28 april 2012<br />
14.15 uur<br />
Concertgebouw amsterdam<br />
Vadim Repin in een<br />
MacMillan-première<br />
<strong>Radio</strong> Kamer Filharmonie<br />
James MacMillan dirigent<br />
Vadim Repin viool<br />
Bartók<br />
Roemeense volksdansen<br />
MacMillan<br />
viool<strong>concert</strong> - opdrachtwerk london<br />
symphony orchestra, philadelphia<br />
orchestra, ensemble orchestral de paris<br />
en ntR Zaterdagmatinee<br />
NeDeRLaNDSe PReMIèRe<br />
Sjostakovitsj<br />
negende symfonie<br />
Vadim Repin<br />
15
16<br />
Het <strong>Radio</strong> 4 Concerthuis: Debussy<br />
Met het <strong>Radio</strong> 4 Concerthuis van<br />
radio4.nl verandert uw huis kamer in<br />
een <strong>concert</strong>zaal wanneer u dat wilt.<br />
Natuurlijk zijn de eigen <strong>Radio</strong> 4<br />
<strong>concert</strong>series - de Vrijdag van Vredenburg<br />
en de NTR ZaterdagMatinee -<br />
volop aanwezig in het <strong>Radio</strong> 4<br />
Concert huis. De recente hoogtepunten<br />
maar ook de prachtige historische<br />
opnames uit het rijke omroeparchief.<br />
En ook alle <strong>concert</strong>en van het nieuwe<br />
Vrijdag van Vredenburg- seizoen kunt<br />
u terugluisteren in het <strong>Radio</strong> 4<br />
Concerthuis. U kunt op elk gewenst<br />
colofon<br />
PROGRaMMeRING<br />
astrid in ’t Veld<br />
PRODUCTIe<br />
Manon Tuynman en<br />
Hanna Schreuders<br />
PUBLICITeIT & PRODUCTIe-aSSISTeNTIe<br />
anne Marie van Doorn<br />
aDMINISTRaTIe & FINaNCIëN<br />
anneke de Vries<br />
PReSeNTaTIe RaDIO 4<br />
Mark Brouwers, ab Nieuwdorp<br />
en Maartje Stokkers<br />
RaNDPROGRaMMeRING TROS eN<br />
aVRO RaDIO4<br />
Thea Derks en Victor Striker<br />
eINDReDaCTIe RaDIO<br />
Roland Kieft en Petra Koks<br />
CaSTING DIReCTOR<br />
Mauricio Fernández<br />
aRTISTIeK LeIDeR<br />
Kees Vlaardingerbroek<br />
PROGRaMMaTOeLICHTING<br />
Onno Schoonderwoerd<br />
moment kiezen uit het altijd actuele<br />
aanbod van ruim 100 <strong>concert</strong>en en<br />
zelf uw <strong>concert</strong> programma samenstellen.<br />
Of laat u verleiden door de<br />
bijzondere highlights die geprogrammeerd<br />
voor u klaarstaan, voorzien<br />
van extra informatie en aantrekkelijk<br />
gepresenteerd.<br />
Voor meer prachtige <strong>concert</strong>werken<br />
van Claude Debussy kunt u terecht<br />
in het <strong>Radio</strong> 4 Concerthuis. Concerten<br />
die hebben plaatsgevonden in<br />
het Debussy weekend in Vredenburg<br />
Utrecht kunt u terugluisteren in de<br />
<strong>Orkest</strong>muziekzaal, evenals een<br />
aantal prachtige archiefopnamen.<br />
In het <strong>Radio</strong> 4 Concerthuis bepaalt ú<br />
wat u wilt horen, in het door u<br />
gewenste genre, wanneer u maar wilt.<br />
radio4.nl/<strong>concert</strong>huis<br />
ReDaCTIe PROGRaMMaBOeK<br />
Clemens Romijn<br />
eINDReDaCTIe<br />
Onno Schoonderwoerd<br />
VORMGeVING<br />
Dorine Verharen<br />
DRUK<br />
Van der weij BV Hilversum