Rapport-Implementatie-VMS-Veiligheidsprogramma
Rapport-Implementatie-VMS-Veiligheidsprogramma
Rapport-Implementatie-VMS-Veiligheidsprogramma
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
van het SIS (11 ziekenhuizen), ofwel door het vaker en gedegener evalueren en<br />
analyseren van de SIT oproepen, ofwel door het inrichten van structurele scholing aan<br />
verschillende groepen professionals. Vier ziekenhuizen voerden verbeteringen door in de<br />
afferente component, met name door de communicatie over een vitaal bedreigde patient<br />
tussen de afdeling en het SIT te standaardiseren. Hiertoe werd de SBAR (Situation,<br />
Background, Assessment, Recommendation) ingevoerd als communicatiemethode. Twee<br />
ziekenhuizen voerden aanpassingen door in de efferente component, door het SIT zelf<br />
operationeel te maken of door het operationeel te maken op alle locaties van het<br />
ziekenhuis.<br />
Geïnterviewden gaven aan het einde van de looptijd van het <strong>VMS</strong> Veiligheidprogramma<br />
verschillende aandachtspunten aan om de werking van het SIS verder te verbeteren en te<br />
borgen. Zo zouden, ondanks de aanwezigheid van een signaleringssysteem, vitaal<br />
bedreigde patiënten veel vroegtijdiger herkend moeten worden. Verpleegkundigen op de<br />
afdeling weten de parameters niet altijd goed te hanteren of hebben niet/nemen niet de<br />
tijd om op vaste tijden per dag bij de patiënt metingen af te nemen. Ook worden metingen<br />
regelmatig nog niet vastgelegd, waardoor het ontdekken van een trend bij de patiënt<br />
bemoeilijkt wordt. Geïnterviewden droegen aan dat het vaker aanbieden van scholing een<br />
oplossing kan bieden om verpleegkundigen bewust te maken van het belang van<br />
vroegtijdig signaleren en de werkwijze die hiervoor gebruikt dient te worden.<br />
De inhoud en diepgang van de evaluaties van SIT oproepen en van de geaggregeerde<br />
analyses van deze oproepen verschilt sterk per ziekenhuis. Veel geïnterviewden geven als<br />
aandachtspunt dat men evaluaties en analyses meer gestructureerd op wil zetten en dat<br />
elektronische registratie van metingen en SIT oproepen daarbij kan helpen. Tenslotte<br />
verdient het aanbeveling om de uitkomsten van de evaluaties en analyses in te zetten om<br />
het SIS en de ziekenhuisorganisatie continu te verbeteren.<br />
Inrichting van en aanpassingen in het SIS<br />
De adviezen in de praktijkgids Vitaal bedreigde patiënt geven de ziekenhuizen richting in<br />
de wijze waarop zij de drie componenten (afferente, efferente en borgingscomponent) van<br />
het SIS kunnen inrichten, maar niet ieder ziekenhuis heeft dit op dezelfde wijze gedaan.<br />
Hieronder worden verschillen in de inrichting van het SIS in kaart gebracht. De<br />
beschreven varianten zijn niet perse beter of slechter, ze geven met name de<br />
mogelijkheden aan die ziekenhuizen hebben om het SIS te laten aansluiten bij de eigen<br />
ziekenhuisorganisatie. 11 ziekenhuizen gaven tijdens de interviews expliciet aan het<br />
systeem te hebben aangepast.<br />
Tabel 3.3 laat zien dat het merendeel van de ziekenhuizen (16 in de 2 e interviewronde)<br />
koos voor het signaleren van vitaal bedreigde patiënten aan de hand van een combinatie<br />
van triggers, dit zijn bijvoorbeeld ademhalingsfrequentie, hartslag en bewustzijn maar<br />
ook het onderbuik gevoel van de verpleegkundige op de afdeling. Er bestonden<br />
verschillen tussen ziekenhuizen in de toepassing van de signaleringsprocedure. Zo hadden<br />
sommige ziekenhuizen verschillende monitoringsprocedures voor verschillende<br />
patiënttypen, benadrukten zij bepaalde signaleringsparameters in meer of mindere mate,<br />
of hadden ze oproepprocedures met ofwel een lage ofwel een hoge drempel voor<br />
verpleegafdelingen.<br />
<strong>Implementatie</strong> <strong>VMS</strong> <strong>Veiligheidsprogramma</strong>, NIVEL 2013 43