Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
China's vijanden zou tegenhouden? Hoe hoog en hoe lang zij ook werd?' 'Natuurlijk nietI ' lacht de keizer. 'Die muur? Ik wilde dat de mensen zich mij na mijn dood herinnerden. Dit is beter dan de mooiste graftombe. Niemand zal de wreedste keizer uit de geschiedenis ooit vergeten.' 'Maar nu heb je iets beters,' zegt Shaun. 'Ja, nu heb ik iets beters.' + 71
Als de keizer uit zijn diepe sluimer ontwaakt, voelen zijn oogleden loodzwaar. Ze hangen omlaag zodat er niet meer dan spleetjes overblijven. In zijn gezichtsveld zweeft een mobile met ijzeren vogels, die langzaam ronddraaien in de tocht. Een hoogst ongebruikelijk versiersel, denkt hij terwijl hij zijn ogen verder probeert te openen. Een moment fladdert een woord door zijn geheugen. Vliegtuigen. De term zegt hem niets: enkel een reeks uitheemse klanken. Waar zijn de kamerschermen met dansende pauwen en mistige bergpieken? Of de branders met sandelhout, die de hele nacht blijven doorsmeulen? Nu hij erover nadenkt, in welke kamer bevindt hij zich eigenlijk? Zijn paleis telt meer dan honderd zestig slaapvertrekken en hij slaapt elke nacht in een ander om sluipmoordenaars te slim af te wezen. Een dof gegrom bereikt hem, dat langzaam aanzwelt. Wat nu weer? Een morrende menigte? Getergde tijgers? Auto's. Weer zo'n woord zonder enige betekenis. Het grommen sterft weg en de keizer ontspant zich. Ik slaap nog half, denkt hij. Droomgeluiden. Waar blijft mijn kamerheer? En welke idioot schilderde het plafond wit? Een lichte ergernis komt op. Hoe ongepast! Wit is de kleur van rouw, van de dood. Opnieuw probeert de keizer zijn ogen wijder te openen en eens te meer weigeren de spieren te gehoorzamen. In paniek wil hij zijn armen opheffen: ze blijven log naast zijn zijden liggen.
- Page 20 and 21: weegt zich als een marionet: hij he
- Page 22 and 23: 5 Arno slikt vier Saridons, de ster
- Page 24 and 25: 'Het is mijn fout. Men vertelde mij
- Page 26 and 27: 6 Zijn ouders schrokken het eten na
- Page 28 and 29: Ze verbreekt de verbinding. Arno me
- Page 30 and 31: Delila zit op een geborduurd kussen
- Page 32 and 33: Ze grinnikt. 'Jullie snappen er gee
- Page 34 and 35: 8 Om kwart voor acht trekt Arno de
- Page 36 and 37: 9 'Geen probleem,' zegt de blonde K
- Page 38 and 39: De leerlingen drommen in kleine gro
- Page 40 and 41: De Stones, weet hij. Als zijn vader
- Page 42 and 43: krachten.' Ze grinnikt. 'Mijn groot
- Page 44 and 45: We sluiten de aarden deur en jij mo
- Page 46 and 47: Het is een geheim nummer. Mijn oude
- Page 48 and 49: 'Wat deed je?' Ze kijkt hem recht i
- Page 50 and 51: I3 In het licht van zijn nachtlampj
- Page 52 and 53: Kinkhoorns loeien: vier leden van z
- Page 54 and 55: vlassig baardje. De man draagt zijn
- Page 56 and 57: 'Helaas,' zucht Shaun, 'ik ben gewe
- Page 58 and 59: Dood, denkt hij, ik ben waarlijk do
- Page 60 and 61: 'Tsjin Sje Hwang-ti: niet gevonden,
- Page 62 and 63: Deli's telefoon gaat twintig keer o
- Page 64 and 65: Als zijn bestelling arriveert, is A
- Page 66 and 67: Ten derde ... ' Delila duwt de deur
- Page 68 and 69: Breek de schakels, besluit hij. Kni
- Page 72 and 73: Help me! Zijn keel blijft geluidloo
- Page 74 and 75: 'Aah waah.' Arno gaapt, rekt zich u
- Page 76 and 77: messcherpe vouw. Hun zorgvuldig gep
- Page 78 and 79: Arno grist het boekje uit zijn hand
- Page 80 and 81: Met een biljet van honderd zou hij
- Page 82 and 83: 'Was dat nu werkelijk nodig,' vraag
- Page 84 and 85: Hij kijkt in de spiegel terug. Voor
- Page 86 and 87: De man knikt. 'Dat klopt, Hoogverhe
- Page 88 and 89: 'Ik vang je in netten van zwarte ma
- Page 90 and 91: 22 'Vierde steeg linksaf,' mompelt
- Page 92 and 93: Arno sist van ergernis. Hij stapt n
- Page 94 and 95: Heeft hij de draken niet eerder opg
- Page 96 and 97: stellen. Knip met je vingers en een
- Page 98 and 99: gereden, een staaf smeulend sandelh
- Page 100 and 101: 23 Deze keer is er niets subtiels a
- Page 102 and 103: 'Laat je vriend de kaart naar mijn
- Page 104 and 105: 'Begroet je geëerde voorouders!' l
- Page 106 and 107: stenen tafel. 'Je bent een muzikant
- Page 108 and 109: ode schemering achter zijn oogleden
- Page 110 and 111: Arno komt behoedzaam overeind. De l
- Page 112 and 113: Twee beelden vormen zich in het klo
- Page 114 and 115: Ik ben dichter bij mijn eigen Utrec
- Page 116 and 117: 'Ik blijf niet graag sloom in de ho
- Page 118 and 119: aarzelende, hokkende siddering, toe
China's vijanden zou tegenhouden? Hoe hoog en hoe lang<br />
zij ook werd?'<br />
'Natuurlijk nietI ' lacht de keizer. 'Die muur? Ik wilde<br />
dat de mensen zich mij na mijn dood herinnerden. Dit is<br />
beter dan de mooiste graftombe. Niemand zal de wreedste<br />
keizer uit de geschiedenis ooit vergeten.'<br />
'Maar nu heb je iets beters,' zegt Shaun.<br />
'Ja, nu heb ik iets beters.'<br />
+<br />
71