Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
vlassig baardje. De man draagt zijn masker nog steeds, con stateert de keizer met een zekere ergernis. Hoe onbeleefd! Ik heb ze toch duidelijk laten weten dat ze niet langer deel van mijn Gemaskerden uitmaken? 'Misschien was je een beetje voorbarig,' zegt de man. De keizer ziet het puntje van een roze tong over de gekloofde lippen likken. Een indringer! Een sluipmoordenaar! De keizer draait zijn pols. Uit de wijde mouw glipt een kristallen dolkje in zijn handpalm. Hij drukt op de jaden vlinder in de handgreep en meteen vloeit een kleurloos gif in de holle punt. 'Verklaar je nader.' Uit zijn ooghoeken ziet hij dat de andere Gemaskerden de tent al verlaten heb ben. En de wachters staan te ver weg om van enig nut te wezen. 'Mijn naam,' zegt de indringer, 'is Shaun de Doodloze.' Hij buigt diep, maar beslist niet zo diep als een onder daan voor zjjn keizer hoort te buigen. 'Ik sta geheel te uwer beschikking.' De keizer voelt een schok van pure vreugde, een tinte ling die door zijn hele lijf trekt en hem ademloos van op winding achterlaat. 'Zet je masker af,' weet hij met moeite uit te brengen. Het klinkt als een verzoek, niet als een bevel. Eeltige vingers reiken naar het zwartleren masker, ruk ken. De riempjes knappen en de keizer staart in het angst aanj agende gelaat van een demon, van een bovenaards we zen. Shaun is blind: reusachtige roze parels glimmen in de lege oogkassen. 'De verhalen zijn waar,' zegt Shaun. 'Ik heb mijn ogen uitgerukt. Lang geleden. Voor wie de toekomst kan zien, is het heden niet interessant. Het leidt maar af.' 'Vijftien jaar zocht ik u, meester Shaun, de wijste aller wijzen,' hoort de keizer zichzelf babbelen. Hij probeert te 55
stoppen, maar zijn opluchting is eenvoudigweg te groot. 'Complete legers spionnen zond ik uit! Ik strooide met zilver, ik strooide met goud. Duizenden, duizenden hadden van u gehoord: niemand kon me uw schuilplaats wijzen.' 'De tijd was nog niet rijp voor onze ontmoeting.' 'En nu wel?' Shaun grijnst. 'In het begin van je zoektocht was je overmoedig, een man in de kracht van zijn leven. Maar nu, hai! je haar wordt grijs, je gewrichten knarsen. Eindelijk ben je bang genoeg voor de dood om werkelijk naar me te luisteren. , Ditmaal is het de keizer die zijn hoofd buigt. 'Wijze meester, ze beweren dat u al duizend jaar leeft.' 'J e moet niet alles geloven wat onwetende boeren kakelen. Duizend jaar is het grootste getal dat ze kunnen bevatten.' Shaun giechelt, maakt een absurd dansje waarbij hij met zijn armen zwaait. 'Keizer, dwaze keizer,' zingt hij. 'Ik ben onmetelijk veel ouder dan dit land. Toen ik de Dood voor het eerst bedroog, was de grootste stad van de wereld een dorp met hutten van riet en vochten we met zwaarden van steen. 0, mijn keizer, duizend jaar is niet meer dan een enkele dag voor mij!' De keizer weet dat hij bespot wordt, dat zijn woorden voor Shaun niet meer dan het geritsel van dorre bladeren zijn. Toch spreekt hij door. 'Ik bezit paleizen met gouden daken,' somt hij op, 'vrouwen met glanzend zwart haar en wenkbrauwen als dansende motten. Mijn leger is onoverwinnelijk. Ik had de wereld kunnen veroveren.' Hij sluit zijn ogen. 'Als ik enkel de tijd had gehad ... Dat alles kan van u zijn, Shaun,' vervolgt hij op krachtiger toon. 'Noem uw prijs. Geloof me, geen prijs is mij te hoog.' Hij balt zijn vuisten. 'Ik wil leven! Ik wil voor altijd leven!' Shaun trekt peinzend aan zijn oor, schuifelt met zijn voeten. De keizer beseft dat het toneelspel is, dat Shaun verdraaid goed weet wat zijn prijs is.
- Page 4 and 5: Elke parel is een minuscule graftom
- Page 6 and 7: I Zaterdagmiddag in Utrecht. Het is
- Page 8 and 9: ons vreselijk, meneer. Is er verf o
- Page 10 and 11: 'Daar geloof ik niks van.' 'Ik win
- Page 12 and 13: doet. Om in een nieuw, jonger licha
- Page 14 and 15: ewondert het kanariegele gewaad dat
- Page 16 and 17: ijskoude vinger de wervels streelt.
- Page 18 and 19: 4 Shaun de Doodloze stuurt zijn gee
- Page 20 and 21: weegt zich als een marionet: hij he
- Page 22 and 23: 5 Arno slikt vier Saridons, de ster
- Page 24 and 25: 'Het is mijn fout. Men vertelde mij
- Page 26 and 27: 6 Zijn ouders schrokken het eten na
- Page 28 and 29: Ze verbreekt de verbinding. Arno me
- Page 30 and 31: Delila zit op een geborduurd kussen
- Page 32 and 33: Ze grinnikt. 'Jullie snappen er gee
- Page 34 and 35: 8 Om kwart voor acht trekt Arno de
- Page 36 and 37: 9 'Geen probleem,' zegt de blonde K
- Page 38 and 39: De leerlingen drommen in kleine gro
- Page 40 and 41: De Stones, weet hij. Als zijn vader
- Page 42 and 43: krachten.' Ze grinnikt. 'Mijn groot
- Page 44 and 45: We sluiten de aarden deur en jij mo
- Page 46 and 47: Het is een geheim nummer. Mijn oude
- Page 48 and 49: 'Wat deed je?' Ze kijkt hem recht i
- Page 50 and 51: I3 In het licht van zijn nachtlampj
- Page 52 and 53: Kinkhoorns loeien: vier leden van z
- Page 56 and 57: 'Helaas,' zucht Shaun, 'ik ben gewe
- Page 58 and 59: Dood, denkt hij, ik ben waarlijk do
- Page 60 and 61: 'Tsjin Sje Hwang-ti: niet gevonden,
- Page 62 and 63: Deli's telefoon gaat twintig keer o
- Page 64 and 65: Als zijn bestelling arriveert, is A
- Page 66 and 67: Ten derde ... ' Delila duwt de deur
- Page 68 and 69: Breek de schakels, besluit hij. Kni
- Page 70 and 71: China's vijanden zou tegenhouden? H
- Page 72 and 73: Help me! Zijn keel blijft geluidloo
- Page 74 and 75: 'Aah waah.' Arno gaapt, rekt zich u
- Page 76 and 77: messcherpe vouw. Hun zorgvuldig gep
- Page 78 and 79: Arno grist het boekje uit zijn hand
- Page 80 and 81: Met een biljet van honderd zou hij
- Page 82 and 83: 'Was dat nu werkelijk nodig,' vraag
- Page 84 and 85: Hij kijkt in de spiegel terug. Voor
- Page 86 and 87: De man knikt. 'Dat klopt, Hoogverhe
- Page 88 and 89: 'Ik vang je in netten van zwarte ma
- Page 90 and 91: 22 'Vierde steeg linksaf,' mompelt
- Page 92 and 93: Arno sist van ergernis. Hij stapt n
- Page 94 and 95: Heeft hij de draken niet eerder opg
- Page 96 and 97: stellen. Knip met je vingers en een
- Page 98 and 99: gereden, een staaf smeulend sandelh
- Page 100 and 101: 23 Deze keer is er niets subtiels a
- Page 102 and 103: 'Laat je vriend de kaart naar mijn
vlassig baardje. De man draagt zijn masker nog steeds, con<br />
stateert de keizer met een zekere ergernis. Hoe onbeleefd!<br />
Ik heb ze toch duidelijk laten weten dat ze niet langer deel<br />
van mijn Gemaskerden uitmaken?<br />
'Misschien was je een beetje voorbarig,' zegt de man. De<br />
keizer ziet het puntje van een roze tong over de gekloofde<br />
lippen likken.<br />
Een indringer! Een sluipmoordenaar!<br />
De keizer draait zijn pols. Uit de wijde mouw glipt een<br />
kristallen dolkje in zijn handpalm. Hij drukt op de jaden<br />
vlinder in de handgreep en meteen vloeit een kleurloos gif<br />
in de holle punt. 'Verklaar je nader.' Uit zijn ooghoeken<br />
ziet hij dat de andere Gemaskerden de tent al verlaten heb<br />
ben. En de wachters staan te ver weg om van enig nut te<br />
wezen.<br />
'Mijn naam,' zegt de indringer, 'is Shaun de Doodloze.'<br />
Hij buigt diep, maar beslist niet zo diep als een onder<br />
daan voor zjjn keizer hoort te buigen. 'Ik sta geheel te uwer<br />
beschikking.'<br />
De keizer voelt een schok van pure vreugde, een tinte<br />
ling die door zijn hele lijf trekt en hem ademloos van op<br />
winding achterlaat.<br />
'Zet je masker af,' weet hij met moeite uit te brengen.<br />
Het klinkt als een verzoek, niet als een bevel.<br />
Eeltige vingers reiken naar het zwartleren masker, ruk<br />
ken. De riempjes knappen en de keizer staart in het angst<br />
aanj agende gelaat van een demon, van een bovenaards we<br />
zen. Shaun is blind: reusachtige roze parels glimmen in de<br />
lege oogkassen.<br />
'De verhalen zijn waar,' zegt Shaun. 'Ik heb mijn <strong>ogen</strong><br />
uitgerukt. Lang geleden. Voor wie de toekomst kan zien, is<br />
het heden niet interessant. Het leidt maar af.'<br />
'Vijftien jaar zocht ik u, meester Shaun, de wijste aller<br />
wijzen,' hoort de keizer zichzelf babbelen. Hij probeert te<br />
55