Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
De Stones, weet hij. Als zijn vader doodvermoeid van zijn werk komt, draait pa dat nummer vaak op maximum volume. Hij slingert het meisje rond en op de een of andere manier lijkt ze bijna niets te wegen. Ze duikt soepel onder zijn arm door, ze tolt om haar as, ze springt, buigt zich naar achteren tot haar paardenstaart over de tegels sliert. Een circusmeisje, denkt Arno opgetogen, al meer dan half verliefd. Het soort vrouw dat van een honderd meter hoge klip in de blauwe, blauwe zee duikt. Niet als Esther. Absoluut niet als Esther. Als het nummer met een roffel van de drum eindigt, merkt hij dat de dansvloer niet langer leeg is. Zo'n vijftig, zestig leerlingen hebben hun voorbeeld gevolgd. De andere dansers hebben een ruimte voor hem en het meisje vrijgelaten. Zij zijn het middelpunt, de spil. Arno grijnst. Nu zijn het de lui die nog aan de kant staan, die een ongemakkelijk gezicht trekken en zenuwachtig met hun voeten zitten te wippen. En het allermooiste is dat hij Esther tegen de toonbank van de kantine ziet leunen. Hij kan haar gezichtsuitdrukking niet zien, niet van deze afstand. Maar ze heeft hem beslist met het meisje zien dansen. " Nog één nummer,' zegt het meisje twintig minuten later. 'Daarna mag je wat te drinken voor me halen.' 'Goed, oké,' weet Arno hijgend uit te brengen. Het zweet loopt hem over de rug en het bloed suist in zijn oren. Het liefst zou, hij zijn jack en zijn T-shirt uitrukken en ze in een prop onder een tafeltje mikken. Waarom niet, eigenlijk? Wie zou hem durven uitlachen? Zijn doorweekte T-shirt volgt het leren jack en hij springt de dansvloer op. Ze hebben de stroboscoop aangezet en de lichtflitsen volgen elkaar razendsnel op.
Het meisje wordt een reeks schokkerige snapshots: een opgeheven arm, zwierend haar, een been dat onmogelijk slanker of bevalliger zou kunnen zijn, de fonkeling van een oog. 'Ze mogen geen alcohol schenken,' zegt Arno. 'No problem, er is altijd wel iemand die een paar flessen meeneemt.' Hij kijkt zoekend om zich heen of hij Hamid ergens ziet. 'Cola is prima. Of gewoon spa.' Zo'n prachtige stem. Als ze een zangeres was, zou hij beslist al haar cd's kopen. Hij zet de plastic beker neer en ploft tegenover haar in een stoel neer. 'Zit je hier op school?' 'Naah, ik werk. Hanneke vroeg of ik meeging. We kennen elkaar van een computercursus. Een echt swingfeest, zei ze. Beter dan een houseparty.' Het meisje snuift. 'Zodra we binnenkwamen, zoog ze zich als een zeepok aan de rest van haar klas vast. Met die lui viel geen zinnig woord te wisselen.' Hanneke. De naam zegt Arno niets. Wat niet zo vreemd is in een scholengemeenschap met tweeduizend leerlingen. 'Ik heet Arno,' zegt hij. Bijna vertelt hij in welke klas hij zit. Hij houdt zich bijtijds in. Stel je voor dat ze ouder is dan hij? Nu denkt ze misschien dat hij in de hoogste klas zit. 'Delila,' zegt ze en schudt hem plechtig de hand. 'En als je het waagt me Del te noemen, kun je een pets in je gezicht krijgen!' 'Ik zou niet durven! Wat is het? Sta je op Delila of gaat Deli ook?' 'Deli is goed. Delila is uit de bijbel. Ze was een beeldschone, maar in en in slechte vrouw. Je weet wel, van Simson en Delila. Simson was zo sterk als tien leeuwen, maar toen knipte Delila zijn haar af en hij verloor al zijn super-
- Page 2 and 3: Tais Teng Dode ogen 2000 WOLTERS-NO
- Page 4 and 5: Elke parel is een minuscule graftom
- Page 6 and 7: I Zaterdagmiddag in Utrecht. Het is
- Page 8 and 9: ons vreselijk, meneer. Is er verf o
- Page 10 and 11: 'Daar geloof ik niks van.' 'Ik win
- Page 12 and 13: doet. Om in een nieuw, jonger licha
- Page 14 and 15: ewondert het kanariegele gewaad dat
- Page 16 and 17: ijskoude vinger de wervels streelt.
- Page 18 and 19: 4 Shaun de Doodloze stuurt zijn gee
- Page 20 and 21: weegt zich als een marionet: hij he
- Page 22 and 23: 5 Arno slikt vier Saridons, de ster
- Page 24 and 25: 'Het is mijn fout. Men vertelde mij
- Page 26 and 27: 6 Zijn ouders schrokken het eten na
- Page 28 and 29: Ze verbreekt de verbinding. Arno me
- Page 30 and 31: Delila zit op een geborduurd kussen
- Page 32 and 33: Ze grinnikt. 'Jullie snappen er gee
- Page 34 and 35: 8 Om kwart voor acht trekt Arno de
- Page 36 and 37: 9 'Geen probleem,' zegt de blonde K
- Page 38 and 39: De leerlingen drommen in kleine gro
- Page 42 and 43: krachten.' Ze grinnikt. 'Mijn groot
- Page 44 and 45: We sluiten de aarden deur en jij mo
- Page 46 and 47: Het is een geheim nummer. Mijn oude
- Page 48 and 49: 'Wat deed je?' Ze kijkt hem recht i
- Page 50 and 51: I3 In het licht van zijn nachtlampj
- Page 52 and 53: Kinkhoorns loeien: vier leden van z
- Page 54 and 55: vlassig baardje. De man draagt zijn
- Page 56 and 57: 'Helaas,' zucht Shaun, 'ik ben gewe
- Page 58 and 59: Dood, denkt hij, ik ben waarlijk do
- Page 60 and 61: 'Tsjin Sje Hwang-ti: niet gevonden,
- Page 62 and 63: Deli's telefoon gaat twintig keer o
- Page 64 and 65: Als zijn bestelling arriveert, is A
- Page 66 and 67: Ten derde ... ' Delila duwt de deur
- Page 68 and 69: Breek de schakels, besluit hij. Kni
- Page 70 and 71: China's vijanden zou tegenhouden? H
- Page 72 and 73: Help me! Zijn keel blijft geluidloo
- Page 74 and 75: 'Aah waah.' Arno gaapt, rekt zich u
- Page 76 and 77: messcherpe vouw. Hun zorgvuldig gep
- Page 78 and 79: Arno grist het boekje uit zijn hand
- Page 80 and 81: Met een biljet van honderd zou hij
- Page 82 and 83: 'Was dat nu werkelijk nodig,' vraag
- Page 84 and 85: Hij kijkt in de spiegel terug. Voor
- Page 86 and 87: De man knikt. 'Dat klopt, Hoogverhe
- Page 88 and 89: 'Ik vang je in netten van zwarte ma
De Stones, weet hij. Als zijn vader doodvermoeid van<br />
zijn werk komt, draait pa dat nummer vaak op maximum<br />
volume.<br />
Hij slingert het meisje rond en op de een of andere manier<br />
lijkt ze bijna niets te wegen. Ze duikt soepel onder zijn<br />
arm door, ze tolt om haar as, ze springt, buigt zich naar<br />
achteren tot haar paardenstaart over de tegels sliert.<br />
Een circusmeisje, denkt Arno opget<strong>ogen</strong>, al meer dan<br />
half verliefd. Het soort vrouw dat van een honderd meter<br />
hoge klip in de blauwe, blauwe zee duikt. Niet als Esther.<br />
Absoluut niet als Esther.<br />
Als het nummer met een roffel van de drum eindigt,<br />
merkt hij dat de dansvloer niet langer leeg is. Zo'n vijftig,<br />
zestig leerlingen hebben hun voorbeeld gevolgd. De andere<br />
dansers hebben een ruimte voor hem en het meisje vrijgelaten.<br />
Zij zijn het middelpunt, de spil.<br />
Arno grijnst. Nu zijn het de lui die nog aan de kant staan,<br />
die een ongemakkelijk gezicht trekken en zenuwachtig met<br />
hun voeten zitten te wippen. En het allermooiste is dat hij<br />
Esther tegen de toonbank van de kantine ziet leunen. Hij<br />
kan haar gezichtsuitdrukking niet zien, niet van deze afstand.<br />
Maar ze heeft hem beslist met het meisje zien dansen.<br />
" Nog één nummer,' zegt het meisje twintig minuten later.<br />
'Daarna mag je wat te drinken voor me halen.'<br />
'Goed, oké,' weet Arno hijgend uit te brengen. Het<br />
zweet loopt hem over de rug en het bloed suist in zijn oren.<br />
Het liefst zou, hij zijn jack en zijn T-shirt uitrukken en ze in<br />
een prop onder een tafeltje mikken.<br />
Waarom niet, eigenlijk? Wie zou hem durven uitlachen?<br />
Zijn doorweekte T-shirt volgt het leren jack en hij<br />
springt de dansvloer op. Ze hebben de stroboscoop aangezet<br />
en de lichtflitsen volgen elkaar razendsnel op.