Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
ijskoude vinger de wervels streelt. ... Dan zal ik blind zijn, denkt hij. Echt blind. Hij werpt een blik op zijn horloge, een automatische handeling. Alsof het moment dat zijn talent faalde er echt iets toe doet. Eén minuut voor vijf. Op een honderdste seconde na dan. 'Meester?' vraagt het meisje. 'Is er wat mis?' 'Nee, nee,' zegt hij zwakjes. 'Alles verliep volgens plan.' En dan denkt hij: Heilige Olifant! De spiegel! Ik heb hem niet afgedekt! Het is te laat. Als hij de spiegel opheft, ziet hij enkel zijn eigen gezicht. Door de open deur van de kapel vangt Shaun de schittering van een ruit op, een spiegelende ruit. De ziel van de keizer is van de spiegel naar de ruit gekaatst, even vluchtig als een straal zonlicht. Shaun leunt tegen de muur, zijn handen tegen zijn jukbeenderen gedrukt. Een nieuwe ramp, even onvoorzien als de terugkeer van de verdreven ziel in het lichaam van de keizer. Hoe moet hij de keizer ooit terugvinden? Hoeveel ramen en spiegels telt deze stad niet? Honderdduizend, een miljoen? Bij elke weerkaatsing zal de ziel van de keizer iets van zijn kracht verliezen, iets minder in staat zijn om degene die in de spiegel kijkt te overweldigen en uit zijn eigen lichaam te slingeren. In de doodse stilte begint een telefoon te rinkelen. Shaun sprint over de plavuizen naar het kantoortje, grist de hoorn van het bureau. 'Ik ben erin,' komt de ademloze stem van de keizer. 'In zijn lijf. Alleen heb ik amper greep op hem. Help me, meester. Hij is te sterk. Hij duwt me weg! Ik verdrink in zijn gedachten! Help me!' In zijn paniek is de keizer op Mandarijns overgegaan, een taal die ze in geen vierhonderd jaar meer gesproken hebben. 17
'Wie?' krijst Shaun. 'In wie zit je?' 'Arno Groenewegen. Boven een drukkerij. Aan de Be muurde Weerd. Ik kan . . . ' De verbinding valt weg. 18
- Page 2 and 3: Tais Teng Dode ogen 2000 WOLTERS-NO
- Page 4 and 5: Elke parel is een minuscule graftom
- Page 6 and 7: I Zaterdagmiddag in Utrecht. Het is
- Page 8 and 9: ons vreselijk, meneer. Is er verf o
- Page 10 and 11: 'Daar geloof ik niks van.' 'Ik win
- Page 12 and 13: doet. Om in een nieuw, jonger licha
- Page 14 and 15: ewondert het kanariegele gewaad dat
- Page 18 and 19: 4 Shaun de Doodloze stuurt zijn gee
- Page 20 and 21: weegt zich als een marionet: hij he
- Page 22 and 23: 5 Arno slikt vier Saridons, de ster
- Page 24 and 25: 'Het is mijn fout. Men vertelde mij
- Page 26 and 27: 6 Zijn ouders schrokken het eten na
- Page 28 and 29: Ze verbreekt de verbinding. Arno me
- Page 30 and 31: Delila zit op een geborduurd kussen
- Page 32 and 33: Ze grinnikt. 'Jullie snappen er gee
- Page 34 and 35: 8 Om kwart voor acht trekt Arno de
- Page 36 and 37: 9 'Geen probleem,' zegt de blonde K
- Page 38 and 39: De leerlingen drommen in kleine gro
- Page 40 and 41: De Stones, weet hij. Als zijn vader
- Page 42 and 43: krachten.' Ze grinnikt. 'Mijn groot
- Page 44 and 45: We sluiten de aarden deur en jij mo
- Page 46 and 47: Het is een geheim nummer. Mijn oude
- Page 48 and 49: 'Wat deed je?' Ze kijkt hem recht i
- Page 50 and 51: I3 In het licht van zijn nachtlampj
- Page 52 and 53: Kinkhoorns loeien: vier leden van z
- Page 54 and 55: vlassig baardje. De man draagt zijn
- Page 56 and 57: 'Helaas,' zucht Shaun, 'ik ben gewe
- Page 58 and 59: Dood, denkt hij, ik ben waarlijk do
- Page 60 and 61: 'Tsjin Sje Hwang-ti: niet gevonden,
- Page 62 and 63: Deli's telefoon gaat twintig keer o
- Page 64 and 65: Als zijn bestelling arriveert, is A
ijskoude vinger de wervels streelt. ... Dan zal ik blind zijn,<br />
denkt hij. Echt blind.<br />
Hij werpt een blik op zijn horloge, een automatische<br />
handeling. Alsof het moment dat zijn talent faalde er echt<br />
iets toe doet. Eén minuut voor vijf. Op een honderdste<br />
seconde na dan.<br />
'Meester?' vraagt het meisje. 'Is er wat mis?'<br />
'Nee, nee,' zegt hij zwakjes. 'Alles verliep volgens plan.'<br />
En dan denkt hij: Heilige Olifant! De spiegel! Ik heb<br />
hem niet afgedekt!<br />
Het is te laat. Als hij de spiegel opheft, ziet hij enkel zijn<br />
eigen gezicht. Door de open deur van de kapel vangt Shaun<br />
de schittering van een ruit op, een spiegelende ruit. De ziel<br />
van de keizer is van de spiegel naar de ruit gekaatst, even<br />
vluchtig als een straal zonlicht.<br />
Shaun leunt tegen de muur, zijn handen tegen zijn jukbeenderen<br />
gedrukt. Een nieuwe ramp, even onvoorzien als<br />
de terugkeer van de verdreven ziel in het lichaam van de<br />
keizer.<br />
Hoe moet hij de keizer ooit terugvinden? Hoeveel ramen<br />
en spiegels telt deze stad niet? Honderdduizend, een<br />
miljoen? Bij elke weerkaatsing zal de ziel van de keizer iets<br />
van zijn kracht verliezen, iets minder in staat zijn om degene<br />
die in de spiegel kijkt te overweldigen en uit zijn eigen<br />
lichaam te slingeren.<br />
In de doodse stilte begint een telefoon te rinkelen.<br />
Shaun sprint over de plavuizen naar het kantoortje, grist<br />
de hoorn van het bureau.<br />
'Ik ben erin,' komt de ademloze stem van de keizer. 'In<br />
zijn lijf. Alleen heb ik amper greep op hem. Help me, meester.<br />
Hij is te sterk. Hij duwt me weg! Ik verdrink in zijn<br />
gedachten! Help me!' In zijn paniek is de keizer op Mandarijns<br />
overgegaan, een taal die ze in geen vierhonderd jaar<br />
meer gesproken hebben.<br />
17