Dode ogen (Tais Teng)
Dode ogen (Tais Teng) Dode ogen (Tais Teng)
Foto's genoeg. Honderden. Hij ziet een baby met een fop speen in de wieg liggen, kraaiend in een badje rondplenzen. De baby zwelt op tot een dreumes, een peuter, een kleuter. Nee, zijn jeugd is uitputtend gedocumenteerd. De Doodloze kan de trap op met zijn 'je hebt geen vader of moeder'. Hij slaat het laatste babyboek dicht. En aarzelt. Foto's bewijzen niets. Ze hoeven niet eens vervalst te zijn. Alle baby's lijken op elkaar. Oké, ik heb hier drie boeken met babyfoto's, maar zijn het fo to's van mijzelf? Hij bestudeert zijn reflectie in de ruit. Ik heb een vrij grote neus. Niet echt groot. Toch, een indianenopperhoofd zou er geen bezwaar tegen maken. Mijn ouders hebben eerder een ondermaats model, nog net geen dopneusjes. Mijn haar is bruin. Het krult. Voor vader grijs werd. had hij blond haar. Mijn moeders haar is zwart, van dat diepe zwart met een blauwige glans en het is even steil als dat van mijn vader. grijs. Ik heb bruine ogen. Die van mijn ouders zijn blauw en Houd op! Dit is precies het soort gedachten dat die lui willen dat ik heb. Die hebben niets liever dan dat ik door maal tot ik niets en niemand meer vertrouw. En toch . .. En toch . .. Met de grootste tegenzin slaat hij het album weer open. Geen foto's van zijn geboorte. Zegt niets. Misschien was dat vroeger geen gewoonte om elke wee vast te leggen tot het bloederige hoofdje uit de vagina schuift. Pas een kwartier later realiseert hij zich wat hem dwars zat. Al die foto's van hem en zijn trotse ouders. Hij zit op schoot, kruipt onder de benen van zijn vader door. En niet één keer, echt geen enkele keer, kijkt hij in de camera als hij en zijn ouders op dezelfde foto staan . . . 121
Het kan nog steeds toeval wezen. Wie niet in toeval gelooft, wie denkt dat alles een reden moet hebben, maakt het zichzelf verdraaid moèilijk. Er is een andere manier om het te benaderen. De oude vakantiealbums liggen in een doos op zolder. Arno controleert het jaartal dat met zwarte viltstift op de rug geschreven is en blaast het stof van het kunstleer. J a, hij heeft het juiste album. Hij werd aan het eind van de zomer geboren en dit boek gaat over hun vakantie in Frankrijk, een maand eerder. Hij herinnert zich nog dat zijn vader het er een keer over had. '0, Arlette liep als een waggelend nijlpaard rond, een buik om u tegen te zeggen. Ergens vonden we het wel een beetje riskant. Maar och, in Frankrijk hebben ze ook goede ziekenhuizen en het was onze eerste vakantie in vijf jaar.' De foto's kleven op een permanent klevende lijmlaag en worden door een tussenblad van doorzichtig plastic afgedekt. De lijm is intussen lelijk vergeeld en het plastic vertoont bobbels. Duidelijk geen systeem dat voor de eeuwigheid bedoeld is. De laatste foto van het album toont zijn moeder terwijl ze de tent afbreekt. Ze draagt een bikini en een spijkerbroek met afgeknipte pijpen, waar de witte rafels vanaf hangen. Over een maand had ze Arno moeten baren. Haar buik is zo vlak als een plank. Arno staart naar de foto. Waggelde rond als een nijlpaard. Het verkeerde jaar? Wacht, een paar bladzijden terug hadden zijn ouders kaartjes ingeplakt. Iets van een theatervoorstelling. Als daar nu een datum op staat? De kaartjes zijn gestempeld. Allebei. De maand en het jaar blijven duidelijk leesbaar. 122
- Page 70 and 71: China's vijanden zou tegenhouden? H
- Page 72 and 73: Help me! Zijn keel blijft geluidloo
- Page 74 and 75: 'Aah waah.' Arno gaapt, rekt zich u
- Page 76 and 77: messcherpe vouw. Hun zorgvuldig gep
- Page 78 and 79: Arno grist het boekje uit zijn hand
- Page 80 and 81: Met een biljet van honderd zou hij
- Page 82 and 83: 'Was dat nu werkelijk nodig,' vraag
- Page 84 and 85: Hij kijkt in de spiegel terug. Voor
- Page 86 and 87: De man knikt. 'Dat klopt, Hoogverhe
- Page 88 and 89: 'Ik vang je in netten van zwarte ma
- Page 90 and 91: 22 'Vierde steeg linksaf,' mompelt
- Page 92 and 93: Arno sist van ergernis. Hij stapt n
- Page 94 and 95: Heeft hij de draken niet eerder opg
- Page 96 and 97: stellen. Knip met je vingers en een
- Page 98 and 99: gereden, een staaf smeulend sandelh
- Page 100 and 101: 23 Deze keer is er niets subtiels a
- Page 102 and 103: 'Laat je vriend de kaart naar mijn
- Page 104 and 105: 'Begroet je geëerde voorouders!' l
- Page 106 and 107: stenen tafel. 'Je bent een muzikant
- Page 108 and 109: ode schemering achter zijn oogleden
- Page 110 and 111: Arno komt behoedzaam overeind. De l
- Page 112 and 113: Twee beelden vormen zich in het klo
- Page 114 and 115: Ik ben dichter bij mijn eigen Utrec
- Page 116 and 117: 'Ik blijf niet graag sloom in de ho
- Page 118 and 119: aarzelende, hokkende siddering, toe
- Page 122 and 123: Beneden hoort hij zijn moeder door
- Page 124 and 125: 'Waar was je?' '0, mijn tante in Sl
- Page 126 and 127: En dan denkt hij : waar maak ik me
- Page 128 and 129: 30 Het is nog zwoel in de stad. Hoe
- Page 130 and 131: 'J a, de hele nacht.' 'Welnee. En i
- Page 132 and 133: De chefkok ging hem voor, langs taf
- Page 134 and 135: JI Arno hoort de wekker wel, een af
- Page 136 and 137: 'Een koffie verkeerd,' zegt hij teg
- Page 138 and 139: ven beschaafde stem. Wassenaar, den
- Page 140 and 141: 32 Arno komt overeind en begint te
- Page 142 and 143: Arno. Hij stelt zich de jongen voor
- Page 144 and 145: 33 Vergelijk het met het ontwaken u
- Page 146 and 147: Ik ben bij de horizon gearriveerd,
- Page 148: zichtbaar, een geluidloos schreeuwe
Het kan nog steeds toeval wezen. Wie niet in toeval<br />
gelooft, wie denkt dat alles een reden moet hebben, maakt<br />
het zichzelf verdraaid moèilijk.<br />
Er is een andere manier om het te benaderen.<br />
De oude vakantiealbums liggen in een doos op zolder. Arno<br />
controleert het jaartal dat met zwarte viltstift op de rug<br />
geschreven is en blaast het stof van het kunstleer.<br />
J a, hij heeft het juiste album. Hij werd aan het eind van<br />
de zomer geboren en dit boek gaat over hun vakantie in<br />
Frankrijk, een maand eerder.<br />
Hij herinnert zich nog dat zijn vader het er een keer over<br />
had. '0, Arlette liep als een waggelend nijlpaard rond, een<br />
buik om u tegen te zeggen. Ergens vonden we het wel een<br />
beetje riskant. Maar och, in Frankrijk hebben ze ook goede<br />
ziekenhuizen en het was onze eerste vakantie in vijf jaar.'<br />
De foto's kleven op een permanent klevende lijmlaag en<br />
worden door een tussenblad van doorzichtig plastic afgedekt.<br />
De lijm is intussen lelijk vergeeld en het plastic vertoont<br />
bobbels. Duidelijk geen systeem dat voor de eeuwigheid<br />
bedoeld is.<br />
De laatste foto van het album toont zijn moeder terwijl<br />
ze de tent afbreekt. Ze draagt een bikini en een spijkerbroek<br />
met afgeknipte pijpen, waar de witte rafels vanaf hangen.<br />
Over een maand had ze Arno moeten baren.<br />
Haar buik is zo vlak als een plank.<br />
Arno staart naar de foto. Waggelde rond als een nijlpaard.<br />
Het verkeerde jaar? Wacht, een paar bladzijden terug<br />
hadden zijn ouders kaartjes ingeplakt. Iets van een theatervoorstelling.<br />
Als daar nu een datum op staat?<br />
De kaartjes zijn gestempeld. Allebei. De maand en het jaar<br />
blijven duidelijk leesbaar.<br />
122